31 aug. 2010

Struinen met splitcane

Dinsdag 31 augustus. Tussen 10.00 en 11.30 maak ik tijd om vrij om even te vissen. Het weer ziet er ook nog eens goed uit. Er staat een zwakke noordwestenwind en een flauw zonnetje, dat later zelfs nog aangenaam warm wordt.

Tijd om de splitcane BB1 uit te gaan proberen. Ik kies voor de lichtere top, en is het dus geen viergrammer maar een driegrammer. De Shimano Sedona 500FD gaat tussen de reelringen, en oogt zeer fraai onder de splitcane. De Maxima met een breeksterkte van 0,7 kg die daarop gespoeld is, is perfect in balans met het hengeltje.

Met de fiets rijd ik naar de stadswatertjes. Best wel spannend om voor het eerst met splitcane te vissen. Misschien valt het me wel ontzettend tegen, bedenk ik me nog onderweg. Bij het water aangekomen gaat de dunne nylon lijn door de kleine hardchrome geleideogen. Een 18 mm Beatle bug gemonteerd aan een stukje fluorcarbon met warteltje wordt aan de hoofdlijn geknoopt. Een BB loodje van 0,4 gram wordt op het uitstekende stukje nylon geknepen dat na de knoop overblijft. Het stukje nylon onder de loodhagel knip ik daarna af.

De eerste worp verbaast me. Wat werpt dat fantastisch! Dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht. De trillingen van het spinnerblad voel je ook goed. Genietend, maar ook verwonderd over hoe heerlijk het hengeltje werpt, vis ik het spinnertje meerdere worpjes achter elkaar naar binnen.




Het zal zo rond de vijfde worp geweest zijn als ik duidelijk tikjes op mijn spinnertje voel, gevolgd door lichte weerstand. Een baarsje! Niet groot, maar wel mijn eerste op splitcane. Na nog een paar mini baarsjes te hebben gevangen, verwissel ik de Beatle bug voor een Sanborn spinnertje. Een spinner met een spinnerblad van rond de 15 mm. Ook meteen maar een spinstangetje voor de spinner, het 'risico' dat een snoek het spinnertje te grazen neemt loert altijd om de hoek. De Sanborn heeft een Colorado blad, een blad dat een beetje aan het blad van de stompe Terrible doet denken. De Sanborn geeft daardoor iets meer weerstand onder water dan de Beatle bug. Iedere slag die het blad maakt voel je op het splitcane. De Sanborn spinner lijkt als gemaakt voor dit hengeltje, wat vist dat prettig!






De baarsjes volgen elkaar in een rap tempo. Helaas de tijd gaat veel te snel, en ik moet alweer stoppen.

Mijn eerste indruk van splitcane is positief. Het is een hengeltje dat heel fijn en precies werpt, goed de haak zet, en haarscherp de trillingen van de spinner registreert. Zelfs het kleinste tikje van een baarsje wordt goed doorgegeven. Het heeft mij verbaasd, en al mijn verwachtingen overtroffen!

Groeten,
Peter

27 aug. 2010

Splitcane BB1


Vrijdag 27 augustus. Mijn splitcane BB1 spinhengeltje is klaar!




Een splitcane spinhengeltje van 167 cm lang, met een opgegeven werpgewicht van 2 tot 4 gram. Een viergrammer dus! Een spinhengeltje bedoeld voor nylon met een breeksterkte rond de 1 kg en spinnertjes met een Colorado of Indiana blad van 20-25 mm.





Net zoals bij mijn Fair Play spinhengels zijn de beiden delen van de BB1 niet even lang. Wat opvalt aan de BB1 is dat het achterdeel kort is en de top extreem lang is. Ik heb er een splitcane verlengstuk bij laten maken, zodat de beide delen even lang zijn tijdens transport. Net als bij splitcane vliegenhengels is het mogelijk een lichtere top erbij te laten maken. Ik heb dat dan ook gedaan.

De BB1 voelt snel en strak aan, en doet wat dat betreft zelfs aan grafiet denken. Het hengeltje buigt mooi onder spanning, maar tot 90° graden rond trekken heb ik nog niet geprobeerd. Dat laatste schijnt ook niet verstandig te zijn bij splitcane.


Gewikkeld met met zijdegaren in groen en rood.

Voor het afbouwen zijn materialen van hoge kwaliteit gebruikt. Een RVS plaatje onder het kurk, hand gedraaide RVS reelringen, Flor grade kurk, hardchrome geleideogen en een ultra licht topoog.


Het splitcane verlengstuk met boven de bus drie puntjes die ook onder de moeder bus van het achterdeel te zien zijn. De puntjes moeten precies tegenover elkaar komen als de bussen in elkaar gestoken worden.

De moeder en vader bus(jes) gemaakt van nickel silver hebben vloeiend uiteenlopende punten aan de achterkant, net zoals de busjes die vroeger op kwaliteits splitcane hengels gebruikt werden. Mijn BB1 is gewikkeld met groen en rood zijdegaren.


Struinen door de Polder

Een echt stukje Hollands glorie uit de Flevopolder.

Groeten,
Peter

22 aug. 2010

Een grote snoek voor Danny


Zondag 22 augustus. 'Goedemiddag', grapte ik om 8.30 uur tegen Yuki, toen hij zich precies drie uur later dan afgesproken aan het water meldde. Gelukkig had hij zich verslapen en was er niets ernstigs gebeurd.




Danny en ik hadden in de tussentijd samen al flink wat baarzen gevangen en ik ook nog drie ruisvoorns. Een van de ruisers was net zo lang als de greep van mijn Rapiertje!

Ook deze zondag hebben we gekozen voor vissen tussen de bebouwing en aan de rand daarvan. Een andere omgeving dan de weidse polder, maar wel zorgend voor beschutting tegen de wind.



Koppels ganzen vliegen in het eerste licht van de ochtend over het dorpje waarin we vissen, die hebben waarschijnlijk overnacht in de achter ons liggende polders.

Bijkomend voordeel van vissen tussen de bebouwing is dat de ruisvoorns die we er vangen gemiddeld groter zijn dan hun soortgenoten in de polder. Hoe dat komt weet ik niet, maar dat het zo is staat ondertussen vast. Leuk is ook dat Danny en ik een grote oranje kleurige koi spotten. Wel een vreemd gezicht, een knal oranje karper in een slootje van een woonwijk!



Dat Yuki de eerste snoek van de dag zou vangen is ondertussen geen verrassing meer. Maar, die snoek was meteen ook zijn eerste vis vanmorgen. Zijn bijnaam Snoekieyuki doet hij zo met recht weer eens eer aan!



De herfst is in aantocht en dat merk je. De baarzen zijn helemaal los, alsof ze zich al vol willen vreten voor de komende winter! We hebben ze niet geteld, maar wat een baarzen hebben we gevangen. Naast de drie ruisvoorns eerder in de ochtend vang ik er nog twee bij op de spinner, en ook Danny lukte het een ruisvoorn toe te voegen aan deze visdag. Met z'n drieen vangen we vandaag vijf snoeken. Twee voor Yuki, twee voor Danny en ik schrijf er ook eentje bij.

Eèn snoek maakt het wel erg bont. Meerdere keren volgde hij onze spinnertjes, maar een van de spinnertjes te grazen nemen gebeurde maar niet. Danny besluit het te proberen met een 25 mm spinner met daarachter een grote dikke gele pluim op de enkele haak. Deze spinner kun je heel traag en hoog te gelijk (dankzij de pluim erachter) naar binnen vissen. Een boeggolf achter Danny's spinner verraadt dat de snoek opnieuw volgt. Maar deze keer knalt de vis wel vol op de spinner. En wat we al vermoedden klopt: het is een grote snoek!

video

Het laatste stukje van de dril heb ik gefilmd. De snoek is dan bijna uitgedrild, maar probeert nog een keer een schot te nemen. De progressieve buiging van de vijfgrams Spinmatic en de de rek in de Maxima nylon met een breeksterkte van 1.2 kg smoren het schot in de kiem. Veerkracht en elasticiteit doen samen de snoek capituleren.



Na prachtige sport te hebben gehad, gaat Danny samen met de snoek op de foto. Een hele mooie snoek voor onze vriend en vismaat.

Helaas moeten we deze visdag vroegtijdig beeindigen omdat ik ziek word. Bij de auto's aangekomen trek ik het niet meer en moet zelfs een tijdje liggen. Zweet gutst over m'n voorhoofd en volgens Yuki is mijn gezicht krijtwit van kleur. Thuis gekomen ga ik meteen naar bed. Dat betekend ook dat Francine mijn afspraak met splitcane hengelbouwer Eric Terluin die ik s'avonds heb, moet afbellen. Jammer, ik keek er zo naar uit, maar morgen ga ik zeker naar Flevoland!

Groeten,
Peter

20 aug. 2010

15 aug. 2010

Tachtig centimeter snoek op 0,7 kg Maxima

Zondag 15 augustus. Om 7.30 hebben Yuki, Henk en ik bij John thuis in Schiedam afgesproken. De wekker gaat ook deze zondag weer op een niet-christelijke tijd af. Deze keer gaan we niet in Schiedam en omgeving vissen, maar een tiental kilometers verderop, in Rotterdam.



Er is slecht weer voorspeld voor later op de dag, en de beschutting die de bebouwing en begroeiing bieden is dan meer dan welkom. Zeker als er ultra licht gespind wordt. John heeft jaren in Rotterdam gewoond en gevist, en kent het meeste stadswater daar dan ook als zijn broekzak.
Yuki heeft vandaag zijn schoonvader Henk meegenomen. Henk is een karpervisser, maar dankzij Yuki's verhalen besmet geraakt met het ultra lichte virus. Een prima kerel, die tot in zijn tenen gemotiveerd is om zich deze prachtige manier van vissen meester te maken. Henk zijn eerste ultra lichte spinhengel is hoe kan het ook anders de Spinmatic vijfgrammer. De allround ultra lichte spinhengel, waarop verschillende maten kleine spinnertjes, lepeltjes en plugjes gevist kunnen worden. Op zijn Shimano 1000 werpmolentje is Maxima met een breeksterkte van 1.2 kg gespoeld. Een ideale combinatie om ervaring met het ultra lichte spinnen op te doen. Spinstangen en onthakingsmateriaal heeft Henk zelf meegebracht, van John krijgt hij nog een paar Beatle bug spinnertjes gemaakt voor de vijfgrammer en zo is zijn uitrusting compleet.

Yuki, John en ik gaan met de Rapier vissen, en alle drie met een Shimano 500 model werpmolentje. De spoeltjes van onze werpmolentjes zijn alle drie voorzien van Maxima nylon met een breeksterkte van 0,7 kg. Vissen gaan we met spinnertjes vanaf een bladmaat van 12 mm tot 18 mm. De 12 mm met een Colorado blad en tot 18 mm met een Indiana blad. Bij ons alle vier is de uitrusting dus perfect op elkaar afgestemd. Er wordt ultra licht gespind, binnen de grenzen van wat er met ons materiaal mogelijk is! Dat lijkt logisch maar wordt niet door iedereen begrepen. Met bijvoorbeeld 12% nylon van een bekend Japans merk wordt wel dun maar niet ultra licht gespind. Deze lijn heeft bij 12% al een breeksterkte van 2.3 kg! Een groot nadeel is verder de minimale rek die dit soort lijnen vaak als aangeprezen eigenschap heeft. Nogmaals, misschien ten overvloede: onze spinhengels zijn echte tweegrammers en een echte vijfgrammer. Spinhengels met een progressieve buiging, en heel belangrijk, ze beschikken over voldoende massa om de haak goed te zetten.

Tot zover ons materiaal, tijd om te gaan vissen, want daar is het toch echt voor bedoeld! De stad Rotterdam blijkt behalve een beschutte omgeving om in te vissen ook een prima visstand te bezitten.







De eerste sloot (iets anders kan ik het niet noemen) die we uit spinnen levert ons vieren een flink aantal baarsjes op.




John en Yuki vangen er samen ook nog eens drie kleine snoekjes.

De andere slootjes die we uit willen spinnen staan pot dicht met waterplanten of zijn bedekt met een groene deken van kroos. Zo erg veel dat vissen daarin gewoon onmogelijk wordt. Het ziet er wel allemaal heel goed uit, dus van de herfst kom ik daar nog graag een keer terug.

Met de auto's rijden we naar de rand van Rotterdam en daar kan bijna overal wel goed gevist worden.



Het barst ervan de baarsjes en baarzen! De toppen van onze hengeltjes veren regelmatig op en neer onder het verzet van de gestekelde rovers.

Ik ga proberen een ruisvoorn aan deze dag toe te voegen. Altijd leuk als alle drie de rovers op een gezamelijke visdag worden gevangen. Verderop heeft John ze zien azen aan de oppervlakte, eens kijken of ik ze kan verleiden met een 12 mm JvG ruisvoorn spinnertje. De interesse is er wel, maar een ruisvoorn haken lukt me vandaag niet. Ze zwemmen wel achter het spinnertje aan, maar laten het steeds op het laatste moment afweten.

Dan maar wat klein baarsjes onder de kant proberen te verleiden. Yuki staat naast me als ik het spinnertje langs de kant naar binnen vis. We zien beiden tegelijk dat een enorme snoek achter het spinnertje aan zwemt. En opeens is het spinnertje uit beeld. De snoek is er letterlijk overheen geschoven! In een reflex sla ik aan, maar dat is niet meer nodig. Hij hangt! Dit was niet mijn bedoeling, maar nu zit ik vast aan een enorme snoek. Het spinnertje is gemonteerd op een stukje fluorcarbon - als dat maar goed gaat... De snoek heeft dan ook al door dat er iets niet klopt, en laat dat merken ook. Daar sta je dan, met je Rapiertje krommend tot in de kurken, en een lijntje van 0,7 kg dat met een rotgang door de slip van de werpmolen wordt getrokken. Echt, je hebt de eerste seconden helemaal niets in te brengen. Druk uitoefenen met zo'n licht hengeltje en lijntje gaat al helemaal niet. De snoek is aan zet, het enige wat ik kan en moet doen is rustig blijven. Dat lukt me wonderbaarlijk genoeg wel, maar m'n vismaten hebben er meer moeite mee. Gelukkig zijn ze erbij en beleven we dit met z'n vieren. Henk heeft de dril gefilmd, als het lukt zet ik het filmpje later op SddP.

In mijn achterhoofd hield ik er steeds rekening mee dat de snoek door de dunne fluorcarbon zou bijten. Ik viste op ruisvoorn en baars en niet op snoek, en dit had ik al helemaal niet verwacht. De fluorcarbon blijft heel, en bij de vierde poging lukt het John de snoek in het landingsnet te krijgen. De vierde poging was met Yuki's net, want mijn eigen netje bleek vandaag te klein.




De snoek is op de kant, en pas nu besef ik het echt. Wat een enorme vis, en dan op de Rapier en met een lijntje met een breeksterkte van 0,7 kg. Ik sta te trillen op m'n benen! Alle drie de mannen feliciteren me, en alle vier zijn we blij dat het gelukt is om deze snoek te landen. Meten is weten: de snoek blijkt 80 cm lang te zijn. Mijn grootste vis tot nu toe op de Rapier, en de meest enerverende snoekdril tot nu toe. Je moet niet gericht gaan vissen op grote snoek met zo'n hengeltje en lijntje, maar als het je overkomt dan is het een geweldige ervaring. Het spinnertje en het stukje fluorcarbon knip ik van de lijn en berg ik op. Die bewaar ik samen als een herinnering aan dit moment.



Normaal gesproken vis je de rest van de dag vis verder in een roes. De baarzen laten dat niet toe, en er zitten hele fraaie exemplaren tussen. Alle vier vangen we lekker, ook Henk met zijn Spinmatic.



Beginnersgeluk of niet, ook Henk krijgt het aan de stok met een mooie snoek. Gelukkig beschikt hij wel over voldoende viservaring, want dat heeft hij nu wel even nodig. Drillen met een vijfgrammer met 1,2 kg breeksterkte nylon is echt iets heel anders dan drillen met een stevige karperstok.



Henk laat zich niet te grazen nemen door de groene rover en blijft rustig! Een snoek goed vasthouden is ook nieuw voor hem, en dat mag zijn schoonzoon doen. Duidelijk is ons dan dat een nieuwe verslaafde aan het ultra lichte spinnen er na vandaag is bijgekomen. Gefeliciteerd Henk, en welkom bij de club!

Na de snoek van Henk gaan we al vissend terug richting de auto's. De baarzen houden ons dan ook nog geregeld bezig. Bijna bij de auto's aangekomen is het nogmaals goed raak aan mijn Rapiertje. Heel even spookt er weer een snoek door mijn hoofd.



Het blijkt een hele beste baars te zijn, en voor mij ook meteen de laatste vis van vandaag. De vismaten vangen er nog een paar baarsjes bij, en ik stond erbij en keek ernaar. Wat een visdag, wat een vissen, en vooral wat een fantastische vismaten. Mannen jullie zijn toppers!

Groeten,
Peter

9 aug. 2010

De schatkamer


Maandag 9 augustus. Afgelopen zaterdag belde Danny mij op m'n werk. Hij was aan het vissen dat was me meteen duidelijk! Danny is een actieve visser en als hij de kans krijgt gaat hij op zoek naar 'nieuwe' slootjes in de polder. En juist in deze periode kun je dan veel visrijk water ontdekken. Laat de mini spinner een paar keer door een slootje snorren en je weet vaak genoeg! In eerste instantie was het zaterdag niet veel voor Danny, de polder waarin hij viste gaf weinig prijs. Een dorp in de polder werd aangedaan, en toen was het raak. Hij had al twee ruisers en een flink aantal baarsjes gevangen toen hij me belde. En niet alleen maar mini baarsjes, maar ook mooie exemplaren.

Vandaag gaan we samen vissen in dat dorpje! Om 15.00 uur pikt Danny me thuis op, en wat heb ik zin om te vissen. Onderweg naar de polder vertelt Danny alles nog een keer opnieuw. 'Met dat super lichte spul van jou kun je er mooie dingen beleven', smeert hij er nog even bij mij in. Hij heeft niet overdreven, want samen beleven we een onvergetelijke middag en avond.



Een middag die begint met een klein snoekje. Het zou bij een snoekje blijven want daarna zijn het ruisvoorns en baarzen die het voorzien hebben op onze spinnertjes.






Het is niet normaal zoveel ruisvoorns als we samen vangen. In het begin vangen we zelfs meer ruisers dan baarsjes. Zoveel ruisers dat we de tel zijn kwijt geraakt. Misschien komt het omdat de slootjes uit elkaar barsten van het speldaas, en de ruisers zich daar geheel oprichten. In een kommetje ligt het vol met ruisvoorns, bijna iedere worp levert daar een aanbeet op!



De baars zou pas later de hoofdrol opeisen. Veel kleine baarsjes, maar ook een paar zeer fraaie exemplaren. Een leuk moment om het even met een plugje te proberen. Van lezer Otto heb ik eind vorig jaar via de post een klein Salmo plugje gekregen. Eens kijken hoe de baars daarop reageert. Maar eerst verwijder ik het buikdregje. Eén dregje is op zo'n klein plugje meer dan genoeg.



Het spel met het plugje kan beginnen! De baarsjes reageren furieus op het gele gevaarte. Toch brengt het plugje minder baars op de kant dan de spinner. Een goed gevist mini spinnertje is tijdens de zomer bijna niet te verslaan. Maar, als de baars los is, is het leuk om voor de afwisseling een ander kunstaasje te proberen. En met een als een dartelend visje binnen gedraaid plugje maak je ze gek. Het plugje wordt na een paar baarsjes weer verwisseld voor een spinnertje.

De middag gaat over in de avond, en eigenlijk zijn we wat vangen betreft dan al meer dan voldaan. De hengels worden een tijd neer gelegd en we drinken en eten wat. Beiden beseffen we, dat wat we vandaag mee maken iets unieks is. Vanmiddag heb ik meer ruisvoorns gevangen op de spinner dan vorig jaar gedurende de hele zomer!

Het is fantastisch om zo'n dag met de ultra lichte spinhengel te beleven, en dus vissen we door.




Als het begint te schemeren vangen Danny en ik beiden nog een grote ruisvoorn. Daar hoopten we stiekem ook een beetje op.



Een grote baars is als de kers op de taart vanavond. Zo'n baars geeft prachtige sport op de Rapier. De Rapier gaat hoepel rond, en de dunne elastische Maxima nylon wordt tot het uiterste op de proef gesteld. Wat een kick om zo'n baars te drillen aan een tweegrammer en een lijntje met een breeksterkte van 0,7 kg!

Groeten,
Peter

1 aug. 2010

Ultra licht spinnen in Schiedam en omgeving

Zondag 1 augustus. Vanmorgen zitten Danny en ik om 6.45 uur in de auto richting Schiedam. We zijn op weg naar onze vismaat John. Het is al veel te lang geleden dat we met John gevist hebben. Ik kijk er naar uit om hem weer te zien, en vooral om weer samen te vissen. Gelukkig is er internet en zijn er in de tussen tijd stukjes geschreven door John en foto's van zijn vangsten op SddP geplaatst. Zo is hij er toch een beetje bij geweest.

Helaas heeft Yuki voor vandaag andere verplichtingen, en kan niet mee. We hebben je gemist vandaag Yuki!



Om even voor 8.00 uur parkeer ik de auto bij John voor de deur. Koffie, bijpraten, hengeltjes kijken, en dan heeft John heeft nog iets voor mijn verjaardag. Een door hem zelf gemaakte spinnerdoos! Wat ontzettend gaaf!!! In de spinnerdoos bevindt zich nog een verrassing: Sanborn spinnertjes voor de Rapier, de Floret en de vijfgrammer. Ik ben er heel blij mee.

Na de koffie gaan we vissen. Niet meteen naar de polder, maar eerst naar het stadswater. En wat voor een stadswater, de oude binnenstad is prachtig. Het water is kraakhelder, en volgens John zwemt er baars, snoek, roofblei (dat zou leuk zijn!) en ruisvoorn. Ook grote ruisvoorn van een formaat dat je bijna niet meer in de polder tegenkomt. Ik ben een en al oor.



Baars blijkt te kloppen, op zijn eerste worp haakt John al een gestreepte rover. Danny en ik kunnen natuurlijk niet achterblijven en volgen het goede voorbeeld van John. ;-)



Vissen tussen de oude pakhuizen en onder windmolens is geen straf. Zeker als bevestigd wordt wat John al eerder zei: hier zwemmen grote ruisers. Ik zie ze met mijn eigen ogen!

Twee grote ruisvoorns zwemmen gebroederlijk samen aan de oppervlakte. 'Kijk daar, twee bakken van ruisers', zeg ik tegen de vismaten. Het mini Beatle bug spinnertje werp ik over de ruisvoorns heen, start het op en laat het hun richting opsnorren. Een van de twee ruisers toont interesse, en zwemt er achter aan. Hij gaat ervoor! 'Hangen, grote ruiser!' klinkt het door de ontwakende stad.



Op de tweegrammer en een lijntje met een breeksterkte van 0,7 kg

Na het afgelopen jaar en ook dit jaar heel veel uren gestoken te hebben in ruisvoorn-spinnen is
hier de beloning. Een baksteen-grote en brede ruisvoorn gevangen op de spinner mag ik bijschrijven, of beter gezegd afstrepen, van de lijst met droomvangsten. Wat het nog mooier maakt: John en Danny zijn erbij! Met John heb ik het afgelopen jaar via de mail en de telefoon heel veel informatie uitgewisseld over ruisvoorn-spinnen. Vooral over de ruisvoorn spinnertjes; veranderingen werden door John doorgevoerd, en de spinnertjes werden steeds verbeterd. Uiteindelijk werden ze zo geperfectioneerd, dat het mogelijk werd om gericht op ruisvoorn te spinnen. Deze ruiser draag ik op aan jou John!




John lost nog een grote ruiser, maar daarna is de hoofdrol langs het stadswater voor de baars weg gelegd.


Tijd voor de polder!



Op een klein half uurtje rijden van de stad is de polder. Daar vissen blijkt vandaag een echte uitdaging.



Een uitdaging die John en ik met onze Rapiertjes graag aan gaan. Voor Danny met de vijfgrams Spinmatic is vissen langs, tussen, over en door de vegetatie in het water haast niet te doen. De spinnertjes die hij gebruikt zijn te groot.



De 12 mm JvG Colorado ruisvoorn spinner bewijst hier zijn vangkracht.



Behalve een flink aantal baarsjes voor John en mij vang ik in de polder ook nog twee ruisvoorns. In de open stukken lukt het Danny gelukkig ook om een paar baarsjes te strikken. In deze periode waarin veel polders bijna dicht liggen, is de Rapier samen met de kleinste spinnertjes die je daarop kunt vissen in het voordeel op de vijfgrammer, dat is duidelijk.


Terug naar Schiedam


Nee, we gaan nog niet stoppen en de heerlijke tomatensoep eten die Jolanda straks voor ons gaat maken. Aan de rand van Schiedam tussen de bebouwing is het water minder begroeid. Met de nadruk op minder, want ook hier heel veel waterplanten. Maar, er is ruimte genoeg om met de vijfgrammer en de daarbij passende spinnertjes te vissen. Ook hier weer gezond water, met een goed baarsbestand.



Leuk, de snoek geeft hier wel thuis. De eerste is klein, maar o zo mooi.


De nieuwe Shimano Sedona 500FD bevalt goed onder de Rapier!

De ruisvoorn is ook aanwezig, ik vang er nog twee bij en John lukt het ook om er eentje te strikken met een spinnertje. Dat brengt het totaal vandaag op zes ruisvoorns!

De ruimte om met iets grotere spinnertjes te vissen is aanwezig. Danny doet met de vijfgrammer weer volop mee, en vangt weer goed baars. Op een bijna dichtgegroeid meertje tussen de bebouwing laat hij zien hoe goed hij overweg kan met de Spinmatic. Het spinnertje moet hij daar door het wateroppervlak naar binnen vissen om zo te voorkomen dat het blad stil valt. Tot twee keer toe mist hij op deze manier de spinner binnen vissend een snoek.

Bij de derde poging van de snoek om het spinnertje te bemachtigen is het raak! En dan komt meteen de volgende uitdaging voor Danny. De snoek moet tussen de waterplanten gedrild worden.


Op de vijfgrammer en een lijntje met een breeksterkte van 1,2 kg!


Danny laat zich niet gek maken, blijft rustig en schrijft een prachtige snoek bij aan deze visdag. Gedrild op een Maxima lijntje met een breeksterkte van 1,2 kg! Niet veel later voegt Danny nog een klein snoekje toe aan de vangsten van vandaag.



Wat een topdag beleven we vandaag! Het houdt niet op met de cadeaus die het water hier prijs geeft. John krijgt het aan de Rapier met een dikke baars en beslist het duel tijdelijk in zijn voordeel.



We doen daarna nog een ander stukje Schiedam aan. Hier wel weer veel begroeiing zowel in het water als erlangs!



We vangen er nog een aantal gestreepte rovers, en gaan daarna op naar de soep en stokbrood bij John thuis. Onder het genot van een biertje praten we nog wat na. We komen tot de conclusie dat ultra licht spinnen toch wel een van de mooiste en vooral spannendste manieren van sportvissen is. Het ultieme spel tussen de visserman en rovers onder water. Een spel dat gespeeld wordt met ultra lichte spinhengels, kleine spinnertjes en dunne nylon lijntjes met een breeksterkte horend bij het opgegeven werpvermogen van de spinhengels. Dat laatste wordt door veel vissers met een korreltje zout genomen. Jammer, want de breeksterkte, en dus niet alleen de diameter van onze nylon is bepalend of er echt ultra licht gevist wordt. Vandaar dat ik vanaf nu de breeksterkte van het gebruikte nylon vermeld en minder aandacht zal geven aan de diameter daarvan!

Groeten,
Peter