18 sep. 2016

Na werktijd




Zondag 18 september. Na het werk heb ik gisteravond de vlokhengel en een half witbrood gepakt. Zoals te verwachten ving ik eerst alleen klein spul, model aasvis. Dan maar iets dieper vissen, dat leverde een hele mooie brasem op. Tegen donker kwamen de ruisvoorns van het formaat waarop ik hoopte. In het schijnsel van een lantaarnpaal was het pauwepennetje goed te volgen. Het bleef niet stilstaan! 'Helaas' werd m'n hotspot daarna door vriend karper ontdekt en werd het echt spannend. Na vier karpertjes vond ik het mooi geweest en de splitcane vlokhengel volgens mij ook...






Met een nylon lijntje met een breeksterkte van 1,1 kg



Vanavond de splitcane vlokhengel met een licht vochtige doek afgenomen (en uiteraard laten drogen) en daarna zoals het hoort opgehangen.





2.  Luxor 200 werpvermogen 4 gram, voor voorn en brasemvisserij. 






De uitrusting voor de jagende purist ! 

Voor de liefhebbers van klassiek materiaal. Het is een Pezon et Michel LuXor 200 (CS 52 -200). Super leuk dat 'mijn' vlokhengel al in de tweede druk (1952) van Flitsend Nylon staat beschreven en afgebeeld.

Groeten,
Peter

14 sep. 2016

Een doordeweekse nacht...


Een simpel pauwepennetje is ook in het pikkedonker goed zichtbaar! 


Woensdag 14 september. Gisteravond heb ik rond kwart voor negen de waterkant opgezocht. Rond half vier vanmorgen was ik weer thuis. Na een bloedhete dag hoopte ik dat het richting de nacht flink zou afkoelen. Het bleef echter broeierig en dat was goed merkbaar. De karpers zetten hun siësta gewoon voort, en op wat gepriegel van klein spul na bleef het lang stil rond m'n pauwepennetje. Na eerst twee uit de kluiten gewassen brasems te hebben onthaakt, mocht ik toch nog een mooie schubkarper op de onthaakmat verwelkomen. Daarna ging onderwater het tropenrooster in, en viel het echt helemaal stil. Vanmorgen ging om zes uur m'n wekker, pfffg... Nou ja, wel heerlijk gezeten en koffie doet wonderen!

Groeten,
Peter

12 sep. 2016

Rust


Zaterdag 10 september

Om meteen maar met de deur in huis te vallen,  ik heb geen hekel aan honden, en kinderen, ook niet aan kinderen waar ik zelf niet de vader van ben. En de mens in het algemeen vind ik prachtige wezens. Vandaar dat ik mijn werk ook zo leuk vind, iedere werkdag dag ontmoet en spreek ik mensen. Uit alle hoeken van de samenleving,  en allemaal met verschillende wensen. Klein of groot budget maakt mij niet uit, de klant is koning.

Eenmaal aan de waterkant transformeer ik in een heel ander persoon. In iemand die op zoek is naar een paar uurtjes rust. En het liefst wordt ik dan ook echt met rust gelaten.

Waar men vroeger met een grote boog om een visser heen liep - vooral als het een karpervisser was - is dat nu wel even anders. Tip! Ben je op zoek naar een sociaal leven ga dan vissen. Levensverhalen van totaal onbekenden worden zonder dat je erom vraagt tot in het kleinste detail gedeeld. En zelfs al zeg je niets terug en vermijd je ieder oogcontact, dan wordt je alsnog bedankt voor het fijne gesprek. Ehhh luisterend oor... Afgelopen donderdag kreeg ik tot drie keer aan toe onverwacht bezoek van een loslopende hond. Nee, niet dezelfde hond.  De eigenaar was in alle drie de gevallen niet in de buurt.  En eenmaal wel, werd er bij twee van de drie honden hardnekkig geroepen (laat ik het netjes houden!) naar de trouwe viervoeter. De derde hond heet Lara en is volgens mij stokdoof. Na het bezoek van Lara had ik zelf ook een tijdelijke gehoor beschadiging. Zo wat kan dat beest blaffen zeg. Ze zat daarbij ook nog pontificaal geparkeerd op mijn landingsnet. Het baasje van Lara was de overtreffende trap, wat een brulboei... Ondanks het prachtige weer is deze avond in het water gevallen.




En dus ga ik zaterdagavond een nieuwe poging wagen. Na werktijd!  En om m'n vertrouwen in de mensheid niet te verliezen op bijna dezelfde locatie. Maar nu wel iets verder uit de loop van de honden bezitters. Het werkt, maar de eerste ander half uur ben ik de oppas van drie kinderen. De twee kleinste kunnen vast en zeker nog niet goed zwemmen, de opblaasbare zwembandjes om hun armen bevestiging dat. Ongelofelijk maar waar, ze gaan vissen!  Zonder begeleiding en er staat hier zeker anderhalve meter water onder de kant. Hoe goed ik m'n best ook doe om onzichtbaar te zijn, ze komen steeds dichterbij.  Nogmaals ik vind kinderen fantastisch, en vis af en toe ook met m'n kleine neefje. En kan net zoals toen onze kinderen nog klein waren enorm genieten van zijn enorme enthousiasme. Deze drie rakkers zijn behalve enthousiast ook nog vrij opgevoed. Beter gezegd, niet opgevoed. Als op een gegeven moment de lijn niet meer vast zit aan de top van de hengel van de oudste pakt de middelste van de drie spontaan mijn landingsnet.  Even de lijn op vissen! De tweede keer in twee dagen dat mijn landingsnet het dreigt te moeten ontgelden.

Dan moet ik het maar doen. Hoeveel baarsjes en snoekjes ik de laatste jaren onthaakt heb voor onbegeleid vissende jeugd willen jullie niet eens weten. En voor een snoertje uit de knoop halen draai ik ook m'n hand niet om. Maar nu ben ik vanavond opeens ongevraagd een soort van oppas en visvader tegelijk. Nee! 'ga je vader maar halen'. Met een gezicht als een zuurpruim staat vader (de biologische) niet veel later te harken naar het verloren vistuig. Om daarna meteen het vis avontuur te beëindigen. Daarbij mij achterlatend met toch een beetje een rotgevoel. Arme kinderen, volgende keer toch maar de helpende hand uit steken. Dat daarbij de kans groot is dat ik dan tot diep in het donker opgescheept zit met het kroost van een ander moet ik dan maar voor lief nemen. Zo komt die andere vader in iedergeval wel toe aan zijn broodnodige rust. Opvoeden van kinderen of africhten van een hond is tijdrovend en dus wordt het steeds vaker achterwege gelaten. Of aan anderen overgelaten, die daarbij ook de verantwoordelijkheid krijgen - voor mocht het op wat voor manier dan ook fout gaan.

Als het donker wordt keert de rust langzaam terug. Zowel langs de waterkant als in het koppie van de visserman.


Eindelijk rust...

74 cm


Op naar de volgende voerplek

76 cm schubkarper,  een dikke vis met een enorme staart!


Een tevreden visserman 


Pennen in het donker zonder breekstaafje op de antenne van het pennetje.  Dat is een uiterst geconcentreerde bezigheid waarbij de wereld opeens heel klein wordt. Dat er mooie karpers rond zwemmen wist ik, en in het donker azen ze hier gewoon tussen de lelies voor je voeten.  De 290 cm lange vierentwintiggrammer en een werpmolen voorzien van 0,25 mm nylon zijn hier volledig op hun plek. Een pennetje met een knalgele antenne doet dienst als beetverklikker. Verder geen poespas, (al is een breekstaafje echt geen overbodige luxe) vooral in het donker geldt 'KEEP IT SIMPLE'! De uiterst schuwe karpers hier laten zich niet zomaar foppen. Als aas gebruik ik een grote platgeknepen pluim witbrood. Voordeel van in het donker vissen is dat de witvis dan vrijwel niet actief is. Het is bijna twee uur en ondertussen dus zondag als ik besluit genoeg rust gehad te hebben. Tussendoor zijn twee prachtige schubkarpers kortstondig het haasje geweest. Vissen? -  er komt meer bij kijken dan je denkt!

Groeten,
Peter

7 sep. 2016

Met de vlokhengel




Dinsdag 6 september. Struinen met de vlokhengel, ik doe het veel te weinig. Even iets anders op visgebied, en na diverse korte sessies met de penhengel heb ik vandaag eindelijk weer eens een flink aantal uren aan een stuk gevist. Met de vlokhengel!













Zo simpel, maar ook zo genieten met slechts een witbrood en een doosje maden in de vistas. Tussen de prachtige gouden ruisvoorns door werden ook nog drie karpertjes gevangen. Niet m'n bedoeling uiteraard! Het klapstuk was een snoek die een van de ruisvoorns te grazen nam en die niet meer kon of wilde los laten. Bizar! Een visdag vol mooie sport en vooral spektakel op ultra licht splitcane en 0,12 mm nylon.

Groeten,
Peter

31 aug. 2016

Een goed begin van de dag!






Woensdag 31 augustus. Rond 22.00 liep ik er gisteravond met een emmertje voer. En vanmorgen ben ik iets na 6.00 uur weer terug. Het is dan nog donker, net zoals gisteravond.  De nachten worden langer, de dagen korter. En wat gaat dat opeens ontzettend snel.  In een rap tempo op naar de herfst, de bomen zijn al aan het verkleuren en de eerste bladeren zijn zelfs al gevallen...

Maar,  nu nog even nazomeren en af een toe een uurtje vistijd 'stelen'. Vanmorgen zijn dat er zelfs drie en een half geworden. Nee, ik heb niet in de polder gevist,  maar in de omgeving van Volendam.

Dat scheelt reistijd en dus heb ik meer vistijd tot mijn beschikking.  En achteraf best leuk om de omgeving waarin je woont langzaam tot leven zien te komen.  Rond negen uur wordt het zelfs echt druk om me heen. Een evenement, iets met kaas of zo, blijkt daar de oorzaak van te zijn. Gezellig - zullen we maar denken...

Elk nadeel heeft z'n voordeel,  en die vlieger gaat vanmorgen ook op!

Een wandelend stelletje staat plots achter mij. Niet vreemd,  de Winston Special lijkt op dat moment meer op een hoepel dan op een hengel. En de slip van de oude Cardinal 44 krijst als een hongerige baby - vol ongeduld wachtend op zijn eerste flesje van de dag. Nou, als vader van drie weet ik uit ervaring dat je dan meteen klaar wakker bent. En dat was tijdens deze dril ook het geval.

Een mooie schubkarper blijkt de vandaal te zijn. En de vrouw van het stelletje dat achter mij staat kan meteen een foto maken. Thx!  Dat is in de polder nog geen koe gelukt. Tot nu toe dan...😉

Ruim voor 10.00 uur ben ik weer thuis. Op naar de orde van de dag.

Groeten,
Peter


26 aug. 2016

Icoon uit Zweden


Van klein tot groot,  ik gebruik ze nog geregeld 

ABU Cardinals,  ik gebruik ze nog geregeld. Het icoon van de  karperscene in de jaren zeventig en begin tachtig, dat was toch echt de ABU Cardinal.

Vier keer 44


Zonder Cardinal tussen de reelringen van je Hardy of nog mooier - kunstwerk afkomstig van een gerenommeerde hengelbouwer telde je toch echt niet mee.

Als beginnend karpervisser hield ik me destijds vast aan wat er in de boeken stond. Vooral uit 200 karper tips heb ik toen veel geleerd. Daarnaast natuurlijk ook uit Karpervissen van J.B. de Winter. In 200 karper tips stond dat ik een half maantje uit de rotor van m'n Cardinal moest vijlen - en dus deed ik dat toen...


Behalve aan cilinders (bromfietsen) werd er destijds dus ook flink geveild - en gesleuteld aan de Cardinals. Ehhhh...verbeterd😉!!!




Deze Cardinal 44 heb ik afgelopen maandagavond nog gebruikt. Het bekende halve maantje is goed zichtbaar, maar is daarnaast ook voorzien van andere slipschijven en een aluminium spoel. Mijn oudste (een goed gebruikt) exemplaar, maar werkt nog steeds!

Groeten,
Peter


24 aug. 2016

Mobiel zonder ringtoon 😉








Maandag 22 augustus.  'Compact', zo ziet mijn pen uitrusting eruit. Niet meer meezeulen dan je echt nodig hebt, zeker als er actief gestruind gaat worden. Een grote tas, daarop de onthaakmat een landingsnet en de hengel in het foedraal. In de tas; behalve het aas en evt. voer, klein materiaal de werpmolen met (voor de zekerheid) een extra spoel. Optuigen doe ik altijd aan de waterkant. Alle materialen zijn tip top in orde, en na het vissen vul ik het klein materiaal aan. Indien nodig! Weinig vistijd en toch alles eruit halen. Ook deze avond is met twee prachtige karpers meer dan geslaagd.

Groeten,
Peter