10 mei 2008

Glasvezel beul

Vrijdag 9 mei. Gisteravond ben ik naar werpmolens wezen kijken. De Daiwa die nu onder de Specimen hangt, is eigenlijk bedoeld voor de Temming's Classic. Maar wat ga ik dan onder de Specimen hangen? De Daiwa en de Specimen zijn als voor elkaar gemaakt. Zonder nieuwe werpmolen ben ik naar huis gegaan.

Vanmiddag de Daiwa gepast onder de Temming's Classic, en tot mijn verbazing ligt deze combinatie niet lekker in balans. De Classic vraagt om een grotere en zwaardere werpmolen. Nou, die heb ik nog wel! Meerdere zelfs. Een ABU Cardinal 66, 77 of een ABU Cardinal 6 en zelfs een Cardinal 7 liggen te wachten tot ze eindelijk weer een keertje naar het water mogen.

De Cardinal 6 past mooi met zijn zwarte rotor, spoel en slinger bij de zwarte blank van de Classic. Even passen, en nu ligt de combinatie wel mooi in balans. De Daiwa blijft voortaan onder de Specimen hangen.

En na al dat passen, heb ik toch wel heel veel zin om met de Classic en de Cardinal 6 het water op te zoeken. Maar waar? Met zijn ruim 2 lbs is deze hengel bedoeld voor de obstakel visserij en voor bovenop en tussenin de waterplanten. De polder waar ik samen met Jan-Willem vis lonkt, maar daar vissen we alltijd samen en niet alleen. Ik wil toch wel weten wat er in de hengel 'zit' en besluit het alleen in 'onze' polder de Classic in te wijden.

Vissen ga ik met de korst, want daar heb ik hem voor laten bouwen. De weelderige begroeiing ontbreekt nog, maar de grote karpers zijn aanwezig.

Rond de klok van 20.45 arriveer ik in de polder, en strooi eerst wat brokken. De hengel wordt daarna inelkaar gestoken en de ABU tussen de reelhouder geschroefd. Geen setje voor liefhebbers van het lichte vissen, maar dat kan dan ook niet overal en altijd.


De eerste karper die de Classic inwijdt is 75 cm lang. Een dikke en zware vis, maar op deze glasvezel beul heeft de karper maar weinig in te brengen. Dit is duidelijk een hengel voor het vissen onder moeilijke omstandigheden. De hengel gaat mooi rond (dankzij de bijna dicht gedraaide slip), maar daar blijft het dan ook bij.


In het donker komt er nog een karper even kijken boven water. Een mooie slanke vis, met een lengte van 76 cm. Deze karper komt wel op snelheid, en trekt behalve het glas rond ook nog een paar meter (28 %) nylon door de slip van de Cardinal 6. Als je dan bedenkt dat je tot wel 35 % nylon op de Classic kunt vissen, weet ik genoeg.

Met deze set ga ik van de zomer de begroeiing opzoeken, voorlopig blijf ik nog even genieten met de lichtere Specimen en de Daiwa.

Groeten,
Peter

4 mei 2008

Voor dag en dauw

Zondag 4 mei. Mijn wekker liep vanmorgen om 3.45 uur af. De wekker van Paul stond nog een uurtje eerder, hij moest de rit Den Helder-Monnickendam maken. Om 4.15 uur staat Paul bij mij voor de deur. Even een bak koffie en dan op naar de polder. Rond de klok van 5.00 uur rijden we de polder in, Jan-Willem staat al op ons te wachten.

Onze Specimen penhengels worden in het donker opgetuigd, en na samen nog een bakkie te hebben gedaan beginnen we in het eerste licht van de nieuwe dag met vissen.

Het glasvezel van Paul gaat rond onder het geweld van 76 cm spieren

Alle drie hebben we vanmorgen ons glasvezel rond laten zwemmen op stuk voor stuk mooie karpers. Gezamenlijk 8 stuks, waarvan Jan-Willem en Paul er beiden 3 hebben gevangen.

Een fotoverslag van een memorabele visdag, waarbij 4 karpers de 75 cm overschreden.


Paul




Jan-Willem




Peter

Glasvezel en werpmolens formaat 4 en 5



Groeten,
Peter

11 feb. 2008

De Floret, een kort en licht hengeltje maar in staat tot grote dingen

Zondag 10 februari. Deze zondag zal de boeken ingaan als een snoekloze zondag. Niet alleen ik, maar ook m'n vismaten en vrienden Paul, die alleen de ochtend heeft gevist, en Frits zijn vandaag snoekloos gebleven. Toen we vanmorgen begonnen met vissen had ik als titel voor dit stukje, 'De drie musketiers' in mijn hoofd. Frits en ik met onze Floretjes en Paul met zijn Rapier op zoek naar de rovers.


De degen van Frits

De snoeken lieten zich soms even zien. Frits en ik hadden beiden een volger tot onder onze voeten. Ze gingen er niet voor, en van baars hebben we geen teken gezien. Wel een jagende snoek bij een duiker, maar die toonde geen interesse voor onze mini spinnertjes.

Dat de Floret in staat is om ook een grote snoek te kunnen mannen dat is vandaag toch wel duidelijk geworden. De hoofdrolspeler was geen snoek maar een karper. Helaas gehaakt in de rugvin, en natuurlijk heb je liever niet dat het je overkomt. Maar goed, het gebeurde, en het overkwam Frits. Een driegrams spinhengeltje, 12% nylon met een breeksterkte van 1 kg, daar vis je normaal gesproken niet mee op karper.

Als ik bij Frits aan kom, is het al duidelijk dat het hier geen snoek betreft. Meters nylon worden door de slip van zijn Shakespeare Sigma 025 getrokken. Tot twee keer toe moet ik het water in om de vis uit de rieten te jagen. Handig die lieslaarzen!


Dat de Floret ook onder grote druk niet vervormt, blijkt wel. Het hengeltje buigt over de gehele lengte tot in het kurk. Niet in de vorm van hoefijzer, maar tot een halve circel. Vaak lijkt het dat de (spin)hengel een parabolische buiging heeft. Als je dan later de foto's bekijkt blijkt dat de hengel net vanaf iets achter de sluiting is dubbel 'gevouwen' tot een hoefijzer. De buiging komt dan voornamelijk uit de top. Alleen onder grote druk lukt het soms de hengel tot een halve circel te laten buigen. In de praktijk, dus aan de waterkant met een bij de hengel passende lijn die de breeksterkte niet te veel mag overschrijden, lukt dat niet. De zogenaamde reserve onderin wordt dan niet benut en het gevaar van lijnbreuk loert om de hoek. De slip van de werpmolen moet dus altijd bij dergelijke spinhengels losser afgesteld worden. Vissen met een ouder model spinmolen is dan al helemaal niet aan te raden.


De drie-eenheid (de rek in de nylonlijn, de buiging van de hengel en de slip van de molen) worden volledig benut. Eigenlijk zou ik moeten schrijven de vier-eenheid, want de man achter deze hengel weet deze eigenschappen volledig te benutten.


De uitlopen worden korter en ondertussen is het ons duidelijk geworden dat het echt om een karper gaat. Niet veel later is de vis klaar voor het net. Een probleem, we hebben geen net bij ons! En dus ga ik voor de derde keer het water in om zo de karper voor Frits met de hand te landen.


Normaal gesproken zijn we niet trots op een vis die niet netjes in de bek gehaakt is. Voor deze karper, gedrild op de Floret met een dunne nylon lijn wordt een uitzondering gemaakt.


Om deze karper te landen moest alles uit de kast gehaald worden. Frits en zijn Floret hebben hun mannetje gestaan. De karper die alle kansen aangreep om de lijn te breken moest zijn meerdere erkennen in de kunde van de visser en zijn degen!

Groeten,
Peter

16 jan. 2008

Fair Play Floret

Woensdag 16 januari. Gisterochtend stond dit berichtje op m'n voicemail: "Met John Schreiner, je hengel is klaar!" De hengel waar ik vroeger als jongen van droomde, een (mijn) Fair Play Floret is klaar! Ik heb me door allerlei bochten moeten wringen, maar om 17.30 uur stond ik bij John in de winkel. Het is niet de 'standaard' uitvoering van de Floret geworden, zoals die in de winkel tussen de andere spinhengels onder het plafond hangt. Overigens is die ook heel mooi met zijn groene wikkelingen en bronskleurige taille.



Voor de taille heb ik niet brons maar goud gekozen. Onder en boven de taille zijn dunne gouden biesjes aangebracht.


Mijn Floret is zwart gewikkeld, net zoals de twee Spinmatics waar ik de trotse bezitter van ben De nickel titanium geleideoogjes doen door hun spiraalvorm denken aan de oogjes die vroeger op mijn korte volglas spinhengeltjes zaten. Toen vissen met de spinner nog echt een avontuur was en alles nog ontdekt moest worden.


De handgemaakte bus met een centerpen sluiting.


De Floret in vol ornaat. Een kort en kittig hengeltje, dat zijn naam (schermdegen) eer aandoet. Nu ik bijna 40 ben is mijn jongensdroom alsnog uitgekomen, en is vissen met de spinner (net zoals het in mijn jeugd was) weer opnieuw een avontuur geworden.

Groeten,
Peter