Karper drieluik met Danny

De hengel maakt de vis...

Vrijdag 5 september. Wat valt er te vertellen over een namiddag vissen waarin 14 karpertjes en 6 giebels zijn gevangen. Nou heel weinig, of toch niet... We visten in hetzelfde water als op 4 september. Net zoals in de meeste afgesloten cultuurwatertjes en helemaal in (betaal)vijvers zijn de karpers hier grotendeels afhankelijk van het aas dat de vissers in het water gooien. Toch krijgen vissers het voor elkaar om ook in dit soort water weinig tot niets te vangen. Door schade en schande zijn de aanwezige karpers wijs geworden. Klein, rond en hard aas, dat verankerd op de bodem aangeboden wordt, wordt niet meer aangekeken. Daar trappen we niet meer in, hoor je de karpers bijna denken. Wie een beetje creatief is kan op dit soort wateren liefst uit de buurt van de tentjes hele mooie dingen beleven. De kans op een ongeschonden vis in groot formaat is wel degelijk aanwezig. Hier geldt; 'de hengel maakt de vis'! Op korte loopafstand van onze woning, zal ik dit water zeker een paar keer per jaar aandoen. En nee, daar schaam ik mij totaal niet voor.

Zaterdag 6 september. Dat was genieten gisteren, maar wat nu? We besluiten dat het voor nu even mooi geweest is, en gaan voor de uitdaging. Terug naar de polder waar we van het voorjaar aan aantal mooie, grote en zelfs echt dikke karpers hebben gevangen. Waaronder drie spiegels. Je moet er een flink eind voor rijden, maar dan heb je ook wat. Hier liggen de vissen niet voor het oprapen. Geeft niet, vangen we niets, dan genieten we gewoon van de omgeving. Vooral scoringsdrang kan hier tot niets leiden. Geduld en rust zijn nodig, en maken het verschil tussen verjagen of vangen van de vis. De geringe karperbezetting zorgt ervoor dat je niet veel kansen krijgt. Danny gaat met de vlieghengel en karperbol aan de slag en ik drijvend met de korst en ook vandaag met een korte hengel van glasvezel. Struinen met hengels tot maximaal 11 ft bevalt mij uitstekend.  Zo vissen op karper doet sterk aan met kunstaas op snoek vissen denken. Alleen dan in slowmotion. Een lekkere dikke karper gaat voor de korst. Tegen donker is raak bij mijn vismaat, en hoe! Danny moet deze keer echt alles uit de kast halen, eerst om de gespotte vis te verleiden om de karperbol te nemen, maar vooral daarna om hem uit de obstakels uit de overkant te houden. Wat een kracht, en eenmaal op de klant blijkt snel waarom. Dit is met recht een BAK. Gefeliciteerd makker!

Yes!

Uit dat slootje aan de overkant

Zondag 7 september. Het gevoel dat er meer te halen valt, en ook de zekerheid dat het in de meeste polders binnenkort minder wordt met de vangsten van karpers (nu we richting koude periode gaan), dwingen ons om terug te gaan. De herfst hangt in de lucht, en overal zie je baars jagen. Ik kan niet ontkennen dat de spinhengel regelmatig door mijn hoofd spookt. Zeker nu de dagen snel korten, is het zonde om nog veel tijd in het rijden naar deze polder te steken. Het karperseizoen in de polder loopt dus (voor ons) op z'n eind, en nog een bonus dikke vis op de valreep zou mooi zijn. Dat is gelukt... Een dikke gouden rand om een meer dan geslaagd seizoen met prachtige momenten en natuurlijk ook karpers. Zelfs de verhuizing kon wat dat betreft geen roet in het eten gooien. Danny vangt weer een bak, maar nu op de korst. Na een fraaie schub op de korst voor mij, is ook deze dag al meer dan geslaagd. Een grote karper aan de overkant, zwemmend in een klein slootje dat haaks staat op de sloot waarin wij vissen, zorgt ervoor dat ik toch een beetje hebberig word. Tussen het vuil en takken ligt misschien wel de karper van dit jaar te wachten op mij... Twee handen drijvende kattenbrokken zorgen ervoor dat de karper richting de monding van het slootje zwemt. Net voorbij het vuil... als het me lukt om deze vis tot een aanbeet te verleiden is het daarna barsten of buigen. De slipmoer van de Mitchell draai ik daarom letterlijk muurvast. De korst vliegt loepzuiver met de 9,5 footer over de karper heen op het vuil, en daarna trek ik hem voorzichtig richting het kattenbrokken opzuigende geweld. Slurp, en weg is het brood... De karper weet toch een meter lijn te pakken en haalt de rotzooi. Hoe het me gelukt is mag Joost weten, maar door met de hoepelronde hengel achteruit te lopen komt de vis er weer uit. Het vermoeden dat dit een zware vis is, wordt daarmee meteen bevestigd. Rustig zwemt ze haar rondjes, de slip die nu weer losser staat, hoeft bijna geen dienst meer te doen. De eerste glimp verraadt dat het een spiegelkarper is. Yes! De vierde dit jaar, en alle vier in deze polder gevangen.

Eigenlijk zou dit drieluik het ideale scenario zijn om voorlopig de karpers met rust te laten. Kan het nog mooier dan de afgelopen drie dagen? Waarschijnlijk niet, maar dat hoeft ook niet. Snoeken kan de hele winter nog, dus...

Danny bedankt voor het tot nu toe mooiste karperseizoen ooit!

Gr,
Peter

Inkoppertje

Donderdag 4 september. Een groot verschil met de polder  -  maar goed, ik heb me ondertussen behoorlijk aangepast. ;-)

Groeten uit Volendam,
Peter

Hahaha

Carp Fishing on roast dinner bait with Graeme Pullen

Freelining For Carp

Geweldig!!!

Splitcane in de bocht met Danny v.d. Logt

De boosdoener ;-)

Donderdag 28 augustus. Naast blankvoorn, baars (op brood!) en 4 karpers zijn er gelukkig ook ruisvoorns gevangen vanmiddag.

;-)

Groeten,
Peter

Ruisvoorn?

Dinsdag 26 augustus. Vanmorgen toen ik terug naar huis liep met de boodschappen viel mijn oog op een school ruisvoorns. Daar zaten een aantal exemplaren tussen om van te watertanden. Vanmiddag ga ik terug, dat is zeker! Uiteraard met de vlokhengel. Dit is het moment waarop ik gewacht heb. Dat het een paar uurtjes vissen met een gouden rand zijn geworden, kon haast niet uitblijven. Toch kneep ik hem wel even, de plaats van ruisvoorns was ingenomen door karpers. De eerste vier vissen hadden geen nagellak rode vinnen, maar baarddraden. De splitcane vlokhengel kreeg ervan langs, leek soms wel te kreunen onder het geweld, maar hield zich kranig. Nog nooit heb ik karpers vervloekt, maar vanmiddag... Verkassen dus! En op nog geen 100 meter verderop begon het feest. De eerste ruisvoorn was de kers op de taart, een puntgave vis van het formaat baksteen. Maar ook de andere ruisers mochten er wezen.

Groeten,
met een grote glimlach

Een fraai viertal op het gras.

Zondag 24 augustus. Gewoon lekker een paar uurtjes struinen, terwijl de middag langzaam overgaat in avond. Ook nu weer op karper op de klassieke manier, het bevalt me uitstekend. 'Stalken' noemt men het struinend vissen op karper tegenwoordig, ik noem het 'jagen met de penhengel'. In de periode dat ik gericht op karper begon te vissen, was mijn 11,3 ft Hardy Trotter een heel eind glasvezel. Bijna iedereen (en dat waren er in mijn omgeving niet veel) viste toen met de vertrouwde 10 footers op karper. De Hardy Richard Walker 1 was de standaard karperhengel, daaronder hing ook standaard een ABU Cardinal 44 of 4. Voor het vissen met de waker, maar ook de pen* nog steeds een uitstekende combinatie. Dat kortere karperhengels momenteel steeds meer aan populariteit winnen vind ik niet zo vreemd. Het exemplaar waar ik vandaag mee gevist heb meet precies 291 cm, en deed in de jaren 70 vooral dienst als plug en lepelhengel. Maar, er kon ook op karper mee gevist worden volgens de brochure uit die tijd. Nee, ik ga hier geen pleidooi houden voor korte karperhengels. Vis waarmee jezelf het prettigste vist, en trek je vooral niets aan van mij. Wie goed kijkt ziet dat het gevoerde karpermatras deze keer thuis gebleven is. Toen ik Francine vertelde waarvoor ik met dat ding door de sappige groene wereld rond zeulde was haar blik voldoende. Inderdaad...

Groeten,
een eigenwijze karpervisser

*Uitzonderingen zoals vissen over brede rietkragen nagelaten.

Fair Play vanuit België

Zondag 24 Augustus. Lezer Dick heeft gisteren zijn volledig gereviseerde penhengel in België opgehaald. Het gedachtengoed van vader & zoon Schreiner leeft gelukkig voort. Dick bedankt voor de tekst en foto's!

Beste Peter,

Net de FP opgehaald, een plaatje. Met de verbouwing loopt het wat minder bij Jan, is tijdens vissen in Frankrijk uitgegleden en heeft z'n stuitje bezeert. Bedoeling is nu half oktober klaar, heb wat foto's gemaakt, prachtige oude schuur met mooie oude balken.

De oude kasten van John worden weer in ere hersteld.

Aan de linkerwand komen de FP's te hangen.

Sentiment!

De nieuwe FP man, Jan Bassez, haalt mijn gele beauty uit z'n slaapzak, gezellige Belgische keuken.

Daar is tie dan, Peter, een plaatje.

Links m'n nieuwe liefde, midden de nw 10 Gr., rechts de oude 10 Gr.

Links de nw. groene wikkeling, rechts de oude rode wikkeling.

Heb bij Jan een nw FP besteld, 1,25 lbs, nieuwe blank van +/- 340 cm, donkergroene wikkelingen, 4 mnd levertijd, leuk tussen kerst en oud en nieuw naar België. Denk nog na over de taille, wikkeling heeft het Abu groen, taille in de kleur van het spoelhuis (gebroken wit) zou best wel apart zijn, en dan een 33 of 44 er onder ......

Mvg. 
Dick Meurs


Opmerking: laten we vooral blij zijn met mensen zoals Jan Bazzes. Dankzij dit soort bevlogen vissers is het voor ons mogelijk om te vissen met het materiaal of op manier(en) die we zelf het leukst vinden. Afgelopen week werd er op mijn Facebookpagina een andere hengelbouwer onterecht GRIJS gemaakt. Vissen is respect hebben voor je omgeving, respect voor je tijdelijke tegenstander, maar vooral ook respect hebben voor elkaar. Dat laatste heb ik zelf ook moeten leren!

Respectvolle groeten,
Peter