28 jan. 2008

Struinen door de woonwijk

Zondag 27 januari. Vandaag komt Frits bij mij vissen. Het plan is om samen met onze Floretjes de polderslootjes uit te kammen. Lekker peuteren met de 153 cm lange driegrammertjes en minispinnertjes. De wind is helaas net iets te krachtig om prettig te kunnen vissen met onze schermdegens. De Floretjes blijven in hun foudraaltjes, en de vijfgrams Spinmatics gaan mee naar het water.


We beginnen aan een stuk water dat ooit een echte polder is geweest. Tegenwoordig is het een 'natuurlijke' grens tussen twee uit de kluiten gewassen dorpen. We gaan vissen van het ene dorp naar het andere.


Frits vangt al snel een baarsje op een zelfbouw spinner, maar al vissend komen we er achter dat een snoek vangen vandaag een echte uitdaging wordt. Niet dat ze het niet doen vandaag - aanbeten en nazwemmers krijgen we de eerste drie uur beiden meerdere keren. Echte aanbeten zou ik het ook niet willen noemen, het lijkt meer op snuffelen aan ons kunstaas. Soms 'hangt' de snoek even twee seconden. Lepels of spinners maakt geen verschil.


Door het zachte weer de afgelopen weken komt de natuur weer opgang

Aan het eind van de sloot aangekomen schrikt Frits zich letterlijk het apenzuur. Een grote snoek mist voor zijn neus de spinner. Die lag waarschijnlijk in de duiker waar hij bovenop stond. Aan de andere kant van de duiker gaat de voormalige poldersloot over in dorpswatertjes. Ook deze watertjes staan via duikers met elkaar in verbinding. Waarom weet ik niet, maar ik heb daar nog nooit gevist. Het blijkt een waar eldorado voor de ultra-lichte spinhengel te zijn. Hier hadden we achteraf gezien heel goed met onze Floretjes kunnen vissen vandaag!



Frits is ondertussen overgeschakeld naar een eigenbouw spinnertje met een bol blad van 25 mm lang. Dat is de kleinste maat spinner die we op onze vijfgrammers kunnen vissen. Na drie keer zijn spinnertje te hebben gemist, is het bij de vierde poging raak. De eerste snoek van vandaag!



Dat het geen toeval is, blijkt als hij niet veel later ook nummer twee van vandaag vangt. Ik vis dan nog steeds door met afwisselend een Pako PS lepeltje en een 35 mm terrible spinner. Het levert me een aanbeet op, maar ook deze keer hangt de snoek niet.




Snoek nummer drie valt ook voor de minispinner. Zo vangt Frits binnen korte tijd drie mooie snoekjes. Spinnertjes met een kleiner blad dan 35 mm heb ik niet bij me. Ik besluit er eentje te bietsen van m'n vismaat. Ik krijg er zes van hem! Twee met een zilverkleurig blad, twee met een goudkleurig blad en twee met een geel blad en zwarte strepen. Met een mini tandem speciaal gemaakt voor de vijfgrammer als bonus.



Toeval of niet, de eerste aanbeet die ik krijg op de minispinner hangt! Snoek nummer vier van vandaag. We vissen hierna nog even door, maar zonder succes. Frits heeft beloofd om 17.00 uur weer thuis in Den Helder te zijn. Tijd dus om richting de auto te lopen. Een paar uurtjes struinen door de woonwijk leverde ons dankzij de minispinner toch nog vier snoeken op. Frits,bedankt voor de gezellige dag, en natuurlijk voor de spinnertjes!

Groeten,
Peter

20 jan. 2008

De eerste karpers van 2008

Zondag 20 januari. De hele week volg ik aandachtig de weerberichten. Als het zo zacht blijft, dan is een poging om de eerste karper van 2008 te vangen het plan. Dat plan is ontstaan nadat Ap op 8 januari al een poging gewaagd heeft. Zonder succes, maar bij het zien van de foto's van de plekjes waar hij gevist had kreeg ik de karperkriebels. Een afspraak om vandaag samen te gaan karperen was snel gemaakt.

De weersvoorspellingen voor vandaag zijn gunstig! De temperatuur kan oplopen tot 13 graden. Veel wind is ook voorspeld. Dat laatste is geen probleem. We gaan vissen tussen de kassen. Een plek in de luwte vinden tussen al dat glas moet mogelijk zijn.

Om 10.00 uur ontmoeten we elkaar op de afgesproken plek, en vanaf daar rijd ik achter Ap aan. Aangekomen bij de stekken ziet het er veel belovend uit. Ap begint meteen te vissen op zijn zomer stek. Ik ga eerst even struinen langs het water. Geen hengel in mijn hand, alleen een blik mais. Onderweg stuit ik op bellensporen. Duidelijk geen gasbelletjes, dit is karper. Drie voerplekjes worden verspreid gemaakt en nog voorzichter dan zojuist wandel ik terug naar de auto.

Dit voelt gewoon goed. Bij de auto wordt de Hardy Trotter uit het foudraal gehaald. Vandaag ben ik een beetje in een nostalgische bui, tussen de reelringen gaat een ABU Cardinal 33. De dunne 18% nylon wordt door het met agaat gevoerde startoog en via de hoogpotige oogjes door het met agaat gevoerde topoogje gehaald. Daarna wordt een klein pennetje en een dito haakje gemonteerd.

Het eerste voerplekje heb ik schuin tegenover de plek gemaakt waar Ap zit te vissen. Daar aangekomen verraden kleine belletjes een azende karper. Het pennetje laat ik heel voorzichtig zakken in de buurt van het bellenplakkaat. Het staat net onder water, maar is goed genoeg zichtbaar om het zo te laten. Binnen een minuut nadat ik het pennetje te water heb gelaten komt het in beweging. Seconden later sta ik een karper te drillen. Echt een fantastisch gevoel!





De eerste karper van 2008, op 20 januari en dan binnen een minuut. Vanaf de overkant maakt Ap wat foto's.


Niet veel later mag ik, nog een beetje beduusd maar wel heel blij, op de foto met mijn eerste karper van het nieuwe jaar.

Het klinkt bijna ongelofelijk maar op de tweede en derde voerplek verloopt het bijna hetzelfde. Inleggen, even wachten en......


De tweede karper van vandaag

Zo vang ik drie karpers achter elkaar. Niet veel later gevolg door een vierde exemplaar.

De hengel gaat er even uit, en ik loop terug naar de auto om een blik mais te halen. Ap is ondertussen ook aan het struinen gegaan, hij heeft wel beet gehad maar nog geen karper gevangen. Voor ik terug ga naar de plek waar mijn hengel op de kant ligt, ga ik eerst even bij Ap kijken. Behalve een blik mais heb ik ook bananen en wat te drinken voor ons meegenomen.

Tijd om samen wat te eten en te drinken. Gelukkig blijft Ap zijn tuig wel in het water, want tijdens de lunch is het raak. De 0.75 Lbs glashengel van Ap gaat lekker rond. Geen twijfel mogelijk, dat is karper.

En ook Ap mag op de foto met een karper.

Terug bij mijn hengel aangekomen vis ik de voerplekjes om de beurt af. Inleggen en meteen een karper vangen is er niet meer bij. Gelukkig maar! Over en uit met de karper is het niet. Er gaat nu meer tijd overheen, maar al struinend lukt het me om nog twee karpers tijdelijk aan het water te onttrekken.

Ap is ondertussen weer terug gegaan naar zijn zomerstek. Daar heeft hij vanmorgen gevoerd, met kattenbrokken. Toen was het daar nog rustig, nu blijken de brokken ondekt te zijn! Vanuit mijn ooghoeken zie ik dat Ap het met een tegenstander van formaat aan de stok heeft.Mijn hengel haal ik uit het water, en dan ga ik snel richting Ap.


Zo kan ik getuige zijn van een mooie dril met diep doorbuigend glasvezel. De karper heeft er zin en laat ons minutenlang genieten.



De dril was een genot om naar te kijken, en de karper zelf is ook oogstrelend. Wat een prachtige schubkarper heeft Ap gevangen, met een bijna goudkleurige gloed op de flanken. Dat wordt gevierd met een kom door Ap zelfgemaakte bonensoep.

Na de soep gaan we een poging wagen in de hoger gelegen vaart. Dat valt overigens niet mee, om daar te vissen. Het gemaal dat op deze vaart staat, is in werking gezet en er staat een sterke stroming. Niet echt ideaal om daar te vissen met onze lichte pennetjes. Toch maar proberen... Langs het koude en kolkende water gaat mijn Hardy Trotter vandaag voor de laatste keer rond.


Niet de grootste karper van vandaag, maar wel de karper met het grootste uithoudingsvermogen. Na deze karper krijgen we hier beiden geen enkele aanbeet meer. We besluiten het nog een half uurtje te proberen op de plek waar we vanmorgen begonnen. Ook daar is het stil gevallen. Van azende karpers geen spoor meer. Logisch, het begint nu in een rap tempo donker te worden, en de temperatuur zakt naar beneden. Bij onze auto's praten we nog even na om daarna beiden in het donker te verdwijnen.

Tijdens de bijna anderhalf uur durende autorit laat ik deze dag nog even de revue paseren. Samen negen karpers op 20 januari. Natuurlijk, het weer (de temperatuur) zat mee, de kassen zorgen voor luwte en het karperbestand is daar goed. Maar toch! Ap bedankt, het was weer ouderwets genieten.

Groeten,
Peter

16 jan. 2008

Fair Play Floret

Woensdag 16 januari. Gisterochtend stond dit berichtje op m'n voicemail: "Met John Schreiner, je hengel is klaar!" De hengel waar ik vroeger als jongen van droomde, een (mijn) Fair Play Floret is klaar! Ik heb me door allerlei bochten moeten wringen, maar om 17.30 uur stond ik bij John in de winkel. Het is niet de 'standaard' uitvoering van de Floret geworden, zoals die in de winkel tussen de andere spinhengels onder het plafond hangt. Overigens is die ook heel mooi met zijn groene wikkelingen en bronskleurige taille.



Voor de taille heb ik niet brons maar goud gekozen. Onder en boven de taille zijn dunne gouden biesjes aangebracht.


Mijn Floret is zwart gewikkeld, net zoals de twee Spinmatics waar ik de trotse bezitter van ben De nickel titanium geleideoogjes doen door hun spiraalvorm denken aan de oogjes die vroeger op mijn korte volglas spinhengeltjes zaten. Toen vissen met de spinner nog echt een avontuur was en alles nog ontdekt moest worden.


De handgemaakte bus met een centerpen sluiting.


De Floret in vol ornaat. Een kort en kittig hengeltje, dat zijn naam (schermdegen) eer aandoet. Nu ik bijna 40 ben is mijn jongensdroom alsnog uitgekomen, en is vissen met de spinner (net zoals het in mijn jeugd was) weer opnieuw een avontuur geworden.

Groeten,
Peter

14 jan. 2008

Struinen met de Floret en de Spinmatic's

Zondag 13 januari. Gisteravond ben ik tot laat bezig geweest om m'n visspullen in orde maken. Daar is zelfs nog een ritje op en neer naar Jan-Willem voor nodig geweest. Het nylon dat ik vorige week gebruikte, wàs het niet.... Nog dunner dan de nylon die ik normaal voor het spinnen met de vijfgrammer gebruik, maar bijna even sterk. Grote nadeel was dat het ontzettend stug is. En dat werpt niet prettig met lichte kunstaasjes. Gelukkig had Jan-Willem nog een klos van ons vertrouwde merk liggen thuis. Soepel, slijtvast en met behoorlijk wat rek.

Het blijft moeilijk om uit te leggen, vissen met een spinhengel van glasvezel met een bus en een nylonlijntje met behoorlijk wat rek. Een spinnertje met spinstang en anti-kinklood is vaak slechts de helft van het opgegeven werpgewicht. De spinhengel wordt dus onderbelast. Door gewicht (massa) aan de spinhengel toe te voegen werpt de spinhengel het spinnertje makkelijker, preciezer en verder. Dat extra gewicht zorgt er ook voor dat de haak beter gezet wordt.

Gewicht kan in de vorm van een bus en/of zwaardere ogen extra worden toegevoegd. De hengelbouwer kan ook voor een blank kiezen met meer wanddikte. Meer wanddikte is ook extra gewicht. De massa zit dan in de blank zelf. Voordeel van een bussluiting is dat de hengel door het extra gewicht onderin een betere swing krijgt. De volledige hengel wordt dan beter benut tijdens het werpen. Niet vanuit de top, maar vanuit de hele hengel wordt het spinnertje weg gecatapulteerd.

Een voorbeeld van zo'n spinhengeltje is de vernieuwde Floret. In de blank is meer materiaal verwerkt dan bij het vorige model. De zwaardere hardchromen ogen hebben plaats gemaakt voor super lichte oogjes van nickel titanium. Als je dit korte 'steek'wapen voor de polder voor de eerste keer vasthoudt weet je niet wat je overkomt. Het is een razend snel (dus niet snaar-strak) hengeltje geworden, dat moeiteloos lichte gewichtjes werpt. Geen allround kunstaashengeltje maar een echte ultra-lichte spinhengel.

Jan-Willem is sinds kort de trotse bezitter van een vernieuwde Floret. Vandaag gaan we samen de polder in, en de Floret gaat mee. Het is nu niet de beste periode van het jaar om met een driegrammer de polder in te trekken. Dit hengeltje komt het best tot zijn recht in de zomer en de herfst. Met een echt werpgewicht van driegram bedoeld voor heel kleine ultra-lichte spinnertjes en dun nylon.


Samen gaan we struinen door een Utrechtse polder. We beginnen in de kleine slootjes om zo optimaal de Floret met een mini spinnertje te benutten. Ik ga vissen met de vijfgrams Spinmatic. De kleine slootjes lopen hier voor de huizen langs. Behalve vaak veel klein spul, ook een plaats waar de grotere snoeken zich 's winters graag ophouden.


De Floret is echt een droomhengeltje

Geen wonder dan ook dat het geen baarsje of een mini snoekje is die het hengeltje inwijdt. De eerste Floret snoek (en overigens ook de eerste van 2008 voor Jan-Willem) is een zeer fraai exemplaar.

Na dit avontuur mag de Floret terug in zijn foudraal. Het hengeltje heeft laten zien dat het, ondanks dat het bedoeld is voor de kleinere rovers, heel wat in zijn mars heeft. Dat wordt straks leuk in de warmere maanden, en ook nu maar dan wel in de slootjes waar we weten dat er voornamelijk kleinere rovers huizen. De sloot waarin we nu vissen staat in verbinding met groter en breder water. De kans op een dikke 80er of groter is aanwezig.



De rest van de dag vissen we samen met onze Spinmatic vijfgrammers. De tweede snoek van vandaag is mijn eerste van 2008. Een goed gevoel!



Na de verschillende slootjes voor de huizen met onze spinnertjes te hebben bestookt gaan we de weilanden in. Eerst netjes gevraagd aan de eigenaar, natuurlijk. Hier hebben we ook de laatste visdag van 2007 gevist.

De sloten worden met de terrible spinner en Pako PS lepel uitgeworpen. De snoek geeft hier vandaag niet thuis.



Jan-Willem heeft nog een troef achter de hand. Bij een bevriende boer (hij is in het verleden zelf boer geweest!) mag hij het land in. Daar aangekomen ziet het er fantastisch uit. Een brede wetering loopt door het weiland. Prachtig water om met de Pako PS te bestoken.



Het ruikt daar gewoon naar snoek, en dat er snoek zit zou al snel blijken. Een beste snoek kan de verleidende bewegingen van de schommelende en dwarrelende Pako niet weerstaan.

Dat het een goede keuze is geweest de Floret op te bergen, blijkt wel. Als ik Jan-Willem hoor schreeuwen in mijn richting weet ik dat het goed raak is bij hem. Zijn vijfgrams Spinmatic gaat rond op een grote vis. De vis laat zich in eerste instantie ook niet zien, gedraagt zich heel rustig, maar blijft wel bij de bodem. Er staat hier ruim een meter water. Een grote kolk verraadt de plek waar de vis zich bevindt. Het duurt even voor we een glimp van de vis krijgen te zien. Het is een grote snoek, maar dat wisten we natuurlijk al. Bij deze snoek is het een kwestie van een lichte spanning houden. De hengel en de rek in de lijn doen doen de rest. De slip laat zich soms even horen, maar er worden geen meters lijn van de spoel getrokken. De snoek verliest langzaam maar zeker terrein. Eenmaal echt onder de kant aangekomen kan ik haar zonder problemen achter de kieuwdeksels vatten.



Onze dag kan niet meer stuk. Wat een mooie snoek en dan ook nog eens gevangen aan de Spinmatic vijfgrammer en 16% nylon.

We besluiten nog even door te vissen. Lekker nagenieten van alles wat we vandaag hebben gezien en meegemaakt. Luisteren naar de vele smienten die hier aan de brede en diepe wetering een plek hebben gevonden om te overwinteren. Mijn Pako gaat richting de overkant. Bij het opstarten na de worp lijkt het even of het lepeltje vastloopt.



Het is een snoek, en weer een mooi exemplaar. Nummer vijf, en mijn derde van vandaag. Aan verder vissen hebben we beiden geen behoefte meer. Het is vandaag meer dan mooi geweest!

Groeten,
Peter

6 jan. 2008

2008

Zondag 6 januari. Vandaag is de eerste keer dat ik in 2008 ga vissen. Maar niet alleen. Om even over 9.00 uur wordt ik door Astrid, de vrouw van Paul, binnengelaten. Frits is er al. Ap nog niet, die blijkt achteraf bij de McDonalds te wachten. Na een telefoontje kan ook hij aanschuiven achter een kop koffie en een stuk home made appeltaart. Astrid en Paul, de appeltaart was heerlijk! We gaan met z'n vieren vandaag de polders rond Den Helder afstruinen. Voor Frits en Paul een thuis wedstrijd.

Het leuke aan de polders in dit gebied is de variatie in water. In de ene polder is het water donker van kleur, terwijl vijf kilometer verderop het water kraakhelder is. De hier aanwezige klei en soms zandbodem zijn daar de oorzaak van. Donker of helder water het lijkt de snoeken hier weinig uit te maken. Dat snoek niet of minder voorkomt in donker gekleurd water is achterhaald.


Toch gaan wij vandaag struinen langs sloten met water zo helder dat het uit de kraan lijkt te komen. Het leuke aan helder water is dat je het kunstaas kunt volgen. Dat je de aanbeet van de snoek soms al ziet voor deze echt het kunstaas heeft gestopt. En wat te denken van de kleur van de snoek... In helder water zijn de snoeken vaak vele malen mooier van kleur. Meestal groen, maar ook prachtige bruin tinten komen voor. Snoeken uit troebel water zijn fletser van kleur en doen soms wit aan.


Het nieuwe jaar begint goed. De eerste snoek van vandaag wordt gehaakt op een zilverkleurige Pako aan mijn cobold vijfgrammer. Na een paar korte maar felle uithalen is de rover klaar om geland te worden. Frits wil nog even een foto van de snoek in het water maken. Levert bijna altijd prachtige plaatjes op, een snoek gefotografeerd in heldere water, met het kunstaas nog in de muil. Die foto komt er niet! De snoek schiet los, en knalt in de vluchtpoging bijna de kant op. Geen foto maar wel spektakel voor onze voeten, met flink wat opspattend water.



De eerste snoek die wel geland wordt is voor Ap. Ap vist, hoe kan het ook anders, met een ratje.

We hebben dan al flink wat water uit gevist met onze Pako's , terrible spinnertjes en de rat. Na deze snoek besluiten we te gaan eten.





Op de weg terug naar de auto's vangt Paul een snoek, die hij op de heenweg zijn lepel had zien volgen. De plek had hij goed onthouden, en op zijn eerste worp was het raak.



Het broodje bal met koffie in een plaatselijk café gaan er dan ook in als gesneden koek.

Na een gezellige en smakelijke hap gaan we met gevulde buiken en frisse moed terug de polder in. Wel leuk, dat samen eten en bijpraten over wat er in de ochtend gebeurd is. Wat ook leuk is, is dat je gedurende de dag afwisselend dan weer met de een, en dan weer met de ander vist.

De middag loopt op zijn eind als ik samen met Paul terug richting Ap en Frits loop. Paul en ik hebben daarvoor heel wat water met onze Pako's bestookt, maar zonder succes. Bij een brug aangekomen tikt er iets tegen mijn lepel. De lijn viel slap alsof de lepel naar voren geduwd werd. Een aanval van van achteren op de lepel door een rover die sneller naar voren doorschoot dan ik lijn opnam met de werpmolen. Hier moet je altijd heel snel op reageren door hard aan te slaan. Mis, ik sla in het niets. Een herkansing zit er helaas niet meer in.





Bij Ap en Frits aangekomen horen we goed nieuws. Frits heeft ook een snoek gevangen! Bij een duiker zag hij kleine visjes boven het water uit stuiven om zo aan een rover te ontkomen. Een klein terrible spinnertje trok de snoek over de streep.

Het einde van deze mooie en gezellige visdag is in zicht omdat het in een rap tempo donker wordt. Aan mijn handen voel ik dat de temperatuur ook aan het dalen is. In het laatste kwartier dat we vissen vangen zowel Ap als Paul beiden nog een snoekje.





Zo wordt op valreep het totaal aantal gevangen snoeken van 3 naar 5 stuks gebracht. Tijd om nog even na te praten en afscheid te nemen. Zonder een snoek te hebben geland rijd ik terug naar huis. Het maakt me niet uit, ik heb heerlijk en in goed gezelschap gevist vandaag.

Groeten,
Peter