Dinsdag 7 juli.
Die authentieke Noord Hollandse poldersloten met slierten mist en de opkomende zon. Werkelijke geweldig en zelfs een beetje emotioneel voor een oude karpervisser van de Jan de Winter stempel zoals ik. Ondanks dat ik ook rustig achter een rodpod met KD rig en boilies vis op het Plashuis, is dit de echte visserij voor mij. Deze polder is nog zoals pakweg 30/40/50 jaar geleden veel polders waren in N-H. Qua uiterlijk passend in de zilte oorsprong van N-H. Dat is ook te zien aan de begroeiing, het stugge gras, het taaie riet.
De sloten zijn ontstaan door het turfsteken in vroegere eeuwen en de karper die er zwemt is nog niet vermengd met kweekkarper. Dus nog karper zoals ze door de Schepper zijn gemaakt, als ik dit zo mag zeggen. Er kan ook geen karper uit ander water in door de bemaling, die alleen naar buiten gaat. Als je daar staat in de mistige morgen met overal om je heen bellenplakkaten van azende karper, dan past alleen diepe stilte.
In de loop van de ochtend vingen Peter en ik enkele boerenkarpers. Zelfs zie ik Peter een heel eind verderop staan met een ontzagwekkend kromme hengel. Dit duurt een poos, maar dan is de vis los. 25/00 mm lijn, maar niet genoeg om deze vis te houden. Dat was dus een grote boerenkarper; een onhoudbaar schot. Maar na pakweg 9 uur wordt het stil. Alsof er geen karper zit, Een biljartlaken, maar het barst van de karper, alleen zijn ze passief. Ze liggen gewoon op je voerstekken, maar doen verder niets tot de volgende aasperiode.
Hierna bezoeken we nog enkele andere karperwateren waar het ook veel karper zwemt. Dit is allemaal wel kweekkarper in de meeste gevallen, of soms 50/50 vissen. Na de koffie en gebakken eieren van Francine gaan we later weer terug naar de polder. Was de ochtend windstil en mistig, nu was de wind wat aangetrokken en het weer veranderd. De wind trekt langzaam aan tot 5 a 6 Bft. Het is lastig de pen rustig te houden in de water. Maar we gaan gewoon door. Aan het eind van de middag worden de vissen weer wat actiever.
Peter vangt nog een karper en ik een bijna zwarte grote brasem. Dan krijg ik een rustige aanbeet en sla vast op een karper. Deze neemt direct enkele onnavolgbare sprints en gaat alle kanten op. De typische vechtstijl van de boerenkarper. De lange FP grafiet gaat flink krom en de slip moet regelmatig assisteren. De harde wind fluit langs het strakke nylon. Alhoewel de vis naar kweekkarper maatstaven niet echt groot is ben ik toch wel een poos bezig om deze vis te drillen. Boerenkarpers gaan ook niet gedwee op hun kant naar het net als ze uitgedrild zijn. Ze blijven rechtop zwemmen en maar doorharken door de sloot. Ongelofelijk, dat uithoudingsvermogen. Op een bepaald moment steek je het net er maar onder, want ze blijven doorzwemmen.
Na het onthaken is er een prachtige boerenkarper zichtbaar met de echte kenmerkende torpedovorm. Niet groot, misschien 60 cm. Maar ik ben er echt lyrisch over. Deze vis is zo heel anders. Ik heb al vele honderden karpers gevangen, ook hele mooie slanke en sterke vissen. Maar deze boerenkarper is voor mij de kers op de taart, ondanks al de 20 en 30 ponders. Na het boek van Jan de Winter in de jaren 70 heb ik altijd al een echte boerenkarper uit een N-H water willen vangen in een N-H omgeving en dat is nu eindelijk na al die jaren gelukt. Het duurt 40 jaar, maar dan heb je ook wat.... Voor mij was dit een geweldige belevenis, ook omdat ik door omstandigheden maar weinig kan vissen op dit moment. Dus Peter, heel erg bedankt voor de visdag, de prachtige polder, je enthousiasme en het goede gezelschap. Ik ga graag op herhaling...
Hans
