25 dec. 2008

Afscheid van 2008, samen met onze zoon Frank

Donderdag 25 december. Na het vissen afgelopen zondag heb ik het flink te pakken gekregen. Zowel de griep als het karpervissen hebben gelijktijdig toegeslagen. De griep heeft me tot vandaag van het vissen kunnen weerhouden. M'n longen heb ik uit m'n lijf gehoest de afgelopen dagen. Eerste Kerstdag vissen, ik zou het normaal gesproken niet in m'n hoofd halen... De aangekondigde vorstperiode en de plotseling stijgende vraag in de winkels naar schaatsen doen niet veel goeds vermoeden.

Voorlopig zou koning Winter weleens flink met zijn scepter kunnen gaan zwaaien. De kans om 2008 af te sluiten met een visverslag op het blog is daardoor dan ook meteen bekeken. Zelf heb ik het ergste wat de griep betreft (hopelijk!) achter de rug, Francine, Robin en Marleentje hebben nu de griep. Zoon Frank, bijna 10 jaar, heeft nog nergens last van, en heeft daarbij ook nog eens geen zin om de hele dag in huis te zittten.

Na het kerstontbijt lijkt het Frank en mij een goed plan dat de zieken onder ons terug naar bed gaan. Frank gaat dan met mij mee, dan kunnen zij rustig slapen. Met mij meegaan houdt in: vissen! Vandaag eerste kerstdag is de laatste kans om nog te kunnen vissen voor de vorstperiode.

Niet de rovers om 2008 mee af te sluiten, maar de karper staat op ons lijstje voor vandaag. Frank leent van mij een oud licht snoekbaarshengeltje, stammend uit de tijd toen er nog met levend aas gevist mocht worden. Een Shakespeare werpmolentje met 20% nylon op de spoel maakt het setje compleet. Mocht de karper niet thuis geven dan kan hij daarmee ook een hoop plezier beleven aan dikke wintervoorns.

Nou, die wintervoorns hebben we vandaag niet gezien. De karper(tje)s gaven gelukkig wel thuis, en hoe! In een kleine twee uur tijd vangen we er vijf.





Van die vijf heeft Frank er drie gevangen. Niet met hulp van papa maar helemaal zelf.




Samen vissen met je zoon bij een bruggetje op winterkarper is leuk. Als het je zoon dan lukt om drie aanbeten te verzilveren, met als resultaat drie mooie karper(tje)s, dan is dat een prachtig afscheid van 2008.

2008

2008 is in alle opzichten een mooi visjaar geweest. Struinen door de Polder is het vierde jaar in gegaan, en in oktober plaatste ik het 200ste verslag op het blog. Karpers van klein tot heel groot en zwaar zijn gevangen, en ondanks de natte zomer is er goed karper gevangen aan de oppervlakte. Tussendoor is er gericht en met succes gevist op zeelt, en het ultra lichte spinnen is dit jaar een echt feestje geworden. 2008 is het jaar van genieten aan de waterkant geweest, vaak samen met een van de vismaten. Wat is er mooier dan iets samen delen met een gelijkgestemde, en om mee te genieten van de vis en de blijheid daarover van je vismaat. Echte vriendschappen zijn gebleven, en nieuwe daaraan toegevoegd.

Ik wens alle lezers een goed en gezond 2009!

Groeten,
Peter

21 dec. 2008

Het is winter volgens de kalender

Zondag 21 december. Vandaag is de winter begonnen, tenminste dat beweert de kalender. Voor de eerste officiële winterdag heb ik vrienden en vismaten Paul en Jan-Willem overgehaald om samen op karper te gaan vissen. De laatste keer dat Paul en ik op karper hebben gevist was 31 augustus. Helaas kon Jan-Willem daar toen niet bij zijn. Paul was makkelijk over te halen, immers zijn onlangs aangeschafte 1.25 Lbs Fair Play Winston karperhengel heeft het water nog niet gezien.

Jan-Willem was iets moeilijker te overtuigen, gisteravond nog belde hij om te vragen of we het wel zeker wisten. We, want Paul was ondertussen ook in de stemming gekomen...


Die muts daar tussen het riet is niet van een kabouter, dat is Paul


Jan-Willem hier nog wachtend op wat komen gaat


Niet struinen maar 'relaxed' zitten op de Pakaseat


De omgeving waarin we vandaag verkeren is prachtig. Afgelopen zomer heb ik hier regelmatig gewandeld met Francine en de kinderen, in de wetenschap dat ik hier van de winter maar dan met een karperhengel in mijn hand terug zou keren.

Verschillende vogels zien we gedurende de middag voorbij vliegen en ronddobberen: vlaamse gaaien, ganzen en eenden, ondeugende meerkoeten, en een piepklein winterkoninkje. Een tijd lang geeft een vleermuisje voor onze neuzen een spectaculaire luchtshow weg.

Paul en ik zagen ook nog een goudvink.



Die goudvink was Jan-Willem, met vier karpers op de eerste officiele dag van de winter. Waarvan de twee mooiste karpers hier onder pronken.

Samen vissen, is samen genieten




Groeten,
Peter

7 dec. 2008

Struinen door Jan-Willem's polder

Zondag 7 december. Vanmorgen heb ik om 9.00 uur bij Jan-Willem thuis afgesproken. Vanaf zijn huis gaat het met de auto richting zijn vroegere 'kantoor'. Tot anderhalf jaar geleden was Jan-Willem muskusrattenvanger van beroep. Zijn kantoor was de polder waar we vandaag gaan vissen, een omgeving die hij ook nu nog steeds als zijn eigen broekzak kent. In Nederland wordt de muskusrat bestempeld als een schadelijk dier; overigens is niet iedereen het daarmee eens.

Gedurende de dag wijst Jan-Willem mij op een muskusrattenburcht. Een burcht blijkt de ingang naar een hol te zijn met meerdere kamers en in en uitgangen die zich in de polderdijk bevindt. De in en uitgangen zelf liggen onder water en lopen vanaf de burcht net boven de waterspiegel de dijk in. Afgeknaagde planten en korrels, ontstaan door het graven in de dijk, liggen rond de burcht op de bodem van de sloot en verraden dat deze burcht nog steeds in gebruik is. Jammer dat deze beestjes zich graag vestigen in polderdijken. Als er niets tegen gedaan wordt, bestaat het gevaar dat de dijken door uitholling verzwakken. De eventuele gevolgen laten zich raden, het lager gelegen achterland kan door verzwakking van de dijken onder water komen te staan. Schadelijk of niet, de muskusratten hebben vandaag van ons niets te vrezen, de snoek is het doel van ons bezoek hier.



Het lijkt er even op dat ook de snoeken hier vandaag ook van ons niets te vrezen hebben, de polder is bedekt met een flinterdun laagje ijs!



Gelukkig zijn de brede stukken achterin wel vrij van ijs en kan er gevist worden. Als de ochtend overgaat in de middag heeft het zonnetje zijn werk gedaan en kan er bijna in elk slootje gevist worden. Ik heb het wel vaker geschreven; de middag uren zijn in deze periode vaak de betere. Ook vandaag is er voor ons helaas geen uitzondering op deze ongeschreven regel. Tegen beter weten in zijn de ochtend uren verstreken tijdens het zoeken naar open en bevisbaar water en het uitvissen daarvan.

De eerste snoek dient zich pas ruim na 13.00 uur aan. De vis heeft haar roofhol in de uitstroom van een duiker. Een traag geviste 35 mm Terrible spinner blijkt net zoals de afgelopen winter (toen er soms echt tussen het ijs gevist werd) een vanger. Een stukje kunstaas dat naast de Pako PS lepels een bewezen 'killer' is tijdens de koudere periodes in de polder. Net zoals de Pako PS is de slanke Terrible 35 mm spinner een in verhouding fors kunstaas dat ondanks de afmeting uitstekend op de vijfgrammer gevist kan worden. De snoek mag het stempel fors ook dragen.



Met haar 79 cm een forse snoek, zeker voor polderbegrippen. Nu het kouder wordt vechten de snoeken minder fel dan tijdens de zomer en de vroege herfst. Ze nemen ondertussen (vooral de vrouwtjes!) ook flink in gewicht toe, misschien iets minder fel, maar aan de ultra lichte spinhengel nog steeds zorgend voor een warm gevoel.


Na deze snoek blijft het angstvallig lang rustig. Een tijd lang denken we zelfs dat het bij één vis blijft voor vandaag. Niet erg natuurlijk, maar beiden snoek vangen op een visdag is wel zo leuk.


Die snoek voor Jan-Willem komt er ook, niet op de Terrible spinner maar op de Pako PS lepel.


Niet veel later daarna is het weer raak bij mijn vismaat!


Twee snoeken, bijna achter elkaar gevangen, na een zeer moeizame ochtend en vroege middag waarop de snoek vast leek te liggen.



Na een snoekje te hebben gelost besluit ik toch ook nog even met de lepel te gaan vissen. Meteen dan maar een plaatje gemaakt van ons materiaal van vandaag. Shimano werpmolens in de maat 1000, Fair Play Spinmatic cobold vijfgrammers, één custom made, de ander in retro look uitvoering, en Pako PS lepels.

De middag loopt al op zijn eind en zon laat zich nog even van haar goede kant zien. Nog een uurtje en daarna zal de zon in een rap tempo verwijnen. Zeker zo in het zonnetje een gouden uurtje. Vaak het beste uurtje van de dag, zo is al zo vaak gebleken.

Een snoek mist mijn lepel, daarbij een grote kolk achterlatend. Twee worpen later trekt de lepel de rover alsnog over de streep.



Snoek nummer vier van vandaag, op een dag die in eerste instantie snoekloos leek te gaan worden. Na het terugzetten van de snoek stelt Jan-Willem voor om te stoppen. De man twee snoeken, een mooi eind van deze visdag, zegt hij. Hij heeft gelijk, het is mooi geweest, héél mooi zelfs! :-)

Groeten,
Peter

4 dec. 2008

Waarom nog vissen met 'ouderwets' nylon?

Stilon, een zachte soepele en slijtvaste lijn, ideaal om mee te spinnen

Nylon is uit! Tenminste, dat wordt vaak beweerd door de kunstaasvissers. Het heeft rek, en is een stuk dikker dan de 'nieuwe' superlijnen bij een gelijke breeksterkte. De trollende en jerkbaitvissende kunstaasvisser heeft wat mij betreft helemaal gelijk, als die stelt dat nylon uit is. Dyneema heeft zeker voordelen op nylon, maar niet voor alle vormen van kunstaasvissen.

Ultra licht spinnen

Het mooie en spannende element bij het ultra lichte spinnen zit hem niet alleen in de verrassingen in de vorm van bijvangsten, zoals ruisvoorn (komt geregeld voor!), brasem en soms zelfs een karper, maar ook die grote snoek die een smakelijk hapje ziet in het mini kunstaasje. Nee, het mooie en spannende van ultra licht spinnen zit hem in de dunne bijna fragiele nylon lijn. Een nylon lijn met een breeksterkte horend bij het opgeven werpvermogen van de spinhengel. Zo vis ik met 10% nylon met een breeksterkte van 1 kg op mijn Fair Play Floret. Wil je het maximale uit de hengel, lijn combinatie halen dan moeten beiden in balans zijn. Bij overbelasting door bijvoorbeeld verkeerd afstellen van de slip van de werpmolen en een te sterke lijn kan verminking van de spinhengel ontstaan. Vaak onzichtbaar, maar op den duur wel voelbaar, de hengel wordt trager. De reden? Door overbelasting breken vezels in de blank.

Los trekken van kunstaas door middel van de hengel is sowieso niet verstandig, bij gebruik van dyneema kan dit zelfs hengelbreuk veroorzaken. De rek ontbreekt, en bij een spanning die opgevoerd wordt en de hengel die door de maximale verantwoorde buiging wordt getrokken kan het fout gaan. En fout gaat het! Zelf heb ik een vismaat zijn hengel zien breken door dyneema te gebruiken in een diameter van de bij de hengel horende nylon.

Op mijn Floret hoort een lijn thuis met een breeksterkte die de 1 kilo niet mag overschrijden. Nu mag het best een onsje meer of minder zijn, maar je moet en mag het niet overdrijven. De verleiding zou kunnen bestaan om er met 10% dyneema op te gaan vissen. Licht , eh dun, en een stuk sterker dan mijn 'ouderwetse' 10% nylon. Zou ik enigzins verantwoord met dyneema op de Floret willen vissen, dan zou ik dunner dan 5% moeten gaan. En ook dan vis ik in veel gevallen nog te ZWAAR.


Maar er is nog iets...


Hoe vaak gebeurt het niet dat voor je voeten een snoek op de spinner duikt?Op zo'n moment wordt het materiaal flink op de proef gesteld. De buiging van de hengel, de rek in de lijn, en dan pas de slip van de werpmolen. Nylon 10% of dyneema 5%, het maakt niet uit, een dunne lijn met een geringe breeksterkte breekt sneller onder de top, dan een dikkere nylon of dyneema lijn. Nylon heeft rek, een soort van schokdemper, dyneema niet. Om het ontbreken van de rek in dyneema op te vangen zal er met een losser afgestelde slip gevist moeten worden. Nadeel is dat je door de slip heen slaat als juist op afstand de haak gezet moet worden. Ook de volledige druk kan daarna niet op de vis worden uitgeoefend, immers de slip staat te los. Dat kan losschieten tijdens de dril tot gevolg hebben, waarbij als oplossing om dit te voorkomen naar een dreg gegrepen wordt. Ook bij te groot of te zwaar kunstaas in verhouding tot de spinhengel wordt nog weleens als lapmiddel naar dyneema gegrepen. Door overbelasting van het opgegeven werpgewicht wordt de hengel trager, de haak zetten wordt bemoeilijkt. Een rekloze lijn zal dat 'probleem' iets opheffen, maar eigenlijk vis je op deze manier dubbel verkeerd.

Spinhengels zoals mijn Fair Play Floret zijn ontworpen om met nylon te gebruiken. De extra massa tegenover bijvoorbeeld fabrieksspinhengels zorgt ervoor dat ook op afstand de haak succesvol gezet kan worden. Het bekende verhaal, met een zware hamer sla je de spijker sneller in het hout dan met een lichte hamer. Op de Floret heb ik in het bijzijn van vriend en vismaat Paul een snoek van 82 cm gevangen. Gedrild binnen een paar minuten, met de eerder genoemde 10% nylon.


Stren Original 0.20 mm bij 2.5 kg breeksterkte is maximaal wat je verantwoord kunt gebruiken op de tiengrammer en qua eigenschappen vergelijkbaar met Stilon 22% bij 2.4 kg breeksterkte.


Een hengeltje rond trekken op een vis met een héél lichte (dus niet per definitie dunne) lijn is een kwestie van ervaring. Ervaring die je het beste opdoet met een lichte spinhengel, een tiengrammer. Op een echte tiengrammer kun je zonder problemen een lijn vissen vanaf 2 tot ongeveer 2,5 kilo breeksterkte. In diameters, tussen de 16 en 22% nylon, afhankelijk van de fabrikant. Vis je met een te sterke lijn, op een lichte hengel, dan vis je niet licht. De verhoudingen zijn totaal zoek, en je houdt jezelf voor de gek. De vis is dan misschien gedrild en geland op een LICHTE hengel, maar door de veel te hoge breeksterkte van de lijn is er van kunde van de man achter deze hengel weinig sprake. Hooguit, de kunde om de hengel niet te forceren, al zal dat vaak pas veel later gaan blijken! Maar...houdt wel bij aankoop van een lichte spinhengel rekening met het feit dat het opgegeven werpgewicht bij 90% van alle spinhengels niet klopt. Deze zijn bijna altijd zwaarder, dan dat de fabrikant of hengelbouwer ons wil doen geloven. De fabrikant en hengelbouwer dekken zich zo een beetje in tegen overbelasting of breuk van het materiaal.

Nylon is uit! Met deze kreet begon ik aan dit stukje, maar voor het ultra lichte en lichte spinnen bestaat er wat mij betreft nog steeds geen beter alternatief.

Groeten,
Peter

30 nov. 2008

Kleine spinnertjes de sleutel tot succes


Zondag 30 november. Vanmorgen zijn Frits, Harvey en ik om 8.30 uur te gast bij Paul. Een visdag die begint met een heerlijke homemade appeltaart en koffie bij Paul en zijn Astrid thuis. Ons thema voor vandaag is nostalgisch snoeken, maar uiteindelijk is het een visdag geworden met een nostalgisch tintje.

De ochtend hebben we het zo klassiek mogelijk aangepakt. Vissen met klassieke tiengrammers, en daaronder klassiekers op werpmolengebied. Leuk om zo samen te vissen met een aantal gepassioneerde vismaten.

Gedurende de ochtend zou blijken dat ons klassieke materiaal nog steeds prettig vist. Het doet zeker niet onder voor veel van de huidige high tech materialen die vaak niet eens echt voor de polder ontworpen zijn. Wat ook zou blijken is dat de tiengrammer een veel te zware spinhengel is voor de polder hier. Het bij deze hengel passende kunstaas wordt wel 'aangevallen' door de rovers, maar een snoek of baars vangen blijkt een hele opgave. De baarsjes zijn te klein, en de snoek staat stijf van dressuur. Ieder weekend worden hier grote stukken kunstof, hout en metaal door het water heen gehaald.

Wat wel heel leuk is, is dat Harvey die hier voor de eerste keer vist op de nieuwe Pako 6 lepel een snoekbaarsje en een baars weet te vangen. Frits, Paul en ik blijven zonder een gelande rover. Tijd om naar een ander water te gaan, geen polder maar een poldervaart die door een dorpje heen loopt.

Daar aangekomen maakt mijn klassieke gele Fair Play tiengrammer met Luxor 1 B Luxe plaats voor de Spinmatic cobold vijfgrammer en een Shimano Nasci 1000S. Kleinere spinnertjes mogen hun vangkracht gaan bewijzen. Ik heb er vertrouwen in, zo ook Paul die zijn tien ook voor de vijfgrammer wisselt! Frits vist nog even door met de lepel, en Harvey blijft dat doen.

Wisselen van materiaal en kunstaas blijkt vandaag de sleutel tot succes.


Paul vangt een snoekje, en Frits die niet veel later zijn lepel wisselt voor een klein spinnertje ook.




De visser die het grootste voordeel haalt uit de materiaal en kunstaas wissel ben ik zelf, met als resultaat vijf snoekjes in korte tijd. Als je je dan bedenkt dat ik vanmorgen pas op het laatste moment heb besloten toch maar de vijfgrammer en kleine spinnertjes mee te nemen!

Helaas moeten de spinhengels om 14.00 uur terug in hun foudraaltjes, Paul en ik hebben beiden in de middag een afspraak met (een verschillende) Sinterklaas. ;-) Het was weer leuk vissen daar in de kop van Noord Holland.


Paul en Astrid bedankt!

Groeten,
Peter

23 nov. 2008

Ultra licht in de sneeuw!

Zondag 23 november. Vanmiddag heb ik samen met Jan-Willem bij hem in de buurt gevist. De door het KNMI voorspelde sneeuw kwam daadwerkelijk, en dat leverde mooie plaatjes op.







Het groene landschap veranderde langzaam in een witte bijna sprookjesachtige wereld. Samen vissen in een landschap dat doet denken aan een schilderijtje van Anton Pieck. Met als bonus de man een snoekje, een heerlijke middag.

Groeten,
Peter

16 nov. 2008

Sinterklaas

Zondag 16 november. Afgelopen zondag was het al duidelijk, de mooiste periode voor mini kunstaas ligt (helaas) alweer achter ons. De x-ultra lichte spinhengel zal de komende maanden nog maar sporadisch door mij ingezet worden. Ook de baars activiteit in de polders zal de komende weken hard achteruit gaan. Met de Floret of vergelijkbare x-ultra lichte spinhengeltjes kan natuurlijk nog steeds gevist worden. Geen stompe 20 mm spinnertjes, maar een slanke Terrible spinner met een 30 mm blad is dan de beste keuze.


De vijfgrammer van cobold-glasvezel en de PS lepels gaan goed samen

De vijfgrammer is nu beter geschikt, een tikkie zwaarder, en het ultra lichte wapen voor de komende periode. Behalve de 35 mm Terrible spinner en streamertjes kun je er ook de Pako PS lepels aan vissen. Die laatste is met zijn 60 mm een groot stuk kunstaas. Groot naar ultralichte begrippen uiteraard! Voordeel is dat je ondanks het formaat van het kunstaas toch ultralicht kunt blijven vissen, en dus ook optimaal kunt blijven genieten van de in polder huizende snoekjes en snoeken.




Vandaag heb ik met dank aan Sinterklaas maar 2.5 uur vistijd tot mijn beschikking. Vorige week waren de snoekvangsten tussen de bebouwing goed. Toch kies ik ondanks de korte vistijd voor de polder. Maar wel mijn favoriete polder, waar je nog zonder iemand tegen te komen rond kan struinen. De smienten die hier in grote getalen aanwezig zijn, stellen m'n onverwachte bezoek dan ook niet op prijs.




Het zijn eenden afkomstig uit Siberie, die in grote getale overwinteren in Nederland. Ze voeden zich voornamelijk met gras, dat in de polders in een grote overvloed aanwezig is. De boeren zijn minder blij met de jaarlijks terugkerende invasie uit Siberie, heb ik me laten vertellen!

Struinen met de vijfgrammer en Pako PS lepels


Een lekker stram windje blaast over het water. Nu kan ik pas echt kijken of de nieuwe vijf met iets meer massa een verbetering is. Wind mee is geen probleem natuurlijk. De wind staat in de lengterichting van de poldervaart, ik hoef alleen maar naar links te werpen om daarvan te profiteren. Naar rechts werpen is een heel ander verhaal, de lichte lepel moet het dan tegen de wind opnemen. Dankzij de massa in de hengel hoef ik niet hard aan te zetten. Nu komt het echte voordeel daarvan om de hoek zetten. Ook tegen de wind in lukt het de Pako daar te krijgen waar ik hem hebben wil.

Om een nieuwe hengel te goed te leren kennen, moet je er uren mee maken. Twee weken geleden heb ik dat voor het eerst gedaan met deze spinhengel. Vorige week is hij slechts een half uurtje uit het foudraal geweest. Onder deze omstandigheden kan ik weer wat nieuwe ervaring opdoen met m'n nieuwe vismaat. Wat ook belangrijk is, is dat er snoek in de hengel komt. Dat geeft vertrouwen, maar dan moeten die snoeken wel mee 'willen' werken. De omgeving en de omstandigheden zijn in ieder geval goed.


Een mooie snoek, gevangen op dito materiaal, een fraai plaatje zo samen

Ook vandaag blijft het net zoals de afgelopen twee zondagen bij één snoek op de nieuwe vijfgrammer. Maar deze zondag een hele mooie. Met een goed gevoel loop ik de polder uit, en opnieuw gaan de smienten voor mij uit in de vleugels. Wees maar gerust jongens, vandaag kom ik hier niet meer terug... Tijd voor Sinterklaas, maar ik heb mijn cadeau voor vandaag al binnen.

Groeten,
Peter

10 nov. 2008

Snoeken in Noord Holland

Zondag 9 november. Vorige week zondag waren Paul en ik te gast bij Ap in Zuid Holland. Vandaag ben ik de gastheer en is het hier in Noord Holland te doen. De Zuid Hollandse snoeken lieten zich op één na niet foppen door ons, nu maar hopen dat de Noord Hollandse snoeken vandaag wel hun medewerking verlenen. Om 12.00 uur heb ik met Ap en Paul afgesproken op een parkeerplaats niet ver van de plek vandaan waar we gaan vissen. Jan-Willem is ook van de partij, maar die rijdt vanaf mijn huis samen met mij mee.

Het weer is een stuk 'snoekeriger' vandaag, dus dat zit alvast goed. Gezien de voorspelde stevige wind heb ik niet voor de open polder gekozen, we gaan vissen tussen de bebouwing. Maar er is nog tweede reden om daar te gaan vissen, vandaag wil ik de Traditional tweegrammer die ik van Ton Temming mag uitproberen eens stevig aan de tand voelen. X-ultra licht spinnen, de mooiste tijd daarvoor ligt alweer achter ons. Ruisvoorns op de mini spinner, polderbaarsjes vangen bij de vleet, dan moet je toch echt in de maanden juli, augustus en september met zo'n hengeltje de polder in. Een 'dikke' snoek heb ik er al op gevangen, dat was leuk. Vandaag wil ik er vooral heel veel worpjes mee maken.

De Floretsloot

De afgelopen winter ondekte Floretsloot is een ideaal water voor het X-ultra lichte spinnen. Paul en ik kiezen dan ook beiden voor de tweegrammer en mini spinnertjes. Ap en Jan-Willem gaan voor de vijf en de viergrammer, met de streamer (ratje volgens Ap) en een lepel.


De eerste snoek van vandaag is voor Jan-Willem

De tweede snoek is voor Ap en kan de streamer niet voorbij laten gaan

Snoek nummer 3 in het zicht van Jan-Willem

Het is al snel duidelijk dat 'iets' groter kunstaas voor ligt op de mini spinner. Langs de Floretsloot worden de snoeken gevangen aan de streamer en de lepel. De mini spinner levert een paar baarsjes op, maar geen snoek.

Helaas moet Paul het niet veel later voor vandaag gezien houden. Hij zit al een tijd niet zo lekker in zijn vel, en juist nu steekt het de kop op. Jammer en heel vervelend voor Paul.

Ander water, nieuwe kansen

We verkassen naar een ander slotenstelsel, dat behalve door bebouwing ook door open stukken loopt. Ap de rattenvanger en Jan-Willem de lepelaar gaan verder met waarmee ze begonnen zijn, namelijk snoek vangen. Brede stukken water worden uitgeworpen met de streamer en de lepel. Ik bevind me op dat moment tussen de bebouwing om op die manier zoveel mogelijk de stukken water met luwte te benutten. De snoek 'zit' hier nu nog niet blijkt, maar als het kouder wordt zoeken ze de luwte op, en is juist dit stuk goed voor snoek gebleken.


Een spriet van 5 1/2 ft grafiet


Op dit moment zijn de baars(jes) de rovers die het hier voor het zeggen hebben. Ik vang er meer dan voldoende om een nog beter beeld te krijgen van de Traditional tweegrammer. Maar het blijft jammer dat ik dit hengeltje niet drie maanden eerder kon gaan uitproberen!

De middag loopt op zijn eind, en het begint al te schemeren. Als mijn mobiel gaat blijkt het Paul te zijn; gelukkig hij is weer thuis en aan één stuk. Natuurlijk wil hij ook weten hoe de vangsten ervoor staan. Ik vertel hem dat Ap en Jan-Willem meerdere snoeken hebben gevangen, hoeveel weet ik niet precies, en dat ik nu naar ze onderweg ben. De tweegrammer heeft dan zojuist plaats gemaakt voor de nieuwe vijfgrams Spinmatic met gele taille. Het zou leuk zijn als ik ook deze dag met een snoekje kan afsluiten. Geen lepel, maar een streamer bungelt onder de top van de vijfgrammer.

Bij Ap en Jan-Willem aangekomen hoor ik het goede nieuws, beide mannen hebben drie snoeken gevangen vandaag.



Met zes stuks in totaal waarvan twee forse exemplaren voor Ap is "Snoeken in Noord Holland" geslaagd.

Paul niet meegerekend is één visser vandaag snoekloos gebleven, de gastheer zelf. Als de schemer overgaat in het donker, komt die snoek voor mij alsnog.




Op de valreep van de Noord Hollandse snoekdag wordt snoek nummer zeven van vandaag bijgeschreven.

Het zou een mooi einde van deze visdag zijn geweest, en dat is het ook natuurlijk. Maar in plaats van alle drie aan het einde onze eigen weg richting huis op te gaan, gaan we bij mij thuis stampot met gehaktballen eten.



Met twee pannen op tafel en onder het genot van een biertje beleven we deze dag met z'n drieën opnieuw.

Ap, Jan-Willem en Paul bedankt voor het laten slagen van de visdag, Francine bedankt voor de heerlijke maaltijd!

Groeten,
Peter

2 nov. 2008

Struinen door Zuid Holland langs kraak helder water

Zondag 2 november. Vandaag zijn Paul en ik te gast bij Ap om door de Zuid-Hollandse polders te struinen. Mooie herinneringen heb ik aan de Zuid-Hollandse polders. Niet alleen de snoeken, maar vooral het gevarieerde polderlandschap en kraakheldere water zijn me bij gebleven. Vooral één water, een hooggelegen ringvaart, wil ik graag weer eens bevissen. De laatste keer dat ik daar (en aan de lager gelegen weteringen) was, ben ik zelfs zonder een snoek te hebben gevangen huiswaarts gekeerd. Gelukkig wist Ap toen wel een snoekje te vangen.

Om 9.00 uur arriveren Paul en ik op de afgesproken plek ergens onder de rook van Delft. Vroege vogel Ap is er al en staat zijn streamer alvast nat te maken langs de poldervaart. Handje schudden, bijpraten en samen koffie drinken, daar beginnen we mee. Daarna mogen de mannen mijn nieuwe Spinmatic met gele taille bewonderen ;-). Tijd om op te tuigen, en om het water op te zoeken. Na afgelopen zondag niet gevist te hebben, heb ik nog meer kriebels dan gewoonlijk. Oostenwind en een doorbrekend zonnetje kondigen een mooie dag aan. Deze combinatie, dan ook nog samen met water zo helder als jenever, zijn voor goede snoekvangsten helaas minder gunstig.




Ook vandaag zou blijken dat heerlijk weer voor de vele hier aanwezige wandelaars minder goed is voor de snoekvisser. Hoewel... we hebben ons uitstekend vermaakt en genoten van het buiten zijn.

De Delftse rovers worden bestookt met de streamer (door Ap), de spinner (door Paul), en door mij met de Pako PS lepel. Mooie uitdagende plekjes worden uitgekamd met metaal en creaties van veren en haar. Vele meters worden struinend langs het water afgelegd. Bijna voor mijn neus hapt een snoek naar mijn kunstaas, ik kan het heel goed zien in het heldere water. Geen echte keiharde aanslag op het kunstaas, maar meer iets van happen uit ballorigheid. Heel even is er contact tussen vis en visserman, maar meteen daarna veert de hengel weer terug. Jammer! Het geeft niet, maar op een dag als deze zou het weleens bij slechts een kans kunnen blijven. Het komt niet door het lossen van de snoek, maar eigenlijk heb ik het hier wel gezien. Gelukkig brengt Ap me op andere gedachten; hij belooft een brede wetering op een afstand van een paar honderd meter.



Behalve meer vertrouwen biedt de brede wetering me ook de mogelijkheid om een paar flinke worpen met de nieuwe spinhengel en de lepel te maken. Wat ik verwachtte van de nieuwe Spinmatic (en waarvoor ik hem heb aangeschaft) blijkt te kloppen. Dankzij iets meer toegevoegde massa werpt deze Spinmatic, de dunne, niet compacte en lichte Pako PS lepel met het grootste gemak richting de overkant. Niet door extra spierkracht aan te wenden en de worp hard aan te zetten. Het hengeltje laadt zich door iets meer massa veel beter dan zijn broers die afgebouwd zijn met dundradige hardchromen geleideringen of de dure nickel titanium geleideringen. Ideaal is om zowel de uitvoering met iets meer massa, en de uitvoering met de oude dunne hardchromen of moderne nickel titanium geleideringen te bezitten.

De brede wetering en het heldere water bieden de mogelijkheid om de lepel over een grote afstand te volgen. Echt een geweldig stukje kunstaas. Na een meter of dertig te hebben afgevist, mist een snoekje de Pako. De volgende worp is het wel raak.



Paul staat gelukkig niet ver bij mij vandaan en maakt een foto van de snoek nog in het water. Het is een prachtige foto geworden, het heldere water, de snoek en zijn vermeende prooi zijn in één beeld gevangen.



De eerste snoek op de nieuwe Spinmatic. De hengel is ingewijd en voldoet in combinatie met de Pako PS precies aan de verwachting.

De Delftsepolder geeft hierna geen snoek nog een baars meer prijs. Een teken voor ons om naar de Rietveldpolder te gaan. Voor Paul zijn eerste ontmoeting met deze mooie en ook onder de Schreiner aanhang bekende polder.




Bij de vroegere botenverhuur van de familie van Meurs genieten we van een bak koffie en een gehaktbal.




De vergane sfeer uit de dagen van weleer hangt hier nog steeds. Foto's in zwart/wit en (ver)kleur(d) vertellen het verhaal van de hier ooit geweldige snoekstand. Snoek 'zit' er nog steeds maar niet meer in de aantallen en afmetingen van ruim vijftig jaar geleden. Het houdt de snoekvissers hier niet weg, ook vandaag zijn de verhuurbootjes goed bezet. De sfeer, de omgeving en de hang naar "de goede ouwe tijd" brengt hen steeds hier terug.



Ap die de polder op zijn duimpje kent brengt ons naar de mooiste stekjes. We beginnen langs de ringvaart, het stuk water waar ik iets mee heb. In een poeltje onder de ringvaart lost Ap een snoek. Helaas wat Ap ook daarna probeert, de herkansing komt niet. We zien nog één keer een snoek langs de ringvaart uit de kant schieten, maar daar blijft het verder bij.



Het was ondanks het magere resultaat een heerlijke visdag, een dag gevuld met mooie verhalen. En dat onder een lekker zonnetje en in een prachtige omgeving, ik heb me weer prima vermaakt.

Groeten,
Peter