30 dec. 2011

De laatste keer struinen in 2011




Vrijdag 30 december. De laatste visdag van 2011, waar kan ik die beter doorbrengen dan in de polder.

Maar voor ik ga vissen wil ik nog even terug kijken op het visjaar 2011. Op 1983 na mijn beste roofvis jaar ooit. Maar toen was ik 15 jaar en had ik alle tijd van de wereld om te gaan vissen. 2011, een jaar dat begon met ijs waarna een bloedheet voorjaar volgde, een natte zomer en een narrige herfst -  maar dat had allemaal geen invloed op de vangsten. Met 3 snoeken in de 90 centimeter een droomjaar. Maar ook heb ik nog nooit zoveel 70-ers en dikke 80-ers in een jaar gevangen. De afgelopen vier maanden waren geweldig. Dat de streamer gevist op de spinhengel voor een groot deel verantwoordelijk is voor de goede vangsten staat voor mij vast. Die streamer werd eerst gevist achter een spinner, die de Bunny bug genoemd werd. Deze spinner kon je het beste huppelend naar binnen vissen. Succes verzekerd... Maar zonder spinnerblad ving de streamer ook. En hoe! Twee van de drie negentigers zijn op de streamer gevangen dit jaar.

Van Maxima naar Nanofil

En dan was er dat klosje Nanofil dat ik van Johan van Hengelsport Volendam kreeg. Het opende mij de ogen. Een rekloze lijn zonder een te overdreven hoge breeksterkte, die zich gedraagt als nylon op de werpmolen. Ik moest er aan wennen. Ik moest ook op zoek naar nieuwe spinhengels, want de klassieke spinhengels die ik gebruikte bleken ongeschikt voor de moderne Nanofil. Een gratis klosje met snoer kostte mij uit eindelijk flink wat geld. Nu, een paar maanden later, heeft deze investering zich in mijn ogen ruimschoots terugbetaald. Eerst heb ik getest met nylon op mijn nieuwe spinhengels, maar dat wordt nu voornamelijk Nanofil.




Naar de polder dus vandaag! De CJW Mosquito 0LV, Rarenium 1000 FA werpmolentje gevuld met 0,06 mm Nanofil en een doosje met streamers gaan mee. Aan de Nanofil wordt eerst een piepklein warteltje met spelt geknoopt. Belangrijk: de Palomar knoop maken! Lange staaldraadjes heb ik gemaakt met aan beide einden een lus. In een lus hangt een spelt, de andere lus is leeg. Die lus wordt aan de spelt aan de Nanofil bevestigd. Het grote voordeel van deze montage is dat als het dunne en soepele staaldraadje door een snoek beschadigd wordt,  je zonder knopen een nieuw staaldraadje kunt monteren. En dat is als het koud is wel prettig!




Vissen met de streamer in de polder vind ik de mooiste maar vooral spannendste manier van kunstaas vissen. Bij 90% van de aanbeten zie je de snoek toeslaan. De aanbeten op de streamer zijn ook nog eens keihard. En met Nanofil op de spoel wordt dat laatste nog eens versterkt.

Met een noordenwindje is het geen echt snoekweer vandaag. Zeker omdat de wind pas vannacht naar deze richting is gedraaid. Jammer, maar wat doe je eraan? Als je thuis blijft vang je zeker niets...

En zelfs zonder snoek is het, gezien de temperatuur buiten, heerlijk om door de polder heen te struinen. Het blijft lang stil. Zou het mooie visjaar 2011 visloos het boek in gaan? Ik hoop het niet.

Een schim in het water achter het oranje streamertje verraadt een vis. Een keiharde tik op de hengel volgt. Yes! Hangen, en slaan hoeft niet meer. Dat het ook nog eens een flinke snoek is doet mij van binnen juichen. De streamer kan ik niet meer zien, de snoek is er letterlijk overheen geschoven. Die schiet niet meer los.






En dat gebeurt dan ook niet! Drillen met Nanofil went snel, alles wat onder water gebeurt komt directer over. Je voelt bij wijze van spreken de staartslagen van de snoek. Een dikke snoek vangen op 30 december is echt gaaf.




Dat ik later nog een klein snoekje daar aan toe voeg maakt het voor mij nog mooier. Wie het kleine niet eert...

2011 was het jaar van veranderingen en dingen uitproberen, maar ik ben nog lang niet klaar. De lezers, maar ook mijn vrouw - die nooit zeurt als ik er weer eens op uit moet - bedankt.

Tot in 2012!
Peter

27 dec. 2011

Met de spinner...


Dinsdag 27 december. Het is 10 graden buiten, dat scheelt ruim 15 graden met vorig jaar rond deze tijd. En dan voor ons vissers aan de positievekant van de temperatuurmeter. Tot maandag is het vakantie in huize Linzell en ja, er liggen nog een paar klusjes op mij te wachten. Maar vandaag niet!

Een mooie dag om eens te gaan kijken hoe de Mosquito 0LV zich als echte spinhengel gedraagt. Drie spinnertjes ga ik er op uitproberen, spinnertjes die ik in het verleden ook op de Floret gevist heb. Ook meteen leuk om te zien hoe de 0LV zich als spinhengel verhoud tegenover de Floret.

De Floret vond ik trouwens als spinhengel prettiger vissen dan de standaard Mosquito 0 die ik ook gehad heb. Nadeel van de Floret vond ik de korte lengte (slechts 153 cm) en de in mijn ogen te dikke greep en grove reelringen. Zo blijft er altijd wat te wensen of te zeuren...




De spinnertjes die ik ga gebruiken zijn de slanke Terrible 30 mm, Indianaspinner 21 mm en  Coloradospinner 18 mm. Aan het eind van de middag kan ik vaststellen dat alle drie deze spinnertjes perfect op de Mosquito 0LV gevist kunnen worden. Ook de 30 mm Terrible voelde ik goed draaien op de 0LV en deze voelde ik niet goed op de Floret. Werpen met deze kleine spinnertjes, een titanium spinstangetje en een BB loodhagel gaat uitstekend met de 0LV. De Mosquito 0LV doet de Floret vergeten, en is als spinhengel vele malen geschikter dan de korte Mosquito 0.




Dat vissen met kleiner kunstaas ook in december de moeite loont wordt vandaag weer eens bevestigd. In de buurt van bruggen en duikers vang ik baars.







Niet een baarsje, maar soms meerdere exemplaren achter elkaar. De baars is los, en dat in december! De hoge temperatuur zal daar vast aan mee hebben gewerkt.





Als ik denk het aan het grafiet te hebben met een echte grote baars blijkt het om een klein snoekje te gaan. Een bonus op een middag die geheel door de baars gedomineerd werd.

Groeten,
Peter

25 dec. 2011

Eerste kerstdag 2011


Zondag 25 december. Toen ik vanmorgen op SddP keek las ik de leuke reactie van Roy met daarbij gevoegd een link naar een filmpje van hem op YouTube. Echt gaaf! Marcel reageerde daarop, en vermeldde dat hij een leuke visdag had beleefd dankzij de oranje 'peen'streamer tip. Nou Marcel, graag gedaan!

Na het kerstontbijt mag ik even van Francine naar het water. De 0LV, mijn Rarenium molentje en een aantal streamertjes gaan mee. Voor het eerst ga ik met Nanofil op de Mosquito 0LV vissen, en om een objectief blog te houden hang ik een streamertje van een andere kunstaasbouwer aan het staaldraadje. Net zoals John van Gameren, maakt Gerrit Elbertse uit Utrecht kunstaas en dan vooral streamers. Streamers met oogjes...

Naast de SddP streamertjes van John vis ik af en toe met de streamertjes van Gerrit. Beiden zijn goed en vandaag heb ik voor de eerste keer met de muis van GAE gevist.











Met twee mooie snoeken in korte tijd kan ik mijn geluk niet op.

2011 zit er bijna op, een jaar dat niet altijd even gladjes is verlopen. Maar that's life, en zonder hobbels op het pad zijn er ook geen uitdagingen. Alle lezers en hun families wens ik fijne kerstdagen!

Groeten,
Peter

21 dec. 2011

Varieren doet begeren


Woensdag 21 december. Vandaag was het eindelijk weer eens langdurig droog. Met de wind uit de goede hoek en temperaturen rond de 7 graden was het genieten. De combinatie hengel/molen die ik afgelopen zondag gebruikt heb, wordt vandaag ook ingezet. Wel heb ik vandaag met meerdere verschillende kunstaasjes gevist.








Ik ben begonnen met de SddP streamer. Het leverde mij een mooie snoek en een klein snoekje op.




De Pako PS heeft ook aan mijn lange dunne staaldraadje gehangen, maar zonder succes. Een vijf grams Pelikaan lepeltje brengt wel een snoekje op de kant. Dat lepeltje heeft trouwens een hele mooie aktie en kan perfect op de 0LV gevist worden!





Na de lepel ben ik met een Red Head streamer met een lange enkele zonkerstaart gaan vissen. Deze streamer doet wat zijn aktie betreft sterk aan een twister denken. Een streamer met ogen en een bijna echte kwispelstaart. Na twee volgers te hebben zien afzwaaien dook een lekkere dikke snoek vol overgave op deze streamer.

Met vier gelande rovers een geslaagd dagje struinen.

Groeten,
Peter

20 dec. 2011

CJW The Edge




Na de eerste keer vissen met de Mosquito 0LV was ik zo zeker van mijn zaak, dat ik die middag nog bij Cor 'The Edge' gekocht heb. Waarom The Edge? Met dit hengeltje ga ik met mini streamertjes gericht achter de grote baars aan. Vissen met mini spinnertjes is leuk, je vangt er ontzettend veel baars mee, maar 99% bestaat uit mini baarsjes!




Vandaar dat ik met kleine streamertjes wil gaan experimenteren. Dat kan natuurlijk ook met de 0LV, maar dat is een wolf in schaapskleren gebleken. Inderdaad, dat hengeltje gaat mooi rond op een klein snoekje, dus een dikke baars zal er zeker geen probleem mee hebben de 0LV tot in de kurken te laten krommen. Ondertussen zijn er snoeken van 74, 90 en 92 cm met de 0LV geland. Met 0,14 mm nylon op de spoel van het werpmolentje verliep het drillen van deze vissen vlekkeloos, zonder ook maar een keer met de billen te hebben geknepen.




Meet The Edge

Lengte: 195cm, 2-delig
Topdiameter: 1.1 mm
Achterdiameter: 4.1 mm
Greeplengte: 250 mm
Reelringen: 24 mm rvs
Afdekplaatje: rvs
Coontje: rvs spijker
Topoog: Fuji sic
Geleideogen: REC RECOIL*
Wikkels: groen
Gewicht: 75 gram
Werpgewicht: 1.5 gram
Prijs: 350 euro









Op papier is The Edge een anderhalfgrammer. Om meteen maar met de deur in huis te vallen, het verhaal over werpvermogen en het daarbij horende kunstaas gaat alleen op voor splitcane!  De klassificatie van spinhengels van grafiet kan veel beter met een cijfer worden aangeduid. Op de Mosquito 1LV kan bijvoorbeeld gevist worden met enkele- en dubbelstaart zonkerstrip streamers tot ruim 15 cm. Pako PS en Pako 6 lepeltjes gaan uitstekend. Spinnertjes; Indiana blad 25 tot 32 mm, Coloradoblad 25 mm en Terrible spinnertjes 35 mm. Rapala Original Floater plugjes tot 9 cm zijn geen probleem. Ander kunstaas heb ik nog niet op de 1LV uitgeprobeerd! The Edge had ik liever gezien als 00LV, maar aan de andere kant, de grens is met dat hengeltje wel bereikt. Ik ben benieuwd wat er voor kunstaas gevist kan worden op The Edge.

Blijft nog een wens open, en dat is de werpmolen voor The Edge. De Shimano Symetre 500FJ sluit mooi aan op dit hengeltje. Maar, mijn droomwerpmolen voor The Edge is een JDM Shimano, de Cardiff  Area 1000 PGS.

Groeten,
Peter

* REC introduces a revolutionary new material for fishing rod guides. RECOIL guides are made from a special nickel titanium alloy with unique physical properties which provide exciting new possibilities for fishing rod designers worldwide. Until now, fishing rod guides have been plated or have used ceramic inserts to provide wear resistance. RECOIL guides are made from an extremely hard but flexible "Shape Memory" alloy, which does not require plating, cannot corrode in any environment, and returns or "RECOILs" to its original shape after repeated deformations.
Proudly Made In The USA!

18 dec. 2011

Missers



Zondag 18 december. Wat een vreemd weer was het vandaag! Het ene moment lekker vissen in het zonnetje, het volgende moment regen, maar ook keiharde hagel.




Heerlijk weer om buiten te zijn, en nu ik dit typ gloeien mijn wangen.

Van 11.00 uur tot 17.00 uur heb ik gevist. De 0LV was weer mijn hengel voor vandaag, maar deze keer met de Shimano Rarenium 1000FA tussen de reelringen. Op de spoel van het molentje een voor mij nieuwe nylon; Shimano Antares Silk Shock 0,14 mm.




Twee kunstaasjes in verschillende kleurstellingen heb ik gebruikt, de streamer en de Pako PS lepel. Gemiddeld hebben beide kunstaasjes vandaag even lang het water gezien. De Pako PS kan trouwens uitstekend gevist worden op de 0LV, echt een bijzonder hengeltje, waar ontzettend veel kunstaas op gevist kan worden. 

Vijf ontmoetingen met een snoek zijn er geweest vandaag. Een volger, drie missers en een staartbijter die uiteraard  meteen losschoot. Alle vijf op de streamer. Met de Pako PS, een kunstaasje waarmee ik vaak een visloze visdag alsnog met een snoek afsloot, lukte het niet een rover te interreseren.

Na zes uur vissen bevalt de Rarenium me zo goed dat deze onder de 0LV blijft. Slecht 170 gram brengt dit molentje op de weegschaal. De combinatie hengel en werpmolen is nu perfect in balans. Ik kan de Rarenium aan elke 0LV bezitter aanraden! De Shimano Antares Silk Shock nylon gaf ook geen problemen en ondanks dat er geen snoek geland werd vandaag heb ik heerlijk gevist.

Binnenkort ga ik op de 0LV met Nanofil testen, ik ben benieuwd hoe de combinatie hengel, molen en lijn dan aanvoelt!

Groeten,
Peter

11 dec. 2011

Oranje boven




Zondag 11 december. Vandaag heb ik de hele middag met maar een streamertje gevist, de oranje VGS - SddP streamer. Afgelopen dinsdag lukte het me niet om een snoek te vangen op deze zwemmende wortel. De aanhouder wint...


















Met vier maatse snoekjes was ik al heel tevreden voor vandaag. Wat is vissen met een streamertje toch ontzettend leuk! En op het materiaal wat ik gebruik geven de vandaag door mij gevangen rovertjes prachtige sport. Wel ben ik er achter gekomen dat op de Mosquito 0LV een werpmolentje met een eigen gewicht rond de 170 gram het prettigst vist. De Ultegra Advange heb ik er vandaag nog heel even onder gepast, maar is helaas te zwaar voor de 0LV. Niet erg, want de Ultegra verhuist nu naar de 1LV.

Ik weet genoeg voor vandaag en heb genoten van het buiten bezig zijn. Onderweg terug naar de auto maak ik op de voor mij uitdagend uitziende plekjes af en toe een worpje. De knaloranje streamer doet mij bij het binnenvissen denken aan de knaloranje Rapala Jointed GFR plug waarmee ik veel gevist heb. De oranje streamer is net zoals de Jointed GFR (bijgenaamd de brandweerwagen) goed te volgen onder water. Verschillen zijn er ook, de Rapala heeft aktie van zichzelf, bij de streamer moet de visser dat doen!

Een snoek schiet als een streep door het water richting mijn streamertje. Nee toch, niet weer een grote snoek op driegrammer. Tijd om daar verder over na te denken is er niet, want met een enorme rotgang vliegen de meters nylon door de slip van de kleine Symetre 500 FJ. Wat ben ik blij dat er geen groen meer in sloten staat, want dan had ik het echt kunnen vergeten vandaag. De ruimte is er, bijna halverwege december. Rustig blijven en vooral genieten van het moment, meer kan ik niet doen.

In het water lijkt de rover richting de magische grens van 100 cm te gaan. Het zou toch niet... Ik was afgelopen dinsdag al heel blij met 90 cm snoek op de Mosquito 0LV en deze lijkt nog groter. Als ik de snoek in mijn netje heb 'zitten' voelt deze lichter dan de vis dinsdag.


                                                                                De tweede negentiger binnen een week.




Een enorme kop met daarachter een lijf, beter kan ik haar niet beschrijven. Een vis die door haar leeftijd al ontzag inboezemt. Met tweeennegentig cm is zij twee centimeter langer dan de snoek van dinsdag.





Ik zet haar terug en verwissel het staaldraadje, na twee worpjes hou ik het toch voor gezien. Mooier kan het niet worden vandaag!

Groeten,
Peter

6 dec. 2011

Negentig centimeter snoek op de Mosquito 0LV!


Dinsdag 6 december. Toen ik vanmorgen wakker werd, besefte ik niet dat dat deze dag voor mij vandaag heel speciaal zou gaan worden. Na zondag lekker met zoon Frank gestruind te hebben door de polder ga ik vanmiddag vissen langs de stadswatertjes.  Net als zondag waait het hard, maar voor vandaag is er ook nog eens flinke neerslag voorspeld. Zelfs hagel! Ook ben ik ervan overtuigd ik dat de snoek indien mogelijk de open polders uit trekt om beschutting te gaan zoeken. Bij bruggen, duikers en boerderijen kan de hele winter snoek gevangen worden, in de sloten die door de weilanden heen snijden wordt de kans op snoek nu kleiner. Maar ik wil graag met de streamer vissen vandaag en dat is gezien de omstandigheden in de polder geen doen. De keus omdat met driegrams Mosquito 0LV te doen ligt niet voor de hand, maar achteraf ben ik blij dat ik voor dat hengeltje gekozen heb.

Na een morgen met flink wat regen klaart het in de middag op, om 12.30 uur wordt de alvast in huis opgetuigde spinhengel achterin de auto gelegd. Met zes graden is het fris buiten, en over de vaart die langs ons huis loopt rollen flinke golven. Ik hou van dit weer, en mits goed gekleed, is het prima uit te houden buiten. Ik krijg er zelfs altijd de snoekkriebels van!

Van John van Gameren alias de Sint uit Schiedam heb ik een aantal nieuwe SddP streamertjes gekregen . Twee nieuwe kleuren, geel en oranje, maar ook een dubbelstaart uitvoering van het originele SddP streamertje. Het eerste uur ga ik de oranje streamer uitproberen. Dat doe ik in een bredere vaart, waar de wind ondanks de bebouwing aan de overkant vrij spel heeft. Werpen met een goed nat gemaakte streamer is geen probleem, ook niet tegen de wind in. Met de wind mee kunnen er flinke afstanden afgelegd worden. Iets wat ik niet aanraad; de haak zetten op ruim 30 meter afstand met een bocht in je lijn door de wind is niet echt handig! Tijdens de worp hou ik de wijsvinger bij de spoel van het werpmolentje en indien nodig rem ik af door lichtjes het spoeltje aan te tikken. Zo voorkom ik een grote bocht in de lijn.

In de brede vaart zie ik een snoekje voor mijn voeten afzwaaien achter het oranje gevaarte, en daar blijft het bij. Wat een verschil met afgelopen zondag, toen was de snoek echt los. De hele vaart wordt uitgeworpen maar verder krijg ik geen teken van leven van een snoek te zien, laat staan te voelen.





Het oranje streamertje wissel ik voor de vertrouwde witte uitvoering. Toeval of niet, precies op de plek waar ik eerder een snoekje zag afhaken is het nu wel raak. Een klein rovertje, maar toch een snoek en op zo'n dag als vandaag meer dan welkom. Ondanks dat ik warm gekleed ben heb ik het toch flink koud gekregen langs de vaart. De smallere slootjes tussen de huizen worden daarom gekozen als nieuw jachtterein voor vanmiddag. Stiekem hoopte ik op een grote snoek in de brede vaart, in de smalle en ondiepe slootjes verwacht ik voornamelijk kleinere snoekjes.

Ik sta nog maar net goed en wel tussen de huizen in te vissen als een grote kluit witvis zich boven water uit de vinnen probeert te maken. Het lijkt wel of de wave wordt ingezet! Een flinke welving in het water verraadt dat een snoek daartoe de aanzet heeft gegeven. Uit ervaring weet ik dat het meestal de kleinere exemplaren zijn die dat doen. De keren dat vroeger mijn snoekdobber in iets wat aan een draaikolk deed denken verdween leverde als er met trillende benen de haak gezet werd bijna altijd een klein snoekje op. Grote exemplaren jagen veel behoudender dan hun jongere en kleinere soortgenoten.

Het streamertje vliegt over de plek heen waar zojuist nog de golven werden glad gestreken door vermoedelijk een klein snoekje. Na nog geen meter lijn te hebben ingedraaid is het raak! En dit is helemaal geen klein snoekje!





Na een dril waarbij de slip van de kleine werpmolen van zich liet horen land ik een prachtige snoek! 74 cm mijn dag kan niet meer stuk. Op een driegrammertje en 14 % nylon gedrild en geland is dit gewoon een flinke vis.

De wind trekt aan en zelfs tussen de bebouwing wordt het guur. De lucht trekt dicht en donkere wolken boven mij voorspellen weinig goeds. Eigenlijk is het mooi geweest voor vandaag, maar ik besluit toch nog even door te vissen. In het laatste slootje dat ik van plan ben uit te vissen gebeurt iets wat ik nooit meer zal vergeten. Voor mijn neus duikt uit het niets een enorm gevaarte op. Het streamertje is nog maar een kleine anderhalve meter van het topoog verwijderd als het verdwijnt in een muil die aan een rioolbuis doet denken. Aanslaan is niet meer nodig, de snoek hangt en beseft even niet wat aan de hand is, maar neemt daarna een schot door de slip waar je u tegen zegt. Deze is nog groter dan die snoek van net, zeg ik tegen mezelf.




Weer voor mijn neus besluit ik de vis in het water te filmen. Dat zij het luchtruim zou kiezen had ik niet verwacht, maar het staat erop. Gaaf!!! Nog steeds besef ik dan niet goed hoe groot deze snoek is. Pas als ze opgerold in het netje zit besef ik het. Wat een gewicht!





Gelukkig zijn er mensen in de buurt en is er een man die een foto van mij  met de snoek en de Mosquito 0LV wil maken.  Drie keer meet ik de vis, en drie keer stopt het lint (onder de snoek gemeten) precies bij 90 centimeter.

Het begint dan ook nog eens keihard te hagelen, nou ja, dat kan er ook wel bij.  Samen met de man die mij op de foto zette, zet ik haar terug. Net zoals zij een paar minuten eerder onzichtbaar uit het niets voor mijn voeten opdook zwemt ze rustig bij ons vandaan om weer in het niets te verdwijnen.

Een minuut later als iedereen weg is, schreeuw ik het uit van vreugde. Yes! Voor mij is vandaag een droom  opnieuw uitgekomen. Na de snoek van 97 cm op de vijfgrammer in juli 2005 nu weer een negentiger op de ultra lichte spinhengel. En deze keer op een driegrammertje!

Wat hebben we toch een mooie hobby...

Groeten,
Peter

4 dec. 2011

Gecombineerd struinen




Zondag 4 december. Die gast met die hanenkam naast me, dat is onze zoon Frank. Frank struint ook graag door de polder, maar niet op zoek naar snoek.









Hij zoekt pijpenkoppen en andere ooit in het water weggegooide gebruiksartikelen. Thuis hebben we ondertussen zeker 300 pijpenkoppen, oude tegeltjes of brokstukken daarvan en heel veel aardewerk. Overblijfselen van generaties van ver voor ons, die bij het schoontrekken van de sloten soms na honderden jaren opnieuw het daglicht zien.




Dat zoeken wat Frank doet kan mooi gecombineerd worden met zoeken naar snoek. Vader en zoon, samen de polder in. De een met een schepje, harkje en een plastictasje, de ander met een licht baitcasterje, reeltje en plug.





Voor het vissen met de ultra spinhengel en streamer waait het vandaag te hard, voor het zoeken naar pijpenkoppen maakt de wind geen verschil.





De polder is ons beiden goed gezind vandaag, want Frank vindt zijn pijpenkoppen en pa vangt snoek. Geen grote snoeken, maar met zes stuks in een paar uurtjes tijd ben ik een tevreden man.
















Zoonlief vergeet zelfs af en toe naar de grond te kijken, want die aanbeten van die snoeken zijn gaaf om te zien. Ik heb zelfs twaalf aanbeten gehad vandaag, waaruit dus uiteindelijk zes snoekjes geland zijn. Mijn buit mocht weer zwemmen; die van Frank ligt thuis op het aanrecht om schoongemaakt te worden, en daarna worden zijn pijpenkoppen aan de hand van de hielmerken gedateerd.

Groeten,
Peter