26 okt. 2009

Een stille genieter

Zondag 25 oktober. Vandaag ga ik vissen met Yuki en Danny. Danny heb ik tot vandaag nog niet ontmoet, maar van Yuki heb ik veel goeds over hem gehoord. Hij vist al jaren op snoek en karper en is ook al jaren bevriend met Yuki. Een aantal weken geleden mocht Danny van Yuki een heuse Fair Play spinhengel lenen. Na een middag vissen was hij verkocht. Nee, niet de hengel, maar Danny wel; die was helemaal om.

Sinds vorige week zaterdag is Danny de trotse eigenaar van een custom made Spinmatic vijfgrammer. Hij heeft er al keer mee gevist en gevangen de afgelopen week. Yuki vroeg me of ik het goed vond als Danny mee zou gaan. Natuurlijk! Leuk om met z'n drieen met onze Spinmatic vijfgrammers door de polder te struinen.

Wat de polder betreft, dat zit wel goed voor vandaag. Yuki heeft de afgelopen weken formidabel mooi water ontdekt. Mooi en vooral snoekrijk water, want foto's van fraaie snoeken vulden via de email verstuurd het beeldscherm van onze computer.

Om 7.30 uur zitten we met z'n drieen in de auto richting het voor Danny en mij onbekende. Het is een uurtje rijden, maar wat ik te zien krijg overtreft al mijn verwachtingen. Inderdaad, het water ruikt hier naar snoek! Maar, hier wordt vaker op snoek gevist, en dat zou vandaag ook blijken. Dit soort water heb je nooit helemaal voor jezelf. Gelukkig geen in colonne rijdende auto's met vissers die van hotspot naar hotspot rijden, zoals ik dat twee jaar terug ergens in de polder gezien heb. Wel ook hier vissers met zwaar materiaal en groot kunstaas, die zich met de auto door de polder verplaatsen. Een stuk water uitwerpen en dan instappen en wegwezen. Daarbij werden zo te zien de smallere stukken water ontzien, en daarin hebben wij vandaag gevist.



Smal water, onderbroken door bruggetjes, met hier en daar knotwilgen en andere begroeiing. Ideale omstandigheden voor de spinhengel en de onverzwaarde spinner. Tussen de begroeiing en vissend bij bruggetjes is de 168 cm lange Spinmatic helemaal op zijn plaats. Je kunt korte en precieze worpjes maken. Met het grootste gemak kan het spinnertje precies onder de bruggetjes geplaatst worden. Vissend tussen de knotwilgen wordt er vanuit de top van de hengel gericht richting de overkant geworpen. De Spinmatic recht voor je uit, iets naar beneden houden, en dan de hengel opliften werkt uitstekend.

Het zal de vierde of vijfde worp geweest zijn als ik een snoek mijn spinner zie missen. Dat missen is op een druk bevist water vaak te wijten aan het op het laatste moment afzwaaien van de snoek. Op het moment supreme kiest de snoek eieren voor zijn geld.



Dat er tegenwoordig nog maar weinig met de spinner gevist wordt werkt in ons voordeel. Yuki haakt de eerste snoek van vandaag in een doodlopende zijtak van de sloot waarin wij vissen. Er staat daar bijna geen water, en daarom zal er maar door weinigen kunstaas doorheen gehaald worden.

Na twintig minuten vissen vervang ik de Terrible 35 mm spinner voor een spinnertje met een 25 mm Indiana blad. Van de baars hebben we tot dat moment nog geen teken gekregen, wie weet lukt het met een klein spinnertje. In mijn achterhoofd weet ik ook dat juist in water waar vaker gevist wordt een klein spinnertje als een magneet op de snoek werkt.

Ik maak meerdere worpjes langs uitdagend uitziende plekjes, maar de baars geeft niet thuis. Maar dan schrik ik me het apezuur. Een grote snoek zwemt achter de spinner aan. Van Yuki had ik al gehoord dat hem dat de afgelopen week ook al een paar keer was overkomen. Een paar seconden resten me nog dan is de spinner binnen gevist. Met hooguit anderhalve meter lijn nog uitstaand voordat de spinner binnen is, versnel ik de spinner. Ik kan het goed zien...de snoek reageert en bijt in de vlieg van de spinner. Geen schot; hij hapt alsof hij nog even wilde proeven van de vlieg.

In die vlieg zit mijn haak en ik reageer door met een tik met de hengel de haak te zetten. Hij hangt! Maar dit kan bijna niet goed gaan, slechts in het uiterste puntje van de harde snoekenbek zit mijn haak. 'Snoek, grote snoek!' schreeuw ik naar Yuki en Danny.



De mannen komen gelijk mijn richting op, en Yuki maakt meteen een foto. De snoek komt dan juist tot het besef dat hij zich vergist heeft. Ik houd druk op de vis, maar niet meer dan nodig. Dat lukt door de hengel mee te geven als de vis ervandoor gaat. En hij gaat ervandoor! Tot drie keer aan toe neemt de snoek een paar meter lijn. En wat ben ik blij dat dat een lijn van nylon is. Juist nu is de rek in de nylon een uitkomst. En dat was het natuurlijk ook meteen al, toen ik bijna onder de top van de Spinmatic de snoek haakte.



Wat ik op het moment dat ik de haak zette bijna niet voor mogelijk hield, lukt: de snoek wordt geland. Later deze dag zijn Yuki en ik het er roerend over eens, zonder de rek in de nylon lijn en de progressieve buiging van de Spinmatic was deze snoek niet geland.

Wat een heerlijke visdag is dit nu al, en hij is nog maar net begonnen! Yuki's voorwerk loont: de derde snoek van vandaag is voor hem.



Deze snoek mag laten zien wat ie waard is. Hij moet het opnemen tegen de drieeenheid: de buiging van de hengel, de rek in de lijn en de slip van de werpmolen.



En dan is er natuurlijk ook nog de kunde van de man achter deze hengel.

Niet veel later is het bij een van de bruggetjes weer raak bij Yuki. Aan zijn geschreeuw te horen is het grote snoek. In no time zijn Danny en ik bij hem. En deze vis is groot!



Na een spectaculaire dril waarvan we met z'n drieen genoten hebben mag Yuki op de foto met een echte polderkrokodil. Super gaaf zo'n snoek, en die dan ook nog eens op ultra licht materiaal gevangen. Helemaal top Yuki!

Even terug naar Danny, die heeft tot dan toe nog niets gevangen. Wel heeft Danny een snoek achter zijn spinner zien weg draaien. Hij vermaakt zich echter prima, en daar gaat het uiteindelijk om. Die snoek komt er vandaag heus wel.

Waar de sloot een haakse bocht maakt heeft de wind het kroos in de bocht bij elkaar gedreven. Daar zou toch een snoek moeten liggen! De 25 mm Colorado spinner heb ik dan al gewisseld voor een Terrible 35 mm spinner. De tweede worp langs de rand van het kroos valt mijn lijn slap tijdens het binnen vissen. Dat was zeker weten een snoek, maar ik miste hem. De volgende worp is het wel raak.



De snoek duikt het kroos in, maar het helpt hem niet om de haak te lossen. Een kort schot richting de overkant en dan is het gedaan met het verzet van de rover. Onder de kant aangekomen dirigeer ik hem bij Yuki het landingsnet in.

Na deze snoek gaan de hengels op het gras. Tijd om even wat te drinken en te eten en even bij te praten. We hebben immers genoeg beleefd de afgelopen uren.

Na de lunch besluiten we om terug richting de auto te vissen. Eens kijken of de snoeken die vanmorgen bij onze spinnertjes wegdraaiden zich nu wel laten verleiden tot toe happen. We vangen geen snoek meer, maar wel hebben we alledrie dezelfde snoek achter onze spinnertjes zien aan zwemmen. Eerst Danny, toen ik, en ook Yuki kreeg een kans. Daarna liet de rover zich niet meer zien.

Bij de auto aangekomen lijkt het Yuki en mij het beste om van strategie te veranderen. Het is ondertussen behoorlijk gaan waaien, en daarom trekt de bebouwing. Met de auto rijden we naar het eerst volgende dorp om daar een poging te wagen. Daar hebben we alledrie nog nooit gevist! Yuki is er weleens doorheen gereden, en kent de omgeving wel.

In de slootjes die door het dorp lopen wacht ons een verrassing. Ze zitten vol baars! Niet alleen kleintjes, nee ook 30 cm plus. Bij een bruggetje maak ik binnen korte tijd deze dag tot een geslaagde baarsdag. Ook Yuki, maar vooral Danny vangt hier baars. Ik ben dan weer geswitched naar een 25 mm spinnertje en dat maakt het grote verschil. Even is het zelfs worp op worp dat er een baars op de kant komt.



Yuki vangt ook hier een snoek, en tegelijkertijd heeft Danny een baars. Tja mannen, dan moeten jullie ook even samen poseren voor de foto.

Danny vangt hier een aantal fraaie baarzen, maar nog steeds geen snoek. Ook hier weer een grote kolk van een wegdraaiende snoek die het op het laatste moment liet afweten bijna voor zijn neus. Maar Danny is een volhouder, een visser die gelooft in waarmee hij bezig is. Hij laat zich niet gek maken door de groene rovers, en vist geconcentreerd verder. Fraaie baarzen zijn de beloning daarvoor.



Geloven in waarmee je bezig bent werkt. In een slootje tussen de huizen in is het dan eindelijk raak bij Danny. De terechte beloning voor een dag struinen en vele worpjes maken. Wat ons betreft de mooiste snoek van vandaag! Na de snoek voor Danny is deze visdag echt geslaagd. We vangen nog een paar baarzen, maar als het begint te schemeren besluiten we te stoppen. Het uur terug in de auto wordt deze dag door Yuki en mij voorin nog eens helemaal opnieuw beleefd. Achterin is het rustig, daar zit een stille genieter.

Yuki bedankt!

Groeten,
Peter

18 okt. 2009

Terrible Long

Zondag 18 oktober. Vanmorgen ben ik in tweestrijd, ik wil namelijk twee spinnertjes uitproberen. Dat zou normaal gesproken geen probleem zijn, maar deze spinnertjes zijn bedoeld voor verschillende spinhengels. De eerste is een Zaanspolderspinnertje bedoeld voor de Floret, de tweede is de Terrible Long bedoeld voor de tiengrammer. De keuze valt op de Terrible Long, want die heb ik al langer in mijn bezit en moet nu toch echt een keertje uitgeprobeerd worden. Verschil met de gewone Terrible met een 45 mm blad en de Terrible long met een 45 mm blad is, dat bij de laatste een spinstangetje niet nodig is. Bij deze Terrible spinner is de as van de spinner verlengd. Nog een verschil, geen bescheiden vlieg siert de enkele haak, maar iets wat aan een tubefly doet denken.

De Terrible Long met aangebouwde tubefly is dus een groot stuk kunstaas! Misschien is dat ook de reden dat ik deze spinner nog geen zwemles heb gegeven. Daar gaat vanmorgen verandering in komen. Als ik de spinner onder mijn top door het water haal, weet ik het meteen zeker, dit is een topper voor de winter. Achter het roterende spinnerblad beweegt de tubefly verleidelijk.

De ochtend levert me slechts een aanbeet op. Een snoekje van 30 cm, groter was hij zeker niet, schiet voor de kant los. Thuis gekomen ga ik na het middageten samen met Frank de polder in.



Zonder hengel, maar met een grote tas. De polders worden gesloot en Frank en ik hopen zo nog een paar pijpenkoppen aan zijn verzameling toe te kunnen voegen.

In de namiddag krijgt de Terrible Long een herkansing. Deze keer in een andere polder dan waar ik vanmorgen gevist heb. Het duurt niet lang. Een grote kolk op de plek waar mijn spinner zich bevindt, gevolgd door een prachtige buiging in de gele tiengrammer en de Terrible Long is ingewijd.



Gewoon leuk om weer een rover te vangen op een 'nieuw' stuk kunstaas. Nieuw tussen aanhalingstekens, want de Terrible Long is al een heel oud stukje kunstaas. In de 45 mm uitvoering door spinnerbouwer en vismaat John van Gameren nieuw leven ingeblazen.





De poldervaart vis ik uit tot ik bij een verzonken bruggetje uitkom, waar ik kan oversteken om daarna via de overkant terug richting de auto te vissen. In het kommetje voor de brug blijkt een snoek te huizen. Dat kon ook bijna niet missen. Deze snoek is een stuk groter, en de slip van de werpmolen laat zich dan ook even goed horen. Op het moment dat ik het landingsnet wil uitklappen veert de hengel weer terug in zijn positie. De snoek heeft de spinner gelost. Je kunt ze niet allemaal vangen, zullen we maar denken.

De terugweg richting de auto blijft het lang stil. Als ik het niet meer verwacht duikt er dan toch een snoek op de spinner. Hij mist, maar het spektakel is er niet minder om. Ik maak meerdere worpjes over de plek waar de rover zich verraadde, maar de snoek laat zich niet meer zien.

Groeten,
Peter

11 okt. 2009

De kriebels

Zondag 11 oktober. Vandaag ga ik niet vissen! Dat heb ik mijn vismaten verteld, en dat klopt ook. Een dagje naar het bos in met Francine en de kinderen, dat is wat ik vandaag ga doen. Maar toen ik vanmorgen om 7.00 uur mijn ogen opende en niet veel later naar buiten keek kreeg ik de kriebels.

Wat een mooi weer, en het is nog vroeg. "Om 11.00 uur ben ik thuis schat", beloof ik plechtig. Mijn vrouw is werkelijk de meest fantastische vrouw die een visserman zich maar kan wensen. Nooit, maar dan ook nooit zeurt ze, en dat recht heeft ze wel.

Snel scharrel ik mijn visspullen bij elkaar, en maak brood voor Robin en Marleentje. De vijfgrammer en een spinnerdoosje gevuld met spinnertjes voor de vijfgrammer gaan mee. Vorige week zondag heb ik gevist met o.a. de 35 mm Terrible spinner. Deze zitten nog steeds in de spinnerdoos, en de keus voor vandaag valt ook op deze spinner. De grootste spinner die nog gevist kan worden op de vijfgrammer.

Het is al 8.00 uur geweest als de Terrible door het water snort. Bij de tweede worp zwemt er al een opportunistisch baarsje met de spinner mee. Dat gaat je niet lukken vriend!



Minuten later is er wel een aanbeet op de spinner. De dader blijkt een snoekje te zijn. Geen slipgeluid maar wel woest verzet aan de andere kant van de lijn. Blijft leuk om dit slag rovers op ultra licht materiaal te drillen. Zo mag ik op een zondag die in eerste instantie als visvrije zondag bedoeld was toch een snoekje bijschrijven.



Behalve dappere ieniemini baarsjes blijken er ook grotere baarzen geinterresseerd te zijn in de forse 35 mm Terrible spinner. Meerdere baarzen komen even boven water kijken, waarvan twee zeker richting de 30 cm gingen.



Als de Terrible langs een half vergaan leliebed snort, is het toch weer een snoekje die het niet laten kan. Ik moet zelfs druk uitoefenen om te voorkomen dat de rover zijn 'veilige' roofhol onder de lelies opzoekt. Dat lukt hem niet, maar het glasvezel ging daardoor wel eventjes flink rond.

Om 10.30 uur zit ik weer in de auto terug naar Francine. Om 11.03 uur ben ik weer thuis, drie minuten te laat maar daar kan Francine gelukkig niet mee zitten!

Groeten,
Peter

10 okt. 2009

Regenachtig


Vismaat Paul heeft zich vandaag ondanks de regen prima vermaakt met zijn ultra lichte Fair Play spinhengels!




Hoi Peter,

Vanmorgen even met de rapier (de ouwe) en de 5 grammer op pad geweest! Met de rapier een stuk of dertig baarzen. Met de vijfgrammer deze snoek (78 cm) en een paar mooie baarzen.'t was niet echt lekker weer!!

groetjes,
Paul

4 okt. 2009

Harde wind en goede vangsten


Zondag 4 oktober. Om 6.00 uur loopt onze wekker af vanmorgen. Moeite met wakker worden heb ik niet, vandaag ga ik samen met Yuki vissen in de polder bij John van Gameren. Ik heb er ontzettend veel zin in! Om 8.00 uur arriveer ik bij John in Schiedam, Yuki is er dan al.

Voor we naar de polder gaan drinken we eerst koffie bij John en zijn Jolanda. Binnen bij John kijken Yuki en ik onze ogen uit. Er is geen twijfel mogelijk, hier woont een visserman. Klapstuk is de vitrine in de woonkamer, waarin een collectie Luxor, ABU en Pelican werpmolentjes staat te pronken. Zo'n vitrine zou ik ook wel willen in onze woonkamer! Francine kennende gaat dat me niet lukken. ;-)

Onder het genot van een bakkie koffie praten we bij. Verschilllende Fair Play spinhengels gaan ondertussen uit en in hun foudraaltjes. De voorpret voor het vissen wat we samen straks gaan doen. Duidelijk is dat John en Yuki er ook veel zin in hebben om straks de polder in te gaan. De vraag is alleen waar we mee gaan vissen. Uiteraard met Fair Play spinhengels, maar wordt het de tiengrammer of toch de vijfgrammer? Door de krachtige wind buiten heeft de tiengrammer de voorkeur. Toch kiezen we alle drie voor de vijfgrammer. De reden daarvoor zijn de goede baarsvangsten die John de afgelopen weken gedaan heeft. Daar zaten beste exemplaren bij. Op de vijfgrammer kan zo'n flinke baars laten zien wat hij in zijn mars heeft!

Na de koffie gaan we naar de polder! Maar niet zonder eerst een presentje te hebben gekregen van onze gastheer. Prachtige spinnertjes verdwijnen in de spinnerdozen van Yuki en mij. Als extraatje krijgen we ook ieder nog twee tubefly's ontwikkeld door John voor de vijfgrammer. Dezelfde als waar John afgelopen week de snoek van 94 cm mee ving. Deze tubefly is net zoals de Pako PS een groot stuk kunstaas, dat zonder probleem gevist kan worden op de vijfgrammer.



De polder waarin we gaan vissen ziet er fantastisch uit. Maar wat een wind staat er! Eigenwijs als we zijn gaan we toch vissen met de vijfgrammer.



Yuki maakt al snel zijn bijnaam Snoekie waar. Ondanks de harde wind heeft hij het toch weer voor elkaar gekregen. Een mooi getekende snoek mag samen met zijn vanger op de foto. Behalve de snoek vangt Yuki hier ook nog een aantal baarzen.




In een enigszins beschut 'kommetje' tussen twee slootjes in duikt een snoekje op mijn spinnertje. Niet groot, maar het is er wel een. Tijdens het maken van de foto wappert de rand van mijn hoedje alle kanten op.




John blijkt een echte gastheer te zijn en laat de vissen in deze polder aan ons. De bonus in deze prachtige polder zijn twee ooievaars die boven ons hoofd vlogen. Een geweldig mooi gezicht.

Op naar de volgende polder! Daar krijgen Yuki en ik water zo helder als jenever te zien. Hier is nog niet gesloot, en overal staan lelievelden. Die zijn duidelijk op hun retour, de randen van de bladeren zijn bruin, de groene kleur verdwijnt en maakt plaats voor rood. Door het hoge riet en bebouwing aan de overkant heeft de wind hier geen vrij spel.





Ideale omstandigheden om met rukjes een tubefly naar binnen te vissen. Dat blijkt te werken en ook John schrijft een snoek bij aan de vangsten van vandaag. Leuk is ook: we genieten van elkaars vangsten. Geen vangdrang of afgunst richting elkaar.

Het blijft in deze polder bij een snoek, maar wel een hele mooie. Ondanks de harde wind toch drie groene rovers in de polder met de vijfgrammer. Er is gewoon een hoop mogelijk met die Fair Play vijfgrammers. Vandaar dat ik laatst al schreef dat ik de vijfgrammer zie als de allround spinhengel voor de polder. Je kunt er kleine spinnertjes aan vissen, maar als de omstandigheden of de vis daarom vragen ook groter kunstaas zoals de Pako PS en de tubefly. De vijfgrammer mag dan ook ondanks dat deze als ultra lichte spinhengel te boek staat niet met de Floret of de Rapier vergeleken worden. Die laatste twee zijn echte specialisten hengeltjes, de overtreffende trap in het ultra lichte. Onder de omstandigheden waarin wij vandaag vissen zijn deze hengeltjes niet inzetbaar.

Het laatste water wat we vandaag aandoen is stadswater. Enorme uitgestrekte singels die dwars door woonwijken en parken heen lopen. De meeste bewoners weten niet wat er in de singels voor en achter hun huizen rond zwemt. In woonwijken vind je bijna altijd beschutting tegen wat voor weer dan ook. Daar worden dan door ons ook flink wat kilometers struinend afgelegd vandaag.





Dat snoeken ook van beschutting houden zou hier vandaag blijken. Yuki vangt er nog twee snoeken bij, ik drie en John zelfs vier snoeken. Yuki en ik vissen in de woonwijk met 35 mm Terrible spinners.




John vist eerst nog met de tubefly door, maar wisselt die na drie geloste snoeken voor een Zaanspolderspinnertje. Geen oudje zoals ik nog steeds koester in mijn spinnerdoos, maar een nieuwe nagebouwd van een foto die ik hem vorige week emailde. Deze heeft een bladmaat van 25 mm, en is bedoeld voor de vijfgrammer. Dankzij het streamertje achter de spinner oogt de Zaansepolderspinner forser. Achteraf gezien konden we vandaag vast stellen dat groter kunstaas de sleutel tot succes was. Leuke daarvan is dat al het grotere kunstaas dat wij vandaag gebruikte uitstekend aan de vijfgrammer gevist kan worden.

Met een gezamelijke vangst van 12 snoeken besluiten we om 17.00 uur dat het mooi geweest is voor vandaag. Ook nu zou John een verrassing voor ons in petto hebben. We mogen niet naar huis met een lege maag! Bij John en Jolanda thuis worden Yuki en ik letterlijk volgepropt met patat en frikandellen. Onder het genot van een biertje wordt al dat lekkers weggespoeld. Onder het eten wordt de meer dan geslaagde visdag besproken en zo nogmaals opnieuw beleefd. Het is zelfs al donker als Yuki en ik met een goed gevulde buik Schiedam uitrijden.

John en Jolanda bedankt voor deze fantastische dag!

Groeten,
Peter

3 okt. 2009

Krachtpatser

Yuki is gistermiddag met zijn vijfgrammer op pad geweest. Het resultaat daarvan kun je hieronder zien en lezen!



Hoi Peter,

Ongelooflijk Peter, wat was deze vis sterk, schitterend dat exact wanneer de rek uit de 14% nylon verdween de Tica precies op het juiste moment begon te gillen en dat wel 5 รก 6 keer. Echt zo gaaf, de eerste keer dook deze snoek vlak langs het spinnertje ik kon 'm volledig zien, m'n hart in m'n keel bonzend en vervolgens greep ze de spinner met een doffe klap en kon ik aan de mooiste dril op m'n 5 grammer beginnen, wat ging het hengeltje krom schitterend!!!!!!!!!!!! Tot zondag, ik heb er zo'n zin in.

Gr Yuki

2 okt. 2009

Mega snoek op de vijfgrammer


John van Gameren ving afgelopen dinsdag deze snoek van 94 cm aan de vijfgrammer van grafiet. Hij ging een zelfgemaakte streamer uitproberen! Zijn grootste snoek op de vijfgrammer tot nu toe.



Gefeliciteerd John!

1 okt. 2009

Wat een mooie snoek

Donderdag 1 oktober. Vanmorgen ben ik twee uurtjes op pad geweest met de Fair Play tiengrammer. Lekker struinen langs de stadswatertjes hier in de buurt. Die lagen lagen er mooi bij, maar wel veel drijvend gras op het water. Gedurende het vissen kwam ik er achter dat gemeentewerkers met grastrimmers de slootkanten aan maaien waren. Behalve een hoop herrie veroorzaakt dat ook voor veel rommel op het water.




Ik besluit me te richten op de slootjes waar de kanten nog niet gemaaid zijn. Dat levert me al snel een klein snoekje op. Zo'n snoekje heeft op de tiengrammer natuurlijk niets in te brengen. Maar, net zo goed dat je op een piepklein spinnertje af en toe een flinke snoek vangt, vang je de kleinere snoekjes ook op een grotere spinner. Dat groot moet in dit geval niet overdreven worden, mijn spinnertje heeft een blad van 32 mm. Nog steeds klein kunstaas dus!

De tiengrammer is naar de huidige maatstaven ook nog steeds een heel lichte hengel. Voor mij is het de zwaarste spinhengel die nog bruikbaar is voor de polder. Geen allround spinhengel voor de polder, zoals dat vroeger vaak geadviseerd werd.

Al struinend kom ik bij een stuk water terecht waar plezierbootjes afgemeerd liggen. Nu nog niet, maar verder in het seizoen zijn die bootjes echte hotspots voor de rovers. Vooral baars houdt zich graag op onder en in de buurt van bootjes.

Ik heb het stuk sloot met bootjes al behoorlijk uitgevist als er schuin aan de overkant een snoek op mijn spinner knalt. Beng! De snoek laat zich eerst vrij gemakkelijk van zijn uitvalsplek weg 'trekken'. Eenmaal voor mijn neus blijkt dat het een flinke snoek is. Plots geeft hij dan wel thuis. Met een keihard schot schiet de snoek onder het bootje rechts naast me door. Niet in de breedte, maar in de lengte van het bootje. In een reflex steek ik de top van de hengel onder water. Ik hoop dat de vis onder de boot vandaan het open water opzoekt, maar helaas voor mij moet ik de vis onder de boot vandaan drillen.

Door de druk op te voeren krijg ik de snoek onder de boot vandaan. Gelukkig hangt er geen buitenboordmotor achter, want anders had het weleens heel anders kunnen aflopen. Het spel tussen visserman en vis lijkt daarmee ook tot een einde te zijn gekomen.

De anti retour van de Luxor wordt ingeschakeld, en met mijn linkerhand maak ik het net dat op mijn rug aan het vliegvisvest vast geclipt zit los. Op het moment dat ik het net wil open klappen neemt de snoek opnieuw een schot. Niet onder de boot, maar richting de overkant waar ik hem haakte.

Even heb ik een billen-tegen-elkaar-knijp-momentje. De snoek komt het water uit. Maar, de gele spinhengel vangt de explosie op, de slip van de Luxor krijst. Daarna is het echt over en uit met de rover en glijdt de vis zonder verder tegen te strubbelen het landingsnetje in.




Yes! Wat een mooie snoek, en wat een supergave dril was dat. Een snoek vangen met klassiek materiaal heeft sowieso zijn charme. Sterker nog, ik denk dat menig spinhengel die tegenwoordig verkocht wordt als een tiengrammer het moet afleggen tegen de oude gele Fair Play tiengrammer. In zijn tijd absoluut de beste spinhengel die er te koop was, maar ook nu nog een geweldig stuk gereedschap. De Luxor is de beste spinmolen voor onder de tiengrammer ooit gemaakt, en is nooit meer overtroffen.

Groeten,
Peter