29 sep. 2014

27 sep. 2014

Soms zit het mee




















Vrijdag 26 september. Wat een bizarre middag was dit. Danny en ik hebben samen 13 snoeken gevangen, waarvan ik 12 stuks. Soms zit het mee - en dit is een goed voorbeeld daarvan. Alles leek voor mij te lukken vandaag. Terug naar de tiengrammers die wij gebruiken. Geen reclame! Waarom niet ultra licht? Op dit moment vind ik ultra licht vissen, dus ook met een licht lijntje van nylon, niet verstandig. De sloten hier in de omgeving liggen nog steeds vol groene 'troep' en soms word je maf van de mini baarsjes op de mini spinnertjes. Maar, ik ben ook een beetje een makkelijke visser geworden. Er kan een enorme hoeveelheid kunstaas op de tiengrammer gevist worden. En daarbij komt het allemaal niet zo nauw aan als op de vijfgrammer of lichter. Een landingsnet is ook geen must, en kan in de meeste gevallen thuis blijven.  Lekker simpel vissen, afwisselend met streamers en spinners, en met dit materiaal is dat echt ouderwets genieten.

Groeten,
Peter

26 sep. 2014

BBBaars...













Mijn neefje Storm Snoek (zo heet hij echt!) kwamen we onderweg tegen met zijn vriendjes. En dan moet je toch echt op de foto met je naamgenoot.

Donderdag 25 september. De wind is gedraaid, en dat was goed merkbaar vanmiddag langs de waterkant. De snoeken waren een stuk minder enthousiast dan gistermiddag.  Sterker nog, ook de baarsjes lieten het behoorlijk afweten. In ruim zes uur struinen met onze tiengrammers en spinners, werden zes snoeken geland. Keurig verdeeld met de man drie stuks. Een dikke baars voor Danny was de kers op de taart - wat een kneiter!

Groeten,
Peter

24 sep. 2014

Herfst





























Woensdag 24 september. Voor het krantenlopen met zoon Robin uit, heb ik vanmiddag nog twee uurtjes met de tiengrammer gevist. Diverse spinnertjes nat gemaakt en ondertussen acht snoekjes gevangen, de baarsjes heb ik maar niet geteld. I love september!

Groeten,
Peter

22 sep. 2014

Kort, maar wel lekker gevist


Eenvoud











Zondag 21 september. Vanmorgen heb ik Francine naar Hoorn gebracht. Niet om te winkelen, erger nog, om haar naar huis terug te laten lopen. Eh...hardlopen - terug naar Volendam! Bijna 25 km! Nee, we hebben geen ruzie, ze doet dit echt vrijwillig. Om de tijd te doden (ik moet beschikbaar zijn voor het geval dat) een paar uurtjes met de tiengrammer in de buurt van de auto gevist. Deze keer met een streamer. Een snoek, twee dappere kleinere exemplaren en een voor mijn doen knappe baars gingen er vol voor. Voor de verandering deze keer geen foto's met glasvezel, een belegen nylon opspoel mechanisme en vis op het gras.  ;-)

Gr,
Peter

21 sep. 2014

Genieten na het werk - helaas wordt het steeds eerder donker...











Zaterdag 20 september. Voorlopig maar niet ultra licht, de baarsjes zijn dit jaar een plaag. Zelfs op de tiengrammer in combinatie met forse spinners met dito enkele haak ontkom je er niet aan. Mazzeltje bij de eerste snoek (v.h. filmpje) liep een gezinnetje voorbij. Kon ik mooi op de foto met de kroko. Tegen donker meldde zich een tweede snoek(je). Heerlijk dat simpele maar toch effectieve struinen met de spinhengel, zelfs al is het maar voor krap anderhalf uur vistijd.

Groeten,
Peter

15 sep. 2014

Baars












Zondag 14 september. In de namiddag twee uurtjes gestruind met de viergrammer, een belegen werpmolentje, (daarop 0,12 mm nylon met heeeel veel rek) en verschillende spinnertjes en een simpel lepeltje nat gemaakt. Naast de bekende Peter L. mini baarsjes ook nog een aantal leuke baarzen gestrikt. Hoe is het mogelijk! Deze keer geen ruzie met snoekmans gemaakt, en de ruisvoorns zwommen wel geregeld vrolijk mee, maar toehappen zat er niet in. Slimme rakkers...of toch domme visser. ;-)

Gr,
Peter

14 sep. 2014

Eenvoud






video










Zondag 14 september. Gisteravond na het werk/avondeten nog een paar uurtjes gevist met de Cobold tiengrammer en een 45 mm Terrible spinner. Vijf snoekjes mochten direct na de foto weer zwemmen. Genieten!

Groeten,
Peter

12 sep. 2014

Iets anders dan karper














Vrijdag 12 september. Vanmiddag heb ik voor de eerste keer met de 'nieuwe' tiengrammer gevist. FP Cobold 196 cm - met zwart beslag en duraluminium busje. De gele tiengrammer is verhuisd naar onze zoon Frank... Op de LuXor 0,16 mm nylon, breeksterkte 1,8 kg. Effta gecertificeerd, dus klopt. ;-) Drie snoekjes op de Elbertse streamer en een snoekje op de van Gameren Tubefly.

Gr,
Peter

10 sep. 2014

Karper drieluik met Danny


















De hengel maakt de vis...














Vrijdag 5 september. Wat valt er te vertellen over een namiddag vissen waarin 14 karpertjes en 6 giebels zijn gevangen. Nou heel weinig, of toch niet... We visten in hetzelfde water als op 4 september. Net zoals in de meeste afgesloten cultuurwatertjes en helemaal in (betaal)vijvers zijn de karpers hier grotendeels afhankelijk van het aas dat de vissers in het water gooien. Toch krijgen vissers het voor elkaar om ook in dit soort water weinig tot niets te vangen. Door schade en schande zijn de aanwezige karpers wijs geworden. Klein, rond en hard aas, dat verankerd op de bodem aangeboden wordt, wordt niet meer aangekeken. Daar trappen we niet meer in, hoor je de karpers bijna denken. Wie een beetje creatief is kan op dit soort wateren liefst uit de buurt van de tentjes hele mooie dingen beleven. De kans op een ongeschonden vis in groot formaat is wel degelijk aanwezig. Hier geldt; 'de hengel maakt de vis'! Op korte loopafstand van onze woning, zal ik dit water zeker een paar keer per jaar aandoen. En nee, daar schaam ik mij totaal niet voor.



















Zaterdag 6 september. Dat was genieten gisteren, maar wat nu? We besluiten dat het voor nu even mooi geweest is, en gaan voor de uitdaging. Terug naar de polder waar we van het voorjaar aan aantal mooie, grote en zelfs echt dikke karpers hebben gevangen. Waaronder drie spiegels. Je moet er een flink eind voor rijden, maar dan heb je ook wat. Hier liggen de vissen niet voor het oprapen. Geeft niet, vangen we niets, dan genieten we gewoon van de omgeving. Vooral scoringsdrang kan hier tot niets leiden. Geduld en rust zijn nodig, en maken het verschil tussen verjagen of vangen van de vis. De geringe karperbezetting zorgt ervoor dat je niet veel kansen krijgt. Danny gaat met de vlieghengel en karperbol aan de slag en ik drijvend met de korst en ook vandaag met een korte hengel van glasvezel. Struinen met hengels tot maximaal 11 ft bevalt mij uitstekend.  Zo vissen op karper doet sterk aan met kunstaas op snoek vissen denken. Alleen dan in slowmotion. Een lekkere dikke karper gaat voor de korst. Tegen donker is raak bij mijn vismaat, en hoe! Danny moet deze keer echt alles uit de kast halen, eerst om de gespotte vis te verleiden om de karperbol te nemen, maar vooral daarna om hem uit de obstakels uit de overkant te houden. Wat een kracht, en eenmaal op de klant blijkt snel waarom. Dit is met recht een BAK. Gefeliciteerd makker!



















Yes!


Uit dat slootje aan de overkant








Zondag 7 september. Het gevoel dat er meer te halen valt, en ook de zekerheid dat het in de meeste polders binnenkort minder wordt met de vangsten van karpers (nu we richting koude periode gaan), dwingen ons om terug te gaan. De herfst hangt in de lucht, en overal zie je baars jagen. Ik kan niet ontkennen dat de spinhengel regelmatig door mijn hoofd spookt. Zeker nu de dagen snel korten, is het zonde om nog veel tijd in het rijden naar deze polder te steken. Het karperseizoen in de polder loopt dus (voor ons) op z'n eind, en nog een bonus dikke vis op de valreep zou mooi zijn. Dat is gelukt... Een dikke gouden rand om een meer dan geslaagd seizoen met prachtige momenten en natuurlijk ook karpers. Zelfs de verhuizing kon wat dat betreft geen roet in het eten gooien. Danny vangt weer een bak, maar nu op de korst. Na een fraaie schub op de korst voor mij, is ook deze dag al meer dan geslaagd. Een grote karper aan de overkant, zwemmend in een klein slootje dat haaks staat op de sloot waarin wij vissen, zorgt ervoor dat ik toch een beetje hebberig word. Tussen het vuil en takken ligt misschien wel de karper van dit jaar te wachten op mij... Twee handen drijvende kattenbrokken zorgen ervoor dat de karper richting de monding van het slootje zwemt. Net voorbij het vuil... als het me lukt om deze vis tot een aanbeet te verleiden is het daarna barsten of buigen. De slipmoer van de Mitchell draai ik daarom letterlijk muurvast. De korst vliegt loepzuiver met de 9,5 footer over de karper heen op het vuil, en daarna trek ik hem voorzichtig richting het kattenbrokken opzuigende geweld. Slurp, en weg is het brood... De karper weet toch een meter lijn te pakken en haalt de rotzooi. Hoe het me gelukt is mag Joost weten, maar door met de hoepelronde hengel achteruit te lopen komt de vis er weer uit. Het vermoeden dat dit een zware vis is, wordt daarmee meteen bevestigd. Rustig zwemt ze haar rondjes, de slip die nu weer losser staat, hoeft bijna geen dienst meer te doen. De eerste glimp verraadt dat het een spiegelkarper is. Yes! De vierde dit jaar, en alle vier in deze polder gevangen.

Eigenlijk zou dit drieluik het ideale scenario zijn om voorlopig de karpers met rust te laten. Kan het nog mooier dan de afgelopen drie dagen? Waarschijnlijk niet, maar dat hoeft ook niet. Snoeken kan de hele winter nog, dus...

Danny bedankt voor het tot nu toe mooiste karperseizoen ooit!

Gr,
Peter