30 dec. 2009

Op stap met de spinhengel


Het nieuwe boek 'Struinen door de polder 2009 - Op stap met de spinhengel' is klaar!

De laatste jaren kom ik in de polder nog maar zelden vissers tegen met ultra lichte of lichte spinhengels. Op de gemiddelde (spin)hengel gebruikt in de polder staat maar al te vaak 10-30 gram te lezen. Maar het kan nog zwaarder; pittige baitcasters met een opgegeven werpgewicht van ruim boven de 60 gram zijn ook geen uitzondering meer. Praktisch onbreekbare lijnen zijn een trend geworden.

'Op stap met de spinhengel' laat zien dat het anders kan. Het is een ode aan het vissen met de ultra lichte en lichte spinhengel geworden. Er wordt gevist met ultra lichte en lichte spinhengels die ook echt zijn ontworpen voor het vissen in de polder. Echte spinhengels waarop de in de polder rondzwemmende rovers prachtige sport kunnen geven. Genieten van elke vis ongeacht het formaat! Voornamelijk wordt er gevist met de spinner, maar de lichtste spinhengel wordt ook ingezet voor het klassieke vlokvissen. Vele spinners van weleer zijn nieuw leven ingeblazen, en deze vangen ook nu nog steeds goed snoek en baars. Dat er met mini spinnertjes ook gericht en met succes op ruisvoorn gevist kan worden, is voor velen nieuw.


Het is een 122 (na update 138 pagina's) pagina's tellend boek geworden. Een stuk dikker dan het boek 'Struinen door de Polder - Ultra licht' dat 68 pagina's telt. Bedoeld als naslagwerk voor mezelf, de vismaten en leuk voor later voor de kinderen.




Geinteresseerden kunnen het boek ook bestellen. Rechtstreeks bij de drukker waar het boek dan voor je gedrukt wordt. Het is daardoor een iets duurder boek dan een boek dat in een hoge oplage wordt uitgegeven. Zelf heb ik wederom besloten om er niets aan te verdienen!

Om het boek te bestellen, klik je op de badge in de zijbalk.

Er kan gekozen worden uit:

Softcover Eur 30,95
Hardcover, Dust Jacket Eur 41,95
Hardcover, ImageWrap Eur 44,95

De prijzen zijn exclusief de verzendkosten.
Groeten,
Peter

18 dec. 2009

Sanborn spinner

Vrijdag 18 december. De polders en de stadswatertjes zijn bedekt met ijs. Dat geeft mij de tijd om aan m'n boek te werken. John van Gameren verveelt zich ondertussen ook niet... Zo zag deze week een 60 jaar oud spinnertje opnieuw het licht.





Hier is tie dan de spinner genaamd Sanborn uit 1950. Het spinnertje heeft een bladmaat van rond de 15 mm en is dus als het goed is te vissen op...... de rapier. Het spinnertje is geheel gebouwd na de beschrijving en tekening van Jan Schreiner uit de eerste druk van Flitsend nylon. Zo uit de hand draait het spinnertje super en als hij doet wat Jan Schreiner schreef 60 jaar geleden dan hebben we een nieuwe (oude) aanwinst voor de rapier.
MVG John.

13 dec. 2009

Op de valreep

Zondag 13 december. Vanmorgen zitten Yuki en ik hier thuis om even na 8.00 uur aan de koffie. We gaan vissen vandaag met onze Fair Play Rapiertjes, dat staat vast. De bedoeling is om in de provincie Utrecht in de polder te gaan vissen. Yuki heeft daar vorige week met succes zijn nieuwe Rapier uitgeprobeerd.

Tijdens het koffie drinken start ik de computer op. Maximaal twee graden boven nul geeft het KNMI op voor de provincies Utrecht en Zuid Holland voor vandaag. De kop van Noord Holland ziet er met vijf graden boven nul een stuk beter uit. Dat scheelt drie graden, en daar weet ik de weg.




Toch besluiten we naar Utrecht te gaan. Volgens Yuki is het mooi water waar hij vorige week gevist heeft, en dat zou later ook wel blijken. De Utrechtse polders liggen bedekt met rijp, en de kleinste slootjes liggen dicht als we arriveren. Dat we onder deze omstandigheden voor de lichtste spinhengel ter wereld kiezen ligt niet voor de hand. Met een slanke 30 mm Terrible spinner moet het wel mogelijk zijn een snoek te verleiden. Wat een fantastische ultra lichte spinhengel is die Rapier toch, je kunt er prima ruisvoorn spinnertjes met een blad van 12 mm op vissen, maar ook een slanke 30 mm Terrible.

Bij het water worden onze Rapiertjes uit hun foudraaltjes gehaald, en kan ik meteen Yuki's nieuwe aanwinst bewonderen. Mini werpmolens gaan tussen de reel ringen, en 10% nylon wordt door de geleideoogjes gehaald. Tijdens het droog zwiepen met Yuki's en mijn Rapier, lag mijn Tica Cetus spinmolen op het bevroren gras. En daar blijkt dit molentje niet tegen te kunnen. De anti-retour werkt niet meer! De olie of het vet in de one-way rollager dat dienst doet als anti retour is door de kou te dik of hard geworden.

Normaal geen probleem, want bij het spinnen heb ik bijna altijd mijn anti-retour niet ingeschakeld staan. De anti retour schakel ik meestal pas in als ik een vis gehaakt heb en niet eerder. Bij de oude ABU Cardinal molens en ook bij de Shimano Twinpower FB en Nasci die ik gebruik is een rotorrem aanwezig. Wanneer de beugel geopend wordt voorkomt de rotorrem dat de beugel heen en weer gaat schommelen tijdens het werpen. Ongewenst dichtslaan van de beugel komt bij deze werpmolens tijdens het werpen dan ook niet voor! Bij de Luxor werpmolens is een rotorrem niet nodig, aan deze werpmolen moet echt gedraaid worden om hem in beweging te krijgen. Bij de Pelican 50 schommelt de rotor wel als de anti retour uitgeschakeld is, maar dat is nihil. De rotor met de geopende beugel hangt tussen twee nokken in die voorkomen dat de geopende beugel een grotere slag kan maken, en daardoor snelheid genoeg heeft om ongewenst dicht te slaan. En een schommelde beugel die ook nog eens tegen je knokkels kan botsen is geen pretje.

De Tica Cetus is zo geconstrueerd dat deze goed bediend kan worden met een ingeschakelde anti retour. Zelfs als de geopende beugel tegen de sluitnok staat, kan de beugel zonder extra kracht te zetten met de slinger gesloten worden. Het sluit mechanisme werkt licht en feilloos op de Cetus. Een schommelende rotor is op deze kleine werpmolen niet gewenst.

Maar goed, ik begin deze visdag dus met een niet goed werkende werpmolen. Pas in de middag als het iets warmer wordt, beschik ik weer over een werkende anti-retour. Het is dus behelpen in de ochtend, maar het is niet anders.

Tegen beter weten in vissen met tweegrammers met een temperatuur tegen het vriespunt aan lijkt toch na tien minuten al zijn vruchten af te werpen. Een snoekje knalt op mijn 30 mm Terrible spinnertje. Helaas valt de rover het spinnertje van voren aan, en hangt niet. Wel een mooi gezicht in het heldere water. Vol goede moed vissen we verder, dat komt vandaag wel goed. Ruim twee uur later staat de teller nog steeds op nul! Hoe verder we daarbij de polder in vissen, hoe donkerder het water wordt. Dat hadden we van te voren niet verwacht.

We besluiten daarom om naar Zuid Holland te rijden om daar ons geluk te beproeven. De zon breekt daar aangekomen door, en de oosten wind trekt aan. Een vorstperiode ligt voor ons in het verschiet, hopelijk levert deze polder ons nog wel een vis op vandaag. Uren en kilometers worden gemaakt door een prachtige omgeving. Van de rovers krijgen we geen teken van leven! Wat nu? Dan maar de bebouwing opzoeken en kijken of ze het daar wel doen.

Op weg terug naar de auto komen we vier andere snoekvissers tegen. Mannen met grof geschut in hun handen, en het daarbij horende groot kunstaas. Gelukkig voor ons hebben deze vissers ook nog niets gevangen. Oostenwind is de bekende reactie...

Met nog een kleine anderhalf uur daglicht voor ons, gaan we de bebouwing uitvissen. In dit geval een dorpje waar een sloot doorheen loopt die in verbinding staat met de polder waarin wij zojuist gevist hebben. Het zou goed kunnen dat de rovers de beschutting die het dorpje biedt hebben opgezocht. Een jagende snoek sterkt dat vermoeden. Tot zeker vijf keer toe zien we de snoek toeslaan. Op de plekken waar dat gebeurt springen tientallen kleine witvisjes boven het water uit om zo aan de snoek te ontkomen. Duidelijk is: hier zit de witvis. Wat we ook proberen, onze 30 mm Terrible spinnertjes worden niet bekeken door de rover.

De mooiste plekjes en dan vooral bij de bruggetje die toegang verlenen aan kapitale woningen worden secuur uit gevist. Helemaal niets... Dankzij de komende vorst misschien de laatste of een van de laatste visdagen van 2009 is gedoemd om visloos te worden afgesloten.

Yuki besluit voordat het straks te donker wordt om te vissen nog even te gaan spinnen met een spinnertje met een blad van 14 mm. Verderop loopt een klein slootje dat zich daar uitstekend voor leent. Dat spinnertje wordt straks een topper voor de ruisvoorn, dat hoor ik hem zeggen, en hij geniet zichtbaar. Dan zie ik vanuit mijn ooghoeken zijn Rapier krommen. Baars! Op het kleinste spinnertje wat hij bij zich heeft en in het kleinste slootje waarin we vandaag gevist hebben.




Het is een baars die ervoor zorgt dat deze visdag niet als visloos het boek ingaat dat ik aan het eind van dit jaar ga maken. Bijna ongelofelijk maar waar, een paar worpjes later knalt er dan ook nog een snoek op het mini spinnertje. Helaas lost de vis, maar verwacht hadden we het zeker niet meer.

Het wordt nu snel donker, ik besluit om ook miniatuur te gaan spinnen. Een 18 mm Beatlebug spinnertje wordt aan de ultra lichte spinstang bevestigd. Het slootje wordt opnieuw door mij uitgevist. Nu nog secuurder dan net. Yuki staat al naast me, heeft zijn spinner net los geknipt. Nog een paar worpjes dan loopt het slootje op zijn eind. BOEM!!! Je hebt er een hoor ik Yuki bijna met ongeloof roepen.




Nog nooit ben ik zo blij geweest met een baars van gemiddeld formaat! Op de valreep, met de Rapier en het Beatlebug spinnertje die de afgelopen zomer samen zo succesvol zijn geweest.

Mocht er door de aanhoudende vorst in de polders en tussen de bebouwing niet meer gevist kunnen worden is deze baars voor mij de laatste rover van 2oo9. Het jaar 2009, 'Vissen met Fair Play spinhengels' begon met baars in de kop van Noord Holland en eindigt met een baars in Zuid Holland. In de tussentijd zijn er ontzettend veel mooie dingen beleefd met de Fair Play spinhengels, alleen maar ook samen met de vismaten. Een visjaar waarin de Rapier belangrijk was, en waarin ontzettend veel geexperimenteerd is met spinnertjes. Het was vooral een leerzaam jaar! John van Gameren heeft daarin een grote rol gespeeld, hij heeft zich suf gebouwd, en was niet te beroerd om voor het weekend mij regelmatig van een nieuw prototype spinner te voorzien. Een keer heeft zijn Jolanda alle zeilen moeten bijzetten om de envelop nog voor de lichting van de bus te posten. Een nieuwe roofvis is in 2009 ontdekt: de ruisvoorn. Voorheen was de ruisvoorn een welkome bijvangst tijdens het ultra licht spinnen, dit jaar werd hij met succes gericht bevist met de spinner!

Vismaten Jan-Willem, Paul, Danny, John en Yuki waarmee ik het afgelopen jaar samen met Fair Play spinhengels gevist heb, bedankt!

Groeten,
Peter

6 dec. 2009

Rood


Zondag 6 december. Gisteren werd ik aangenaam verrast door de Sint. Een envelop gevuld met spinnertjes voor de vijf en driegrammer voor mij, daar werd ik heel vrolijk van.



Opvallend is dat spinnertjes met rode vliegen en streamertjes domineren. Zou de Sint zijn mantel erin hebben verwerkt?

Zo ontkom ik er niet aan om vandaag toch even het water op te gaan zoeken. Nattigheid en andere ellende geeft het KNMI op. Ideale omstandigheden om te vissen in een West-Friese kleipolder. ;-) Dus niet, maar toch ga ik daar vissen vanmiddag. Iedere zaterdag rijd ik uit mijn werk langs een op afstand goed uitziende polder. 'Daar moet ik echt een keer een spinner te water laten', denk ik al heel lang.


Hoge steile oevers, nat en bedekt met gevallen bladeren zijn spekglad

Hoge steile kleikanten net zoals je die in de polders rond Den Helder vind tref ik er aan. Het water is gekleurd door de vele regen die de laatste dagen is gevallen, en doet aan een flauw bakkie thee met een flinke scheut melk denken. Niet echt uitdagend om een klein spinnertje doorheen te halen. Uitwijken naar ander water is geen optie, dan moet ik weer een heel eind rijden. De kans dat ik vandaag weinig of niets vang neem maar ik op de koop toe.

Wat veel vissers niet beseffen is dat zelfs een klein spinnertje flink veel trillingen afgeeft onder water. Het is natuurlijk wel minder goed zichtbaar in het door de klei gekleurde water. De rovers in dit soort polders hebben zich aangepast aan de omstandigheden. Er zal hier minder op zicht gejaagd worden, dan in een heldere Zuid Hollandse veenpolder. Een grotere 'prooi' zal minder snel gemist worden, maar toch geloof ik er wel in om hier met een spinnertje te gaan vissen.

De spinner keus valt op de Sinterklaas Terrible 35 mm spinner met een rode vlieg er achter. De rode kleur van de vlieg zal hier niet echt opvallen onder water. Maar, de Terrible 35 mm met een zilverkleurig blad zal in ieder geval beter opvallen dan een een spinnertje met een blad van 20 of 25 mm. Het snel draaiende Terribleblad zorgt daarbij ook nog eens voor flink wat trillingen onder water.

Ultra licht spinnen in gekleurd water, een uitdaging die ik maar wat graag aan ga. Natuurlijk, met de Rapier en een spinnertje met een blad van 10 of 12 mm maak je het jezelf moeilijk onder deze omstandigheden. Met de vijfgrammer die ik heb meegenomen, en de daarbij passende spinners vergroot je je kans op een aanbeet aanzienlijk.

Tussen open plekken in het ijs ving ik al snoek op de ultra lichte spinhengel, en ook tijdens een sneeuwbui kwam er vis op de kant. Wat te denken van de dichtgegroeide zomerse polders... een spinnertje werkt bijna altijd. Ook vandaag blijkt dat ultra licht spinnen met succes onder bijna alle omstandigheden mogelijk is.



Na nog geen tweehonderd meter water te hebben uitgevist is het raak! Een snoekje heeft de Terrible onderschept. Daarmee is de middag nu al voor mij al geslaagd, maar stiekem smaakt het toch naar meer.


In het donkere water van kleipolders zijn de snoeken vaak licht van kleur

De tweede rover is ook snoekje. Het formaat van de rovertjes bevestigt dat de vijfgrammer een goede keus is geweest. De spinnertjes die je er op kunt vissen vallen goed op, en de snoekjes geven er mooie sport op het hengeltje.



Waar ik eigenlijk hier nu niet op reken gebeurt ook. Baars! Ik vang uiteindelijk vanmiddag zelfs drie baarzen in het gekleurde water. Deze polder zou weleens een heel mooie aanwinst kunnen zijn voor de zomer.

Naast de baarzen komt er nog een derde snoekje op de kant. Deze rover miste de Terrible spinner, daarbij een grote kolk in het water achterlatend. Dat is een grote, dacht ik nog. De Terrible werd de daarop volgende worpjes niet meer bekeken, en daarom wisselde ik deze voor een Zaansepolderspinner, met uiteraard een rode Sinterklaas streamer erachter.



Dat werd de rover dan toch te veel, en deze knalde vol bravoure op de Zaansepolderspinner. De weerstand die daarop volgt is minder dan verwacht. Met een grote glimlach vat ik het snoekje achter de kop. Die had mij letterlijk op het verkeerde been gezet.

Groeten,
Peter

29 nov. 2009

Titanium spinstangetjes

Zondag 29 november. Gisteren toen ik uit mijn werk kwam lag er een envelop op de tafel. De afzender stond vermeld op achterkant. Zijn naam: Snoekie!


De inhoud van de envelop bestaat uit vijf titanium spinstangetjes en twee mini spinnertjes voor de Rapier. Die spinnertjes zijn afgebouwd op titanium draad en zien er goed uit. Gezien het gure weerbeeld buiten moeten die spinnertjes nog even wachten. Misschien wel een paar maanden wachten zelfs, want een ruisvoorn op de spinner vangen is op dit moment een heel moeilijke opgave.



De titanium spinstangetjes kan ik uiteraard wel uitproberen. De polder is mijn bedoeling voor vandaag. Daar aangekomen zakt de moed mij in de schoenen. Een straf windje, regen en bruin gekleurd water nodigen niet uit tot ultra licht spinnen. Uitwijken dan maar naar de bebouwing, het is niet anders.

De bebouwing blijkt een goede keus te zijn. Ik vang er in vier uur tijd vier snoekjes en een heuse snoek.




De eerste twee rovertjes op een door Yuki gemaakte 35 mm Terrible spinner met daarachter een streamertje gemaakt van veren.




De andere rovers gaan voor de Zaansepolderspinner, met een harige roze streamer.



De laatste snoek was ook de grootste van vandaag. Mooi spul, spinstangetjes van titanium draad: na vijf rovers te hebben gedrild en geland was het aan het eind van de middag nog steeds recht. Yuki, bedankt!

Groeten,
Peter

25 nov. 2009

Nylon perikelen opgelost

Woensdag 25 november. 'Flitsend nylon in de stadswatertjes van John', heet het verslag dat ik afgelopen zondag schreef. Dat schreef ik met een ondertoon. Niet omdat ik nog steeds vind dat er op ultra lichte en lichte spinhengels alleen een lijn van nylon hoort; John en Yuki weten wel waarom, en nu mogen de lezers het ook weten. De nylon met een diameter van 14% die ik zondag gebruikte was ronduit slecht. Twee spoeltjes gevuld met dit goedje had ik bij me, en beiden lijnen waren aan het eind van de dag onbruikbaar geworden. Ongelofelijk, wat kinkte deze lijn, de lussen sprongen zo van de spoel van m'n werpmolentje af. Tussen de ogen van mijn werphengel veranderde de nylon in een macramee kunstwerk, maar dan zonder kralen. Vanmorgen heb ik een nieuwe lijn op het werpmolentje gespoeld. Geen onbekende nylon van een gunstig geprijsde bulkspoel, maar een duurdere van een 100 meter spoel.

Het is woensdag, de kinderen zijn vrij van school vanmiddag en Francine werkt vanaf huis. Dat geeft mij de gelegenheid om een paar uurtjes in de middag te gaan vissen. Net zoals afgelopen zondag staat er nu ook een harde wind. De keus om naar de Floretsloot te gaan is snel gemaakt.

De Floretsloot is al vaak een uitkomst geweest tijdens winderige dagen. Gebleken is ook dat tegen de winter de snoeken uit de omliggende polders deze sloot in trekken. Vanmiddag maar eens kijken of dat al het geval is, nu het nog steeds zacht weer is.

Wat ook leuk is aan de Floretsloot is dat je er goed kunstaas kunt uitproberen. Vaak ben ik ernaar toe gereden als ik iets wilde testen. Slechte visdagen zijn daar ook vaak gered. Dit jaar ving ik er na de lange ijsperiode mijn eerste snoek van het jaar.

Met de Spinmatic vijfgrammer, een Tica Cetus volgespoeld met 14% verse nylon en een doosje met spinners ga ik naar het water. Ik ga vanmiddag met slechts een spinnertje vissen, het vernieuwde Zaansespinnertje gemaakt voor de vijfgrammer. Yuki en John hebben al goed gevangen met dit spinnertje, ik nog niet.

Dat spinnertje vist perfect aan de vijfgrammer, maar dat had ik natuurlijk al begrepen! De snoek blijkt ook aanwezig in de door bebouwing omringde Floretsloot. Of het de eerste overwinteraars zijn, dat weet je nooit zeker. Ook gedurende de rest van het jaar zullen er snoeken blijven hangen in de sloot. Gedurende de zomer staat hij potdicht met waterplanten en lelievelden. Nu, bijna december, is al het groen verdwenen.



De eerste snoek die het spinnertje onderschept is een klein exemplaar. De kleinere snoekjes vang je hier meestal dicht langs de oever. Ze staan daar boven de resten van de naar beneden gezakte lelies. Dit snoekje komt vanuit het midden van de sloot. Het is daar dieper, en de spinner wordt met een keihard schot abrupt tot stoppen gedwongen. De kolk die daardoor ontstaat breekt de golven op het water.



Niet eens zover van de plek waar ik het eerste snoekje haakte is het niet veel later opnieuw raak. Maar dit is andere koek! Deze vis geeft flinke weerstand, trekt zelfs een meter of twee nylon door de slip van de werpmolen. Het blijft, hoe vaak je het ook mee gemaakt hebt, een speciaal moment, die eerste seconden nadat een grotere snoek gehaakt is op ultra licht materiaal.

Twee snoeken op geringe afstand van elkaar gevangen zou een teken zijn dat de rovers bij elkaar gaan liggen. Een fenomeen dat zich gedurende de winter tot eind februari in veel wateren voordoet. Vang je op een plek een snoek, kam dan goed het water uit, want vaak liggen er daar dan meer. Vanmiddag blijft het echter bij deze twee snoeken. De hele Floretsloot geeft geen snoek meer prijs.



Een brutale baars ziet nog wel een prooi in de in verhouding tot zijn lichaamslengte forse Zaansespinner. Met recht een lefgozertje!

Groeten,
Peter

22 nov. 2009

Flitsend nylon in de stadswatertjes van John

Zondag 22 november. Vandaag zijn Yuki en ik te gast bij onze vismaat John van Gameren. Zoals de laatste weken het geval is sta ik ook nu voor dag en dauw naast ons bed. Als ik bij John arriveer blijkt dat vroege vogel Yuki zich heeft verslapen. En dat is niets voor hem! Gelukkig even later schuift ook Yuki aan achter de koffietafel. Zijn nog steeds kleine ogen verraden een nacht met maar weinig slaap. Die gaat het moeilijk krijgen vandaag denk je dan.

Gedwongen door de harde wind moeten we wel de beschutting van de bebouwing opzoeken. Vissen in een omgeving die sterk aan de Floretsloot bij mij in de buurt doet denken. De sloten waar we vandaag gaan vissen liggen op bijna 100 km bij ons huis vandaan. Zij zijn het domein van John, en die zal ons vandaag flink laten struinen.



Geen Floretjes maar Spinmatic vijfgrammers met de daarbij passende spinnertjes worden ingezet. John en Yuki kiezen ervoor om met de vernieuwde voor de vijfgrammer ontworpen Zaansepolderspinner te vissen. Een spinner die je het best zou kunnen onschrijven als een spinner-streamer combinatie. Op de langstelige haak achter de spinner is een soort van streamertje gebonden. De kleine spinner wordt door de aangebouwde streamer een groter kunstaas, dat zonder problemen gevist kan worden op de vijfgrammer.

Zelf begin ik met de 25 mm Beatlebug spinner en wissel deze gedurende de dag af met een 35 mm slanke Terrible.



John kent de vele sloten in de omgeving. We zijn nog maar net aan het vissen als een snoek zijn spinner mist. 'Probeer jij het maar, Yuki' zegt hij. Het blijkt dat weinig slaap en wodka geen invloed hebben op Yuki's reflexen. Op zijn tweede worp haakt hij de snoek.



Dat er hier ook baars zwemt zou snel blijken, want dat laat John ons niet veel later zien.



John vangt er meteen ook nog even een snoekje achteraan. Zo zijn er in zeer korte vistijd twee snoekjes en een baars gevangen. Wat dan wel weer vreemd is, is dat deze sloot daarna niets meer prijs geeft.



De volgende sloot die we uitvissen levert slechts een snoek op. Yuki Snoekie maakt zijn naam helemaal waar. Zo goed zelfs vandaag, dat John aan het einde van deze visdag grapte: als ik dat had geweten, dan had ik hem dat eerste snoekje niet laten vangen!



De volgende sloot is het een zelfde verhaal. Slechts een snoek, maar deze keer mag ik met de rover op de foto.



Weer een ander slootje uitvissend, lijkt het of de baarzen in de luwte bij elkaar liggen. Yuki en John zien ze de Zaansespinner volgen en soms aantikken. Wat worden die baarzen toch voorzichtig als het water afkoelt. Maar met de Beatlebug spinner trek ik er drie achter elkaar over de streep. De mannen hebben dit spinnertje niet bij zich, dus een grapje ('kopen!') is snel gemaakt.



Het volgende beatlebug slachtoffer is een klein snoekje dat aan het eind van een doodlopend slootje zijn schuilplaats heeft. Tot dat moment zijn we wat vangsten betreft een beetje gelijk opgegaan. Maar dat zou na deze snoek veranderen.



Yuki gaat met grote schreden afstand nemen van John en mij. De volgende snoek is voor Yuki. Deze snoek lag echt onder een steigertje aan de overkant. De bewoners van het huis dat daar staat moesten eens weten. Ik denk dat pootjebaden in de zomer er dan niet meer in zou zitten.









Een mooi uitziende sloot verder is het weer raak bij Yuki. En aan Yuki's houding en vooral die van zijn Spinmatic te zien is het een beste snoek. Vorige week loste Yuki tijdens de dril een grote snoek. Het hoort erbij, je kunt ze niet allemaal vangen. Net zoals afgelopen zondag maak ik ook nu een filmpje tijdens de dril. Deze keer met een happy end. Vierenzeventig centimeter snoek gevangen op een vijfgrammertje en 14% nylon is het resultaat.



Onze vismaat lijkt daarna de smaak van het snoeken helemaal te pakken te hebben gekregen. John en ik vangen nog een aantal mooie baarzen, en Yuki voegt aan het eind van de middag nog twee snoeken toe aan de vangsten van vandaag. Daarmee komt het totaal op negen snoeken, waarvan Yuki er zes gevangen heeft. Zeven snoeken zijn vandaag gevangen op de Zaansepolderspinner, een op de 35 mm Terrible en een op de beatlebug. Dat zegt niets, maar is gewoon leuk om te weten. Wat ook leuk is, is dat we deze dag net zoals hij begon bij John en Jolanda thuis aan de tafel eindigen. Niet met koffie om wakker te worden, maar met een heerlijke kom soep voor onze neus. Enne, dat biertje smaakte ook prima!

John en Yuki, dit was ondanks de wind toch weer een geslaagde visdag. De volgende keer als het waait zijn jullie bij deze uitgenodigd bij mij langs de Floretsloot. Uiteraard met jullie Floretjes!

Groeten,
Peter

Yuki slaat terug

Zondag 22 november. Vorige week zondag loste Yuki een grote snoek op de Floret. Vandaag kreeg hij het opnieuw aan de stok met een grote snoek. Deze keer kwam de snoek wel op het droge.


De Fair Play Spinmatic vijfgrammer in aktie

Het verslag van een geslaagde visdag in de stadswatertjes met en bij John van Gameren volgt.

15 nov. 2009

Schoonheid


Zondag 15 november. Het is nog pikdonker als Yuki en ik onze spinhengels optuigen ergens in een Zuid-Hollandse polder. We hebben vandaag maar een paar uurtjes vistijd tot onze beschikking, en daar willen we optimaal van profiteren. De eerste worpjes worden dan ook nog in het donker gemaakt.

De polder waar we vandaag gaan vissen is voor ons beiden nieuw. Afgelopen zomer heeft Yuki in een dorpje hier in de buurt een kast gekocht. Het water wat hij toen zag bleef in zijn gedachten. Nu de wind uit de goede hoek komt is het verleidelijk om naar de polder te gaan waar we vorige week gevist hebben, maar toch stond ons besluit vast. Nieuw water, een nieuwe uitdaging! En een oude veenpolder heeft ook wel iets heel speciaals. In eerste instantie lijkt het water pikzwart van kleur. Schijn bedriegt, want het is de bodem die daar voor zorgt. Het water is helder, de spinner kan vanaf het moment dat deze wordt opgestart tot onder het topoog van de hengels gevolgd worden.

Over onze hengels: Yuki gaat met de Floret vissen, en ik voor de afwisseling met een ouder model Spinmatic vijfgrammer. Tussen de reelringen hebben we beiden een Tica Cetus GV 500 werpmolentje geklemd.



Vissen gaan we langs fietspaden en landweggetjes die langs het water lopen. Yuki had het me al verteld, maar de korte Floret is helemaal op zijn plek langs de vlakke kanten en tussen de vele knotwilgen die op sommige stukken langs het water staan.



Het eerste snoekje van vandaag zag een prooi in een 30 mm Terrible spinnertje, gevist aan de Floret.



De mooiste tijd voor de baars in de polder ligt alweer achter ons. Ook nu kun je ze gelukkig nog steeds vangen, maar niet meer in de aantallen van de achter ons liggende maanden. De komende tijd zal het wat de baars betreft alleen maar minder worden. Stuk voor stuk puntgave visjes zijn het die we vangen vandaag.



De tweede snoek is ook voor Yuki, en een stukje groter dan zijn eerste. Dikke pret op de Floret, rovers van dit formaat!



Dan is het mijn beurt, en wat een schoonheid. De heldere veenpolders produceren vaak prachtig getekende snoeken, en deze is daar een mooi voorbeeld van. De slip van mijn nieuwe Tica Cetus GV 500 is meteen ook getest en goed bevonden.

Veenpolders hebben over het algemeen een gezonde en goede visstand. Dat zou vandaag ook blijken. In de paar uurtjes die we kunnen vissen vangen we samen drie snoekjes en een mooi aantal baarsjes. Onze vistijd loopt op zijn eind als Yuki een dikke snoek haakt. De rover lost, maar we hebben genoten van de hoepel ronde Floret en de krijsende slip van de Tica. Hier komen we zeker terug!

Groeten,
Peter

Fair Play Floret onder spanning

Zondag 15 november. Yuki heeft het aan de stok met een flinke poldersnoek. De Fair Play Floret gaat lekker rond, en ook de slip van de Tica Cetus GV 500 laat zich horen. Het spoeltje van de Tica is gevuld met 12,5% Stilon, met een breeksterkte van minder dan 1 kilo. Helaas loste de snoek tijdens de dril, maar ondanks dat was het volop genieten. En nu nog steeds, want het ultra lichte spektakel is op film vastgelegd.





Een verslag van deze visdag in een voor ons beiden nieuwe polder volgt...

12 nov. 2009

Dikke baars op de cobold vijfgrammer


Van Frank
ontving ik het onderstaande mailtje:

Beste Peter,

Al langere tijd volg ik je blog met veel plezier. De foto's van anderen op je site gaven de doorslag: laat ik ook eens wat sturen.



Bijgaand een plaatje van een baars van net geen 40 cm, gevangen met de Fairplay cobold vijfgrammer én een spinnertje van John van Gameren, wiens kunstaas ik nu ook al een paar jaar gebruik. Samen met de snoek van 90 cm (spannend!) afgelopen winter mijn mooiste vangsten. groet, Frank

11 nov. 2009

Wie zoet is


Dit berichtje vond ik gisteren in mijn mailbox.

Hallo mannen wie zoet is krijg.....Snoepgoed. Ik heb voor jullie weer een aantal snoepjes verzonden. Voor den 10 grammert en wat zaanse voor den 5 grammert. Deze laatste speciaal op verzoek van snoekie met daarbij de volgende raad kijk uit voor steigers en andere uitstekende delen. Ik heb een mooie blauwe voor beide gemaakt. Ben benieuwd wat jullie er van gaan vinden.



Sinterklaas is al in het land! Dat bevestigen de afgestempelde postzegels op de met spinners gevulde envelop die ik vanmorgen in de brievenbus vond. Het gerucht gaat dat Sinterklaas zich ergens in Schiedam bevindt en daar zelfs pertinent woont. Samen met zijn vrouw, een dochter en twee zoontjes. De Sint schijnt zelfs een liefhebber van het lichte en ultra lichte spinnen te zijn. Dat doet hij uiteraard met zelfgemaakt snoepgoed en Fair Play spinhengels.

Dank u Sinterklaasje!

8 nov. 2009

Oostenwind en een zonnetje

Zondag 8 november. Het is net 7.00 uur geweest als ik de auto ergens in een Zuid Hollandse polder parkeer. Daarvoor heb ik om 6.30 uur Yuki opgepikt. Afspreken op een centraal tussen onze huizen in gelegen punt om daarna samen verder rijden is wel zo gezellig.

De polder ligt er stil bij, het voelt koud aan buiten, witte rijp bedekt het groen op de kanten langs het water, een teken dat het vannacht aan de grond licht gevroren heeft. De wind komt daarbij uit het oosten. Dat is vaak bepalend voor het slagen van een visdag. Staat de wind een paar dagen oost, dan is er geen probleem. Nu is de wind net gedraaid, en is daarbij nog eens minimaal aan kracht. Liever een kabbel op het water dan een sloot zo glad als een spiegel. Het zal vandaag een mooie dag worden, dat is duidelijk. Mooi als je wandelaar, fietser of gewoon lekker buiten wilt zijn. Voor de snoekvisser is dit weerbeeld een stuk minder gunstig.

Dat we ook nog eens van te voren hebben afgesproken met de tiengrammers te vissen maakt het alleen maar uitdagender. Als de vis vast ligt, en dat zou vandaag blijken, dan trekt een klein spinnertje ze soms over de streep. Op de tiengrammer kan niet gevist worden met een klein spinnertje. Maar een Zaanspolderspinnertje met een blad van 33 mm bedoeld voor de achtgrammer, dat lukt nog net.

Het is nog donker als onze spinhengels uit hun foudraaltjes worden gehaald. Yuki monteert een Penn 430 SS tussen de reelringen, een werpmolen uit de jaren 80 en begin 90. Mijn Luxor 1A werpmolen uit 1959 was toen al bejaard! Die Luxor was ooit een prijs voor een grote vis, werd voorzien van een ingegraveerde tekst en heeft daarom jaren als trofee gesleten in een vitrine kast. Geen koopje, maar een Luxor in nieuwstaat is een mooi bezit. In de middag zal ik een paar foto's maken van ons vandaag gebruikte materiaal en de rotor van de Luxor werpmolen. Nog steeds is de Luxor een pronkstuk, maar nu wel onder mijn Fair Play tiengrammer!

Tijd om te gaan vissen. Ook deze polder ziet er fantastisch uit! Ik ben er nog nooit geweest, laat staan dat ik er gevist heb, maar je ruikt de snoeken gewoon. Yuki heeft hier wel al een paar keer gevist, en snoek gevangen. We hebben het weer niet mee vandaag, maar we zullen het ermee moeten doen. De eerste snoek laat best wel even op zich wachten. De ochtend is al behoorlijk gevorderd als de snoeken toch enigszins actief worden. We zijn dan ondertussen al vissend in een dorpje beland. Tijdens koudere periodes zoeken snoeken de luwte op die de bebouwing biedt, maar nu daarvan uitgaan is nog te vroeg. De eerste snoek verraadt zich door een boeggolf achter mijn spinner. Voor de kant aangekomen stopt de snoek en blijft nog even plagerig hangen. Later zien zowel Yuki als ik onze spinners een aantal keren gevolgd worden. Geen kleintjes die vol bravoure de aanval inzetten, maar mooie maat snoeken die het laten afweten. Spinnen in kraakhelder water is wat dat betreft spannend en zenuwslopend tegelijk.



Het is Yuki die zorgt dat het gelukkig geen snoekloze zondag gaat worden vandaag. Een hele mooie vis! Een snoek van het formaat dat we al een paar keer onze spinners zagen volgen.



Yuki vist met een Zaanspolderspinnertje met een blad van 33 mm en ik met een 45mm slanke Terrible. Beide spinners laten zich perfect vissen in het ondiepe polder water.

Wisselen naar de kleinere Zaansepolderspinner is een optie en het spinnertje wordt dan ook door mij even uitgeprobeerd. Na een paar worpjes gaat de Terrible weer aan de spinstang en blijft daar aan hangen. Vertrouwen hebben in je kunstaas is belangrijk. De vangkracht van de Terrible 45 mm heeft zich door de jaren heen bewezen.

Weer een snoek achter mijn spinner en weer mis! De tweede poging gebeurt hetzelfde. Bij de derde poging hangt de vis, maar schiet seconden later los. Even over dat missen: nee, ik draai niet te hard, en nee, ik sla niet te vroeg - op het moment dat de snoek achter de spinner opduikt, maar hem nog niet heeft gegrepen. In het heldere water (waar geen kabbel op staat vandaag en waar ondertussen de zon de bodem van oplicht) zijn onze spinnertjes goed zichtbaar voor de vis. Het lijkt wel of ze door hebben dat er iets niet klopt en afzwaaien! Eerdere kennismakingen met kunstaas zullen daar waarschijnlijk ook aan meedragen. Deze snoek zwemt niet weg maar blijft staan op de plek waar ik hem loste.

Yuki staat naast me als ik het opnieuw probeer. De snoek heeft een minuut of twee rust gekregen als ik de spinner zijn richting op stuur. We zien hoe de vis daar op reageert. Zijn kop gaat omhoog, en als de spinner hem passeert knalt hij er werkelijk op. Dit gebeurt bijna onder onze neus. Een tik met het gele glas en de vis hangt. Man, wat was dit spectaculair om te zien! Yuki baalt achteraf dat hij het niet gefilmd heeft. Maar eigenlijk dachten we beiden dat ook deze snoek niet meer zou reageren, zeker omdat hij de haak gevoeld had.




Ook een mooie snoek voor mij vandaag, ik ben er blij mee. De manier waarop ik deze snoek heb gevangen maakt dat ik deze vis voorlopig niet zal vergeten. Tof is ook dat Yuki het allemaal gezien heeft, en ik het moment en gevoel met hem kan delen. Dat miste ik vorige week wel toen ik de grote baars ving.

De polder waar ik die baars ving is de volgende plek waar we gaan vissen. Maar eerst moeten we nog een heel stuk terug lopen richting de auto. Onderweg zien we een snoek en een snoekje staan. De snoek ziet meerdere keren onze spinners langs zijn neus gaan, maar laat zich niet verleiden. Het lijkt erop dat we ons hier met twee gelande snoeken spekkopers mogen noemen.


Bejaarde Fair Play spinhengels van geel en zwart glasvezel met bijpassende werpmolens


Door R.A. Helsing in 1959 gewonnen na het vangen van een Bass van 7.5 lbs


Op een echte spinhengel zijn bussen gemonteerd, en deze duraluminium bussen zijn een genot voor het oog

Bij de auto aangekomen gaan de hengels op het gras en maak ik nog een paar foto's. Tijd om af te tuigen, en daarna is het een half uurtje rijden naar polder van de grote baars.

Tot het donker blijven we in deze polder vissen. Vorige week was het daar voor mij feest. De tiengrammers hebben daar plaatsgemaakt voor Spinmatic vijfgrammers met daaronder moderne techniek. Ook in deze polder heeft de oostenwind gezorgd dat de snoeken vast liggen als een huis. Na vele worpjes vang ik er toch nog een snoekje. Bij de overgang van licht naar donker, waarbij een koude mist zich over de polder begon te vormen, vangt Yuki in een kommetje drie baarzen bijna achter elkaar. Daarna is het over en valt het helemaal stil.

Deze zondag moesten we alles uit de kast halen om een snoek te vangen. Geen topdag wat de vangsten betreft, maar wel een dag waar ik met veel plezier en genoegen aan zal terug denken. Een dag die door ons wordt afgesloten met hamburgers op de parkeerplaats van een grote fastfoodketen.

Groeten,
Peter