Een weekje struinen door de polder in woord en beeld. Vissen op karper met de pen, De basis van het karpervissen, die tegenwoordig helaas vaak wordt overgeslagen. Vissen met slechts een hengel, niet liggend op de grond, maar in je hand dat is pen-vissen.
Woensdag 1 april
Fair Play 1 lbs geel glasvezel, ABU Cardinal 33 en 0,16 mm nylon met een breeksterkte van 1,8 kg.
Donderdag 2 april
Geen giebel maar een KROESKARPER!
Eerste paasdag
Fair Play Winston Special 1,25 lbs, ABU Cardinal 154 en 0,20 mm Maxima - breeksterkte 2,4 kg.
Meer heb je niet nodig, de groene mat op de voorgrond is mijn stoeltje.
Eind februari, de dagen lengen en ook de temperatuur loopt op, de uitwerking daarvan zie je als je goed kijkt terug in het water. Bellensporen rond de bruggetjes en duikers, maar ook langs schoeiingen, de karper wordt actief. Zichtbaar, want de gehele winter zijn ze te vangen hoor! Eind januari ben ik begonnen met mondjesmaat voeren op de voor het oog potentiële overwinter plekken voor de karper. Niet in de polder, gewoon hier in Volendam. Waar ik op hoopte gebeurde, de bellensporen verraadde dat er geaasd werd. En hoe! Stap nu niet allemaal massaal in de auto om het pittoreske Volendam voor een karper-bezoek te vereren want wat hier mogelijk is, is bijna overal mogelijk. Oke, dat ik na een paar weken voeren de karpers bijna uit mijn hand kon voeren is ook voor mij nieuw. In de laatste week van februari ving ik in slechts een paar uurtjes vistijd over de week verspreid meer dan 20 karpers. Daartussen zat een exemplaar van ruim 70 centimeter. Binnen no time was daar de eerste onthaakmat discussie op mijn Facebookpagina, en wat te denken van het veel te lichte materiaal waarmee ik vis... K*lere, ga toch lekker vissen mensen!
En toch; hand tamme karpers vangen is niet mijn ding. Voor het eerst sinds de verhuizing miste ik de polder, die altijd op loopafstand of een kort fietstochtje in de buurt was. Daar zwemmen de echte karpers, wilde karpers, schuw en beresterk. In het groen gestoken sluipen en kruipen langs het water op zoek naar soms die ene vis. Zeker in deze periode is het geen appeltje/eitje om er eentje tijdelijk te mogen bewonderen op de sappige groene grasmat. Na vijf bezoekjes aan de polder, staat de teller op twee karper(tje)s. Maandag 23 maart, - gisteren dus!!! - ving ik de tweede, en pas op het einde van (een voor mij voor het eerst weer) een lange dag vissen. De schade is meteen goed ingehaald, genieten van en in een omgeving die begin jaren 90 op slechts tien minuten fietsen van huis was. De mest wordt uitgereden, en overal te horen is dat de weidevogels hun uiterste best doen om binnenkort voor nieuw nageslacht te zorgen, en zelfs paaiende snoeken heb ik onder mijn neus voorbij zien zwemmen.
Lange visdagen maken (gemiddeld twee keer per week) zit er momenteel niet in voor mij. Niet getreurd, meerdere korte sessies per week zorgen ervoor dat ik totaal geen last van afkickverschijnselen heb. Smile! Juist daardoor ervaar je weer hoe leuk en effectief* simpel struinen is. Dat laatste* vind ik overigens steeds minder belangrijk. Gewoon even eruit, tijd voor jezelf en met het gebruikte materiaal en kunstaas is vissen dikke pret. Naast Stroft nylon 0,10 mm heb ik de afgelopen week ook met Drennan Double Strength 0,128 mm - breeksterkte 1,32 kg gevist. Beide lijnen zijn afwisselend op de FP Rapier en de 200 cm lange FP vijfgrammer van grafiet gebruikt. Bij twee uitstapjes was Danny (met z'n oude tiengrammer en LuXor werpmolentje) ook van de partij, met als kers op de taart een prachtige two-tone snoek voor m'n vismaat. Stuinen langs een simpel slootje ergens in Volendam, door de polder of zelfs een bosrijke omgeving overal 'zit' snoek. En niet alleen maar klein spul...
