27 feb. 2011

Te gast bij Henk en Caroline


Zondag 27 februari. Deze zondag viel letterlijk in het water. Het KNMI zat er achteraf behoorlijk naast met de weersvoorspellingen. En dat hebben Henk, John, Yuki en ik vandaag aan den lijve ondervonden!

Gisteravond heb ik mijn nieuwe vliegvisvest ingericht. In de zakken doosjes met verschillende spinnertjes bedoeld voor de High five, maar ook met kleine plugjes. Bij Fishermans World in Hoofddorp heb ik vorige week een aantal plugjes voor de High five aangeschaft. Met die plugjes wilde ik vandaag gaan vissen.

Toen ik vanmorgen om 6.45 uur de spulletjes in de auto lag zag en het voelde het buiten al onaangenaam aan. Toch nog maar even opnieuw het weerbericht gecheckt. In het westen van het land in de ochtend af en toe regen en in de middag opklaringen... Mooi zo! Op het laatste moment besluit ik toch maar voor de zekerheid en eventueel voor het vissen in de ochtend een zwaardere hengel en daarbij passende pluggen mee te nemen. Uiteindelijk heb ik alleen met deze hengel gevist.

Als ik bij Henk voor de deur de auto parkeer motregent het nog steeds. Na de koffie gaan we richting het water. Daar aangekomen trekt de wind aan, het is gewoon guur en koud buiten. Bah! Nu laten we ons niet door het weer afschrikken, maar hadden we dit van te voren geweten, dan hadden we er ons op gekleed.



Henk en Yuki gaan met de tien en elfgrams spinhengels aan de slag en John met de vijfgrammer. Helaas heeft John geen zwaardere back-up hengel meegenomen want het was voor hem echt behelpen vandaag in de soms harde wind en regen.







We vangen samen in een paar uurtjes tijd acht snoeken. Henk eentje, Yuki ook eentje en ik zes stuks. John streamers en plugjes krijgen meerdere keren aandacht van een snoek. Herhaaldelijk wordt zijn Rapala original F09 plugje gemist! Een snoek haken lukte helaas vandaag niet voor hem.

Om 14.00 uur houden we het voor gezien! Bij Henk thuis worden we door zijn Caroline op allerlei lekkernijen getrakteerd. Tussendoor bouwt John een paar spinnertjes, en kijken we foto's en filmpjes van het afgelopen visjaar.

Yuki, John, Kim, Caroline en Henk


Deze visdag wordt afgesloten aan de etenstafel met een heerlijke maaltijd. Henk en Caroline bedankt!

Groeten,
Peter

20 feb. 2011

Smalle slootjes

Zondag 20 februari. Vanmiddag gaan Danny en ik een poging wagen in de polder. Vissen gaan we in twee smalle polderslootjes aan weerskanten van een weg die als een lint de polder in tweeen deelt. Het zachte weer van de afgelopen weken kan er voor gezorgd hebben dat de snoeken de kleinere slootjes in zijn getrokken. We weten het eigenlijk wel zeker! Helaas is het vandaag een koude zondag met een temperatuur die de hele middag rond het vriespunt zal blijven hangen. Met daarbij een oostenwind kracht 5 tot 6 geen goed voorruitzicht voor wat betreft vangen. We nemen het risico op niets vangen en gaan ervoor. Wie niet waagt, wie niet wint.

Beiden vissen we met Fair Play tiengrammers, Danny vist de hele middag met de slanke Terrible spinner en ik eerst met de Pako S lepel en daarna de Luxor Succes spinner. De auto parkeer ik aan de rand van de polder, vanaf daar gaan we de polder in vissen.




Dat ons gevoel over de smalle slootjes klopt wordt al duidelijk na vijf minuten en hooguit 15 meter water te hebben uitgevist.




Een snoekje voor Danny en we zijn nog maar net begonnen met vissen!

Als Danny daarna vrijwel meteen een ander snoekje zijn spinner ziet missen, vliegt mijn lepel door de lucht richting de plek waar dat gebeurde. Meteen is het raak, hangen.



Ongelofelijk, we zijn dan nog geen tien minuten onderweg en hebben al twee snoekjes.



Maar goed, we vissen dan nog aan de rand van de polder in de buurt van de bebouwing, eens kijken of de open polder ons ook snoek oplevert.







De open stukken kregen we inderdaad geen aanbeten of zagen we een volgende snoek afzwaaien. Daar geen snoeken dus. Maar de stukken in de luwte bij de boerderijen waren hotspots. Samen vangen we er nog zes snoeken bij (waarvan 5 voor Danny!).




De laatste snoek die Danny vandaag ving was een heuse polderkrokodil. Zo'n snoek, en dan gewoon in een smal slootje gevangen! Tegen half zes wordt het een stuk kouder en lijkt het alsof alle vis verdwenen is. Voor ons een teken om richting de auto te gaan.

Wel lekker, het blijft al langer licht, de zon gaat nu al na zes uur onder.

Groeten,
Peter

13 feb. 2011

Struinen door de Flevopolder met Flevocane

Zondag 13 februari. Toen Yuki afgelopen woensdag (voor de verandering eens overdag) bij Eric Terluin in Lelystad was vielen hem de vele prachtige singels en slootjes op. Toen we daar aan de telefoon over spraken waren we er al snel uit: daar gaan we zondag (vandaag) vissen. Vissen in de Flevopolder, niet alleen de grootste polder van Nederland, maar ook van de wereld.

Om 8.30 uur zitten we samen bij mij thuis aan koffie. We hebben beiden een goed gevoel over vandaag, Yuki heeft zelfs al drie nachten niet meer rustig kunnen slapen. Onderweg in de auto raken we niet uitgepraat over wat er niet allemaal in de Flevopolder te ontdekken is. Lelystad is slechts het begin!

Als Yuki rond 9.30 uur de auto de auto parkeerd lijkt Lelystad nog niet te zijn ontwaakt. Wat een rust! Het is vandaag zondag dus de mensen slapen vast uit, is onze conclusie. Maar ook gedurende de dag blijft het rustig en langs het water komen we geen enkele andere visser tegen. Een groot verschil met waar we afgelopen zondag visten.

Daar staan we dan, op onbekend terrein met over waar je kijkt water. Niet zomaar water, maar prachtige slootjes en singels die speciaal gegraven lijken te zijn voor de ultra lichte spinvisser. Dat onze ultra lichte High five spinhengels die we vandaag gaan gebruiken hier ontworpen en gemaakt zijn maakt het nog specialer.

Goed onthouden hoe de straat heet waar we geparkeerd staan, en vissen maar is ons plan. Dat heeft uiteindelijk geresulteerd in een rondje Lelystad dat bijna acht uur duurde. Van stadswijk tot in de aangrenzende natuur we hebben langs een heleboel water gestruind. Dat we daarbij nog maar een fractie van de hele stad, laat staan de Flevopolder hebben gezien heeft ons aan het eind van de visdag doen besluiten om in de toekomst vaker die kant op te gaan.

Over ons materiaal en taktiek:
Beiden vissen we met Flevocane zesgrammers, Shimano Rarenium 1000FA werpmolens, opgespoeld met Maxima 14% (Yuki) en 15% nylon. Yuki heeft de hele dag met de nagemaakte Bunny bug spinner gevist. Ik ben begonnen met de slanke Terrible 35 mm spinner, heb daarna een tijd met de Bunny bug gevist om daarna nog anderhalf uur met een plugje te vissen. Dat plugje, een Rapala original F09, is 9 cm lang maar weegt slechts vijf gram. Het geeft weinig weerstand tijdens het binnenvissen en kan daardoor uitstekend op de zesgrammer gevist worden. Ondanks dat het plugje mij vandaag geen enkele aanbeet opleverde heb ik er een goed gevoel aan overgehouden.





De spinners brachten vandaag de vis op de kant, en hoe! Het eerste slootje dat we uitspinnen levert Yuki een mini snoekje op. Klinkt misschien vreemd, maar we zijn allebei heel blij met de kleine rover. De eerste vis in voor ons nieuw water is binnen!

Yuki ziet daarna een grote snoek zijn spinner missen, maar verder blijft het een hele tijd stil. Kilometers aan slootjes worden uitgespind zonder resultaat.

Bij een volgend slootje komt daar verandering in. Bij het naar binnen draaien van de Terrible spinner zie ik in paniek visjes alle kanten op schieten. Hier overwintert dus een schooltje witvis. De volgende worp levert mij een keiharde aanbeet op. Snoek! En het is een grote! Daar hadden we een paar uur geleden alleen nog maar over kunnen dromen.



Wat een bak, en na het terug zetten geven we elkaar een gemeende high five. Yes! Yuki en ik hebben besloten om geen grote snoeken meer verticaal hangend te fotograferen. De grotere vissen worden dus, met de tweede hand ondersteund, op de plaat vastgelegd. Wel jammer dat je dan de hengel waarop de vis gevangen is niet goed in beeld kunt krijgen. Maar ook daar verzinnen we wat op gedurende deze visdag.



Nog geen honderd meter verder is het opnieuw raak op de Terrible spinner. Een kleiner snoekje maar daarom niet minder welkom.


Het slootje gaat de bocht om, en verderop lonkt een bruggetje. Onder het bruggetje blijkt een snoekje zijn standplaats te hebben. De Bunny bug spinner van Yuki kon de rover niet voorbij laten gaan.

Daarna is het weer een tijd stil, en worden door ons struinend meerdere kilometers sloot uitgespind zonder een teken van leven te krijgen.

Als we op een iets bredere sloot stuiten besluiten we die uit te spinnen. Mijn spinner raakt daar verward in een rietstengel aan de overkant. Geen probleem, Yuki biedt aan hem los te maken. Terwijl hij omloopt zie ik op vijf meter van waar mijn spinner vast zit een snoek jagen. Ik vertel het aan Yuki, en nadat hij mijn spinner heeft los gemaakt haakt hij op zijn eerste worp de snoek!


En zo wordt er nog een mooie snoek toegevoegd aan deze visdag, die nu al meer dan geslaagd is. De bredere sloot levert verder geen aanbeet meer op.

Bij een volgend slootje schakel ik ook over op de Bunny bug. Yuki krijgt daar een aanbeet van een enorme snoek. Helaas greep de snoek de spinner van voren en beet daarbij zijn lijn doormidden. Dat deze snoek niet gehaakt was zou spoedig blijken, want als Yuki een nieuwe Bunny bug spinner en titanium spinstang monteert wordt deze meteen opnieuw aangevallen door de rover. De snoek mist deze keer opnieuw zijn veronderstelde prooi en laat zich daarna niet meer zien. In datzelfde slootje wordt mijn Bunny bug door drie verschillende snoekjes gegrepen. Twee keer bleek een snoekje alleen de staart in zijn bek te hebben, en liet na enkele seconden los. Wel een gaaf gezicht! Bij het derde snoekje zat de haak aan de buitenkant van de muil van de vis vast, en deze schoot voor m'n voeten los. Ik had minder geluk met de Bunny bug vandaag, maar bij Yuki deed deze spinner waarvoor hij ontworpen is, en dat is snoek vangen.

Na een stukje wandelen komen we aan in een woonwijk die grenst aan een soort natuurgebied. Een slootje vol witvis en kraakhelder water treffen we daar aan. Yuki lost er een enorme snoek.



Een paar worpjes later is het op bijna dezelfde plek weer raak, een grote snoek maar niet de vis die hij daarvoor loste.

We vissen richting het natuurgebied en nog voor we daar aankomen is het weer raak bij mijn vismaat.


Een klein snoekje deze keer. Wel een goed teken dat we zowel kleine als grote snoeken vangen vandaag. Het water in en rond Lelystad heeft een goede en gezonde snoekstand, waarschijnlijk kunnen de kleine snoekjes zich gedurende hun eerste levensjaren goed schuil houden. In sommige wateren kan dat niet en tref je weinig maar wel voornamelijk grote snoeken aan. De grotere snoeken vreten de kleinere op, wat uiteindelijk ten koste gaat van de snoekstand.

Het natuurgebiedje zelf levert geen snoek op, en daarom gaan we terug naar het begin van deze sloot waar Yuki de grote snoek loste. Waar we op hopen gebeurt, de snoek ligt er nog. Een grote boeggolf achterlatend mist de snoek de spinner van Yuki. Tergend traag vist Yuki de spinner na zijn volgende worp binnen.

video
Raak! En deze keer schiet de rover niet los. Meteen pak ik m'n camera en film de korte maar wel spannende dril.


Een grote snoek gevangen door Yuki op een hengeltje dat gemaakt is van zes stripjes bamboe en een Maxima lijn met een breeksterkte van 1,2 kg.

We gaan weer verder op zoek naar viswater. Prachtige sloten worden uitgespind en met de Rapala original F9 bestookt. Ze geven niets prijs!



Een onooglijk uitziend slootje besluiten we toch niet links te laten liggen. Maar goed ook, want Yuki weet ook daar een snoekje tijdelijk aan het water te ontfrutselen. De laatste snoek van vandaag.

Met negen snoeken en snoekjes, (waarvan 7 voor mijn vismaat) een topdag. Drie snoeken waren ook nog eens echte kneiters. Behalve heel veel plezier en goede vangsten hebben we ook een hoop ervaring opgedaan met onze High five spinhengels. Yuki, het was helemaal top!

Groeten,
Peter

5 feb. 2011

Baarssss


Hallo Peter en Yuki vandaag zaterdag was ik vrij en kon er even op uit. Het is hier windkracht 7 a 8 dus geen weer voor onze ultra lichte visserij. Ik besloot de 16 grammer eens te pakken, die eigenlijk altijd werkeloos in de kast staat. De weersomstandigheden rechtvaardigde de keus. Aan de waterkant gekomen bleek ook deze hengel met dit weer licht. In het even dat ik heb kunnen vissen ving ik een snoekje van rond de 40 cm,ondanks dat gaf hij leuk sport op de 16 grammer. Een flinke snoek miste het corstaic aasje om even later toch vast te bijten in het aas en doodleuk weer los te schieten. Na een aantal worpen op de plek waar de snoek loste kreeg ik een enorme dreun op de hengel. in eerste instantie dacht ik de snoek,tot dat ik de kleuren van een rakker zag en wat voor een... Een super grote baars had toe geslagen,een grootheid die zijn hele leventje waarschijnlijk al in de sloot had geleefd en nu enorm oud moest zijn. Zeker getuige de lengte van deze prachtige bejaarde baars Zeven en veertig centimeter was hij,en heel erg hoog en ontzettend dik. Mannen mijn dag kan niet meer stuk. Wat een prachtige vis.




Na de foto’s kon hij weer terug in zijn vertrouwde water,waar hij naar ik hoop nog veel ouder en groter mag worden.

MVG john.