29 nov. 2009

Titanium spinstangetjes

Zondag 29 november. Gisteren toen ik uit mijn werk kwam lag er een envelop op de tafel. De afzender stond vermeld op achterkant. Zijn naam: Snoekie!


De inhoud van de envelop bestaat uit vijf titanium spinstangetjes en twee mini spinnertjes voor de Rapier. Die spinnertjes zijn afgebouwd op titanium draad en zien er goed uit. Gezien het gure weerbeeld buiten moeten die spinnertjes nog even wachten. Misschien wel een paar maanden wachten zelfs, want een ruisvoorn op de spinner vangen is op dit moment een heel moeilijke opgave.



De titanium spinstangetjes kan ik uiteraard wel uitproberen. De polder is mijn bedoeling voor vandaag. Daar aangekomen zakt de moed mij in de schoenen. Een straf windje, regen en bruin gekleurd water nodigen niet uit tot ultra licht spinnen. Uitwijken dan maar naar de bebouwing, het is niet anders.

De bebouwing blijkt een goede keus te zijn. Ik vang er in vier uur tijd vier snoekjes en een heuse snoek.




De eerste twee rovertjes op een door Yuki gemaakte 35 mm Terrible spinner met daarachter een streamertje gemaakt van veren.




De andere rovers gaan voor de Zaansepolderspinner, met een harige roze streamer.



De laatste snoek was ook de grootste van vandaag. Mooi spul, spinstangetjes van titanium draad: na vijf rovers te hebben gedrild en geland was het aan het eind van de middag nog steeds recht. Yuki, bedankt!

Groeten,
Peter

25 nov. 2009

Nylon perikelen opgelost

Woensdag 25 november. 'Flitsend nylon in de stadswatertjes van John', heet het verslag dat ik afgelopen zondag schreef. Dat schreef ik met een ondertoon. Niet omdat ik nog steeds vind dat er op ultra lichte en lichte spinhengels alleen een lijn van nylon hoort; John en Yuki weten wel waarom, en nu mogen de lezers het ook weten. De nylon met een diameter van 14% die ik zondag gebruikte was ronduit slecht. Twee spoeltjes gevuld met dit goedje had ik bij me, en beiden lijnen waren aan het eind van de dag onbruikbaar geworden. Ongelofelijk, wat kinkte deze lijn, de lussen sprongen zo van de spoel van m'n werpmolentje af. Tussen de ogen van mijn werphengel veranderde de nylon in een macramee kunstwerk, maar dan zonder kralen. Vanmorgen heb ik een nieuwe lijn op het werpmolentje gespoeld. Geen onbekende nylon van een gunstig geprijsde bulkspoel, maar een duurdere van een 100 meter spoel.

Het is woensdag, de kinderen zijn vrij van school vanmiddag en Francine werkt vanaf huis. Dat geeft mij de gelegenheid om een paar uurtjes in de middag te gaan vissen. Net zoals afgelopen zondag staat er nu ook een harde wind. De keus om naar de Floretsloot te gaan is snel gemaakt.

De Floretsloot is al vaak een uitkomst geweest tijdens winderige dagen. Gebleken is ook dat tegen de winter de snoeken uit de omliggende polders deze sloot in trekken. Vanmiddag maar eens kijken of dat al het geval is, nu het nog steeds zacht weer is.

Wat ook leuk is aan de Floretsloot is dat je er goed kunstaas kunt uitproberen. Vaak ben ik ernaar toe gereden als ik iets wilde testen. Slechte visdagen zijn daar ook vaak gered. Dit jaar ving ik er na de lange ijsperiode mijn eerste snoek van het jaar.

Met de Spinmatic vijfgrammer, een Tica Cetus volgespoeld met 14% verse nylon en een doosje met spinners ga ik naar het water. Ik ga vanmiddag met slechts een spinnertje vissen, het vernieuwde Zaansespinnertje gemaakt voor de vijfgrammer. Yuki en John hebben al goed gevangen met dit spinnertje, ik nog niet.

Dat spinnertje vist perfect aan de vijfgrammer, maar dat had ik natuurlijk al begrepen! De snoek blijkt ook aanwezig in de door bebouwing omringde Floretsloot. Of het de eerste overwinteraars zijn, dat weet je nooit zeker. Ook gedurende de rest van het jaar zullen er snoeken blijven hangen in de sloot. Gedurende de zomer staat hij potdicht met waterplanten en lelievelden. Nu, bijna december, is al het groen verdwenen.



De eerste snoek die het spinnertje onderschept is een klein exemplaar. De kleinere snoekjes vang je hier meestal dicht langs de oever. Ze staan daar boven de resten van de naar beneden gezakte lelies. Dit snoekje komt vanuit het midden van de sloot. Het is daar dieper, en de spinner wordt met een keihard schot abrupt tot stoppen gedwongen. De kolk die daardoor ontstaat breekt de golven op het water.



Niet eens zover van de plek waar ik het eerste snoekje haakte is het niet veel later opnieuw raak. Maar dit is andere koek! Deze vis geeft flinke weerstand, trekt zelfs een meter of twee nylon door de slip van de werpmolen. Het blijft, hoe vaak je het ook mee gemaakt hebt, een speciaal moment, die eerste seconden nadat een grotere snoek gehaakt is op ultra licht materiaal.

Twee snoeken op geringe afstand van elkaar gevangen zou een teken zijn dat de rovers bij elkaar gaan liggen. Een fenomeen dat zich gedurende de winter tot eind februari in veel wateren voordoet. Vang je op een plek een snoek, kam dan goed het water uit, want vaak liggen er daar dan meer. Vanmiddag blijft het echter bij deze twee snoeken. De hele Floretsloot geeft geen snoek meer prijs.



Een brutale baars ziet nog wel een prooi in de in verhouding tot zijn lichaamslengte forse Zaansespinner. Met recht een lefgozertje!

Groeten,
Peter

22 nov. 2009

Flitsend nylon in de stadswatertjes van John

Zondag 22 november. Vandaag zijn Yuki en ik te gast bij onze vismaat John van Gameren. Zoals de laatste weken het geval is sta ik ook nu voor dag en dauw naast ons bed. Als ik bij John arriveer blijkt dat vroege vogel Yuki zich heeft verslapen. En dat is niets voor hem! Gelukkig even later schuift ook Yuki aan achter de koffietafel. Zijn nog steeds kleine ogen verraden een nacht met maar weinig slaap. Die gaat het moeilijk krijgen vandaag denk je dan.

Gedwongen door de harde wind moeten we wel de beschutting van de bebouwing opzoeken. Vissen in een omgeving die sterk aan de Floretsloot bij mij in de buurt doet denken. De sloten waar we vandaag gaan vissen liggen op bijna 100 km bij ons huis vandaan. Zij zijn het domein van John, en die zal ons vandaag flink laten struinen.



Geen Floretjes maar Spinmatic vijfgrammers met de daarbij passende spinnertjes worden ingezet. John en Yuki kiezen ervoor om met de vernieuwde voor de vijfgrammer ontworpen Zaansepolderspinner te vissen. Een spinner die je het best zou kunnen onschrijven als een spinner-streamer combinatie. Op de langstelige haak achter de spinner is een soort van streamertje gebonden. De kleine spinner wordt door de aangebouwde streamer een groter kunstaas, dat zonder problemen gevist kan worden op de vijfgrammer.

Zelf begin ik met de 25 mm Beatlebug spinner en wissel deze gedurende de dag af met een 35 mm slanke Terrible.



John kent de vele sloten in de omgeving. We zijn nog maar net aan het vissen als een snoek zijn spinner mist. 'Probeer jij het maar, Yuki' zegt hij. Het blijkt dat weinig slaap en wodka geen invloed hebben op Yuki's reflexen. Op zijn tweede worp haakt hij de snoek.



Dat er hier ook baars zwemt zou snel blijken, want dat laat John ons niet veel later zien.



John vangt er meteen ook nog even een snoekje achteraan. Zo zijn er in zeer korte vistijd twee snoekjes en een baars gevangen. Wat dan wel weer vreemd is, is dat deze sloot daarna niets meer prijs geeft.



De volgende sloot die we uitvissen levert slechts een snoek op. Yuki Snoekie maakt zijn naam helemaal waar. Zo goed zelfs vandaag, dat John aan het einde van deze visdag grapte: als ik dat had geweten, dan had ik hem dat eerste snoekje niet laten vangen!



De volgende sloot is het een zelfde verhaal. Slechts een snoek, maar deze keer mag ik met de rover op de foto.



Weer een ander slootje uitvissend, lijkt het of de baarzen in de luwte bij elkaar liggen. Yuki en John zien ze de Zaansespinner volgen en soms aantikken. Wat worden die baarzen toch voorzichtig als het water afkoelt. Maar met de Beatlebug spinner trek ik er drie achter elkaar over de streep. De mannen hebben dit spinnertje niet bij zich, dus een grapje ('kopen!') is snel gemaakt.



Het volgende beatlebug slachtoffer is een klein snoekje dat aan het eind van een doodlopend slootje zijn schuilplaats heeft. Tot dat moment zijn we wat vangsten betreft een beetje gelijk opgegaan. Maar dat zou na deze snoek veranderen.



Yuki gaat met grote schreden afstand nemen van John en mij. De volgende snoek is voor Yuki. Deze snoek lag echt onder een steigertje aan de overkant. De bewoners van het huis dat daar staat moesten eens weten. Ik denk dat pootjebaden in de zomer er dan niet meer in zou zitten.









Een mooi uitziende sloot verder is het weer raak bij Yuki. En aan Yuki's houding en vooral die van zijn Spinmatic te zien is het een beste snoek. Vorige week loste Yuki tijdens de dril een grote snoek. Het hoort erbij, je kunt ze niet allemaal vangen. Net zoals afgelopen zondag maak ik ook nu een filmpje tijdens de dril. Deze keer met een happy end. Vierenzeventig centimeter snoek gevangen op een vijfgrammertje en 14% nylon is het resultaat.



Onze vismaat lijkt daarna de smaak van het snoeken helemaal te pakken te hebben gekregen. John en ik vangen nog een aantal mooie baarzen, en Yuki voegt aan het eind van de middag nog twee snoeken toe aan de vangsten van vandaag. Daarmee komt het totaal op negen snoeken, waarvan Yuki er zes gevangen heeft. Zeven snoeken zijn vandaag gevangen op de Zaansepolderspinner, een op de 35 mm Terrible en een op de beatlebug. Dat zegt niets, maar is gewoon leuk om te weten. Wat ook leuk is, is dat we deze dag net zoals hij begon bij John en Jolanda thuis aan de tafel eindigen. Niet met koffie om wakker te worden, maar met een heerlijke kom soep voor onze neus. Enne, dat biertje smaakte ook prima!

John en Yuki, dit was ondanks de wind toch weer een geslaagde visdag. De volgende keer als het waait zijn jullie bij deze uitgenodigd bij mij langs de Floretsloot. Uiteraard met jullie Floretjes!

Groeten,
Peter

Yuki slaat terug

Zondag 22 november. Vorige week zondag loste Yuki een grote snoek op de Floret. Vandaag kreeg hij het opnieuw aan de stok met een grote snoek. Deze keer kwam de snoek wel op het droge.


De Fair Play Spinmatic vijfgrammer in aktie

Het verslag van een geslaagde visdag in de stadswatertjes met en bij John van Gameren volgt.

15 nov. 2009

Schoonheid


Zondag 15 november. Het is nog pikdonker als Yuki en ik onze spinhengels optuigen ergens in een Zuid-Hollandse polder. We hebben vandaag maar een paar uurtjes vistijd tot onze beschikking, en daar willen we optimaal van profiteren. De eerste worpjes worden dan ook nog in het donker gemaakt.

De polder waar we vandaag gaan vissen is voor ons beiden nieuw. Afgelopen zomer heeft Yuki in een dorpje hier in de buurt een kast gekocht. Het water wat hij toen zag bleef in zijn gedachten. Nu de wind uit de goede hoek komt is het verleidelijk om naar de polder te gaan waar we vorige week gevist hebben, maar toch stond ons besluit vast. Nieuw water, een nieuwe uitdaging! En een oude veenpolder heeft ook wel iets heel speciaals. In eerste instantie lijkt het water pikzwart van kleur. Schijn bedriegt, want het is de bodem die daar voor zorgt. Het water is helder, de spinner kan vanaf het moment dat deze wordt opgestart tot onder het topoog van de hengels gevolgd worden.

Over onze hengels: Yuki gaat met de Floret vissen, en ik voor de afwisseling met een ouder model Spinmatic vijfgrammer. Tussen de reelringen hebben we beiden een Tica Cetus GV 500 werpmolentje geklemd.



Vissen gaan we langs fietspaden en landweggetjes die langs het water lopen. Yuki had het me al verteld, maar de korte Floret is helemaal op zijn plek langs de vlakke kanten en tussen de vele knotwilgen die op sommige stukken langs het water staan.



Het eerste snoekje van vandaag zag een prooi in een 30 mm Terrible spinnertje, gevist aan de Floret.



De mooiste tijd voor de baars in de polder ligt alweer achter ons. Ook nu kun je ze gelukkig nog steeds vangen, maar niet meer in de aantallen van de achter ons liggende maanden. De komende tijd zal het wat de baars betreft alleen maar minder worden. Stuk voor stuk puntgave visjes zijn het die we vangen vandaag.



De tweede snoek is ook voor Yuki, en een stukje groter dan zijn eerste. Dikke pret op de Floret, rovers van dit formaat!



Dan is het mijn beurt, en wat een schoonheid. De heldere veenpolders produceren vaak prachtig getekende snoeken, en deze is daar een mooi voorbeeld van. De slip van mijn nieuwe Tica Cetus GV 500 is meteen ook getest en goed bevonden.

Veenpolders hebben over het algemeen een gezonde en goede visstand. Dat zou vandaag ook blijken. In de paar uurtjes die we kunnen vissen vangen we samen drie snoekjes en een mooi aantal baarsjes. Onze vistijd loopt op zijn eind als Yuki een dikke snoek haakt. De rover lost, maar we hebben genoten van de hoepel ronde Floret en de krijsende slip van de Tica. Hier komen we zeker terug!

Groeten,
Peter

Fair Play Floret onder spanning

Zondag 15 november. Yuki heeft het aan de stok met een flinke poldersnoek. De Fair Play Floret gaat lekker rond, en ook de slip van de Tica Cetus GV 500 laat zich horen. Het spoeltje van de Tica is gevuld met 12,5% Stilon, met een breeksterkte van minder dan 1 kilo. Helaas loste de snoek tijdens de dril, maar ondanks dat was het volop genieten. En nu nog steeds, want het ultra lichte spektakel is op film vastgelegd.





Een verslag van deze visdag in een voor ons beiden nieuwe polder volgt...

12 nov. 2009

Dikke baars op de cobold vijfgrammer


Van Frank
ontving ik het onderstaande mailtje:

Beste Peter,

Al langere tijd volg ik je blog met veel plezier. De foto's van anderen op je site gaven de doorslag: laat ik ook eens wat sturen.



Bijgaand een plaatje van een baars van net geen 40 cm, gevangen met de Fairplay cobold vijfgrammer én een spinnertje van John van Gameren, wiens kunstaas ik nu ook al een paar jaar gebruik. Samen met de snoek van 90 cm (spannend!) afgelopen winter mijn mooiste vangsten. groet, Frank

11 nov. 2009

Wie zoet is


Dit berichtje vond ik gisteren in mijn mailbox.

Hallo mannen wie zoet is krijg.....Snoepgoed. Ik heb voor jullie weer een aantal snoepjes verzonden. Voor den 10 grammert en wat zaanse voor den 5 grammert. Deze laatste speciaal op verzoek van snoekie met daarbij de volgende raad kijk uit voor steigers en andere uitstekende delen. Ik heb een mooie blauwe voor beide gemaakt. Ben benieuwd wat jullie er van gaan vinden.



Sinterklaas is al in het land! Dat bevestigen de afgestempelde postzegels op de met spinners gevulde envelop die ik vanmorgen in de brievenbus vond. Het gerucht gaat dat Sinterklaas zich ergens in Schiedam bevindt en daar zelfs pertinent woont. Samen met zijn vrouw, een dochter en twee zoontjes. De Sint schijnt zelfs een liefhebber van het lichte en ultra lichte spinnen te zijn. Dat doet hij uiteraard met zelfgemaakt snoepgoed en Fair Play spinhengels.

Dank u Sinterklaasje!

8 nov. 2009

Oostenwind en een zonnetje

Zondag 8 november. Het is net 7.00 uur geweest als ik de auto ergens in een Zuid Hollandse polder parkeer. Daarvoor heb ik om 6.30 uur Yuki opgepikt. Afspreken op een centraal tussen onze huizen in gelegen punt om daarna samen verder rijden is wel zo gezellig.

De polder ligt er stil bij, het voelt koud aan buiten, witte rijp bedekt het groen op de kanten langs het water, een teken dat het vannacht aan de grond licht gevroren heeft. De wind komt daarbij uit het oosten. Dat is vaak bepalend voor het slagen van een visdag. Staat de wind een paar dagen oost, dan is er geen probleem. Nu is de wind net gedraaid, en is daarbij nog eens minimaal aan kracht. Liever een kabbel op het water dan een sloot zo glad als een spiegel. Het zal vandaag een mooie dag worden, dat is duidelijk. Mooi als je wandelaar, fietser of gewoon lekker buiten wilt zijn. Voor de snoekvisser is dit weerbeeld een stuk minder gunstig.

Dat we ook nog eens van te voren hebben afgesproken met de tiengrammers te vissen maakt het alleen maar uitdagender. Als de vis vast ligt, en dat zou vandaag blijken, dan trekt een klein spinnertje ze soms over de streep. Op de tiengrammer kan niet gevist worden met een klein spinnertje. Maar een Zaanspolderspinnertje met een blad van 33 mm bedoeld voor de achtgrammer, dat lukt nog net.

Het is nog donker als onze spinhengels uit hun foudraaltjes worden gehaald. Yuki monteert een Penn 430 SS tussen de reelringen, een werpmolen uit de jaren 80 en begin 90. Mijn Luxor 1A werpmolen uit 1959 was toen al bejaard! Die Luxor was ooit een prijs voor een grote vis, werd voorzien van een ingegraveerde tekst en heeft daarom jaren als trofee gesleten in een vitrine kast. Geen koopje, maar een Luxor in nieuwstaat is een mooi bezit. In de middag zal ik een paar foto's maken van ons vandaag gebruikte materiaal en de rotor van de Luxor werpmolen. Nog steeds is de Luxor een pronkstuk, maar nu wel onder mijn Fair Play tiengrammer!

Tijd om te gaan vissen. Ook deze polder ziet er fantastisch uit! Ik ben er nog nooit geweest, laat staan dat ik er gevist heb, maar je ruikt de snoeken gewoon. Yuki heeft hier wel al een paar keer gevist, en snoek gevangen. We hebben het weer niet mee vandaag, maar we zullen het ermee moeten doen. De eerste snoek laat best wel even op zich wachten. De ochtend is al behoorlijk gevorderd als de snoeken toch enigszins actief worden. We zijn dan ondertussen al vissend in een dorpje beland. Tijdens koudere periodes zoeken snoeken de luwte op die de bebouwing biedt, maar nu daarvan uitgaan is nog te vroeg. De eerste snoek verraadt zich door een boeggolf achter mijn spinner. Voor de kant aangekomen stopt de snoek en blijft nog even plagerig hangen. Later zien zowel Yuki als ik onze spinners een aantal keren gevolgd worden. Geen kleintjes die vol bravoure de aanval inzetten, maar mooie maat snoeken die het laten afweten. Spinnen in kraakhelder water is wat dat betreft spannend en zenuwslopend tegelijk.



Het is Yuki die zorgt dat het gelukkig geen snoekloze zondag gaat worden vandaag. Een hele mooie vis! Een snoek van het formaat dat we al een paar keer onze spinners zagen volgen.



Yuki vist met een Zaanspolderspinnertje met een blad van 33 mm en ik met een 45mm slanke Terrible. Beide spinners laten zich perfect vissen in het ondiepe polder water.

Wisselen naar de kleinere Zaansepolderspinner is een optie en het spinnertje wordt dan ook door mij even uitgeprobeerd. Na een paar worpjes gaat de Terrible weer aan de spinstang en blijft daar aan hangen. Vertrouwen hebben in je kunstaas is belangrijk. De vangkracht van de Terrible 45 mm heeft zich door de jaren heen bewezen.

Weer een snoek achter mijn spinner en weer mis! De tweede poging gebeurt hetzelfde. Bij de derde poging hangt de vis, maar schiet seconden later los. Even over dat missen: nee, ik draai niet te hard, en nee, ik sla niet te vroeg - op het moment dat de snoek achter de spinner opduikt, maar hem nog niet heeft gegrepen. In het heldere water (waar geen kabbel op staat vandaag en waar ondertussen de zon de bodem van oplicht) zijn onze spinnertjes goed zichtbaar voor de vis. Het lijkt wel of ze door hebben dat er iets niet klopt en afzwaaien! Eerdere kennismakingen met kunstaas zullen daar waarschijnlijk ook aan meedragen. Deze snoek zwemt niet weg maar blijft staan op de plek waar ik hem loste.

Yuki staat naast me als ik het opnieuw probeer. De snoek heeft een minuut of twee rust gekregen als ik de spinner zijn richting op stuur. We zien hoe de vis daar op reageert. Zijn kop gaat omhoog, en als de spinner hem passeert knalt hij er werkelijk op. Dit gebeurt bijna onder onze neus. Een tik met het gele glas en de vis hangt. Man, wat was dit spectaculair om te zien! Yuki baalt achteraf dat hij het niet gefilmd heeft. Maar eigenlijk dachten we beiden dat ook deze snoek niet meer zou reageren, zeker omdat hij de haak gevoeld had.




Ook een mooie snoek voor mij vandaag, ik ben er blij mee. De manier waarop ik deze snoek heb gevangen maakt dat ik deze vis voorlopig niet zal vergeten. Tof is ook dat Yuki het allemaal gezien heeft, en ik het moment en gevoel met hem kan delen. Dat miste ik vorige week wel toen ik de grote baars ving.

De polder waar ik die baars ving is de volgende plek waar we gaan vissen. Maar eerst moeten we nog een heel stuk terug lopen richting de auto. Onderweg zien we een snoek en een snoekje staan. De snoek ziet meerdere keren onze spinners langs zijn neus gaan, maar laat zich niet verleiden. Het lijkt erop dat we ons hier met twee gelande snoeken spekkopers mogen noemen.


Bejaarde Fair Play spinhengels van geel en zwart glasvezel met bijpassende werpmolens


Door R.A. Helsing in 1959 gewonnen na het vangen van een Bass van 7.5 lbs


Op een echte spinhengel zijn bussen gemonteerd, en deze duraluminium bussen zijn een genot voor het oog

Bij de auto aangekomen gaan de hengels op het gras en maak ik nog een paar foto's. Tijd om af te tuigen, en daarna is het een half uurtje rijden naar polder van de grote baars.

Tot het donker blijven we in deze polder vissen. Vorige week was het daar voor mij feest. De tiengrammers hebben daar plaatsgemaakt voor Spinmatic vijfgrammers met daaronder moderne techniek. Ook in deze polder heeft de oostenwind gezorgd dat de snoeken vast liggen als een huis. Na vele worpjes vang ik er toch nog een snoekje. Bij de overgang van licht naar donker, waarbij een koude mist zich over de polder begon te vormen, vangt Yuki in een kommetje drie baarzen bijna achter elkaar. Daarna is het over en valt het helemaal stil.

Deze zondag moesten we alles uit de kast halen om een snoek te vangen. Geen topdag wat de vangsten betreft, maar wel een dag waar ik met veel plezier en genoegen aan zal terug denken. Een dag die door ons wordt afgesloten met hamburgers op de parkeerplaats van een grote fastfoodketen.

Groeten,
Peter

4 nov. 2009

Superdag !


Van SddP lezer en Fair Play liefhebber Ard ontving ik het onderstaande mailtje:


Hallo Peter,

Wat een prachtige baars heb jij gevangen aan je 5 grammer. Gefeliciteerd ! Zelf heb ik de afgelopen maanden heel veel met mijn nieuwe Floret gevist en daarmee super mooie visdagen beleefd. Dagen met enorm veel baars, snoek en sinds ik met de ruisvoornspinnertjes van John van Gameren vis, ook regelmatig enkele ruisvoorns. Maar door jouw mooie baarsavontuur dacht ik even terug aan 29 september van dit jaar. In één middagje met de Floret ving ik toen zeven snoekjes en enkele baarsjes en nog aan het eind van de visdag als klap op de vuurpijl een baars van eveneens 37 cm. Man, wat heb ik toen met samengeknepen billen staan drillen. Op de molen zat namelijk 12/00 stilon met een breeksterkte van 0,8 kg. En wat een kick om zo een vis te vangen.





Nu breekt er een hele mooie tijd aan voor de 5 grammer, maar stiekem droom ik alweer van een andere hengel, namelijk een Rapier, hoe zou het zijn om zo een baars daar aan te vangen?

Peter, ik wens je veel ultra licht spinplezier toe, blijf ze vangen en we blijven je avonturen volgen op Struinen door de polder.

Groeten,
Ard
(uit Lisse)

2 nov. 2009

37 cm baars op de vijfgrammer

Zondag 1 november. Wat ben ik ziek geweest vannacht. Het begon toen ik uit mijn werk vandaan naar huis reed. Thuis gekomen heb ik nog even met Paul gebeld, en ben daarna meteen naar boven gegaan. Vanmorgen voelde het leven gelukkig een stuk beter.

Ik moest en zou naar de polder, maar wel met het idee om rond 13.00 uur weer thuis te zijn. Het deel van polder waar ik naar toe ging had ik nog nooit bevist. De informatie over deze stek had ik van Yuki gekregen. Overigens ligt deze stek niet ver uit de buurt van waar Yuki, Danny en ik afgelopen zondag gevist hebben.

Ook dit water ziet er goed uit, en er zou volgens Yuki behalve een goed snoekbestand ook flink wat baars rond zwemmen. Waar ik begin loopt de brede poldervaart op zijn eind, haaks de bocht om gaat de vaart verder het weiland in, maar dan als slootje. Zo'n slootje herbergt soms prachtige rovers, maar mijn keuze valt op de vaart. De tweede worp wordt al bevestigd dat er hier inderdaad baars rondzwemt. Een klein baarsje heeft de spinner onderschept en mag daarna boven water kijken.

Op mijn vierde worp is het alweer raak. De weerstand aan de andere kant van de lijn doet een snoekje vermoeden. Maar, als de vis onder de kant komt blijkt het om een heel andere tegenstander te gaan. De eerste keer dat ik een glimp van de vis opvang weet ik het meteen zeker: dit is een baars. Een hele grote baars. Een baars van een formaat zoals ik die ruim drie jaar geleden in een andere Zuid Hollandse polder tot tweemaal toe achter elkaar mijn kunstaasje zag volgen.

Het lukte me toen niet om de baars tot een aanbeet te verleiden, en vergeten ben ik hem nooit. De baars die nu aan de andere kant van de 16% nylon alles in het werk zet om te ontsnappen is minstens zo groot. Als ik hem voor de tweede keer te zien krijg wordt dat nogmaals bevestigd. Een bak van een baars heeft zich vergist in mijn spinnertje. En wat ben ik blij dat ik de laatste tijd niet meer zonder landingsnet op pad ga. Bij de eerste poging zit de baars veilig in het netje. Yes, yes, yes, yesssssssssss! Eindelijk weer een heel grote baars en op de spinner. Maar nog mooier, ik heb hem in de polder gevangen en ook nog op ultra licht materiaal!



Meten van snoeken doe ik bijna niet meer, maar onder deze baars gaat het meetlint. Zeven en dertig hele centimeters geeft het aan. Een zwemmend monument, dat is zeker. Zijn lichaamsbouw doet sterk aan die van een brasem denken. Een hoge rug, en de vis is ronder om te zien dan zijn kleinere soortgenoten. Het lijkt wel of baarzen boven de 30 centimeter lichaamslengte per centimeter ook een halve centimeter in de hoogte groeien. De foto van de vis onder de Spinmatic geeft al weer hoe groot deze baars is. Zijn staart komt voorbij de cone, en de kop ruim voorbij de kurkengreep.



Maar de foto van de baars in m'n hand laat pas echt zien hoe groot deze vis is. Een vis die al jaren hier zijn domein heeft, en naar zijn leeftijd blijft het gissen. Maar een oude vis is het zeker.



De muil van de rover is minstens zo indrukwekkend als de baars zelf! Een lang gekoesterde droom voor mij is uitgekomen. Een vis die ik dankzij de tip van Yuki heb gevangen.

Alle rottigheid die ik vannacht heb moeten doorstaan is als bij toverslag verdwenen. Ik voel me weer vol energie. Dat dit een heel mooi en gezond stuk water is wordt niet veel later door de vangst van een mooie snoek nogmaals bevestigd. Ik zou hier nog veel langer kunnen blijven doorvissen, maar voor nu vind ik het goed geweest. Ik kom hier graag nog een keer terug, maar dan samen met de tipgever.

Zin om naar huis te gaan heb ik niet. Met de auto rijd ik door het prachtige groene landschap naar de plek waar ik vorige week met Yuki en Danny gevist heb. De bedoeling was om daar nog even na te genieten van de baarsbelevenis. De snoeken dachten daar anders over.



Ik vang er vier snoeken, waarvan twee grote. De laatste snoek is de grootste. Een aardige mevrouw die door de polder aan het wandelen was bood aan om een foto te maken.



Na deze snoek vind ik het echt mooi geweest. Ik wil naar huis om zonder hengel nog even na te genieten van een grote baars, die ik voor heel even de mijne mocht noemen.

Groeten,
Peter

1 nov. 2009

Ongeloof!!!

Vismaat Paul beleefde gisteren iets bizars tijdens het ultra lichte spinnen!

Hoi Peter,

Ingooien....., vastlopen? Hu!! 't begint te zwemmen, zie hier 't resultaat.
Dit gebeurt vast nooit meer!!

groetjes,
Paul