27 jul. 2010

Struinen met Danny

Dinsdag 27 juli. Afgelopen zaterdag is Danny alleen op pad geweest. Hij ving goed baars, maar ook nog eens een aantal van een formaat waar je u tegen zegt. De foto's die hij mij stuurde spraken voor zich. Een baars stak er met kop en stekel boven uit! Die ging zeker richting de 40 centimeter. En gewoon in de polder en op een spinnertje. Of ik zin heb om daar een keer met hem te vissen? Nou echt wel! Om 16.00 uur pikt Danny mij op en rijden we naar de polder waar hij afgelopen zaterdag heeft gevist.



Een smal bruggetje verleent de toegang tot een prachtig gebied. Een brede poldervaart en een treinspoor snijden er doorheen. De poldervaart gaat verderop over in een klein meertje, en daar moet het gaan gebeuren. Helder water, een meter diep en een harde zanderige bodem, dat ziet er goed uit voor de baars. Danny gaat vissen met de vijfgrams Spinmatic en ik met de Rapier.



Mijn vismaat heeft de Spinmatic helemaal naar zijn hand gezet. Heeft er vele uurtjes mee gemaakt langs het water, en kent de mogelijkheden van het hengeltje als zijn broekzak.

Een 35 cm plus baars op de ranke Rapier drillen en landen zou geweldig zijn. Zo'n vis gevangen aan 10% nylon met een breeksterkte minder dan 1 kg is voor mij een ultra lichte wens. Wie weet gaat die wens hier vanavond in vervulling.

Baars zwemt er rond, dat is me al heel snel duidelijk. Prachtig getekend en mooi van kleur met dank aan het heldere water.



We vangen er beiden meerdere achter elkaar. De grotere exemplaren geven niet thuis, maar wat niet is kan nog komen. Maar, wie het kleine niet eert, die kan beter niet aan ultra licht spinnen beginnen...



Danny vangt tussen de baarzen door een snoekbaarsje! Een leuke verrassing.

Dan is het goed raak op het Rapiertje. Even voelt het of ik vast zit aan de grond, maar ik sloeg toch echt aan op een aanbeet. Het vermeende obstakel begint langzaam te zwemmen. 'Danny, ik heb nou toch iets echt groots gehaakt!'. Beelden van een monstergrote snoekbaars schieten door me heen. Over de bodem op 10 meter afstand zwemt langzaam iets groots rond, daar ben ik van overtuigd. Als ik de vis na een minuut of twee voor het eerst te zien krijg, blijkt het formaat mee te vallen. Een snoekje van nog geen 60 centimeter zette me op het verkeerde been. En nog steeds is snoekmans het niet eens met het onrecht wat hem aangedaan is. Onder de kant aangekomen, wordt vol bravoure het oppervlak opgezocht, gevolgd door een schot van een meter of twee door de slip. Een snoekje van het grotere en diepere water is duidelijk sterker dan zijn neef in de ondiepe polder.



Voor mijn voeten aangekomen sputtert de groene rover nog even, maar daar blijft het ook bij. Voorzichtig manouvreer ik de rover richting het landingsnet en Danny doet de rest.



Het is me meteen weer duidelijk hoe licht zo'n echte tweegrammer is. Met nylon gelijk aan spinrag vissen op zo'n hengeltje, en dan een leuk snoekje drillen is een genot.



We vangen daarna nog wat baarsjes samen. Geen grote, maar ons hoor je niet klagen!

Groeten,
Peter

26 jul. 2010

Watergentiaan


Zondag 25 juli. Het was tijdens de hittegolf echt schrapen geblazen om een baarsje te vangen. Toch kijk ik met een tevreden gevoel terug op de warme periode die achter ons ligt. Vroeg opstaan was de sleutel tot kleine succesjes. Na 10.00 uur had je, als het je om het vangen van baars te doen was, weinig of niets meer aan het water te zoeken.

Vandaag slaap ik lekker uit! Besteed tijd aan Francine en de kids, en kijk weer eens naar een Formule 1 race. Rond 16.00 uur verruil ik ons huis voor de polder. Een polder die voor veel vissers als op zijn retour zal worden bestempeld. Het eens weidelijke landschap is de afgelopen 10 jaar door oprukkende woningbouw bijna geheel opgeslokt. Aan de rand van de bebouwing ligt voor wie het wil en kan zien nog een prachtig stukje visrijk water. Kraakhelder en op sommige stukken geheel dichtgegroeid met watergentiaan.




De watergentiaan lijkt op de waterlelie, maar de op het water drijvende hartvormige bladeren zijn veel kleiner dan die van de waterlelie.



De gele bloemen hebben gekartelde bladen en verschillen daardoor van de bloemen van de waterlelie. Een woekerplant, die het de visser moeilijk kan maken. Leuk om te weten, deze plant komt verspreid voor in de gematigde klimaatzone van Europa en is daar bijna overal een zeldzame verschijning. Bij ons in het midden van het land komt watergentiaan algemeen voor, maar ontbreekt in Zeeland en op de Waddeneilanden.

Gelukkig ligt niet al het water dicht! Het water vrij van watergentiaan kan wachten, eerst zijn de open stukken tussen het watergentiaan aan de beurt. Er moet heel precies geworpen worden, en het spinnertje mag de kans niet krijgen om naar de bodem te zakken. Voor de doorgewinterde poldervisser geen probleem, maar voor wie dit soort omstandigheden niet gewend is een sinecure. Zwaarder dan met een driegrammer kun je dan eigenlijk al niet meer vissen. Slechts de kleinste spinnertjes kunnen hun verleidende werk doen zonder dat het blad steeds maar stilvalt omdat het vuil oppakt. De lange tweegrams Rapier is dan ook de ideale spinhengel onder deze omstandigheden.




De open stukken tussen de watergentiaan blijken baars-magneten te zijn. Ze zitten bomvol mini baarsjes die er een ideale schuilplaats hebben gevonden tegen grotere soortgenoten en natuurlijk de snoek. De gaten in het groen zijn ideale uitvalmogelijkheden voor de baarsjes om kleinere visjes en ander minispul dat rondzwemt te verorberen.




Maar er zijn nog kapers op de kust rond in de open stukken tussen het watergentiaan. Twee ruisvoorntjes en een flinke blankvoorn zien iets eetbaars in het mini spinnertje.

Net als ik me verplaats naar het watergentiaan-vrije stuk van de polder belt Yuki me op. Hij gaat samen met zijn schoonvader uit een bootje vissen met de vijfgrammers op groter water. Spannend! Ik vertel hem van mijn vangsten in miniatuur en wens ze succes. Hopelijk lukt het ze een paar flinke baarzen te vangen op het grotere water. Net zoals in de polder, gaan ze ook daar aan de slag met spinnertjes.



Wat ik verwachtte klopt, op het vrije deel van het water vang ik een aantal grotere baarzen. Geen whoppers, maar voor de polder een mooi formaat.

Stoppen met vissen is soms moeilijk voor mij, maar nu niet. Wat een aanbeten heb ik vandaag gehad op het mini spinnertje, en wat een baarsjes zijn er gevangen. Bij de auto aangekomen gaat het Rapiertje terug in zijn foudraal. Die mag uitrusten na al het spektakel van vandaag, en ik ook!

Groeten,
Peter

24 jul. 2010

Yes!!!

Vrijdag 23 juli. 'Yes!' riep ik gisteren toen ik de enveloppe met spinners uit Schiedam opende. Behalve een Sanborn spinner en twee prototypes, zaten er ook tien Beatle bug spinnertjes in. Zes original Beatle bug spinnertjes in de verbeterde uitvoering en zes mini Beatle bug spinnertjes. Die laatste zijn vorig jaar ontstaan, na heel wat over en weer gemail tussen John van Gameren en mij. Wat mij betreft zijn de original Beatle bug en de mini Beatle bug de beste ultra lichte spinnertjes die er bestaan. Beiden bedoeld voor de tweegrammer, maar de original kan ook aan de driegrammer gevist worden.

Vanmiddag en vanavond ga ik met Danny vissen. Eerst bij hem in de polder en daarna bij mij langs de stadswatertjes. Om 16.15 staan we bij Danny in de polder en daar hebben we tot 20.00 uur gevist. Afgelopen zondag wist Danny tegen de verwachting van Yuki en mij in de meeste baarsjes en baarzen te vangen. Yuki en ik visten met de Rapier en Danny met de Spinmatic vijfgrammer. Natuurlijk als ik van mijn zes Fair Play spinhengels er eentje zou moeten uitkiezen, dan zou dat de Spinmatic vijfgrammer zijn. De allround ultra lichte spinhengel. Maar, in de zomer en vroege herfst ligt de Rapier wat vangsten betreft meestal voor op de vijfgrammer.

Afgelopen zondag had ik spinnertjes met te grote haken bij me voor de kleine baarsjes, maar dat probleem is sinds gisteren opgelost. Danny vist vanavond net als zondag met de vijfgrammer en ik opnieuw met de Rapier. In het ondiepe en bijna dicht gegroeide polderwater komt de Rapier deze keer beter uit de verf. Samen met de mini Beatle bug een super combinatie onder deze omstandigheden.











We vissen tot 20.00 uur in Danny's polder. Naast veel baarsjes voor ons beiden lukt het mij ook om twee ruisvoorns voor het spinnertje te interesseren. De tweede ruisvoorn was een hele mooie. Zo gaaf dit!!!

Langs de stadswatertjes zijn de Rapier en de Spinmatic vijfgrammer meer in balans. Ook hier vangen we samen veel baars.





Danny vangt daar ook nog eens een blankvoorn op een spinnertje bedoeld voor de vijfgrammer! Na een aantal missers monteer ik het JvG 12 mm Colorado spinnertje met mini vliegje. Het blijkt een supervanger voor de mini baarsjes, maar ook de grotere baarzen gaan er voor.



Ook langs het stadswater vang ik twee ruisvoorns, maar deze zijn een stuk kleiner dan die uit de polder.



Het is al 22.15 geweest als Danny nog een vissoort toevoegt aan deze mooie avond. Een snoekje!

We vangen daarna nog een paar baarsjes, maar als het echt begint te schemeren is het over met de pret.

Wat een visdag! Met ruim 70 baarzen en baarsjes (waarvan zeker 50 op de Rapier), 4 ruisvoorns, 1 blankvoorn en 1 snoek meer dan geslaagd.

Danny bedankt!

Groeten,
Peter

12 jul. 2010

Ochtendstond heeft goud in de mond

Zondag 11 juli. Gisteravond laat sloeg het weer om. De aanhoudende warmte werd tijdelijk een halt toegeroepen. Daar wilde ik van gaan profiteren. Om 4.00 uur vanmorgen ging dan ook onze wekker af... In de tijd dat ik gedurende de zomermaanden voornamelijk op karper viste was dat niet zo bijzonder, maar dat ritme van toen ben ik nu wel even kwijt.


Uiteindelijk zit ik na eerst mijn spullen bij elkaar gezocht te hebben en niet te vergeten koffie te te hebben gedronken om 5.04 uur in de auto. De kop van Noord Holland, daar moet het gaan gebeuren vandaag! Ook als het gisteravond en vannacht niet geregend had zou ik vanmorgen voor dag en dauw naar het water zijn gegaan. De vroege ochtend en late avond uren zijn bij aan blijvende warmte vaak het gunstigst als het om vangen gaat. Eenmaal in de auto is de 'pijn' van het vroege opstaan verdwenen, en ben ik blij dat ik doorgezet heb.




Rond 6.15 uur arriveer ik in de polder, en heb dan zelfs een beetje spijt dat ik niet nog een uur eerder opgestaan ben. Het is fantastisch om de dag te beginnen in een ontwakende polder. Mistflarden trekken voorbij over het water en op de plaatsen waar geen riet staat, staat op het water een kabbel. De zee is hier niet zover vandaan, en dat ruik en proef je gewoon in de lucht. De ochtend smaakt een beetje zilt.

Door het hoge riet en de vele waterplanten is de keus op de Rapier gevallen. Nog een bijkomend voordeel van de Rapier is dat gericht op ruisvoorn gespind kan worden - mits ze zich laten zien vandaag. Tussen de reelringen van de Rapier toch weer de Tica Cetus SB500. Sinds ik het molentje helemaal uit elkaar gehaald heb en het oude vet voor olie heb vervangen voldoet het molentje weer prima. De Shimano Rarenium 1000 heb ik ook op de Rapier uitgeprobeerd, maar voor de tweegrammer gaat mijn voorkeur toch uit naar een kleiner werpmolentje. Zeker als ik zoals vandaag met 10% nylon op de spoel van de werpmolen ga vissen.

Als de tweede worp meteen een baarsje oplevert, weet ik dat het de goede beslissing is geweest om vroeg naar het water te gaan. Gelukkig blijft het ook niet bij een baarsje.



Als witjes voor een pluimpje brood gaan de baarsjes voor het Beatle Bug spinnertje. Soms twee, drie te gelijk; en dan proberen voor elkaars muil het spinnertje weg te kapen. Genieten!




Natuurlijk, ze zijn voornamelijk klein van stuk die polderbaarsjes, maar voor mij is het ultra licht genieten. Op nog geen tien kilometer hier vandaan is diep water en daar zwemmen ook grotere baarzen rond. In het verleden liet ik daar nog weleens een twistertje over de bodem en langs de kademuren huppelen. Ondanks de vaak goede en mooie resultaten, toch niet mijn visserij.

Wat dat betreft ben ik een purist. Met x- ultra lichte spinhengels zoals de Rapier en de Floret vis ik het liefst met de spinner en dan vooral in natuurlijke omgevingen. Heel soms vis ik met een piepklein plugje, omdat het daarmee zo leuk baars pesten is. Vooral als de baars los is is het een vermakelijke schouwspel om te zien hoe de baarzen als wilde mannen op een plugje reageren. Zoals bij al mijn manieren van vissen wordt er bij het x-ultra lichte spinnen gebruik gemaakt van nylon. Geen geharde en rekloze nylon, maar soepel met rek en een breeksterkte passend bij de hengel.




Rond een uur of negen nemen de aanbeten af. Vanmorgen vroeg zag je volop jagende baars, maar dat is over. Ik vang dan nog steeds baars, maar de aantallen lopen terug. Geeft niet, ik heb mijn lol gehad.

Tijd voor een kleiner spinnertje en de ruisvoorn. Kringen op het water verraden ruisvoorns. De voorns blijken wel heel erg aan de kleine kant. Ze tonen interesse, volgen, 'plukken' soms aan de vlieg maar er eentje haken is bijna onmogelijk. Tot twee keer toe achter elkaar los ik een ruisertje, net nadat de haak gezet was. Wat wel leuk is, is dat ik nu opeens weer goed baars begin te vangen. Ik vis afwissellend met de 12 mm JvG Colorado spinner en een spinnertje gemaakt op titanium draad door Yuki.




De baarsjes die ik nu vang zijn echt klein van stuk, maar wat een aanbeten geven deze rakkertjes. Vele felle tikken krijgen zowel het spinnertje als de top van de Rapier te verwerken.

Ik heb me vastgebeten in een ruisvoorn voor vandaag. Eentje maar! Dat wil maar niet lukken. Of toch wel: op mijn zoveelste poging haak ik opnieuw een voorntje. Deze keer schiet het visje niet los.



Het blijkt geen ruisvoorn, maar een blankvoorn te zijn! Dat is ook leuk, en meteen ook de eerste blankvoorn die ik dit jaar op de spinner gevangen heb.







Veel vis vangen, daar draait het niet om bij het x-ultra lichte spinnen. Het is vooral de beleving van het bezig zijn in de natuur. Maar ook het mini spinnertje precies te plaatsen in open stukken of langs waterplanten. X-ultra licht in een zomerse polder is een kunst op zich, een uitdaging. Met de Rapier en ragfijn 10% nylon gaat een onderwaterwereld open, die voor heel veel andere vissers niet eens bestaat. Heb je eenmaal kennis gemaakt met deze onderwaterwereld, dan is de kans groot dat je gedurende de zomer bijna niet anders meer wilt vissen. Maar pas op, het werkt verslavend en voor je het weet ben je net zoals ik een purist geworden. Om 13.30 uur stap ik opnieuw in de auto, moe maar voldaan rij ik terug naar huis.

Groeten,
Peter

4 jul. 2010

Struinen langs een beek in Overijssel

Zondag 4 juli. De afgelopen jaren heb ik gesmuld van de foto's van vissers langs beken in Overijssel. Foto's die op de site van de Schreineriaan maar ook op de voorloper van Vliegvissen in Twente en de Achterhoek staan en/of stonden. 'Wat zou ik daar graag eens vissen', dacht ik dan bij het bekijken van de fraaie plaatjes van het landschap waarin gevist werd.

Precies een dag na mijn verjaardag gaat deze wens in vervulling. Yuki en ik gaan vandaag naar Overijssel om te vissen in een beek die stroomt door een prachtige omgeving. Niet op de bonnefooi; we gaan vissen met de broers Henk en Ronald Moelker. De mannen achter de Schreineriaan en
Vliegvissen in Twente en de Achterhoek. Dat René (een lezer van SddP die ik al jaren ken via forums en soms email) ook meegaat vissen vandaag, is ook heel leuk.

Om 10.30 zijn we bij Ronald thuis voor koffie uitgenodigd. Dat betekent dat Yuki en ik om 8.00 van huis vertrekken. Een flinke autorit hebben we voor de boeg, waar ik ontzettend veel zin in heb. Lekker bijkletsen met de vismaat, ondertussen beiden vol verwachting over wat gaat komen vandaag. We arriveren dan ook ruim op tijd. Voor we bij Ronald aanbellen zijn we eerst een stukje gaan wandelen. Om 10.15 uur durven we het aan om aan te bellen. Niet nodig, blijkt, want de deur staat al open voor ons. Hier woont duidelijk iemand die waarde hecht aan zijn omgeving en de mooie dingen uit het leven wil halen. De prachtige klassieke Volvo geparkeerd naast de woning maakt het plaatje compleet.

Met Henk heb ik in 2006 twee keer gevist, Ronald heb ik datzelfde jaar een keer kort gesproken toen hij in een bootje (samen met Henk) in Hazerswoude op snoek aan het vissen was. Onder het genot van een kop koffie in de tuin praten we bij. Niet veel later schuift ook René aan aan de koffietafel en zijn we compleet. Na de koffie rijden we achter de witte Volvo van Ronald aan, door een steeds stiller wordend landschap. Bij een bruggetje parkeren we de auto's. Onder dat bruggetje door stroomt langzaam een beekje.



Wat is het hier ontzettend mooi. En nog mooier, we gaan hier vissen!

Naast en achter onze auto's worden hengels in elkaar gestoken en voorzien van werpmolentjes en vliegenreels. Yuki en ik hebben beiden slechts een spinhengel meegenomen, onze Fair Play Floretjes. Ultra licht spinnen in een beek, ik ben heel benieuwd! Zelfs als we vandaag helemaal niets gaan vangen, dan nog is de reis richting de Duitse grens de moeite waard geweest.






Vissen in een bijna ongerept stukje natuur, dan is vangen bijna een bijzaak geworden. Eens kijken of vriend baars (die zitten hier volgens Ronald) ondanks de nog steeds aanhoudende warmte en droogte mee wil werken. Zeker de eerste twintig worpjes komen onze spinnertjes zonder een stootje terug. Wel zien we tot twee keer toe een baars volgen! Duidelijk is ons dan meteen, dat alles vandaag uit de kast gehaald moet worden om een baars te vangen.



Yuki vindt de sleutel tot succes. Sneller binnendraaien en het spinnertje op half water binnen vissen. Tussen het binnendraaien door af en toe een fel tikje met de hengel geven blijkt ook te werken.



Als Yuki dan ook nog eens een grote baars vangt, kan deze dag al helemaal niet meer stuk.




We vissen verder langs de beek en verbazen ons over de schitterende waterjuffers hier. Vooral de vleugels vallen op. Prachtig blauw/paars van kleur. Het lijken wel vlinders als je ze over het water ziet vliegen!



Na Yuki goed in de gaten te hebben gehouden is het mijn beurt. Een snoeiharde aanbeet doet een forse vis vermoeden... Het blijkt een leuke baars te zijn. Zo, wat zijn die baarzen sterk in het stromende water van de beek. De Floret gaat zelfs hoepel rond op zo'n vis!




Niet veel later vang ik een kleinere vechtersbaa(r)s en ben ik al meer dan tevreden.

Yuki en ik vissen voornamelijk met z'n tweeen, maar af en toe vissen we met z'n vijven. De reden daarvoor is de keuze van het materiaal en de beoogde vis. Ronald is begonnen met een streamer aan een achtgrams spinhengel en hoopt daarmee een snoek uit zijn rovershol te lokken. Henk en René zijn beiden met lichte vliegenhengels in de weer. Later gaan Henk en René ook aan de gang met de spinhengel, Ronald verruilt dan juist zijn spinhengel voor een vliegenhengel.



René heeft voor de Rapier gekozen en vist een tijdje met ons mee. We praten gezellig, en René vraagt of hij met mijn Floret mag vissen. Dat is natuurlijk geen probleem! Sterker nog, hij mag ook met de Floret van Yuki vissen. Dat is het leuke bijkomende voordeel van een dagje vissen met gelijkgestemden. Mocht je op zoek zijn naar een andere hengel, of gewoon nieuwsgierig zijn, dan mag vast wel zo'n hengel van een vismaat even proberen. René maakt gelijk van de gelegenheid gebruik om bij Yuki een aantal titanium spinstangetjes te versieren.

Warmte gaat over in een alles verzengende hitte. Yuki en ik proberen het nog even langs een prachtig stukje beek, waar bijna geen bomen staan.



De baarzen houden het daar op eentje na voor gezien. Wij besluiten het na een klein half uurtje ploeteren ook voor gezien te houden. We gaan terug naar de vismaten.



In de schaduw onder de bomen zitten de andere drie Schreinerianen dan al na te genieten. Alle drie hebben ze hun visje gevangen vandaag zou blijken. Helaas laat de baars het hier verder ook afweten. Het signaal voor Yuki en mij om het prachtige Overijssel te verruilen voor het ons zo bekende Noord Holland. Met een stevige handdruk nemen vijf mannen afscheid van elkaar. Dat gaan we vast en zeker nog een keer overdoen, maar dan in een Noord Hollandse polder.

Ronald bedankt voor de gastvrijheid en het organiseren van deze fantastische visdag! Ik kom graag nog een keer terug...

Groeten,
Peter