28 mrt. 2010

Karper

In de jaren 80 kant en klare foto's met Polaroid

Zondag 28 maart. Eergisteren ging rond etenstijd onze telefoon. Een onbekend nummer, gaf de display aan. 'Spreek ik met Peter Linzell?' is de vraag die de beller mij stelt nadat ik 'met Peter' opgenomen had. Ik bevestig dat ik inderdaad Peter Linzell ben. 'Jij raadt nooit met wie je spreekt', klinkt het aan de andere kant van de lijn. Dat had de beller mis. 'Ben jij het Henk?' is mijn antwoord. Inderdaad, het is Henk. Dat had hij niet verwacht, maar ik was hem en zijn stem niet vergeten.

De laatste keer dat Henk en ik samen gevist hebben is in 1991 geweest. Heel lang geleden dus! Henk was een echte karpervisser, een visser van het oude stempel. Maar in de tijd dat ik met Henk viste was er van het oude stempel geen sprake. Dat samen vissen van ons begon in 1983. We visten op karper, maar ook met de spinhengel.

De mooiste herinneringen die ik heb aan het samen vissen met Henk zijn de momenten dat wij op karper visten. Voor die tijd was een karper altijd een hele mooie bijvangst geweest. Henk was de eerste visser in ons dorp die echt op karper viste en ik mocht met hem mee. Dat gebeurde altijd in de polder. In ons dorp waren en zijn nog steeds geen vijvers waar het bulkt van de uitgezette karpers; er zijn gewoon helemaal geen vijvers.

Henk is geboren in 1946, en ook nog eens in dezelfde straat waar ik later woonde. Ik viste in hetzelfde water waar hij in zijn jeugd in gevist had. Na jaren in Amsterdam gewoond te hebben keerde hij begin jaren '80 terug naar ons dorp. Karpervissen deden we voor het eerst samen vanaf het weiland van ouwe Giel Goedmaat. In het midden van de poldersloot stond voor de plek waar de sloot een flauwe bocht maakte een rietkraag. Die rietkraag staat er al jaren niet meer. Voor die rietkraag ving ik op een warme avond in augustus mijn eerste echte boerenkarper.

Nog steeds weet ik hoe die avond verliep. Mijn pennetje (en ook die van Henk) stond strak tegen het riet aan. Daaronder lag op de bodem een aardappel. Uren waren verstreken zonder stootje en de grote vraag was: zit de aardappel nog op de haak? Immers, ik had de aardappel met de hengel voorzichtig naar de rietkraag geworpen. Om de pen heen was wat aardappelkruim gestrooid, en dat was alles. Simpel, maar dat was de manier waarop je die schuwe, slimme en uiterst sterke boerenkarpers lokte en kon vangen. Toen het begon te schemeren kwam de rietkraag in beweging. De rietkraag schudde heen en weer en dat werd veroorzaakt door karpers. Op de plek waar het puntje van mijn pennetje door het wateroppervlak prikte kwamen kleine belletjes boven drijven. Karper! De antenne van het pennetje werd groter. Een opsteker! Wachten, nog niet slaan... Spanning alom, en opluchting als het pennetje schuin onder water verdwijnt. Een krachtige uithaal met de hengel en hangen! De karper wil de rietkraag in, maar door flink druk op hem uit te oefenen weet ik dat te voorkomen. De eerste seconde na het zetten van de haak is belangrijk. Na die seconde beseft de karper dat het foute boel is en wil (en gaat!) ervan door. De sloot wordt op zijn kop gezet. Alle andere karpers die zich in de buurt van 'onze' rietkraag ophielden nemen de vinnen. Minuten later landt Henk met de net de karper en is het voorbij. Een echte boerenkarper mogen we samen bewonderen. Vol verwondering krijgt de krachtpatser daarna zijn vrijheid terug.

Terug naar het telefoongesprek. Henk blijkt jaren niet gevist te hebben. Hij heeft bij Peeters ('wist je dat die nu in de Rijnstraat zitten?') een ABU Cardinal 44 gekocht. Ja, Henk dat weet ik, en top dat je een ABU Cardinal 44 op de kop hebt weten te tikken! Bij Hengelsport-Volendam had hij een foto van mij met een karper zien hangen. Ik viste dus nog steeds? Inderdaad Henk, ik ben nooit gestopt sinds de tijd dat wij samen visten. Maar, ik heb het laatste jaar wel minder op karper gevist dan in andere jaren. Of ik nog een J.B. de Winter of een Nico de Boer (we hebben het over hengels) te koop weet. Helaas kan ik hem daarmee niet helpen.

Het gesprek gaat verder over boerenkarpers, krijsende slips van werpmolens en karperhengels van glasvezel. Heerlijk om zo te praten over karpervissen. We begrijpen elkaar ook na elkaar jaren niet gesproken te hebben nog steeds. Henk is ouder geworden en ik ben ouder geworden, maar ons leeftijdsverschil lijkt door de jaren heen alleen maar kleiner geworden.

Frank kijkt me aan met een blik aan van pa, kom op nou... Het is etenstijd, we moeten echt ophangen. Dit is vast niet ons laatste telefoongesprek over karper, maar nog leuker zou het zijn om elkaar weer eens langs het water te ontmoeten. Dat is zeker!



Nog geen digitale camera's in de jaren 90, ook geen blog, maar wel creatief bezig met m'n fotoalbum.

Dit was het zetje dat ik nodig had. Karpervisser ben en blijf je, dat gaat nooit over. De randverschijnselen die zich bij karperscene voordoen stonden mij het afgelopen jaar tegen. Ook de drang om grote en zware vissen te vangen die ik twee jaar geleden had (en met succes wist te voeden) stond mij het afgelopen jaar tegen. Maar nu heb ik er weer zin in!

Groeten,
Peter

27 mrt. 2010

De prille lente

Zaterdag 27 maart. Vanmiddag om 13.00 zwom Marleentje af voor haar A diploma. Daar wilde ik graag bij zijn, dus vandaag wordt er een keer niet op zaterdag gewerkt. Met glans is ze geslaagd voor haar A diploma!

In de namiddag na een heleboel taart en koffie besluit ik toch nog even te gaan vissen. Het liefste zou ik erop uit zijn gegaan met de Rapier. De wind doet me besluiten om de vijfgrammer te pakken. Nog een keer ultra licht spinnen en dan hou ik het wat het spinnen betreft tot eind mei voor gezien. Volgend weekend mag er al niet meer met kunstaas (imitatie van een insect!) groter dan 2,5 cm gevist worden. Voor de Rapier heeft John van Gameren een aantal insect imitaties gemaakt die binnen de grens van de 2.5 cm vallen. In de maanden april en mei kan er voortaan met de Rapier en kunstaas gevist worden op ruisvoorn. Hopelijk wordt het snel warm, en kunnen de propeller-vliegjes ingezet worden. Daarnaast heb ik ook weer enorm veel zin om op karper te gaan vissen.

De komende weken zal er een hoop veranderen in de polders. Jong groen riet zal spoedig tussen het oude afgestorven riet omhoog schieten. De nu nog kale sloten zullen binnen no-time weer vol waterplanten staan.






Het was net zoals vorige week ook vandaag weer heerlijk om te vissen in de prille lente.



Een snoek van 65 cm was een mooie bonus en daar bleef het gedurende de middag bij.

Groeten,
Peter

14 mrt. 2010

Struinen door Danny's polder

Zondag 14 maart. De afgelopen twee weken zijn in een roes voorbij gegaan. Afgelopen donderdag twee weken geleden kregen we te horen dat Francine's vader ongeneeslijk ziek was. De diagnose was keihard; hij had nog 5 tot 7 weken te leven. Dat bleek een veel te royale inschatting, want precies twee weken na het slechte nieuws overleed Francine's vader, mijn schoonvader en de 'bappie' van onze kinderen. Zoiets gaat je niet in de koude kleren zitten. Het hakt er keihard in en onbewust ben je er de hele dag mee bezig.

Vissen is op zo'n moment bijzaak. Je staat weer met beide benen op de grond. Het deed me goed om steun te ontvangen van m'n vismaten. Een emailtje (als er iets is, of als je iets kwijt wilt...) of een schouderklop; het beurt je op.

Vandaag ga ik toch het water opzoeken. Niet alleen, maar samen met Yuki en Danny. Danny heeft ons uitgenodigd om bij hem door de polder te struinen. Heerlijk om even de gedachten op nul te zetten.

M'n hoofd staat er niet naar om een uitgebreid verslag te schrijven. Het is een heerlijke visdag in de polder geweest.



Yuki had speciaal voor vandaag voor onze vier en vijfgrammers kleine spinnertjes gemaakt. Achter deze spinnertjes zit over de enkele haak een twistertje geschoven. Eens kijken of de combinatie spinner en twister de na de winter trage polderbaarsjes tot aanbijten zouden kunnen verleiden.






Danny liet ons vandaag zien dat hij de polder rond zijn woonplaats goed kent. Behalve een mooie omgeving liet hij ons ook hele mooie snoeken zien. Op de voor de baars bedoelde spinner ving hij vijf snoeken.




Yuki ving naast twee baarzen ook twee snoeken.



Met een in de polder leeg gemaakt hoofd en een gelande snoek ging ik met een goed gevoel terug naar huis.

Groeten,
Peter

10 mrt. 2010

Maart

We zijn in maart aangeland. Een rare situatie doet zich voor; er mag nog wel met kunstaas gevist worden, maar dan op baars en snoekbaars. Tot vorig jaar verruilde ik mijn spinhengel in maart voor de karperhengel. Vorig jaar heb ik in maart voor het eerst zowel met de ultra lichte spinhengel als de karperhengel gevist.

De tiengrammer heb ik na zondag 28 februari opgeborgen, groot kunstaas bedoeld voor de snoek mag nog wel, maar is niet gepast in deze periode. Je vist dan immers gericht op snoek. Ook de Pako PS lepels en Terrible 35 mm spinners, beiden bedoeld voor de vijfgrammer, zijn opgeborgen. Blijft over: een berg kleine spinnertjes, bedoeld voor de Rapier, Floret en de vijfgrammer. Baarsspinnertjes!

Afgelopen zondag heb ik niet gevist. Voor de baars in de polder mag het best iets warmer worden. In de havens en jachthavens kun je meestal op dit moment wel volop baars vangen. Maar, met een twistertje peuteren tussen andermans bezit trekt me niet meer.

Yuki en Danny hebben afgelopen maandag gevist. Met hun vijfgrammers en 25 mm spinnertjes beleefde ze een mooie dag. Geen baars, maar wel snoek toonde interesse in hun kleine spinnertjes. Uiteraard zijn de snoeken na de foto's meteen weer terug het water ingegaan.


Hoi Peter,

Vandaag was 't weer eens echt ploeteren!




De eerste snoek vandaag was voor Danny, we hebben trouwens beide met de 5 grammers gevist. In de middag mocht ik ook een aanbeet verzilveren, en wat voor één, de snoek kwam ongeveer anderhalve meter uit de kant vanuit het riet haaks langs m'n spinner en kromde met een mooie bocht vol op m'n spinner, ik ging weer eens heeleeemaal uit m'n plaat!!!!




Het was ook nog eens een flink monster, die de 5grammer weer lekker tot 90graden krom kreeg, te gek!!! Kortom 't was weer een heerlijk daggie!! Spreek je snel weer!

Gr Yuki