27 sep. 2009

Struinen tussen vallend blad en bloeiende dahlia's

Zondag 27 september. Vandaag ga ik vissen in de polders bij Paul. Door een pijnlijke blessure aan zijn voet kon Paul een aantal weken niet actief met de spinhengel vissen. Gelukkig is het verband er nu af, en kan er voorzichtig weer worden gestruind door de polder. De laatste keer dat Paul en ik samen gevist hebben is 9 augustus geweest. Dat is veel te lang geleden!

Sinds die laatste keer is er een hoop veranderd bij Paul in de polders, die vooral bekendheid genieten door de velden waar bloembollen gekweekt worden. Misschien leuk om te weten; de Anna Paulownapolder heeft het grootste aantal aan elkaar gesloten bloembollenvelden ter wereld. Nadeel van de bollenteelt is dat richting de herfst/winter het waterpeil in de polder naar beneden wordt gebracht. Het lagere waterpeil voorkomt dat de bollen gaan rotten in de grond. Verder zijn veel sloten gebaggerd sinds de laatste keer dat ik daar was, en de maaiboot is er ook doorheen gegaan. Een zeker 20 cm lager waterpeil, geschoonde sloten en geen riet meer. Eens kijken hoe de vis daar op reageert.

Om 9.15 uur zit ik bij Paul en Astrid aan de koffie. Het bakkie smaakt me goed na vannacht een onrustige nacht te hebben gehad. Na de koffie is het tijd om de polder op te zoeken. Vissen gaan we beiden met de Fair Play Rapier, en kleine spinnertjes. Paul is sinds kort de bezitter van een tweede Rapier! Zijn tweede Rapier is de vernieuwde Rapier, die ik ook heb.




De vernieuwde Rapier is een stuk sneller dan de vorige, maar zonder afbreuk te doen aan de eigenschappen van zijn voortreffelijke voorganger.

Vissen met Paul in zijn polders is altijd leuk, we hebben daar van alles beleefd op visgebied. Soms kon het niet op wat de vangsten betreft. Dikke snoeken zijn gevangen en soms grote aantallen baarzen. Een keer ben ik er letterlijk afgedropen, wat een water viel er toen!

Eens kijken wat ons vandaag allemaal te wachten staat. Langs de eerste poldervaart die we uitvissen stellen we helaas vast dat de twee ijsvogeltjes die we hier vorig jaar zagen de winter niet overleefd hebben. Ook tijdens de vorige twee bezoekjes aan dit deel van de polder hoorden we en zagen we ze niet. Jammer, maar zo werkt de natuur. Door de jaren van aanhoudende zachte winters kwam je op steeds meer plaatsen ijsvogeltjes tegen.



De baars zwemt gelukkig nog wel rond hier en hoe! In korte tijd vangen we samen een flink aantal baarzen. Wat zeg ik: een berg baars. Ontzettend mooie vissen, die op de Rapier gedrild getransformeerd worden tot heuse vechtersbaarzen!





Behalve baars, vangen we in dit stuk van de polder samen ook drie leuke snoekjes. Dikke pret op 10 en 12% nylon.

Op de tweede stek die we aandoen zijn de rovers iets minder uitbundig. Dit stuk polder ligt tussen de bebouwing. In het verleden hebben Paul en ik hier vooral in de winter goed gevangen. De witvis zoekt dan de beschutting van de bebouwing op, en de rovers volgen.



Maar, iets minder uitbundig betekent vandaag nog steeds goede vangsten. Ook op deze stek mooie baarzen! Wel hebben we hier last van de op het water ronddrijvende bladeren. De herfst is begonnen, dus niet zeuren!



Paul weet ook hier een snoekje te foppen met zijn spinnertje. Bij een bruggetje aangekomen is het ook hier nog even een kortstondig baarsfeest. Bijna iedere worp onder het bruggetje is het raak.

Na de bebouwing besluiten we terug te gaan naar de poldervaart waar we begonnen zijn. We vissen daar het eerste deel van deze sloot helemaal uit. Grappig, stonden we een half uurtje eerder tussen het vallend blad, hier staan aan de overkant nog Dahlia's in bloei.



Het levert een fraai plaatje op van Paul die een snoekje drilt tussen de dahlia's. Prachtig, die grote contrasten aan het begin van de herfst.



De laatste snoek van vandaag is voor Paul. Dat brengt het totaal aantal snoeken op vijf stuks. Samen vangen we er nog een flink aantal baarzen bij. We hebben de baarzen niet geteld, maar 100 stuks is een bescheiden schatting. Het gaat bij het ultra lichte spinnen helemaal niet om aantallen of grote vis, maar dat je soms dit soort dagen langs het water mag beleven vinden wij natuurlijk helemaal niet vervelend.

Vissend met ragfijn nylon, mini spinnertjes en fragiel uitziende hengeltjes, dan is het vangen van soms een enkele vis al een feest. Ieder tikje van zelfs het kleinste baarsje voel je, een baars van 25 cm doet zo'n hengeltje tot in het kurk krommen. Vissen met de Rapier mag je ook niet vergelijken met vissen met de vijfgrammer. Beide hengels vallen onder de noemer ultra lichte spinhengels, maar het verschil tussen beiden is groot. Heel groot!

Groeten,
Peter

25 sep. 2009

Nostalgisch spinnen

Vrijdag 25 september. Als ik de kinderen naar de middag school heb gebracht, heb ik even tijd voor mezelf. Alle klusjes in huis zijn klaar, alleen het vanmorgen gewassen dekbedovertrek hangt nog buiten aan de waslijn te drogen. Ik weet nog wel iets dat nog moet gebeuren. Een paar weken geleden heb ik bij John Schreiner een nieuw slingergreepje opgehaald voor mijn Luxor 1 A werpmolen. John heeft er zijn best voor moeten doen, maar regelde het wel! Dat noem ik nog eens service! Het orginele ronde slingergreepje is binnen no time verwijderd, een kwestie van de schroef losdraaien in het midden van het slingergreepje. Het nieuwe slingergreepje is plat en heeft een trapezium vorm. Binnen twee minuten is het klusje gepiept.

De kinderen zijn naar school, zo kan ik de Luxor dus mooi even testen. De gele Fair Play tiengrammer wordt uit zijn foudraal gehaald en de Luxor gaat tussen de reelringen. Wow, wat een gave set zo samen. Deze Luxor ziet er dan ook nog helemaal nieuw uit, een groot verschil met de Luxor die voorheen onder de tiengrammer hing. De oude gele tiengrammer heeft nog steeds een speciaal plekje bij mij. Als tiener droomde ik van zo'n echte Fair Play tiengrammer van geel glas. Helaas vis ik er veel te weinig mee. Het ultra lichte spinnen vind ik zo leuk, dat het lichte spinnen er bij inschiet. Toch wel jammer, denk ik als ik naar de prachtige tiengrammer kijk. Ik beloof mezelf plechtig dat ik hem deze winter vaker uit zijn foudraal zal halen.

Anderhalf uur heb ik nog, dus tijd om met de Luxor en de tiengrammer naar het water te gaan. Water genoeg hier in de omgeving. Nu eens kijken of de snoek bijten wil. Het is hier in de buurt de laatste keren wat minder met de snoekvangsten geweest. Baars genoeg, maar een snoek vangen blijkt een hele opgave.

Bij het eerste water dat ik wil gaan proberen parkeer ik mijn fiets naast een boom. Een spinstang en spinner worden gemonteerd, en de boom kan gelijk dienst doen om de slip van de Luxor af te stellen. De haak wordt vast geprikt in het schors en de hengel wordt rond getrokken. Na wat gefrommel aan de slipmoer is de slip perfect afgesteld. De slip is zo afgesteld dat die pas in werking treedt als de hengel in een fraaie bocht staat. De slip van de Luxor is een stuk beter dan de slip van de Crack 100. Vooral de groene Crack 100 uit begin jaren '80 had een waardeloze slip! De oudere bronskleurige Crack 100 had de beste slip, maar die had dan weer een binnenwerk van een mindere kwaliteit dan die van de laatste, de zwarte Crack. Helaas kun je zonder aanpasingen de spoelen van de bronskleurige en zwarte Crack niet met elkaar uitwisselen. Door de jaren heen heb ik Crack 100 werpmolens in verschillende uitvoeringen gehad, maar geen van allen kon tippen aan de Luxor.

Spinnen met de Luxor onder de gele tiengrammer is een feest. Door de brede en platte spoel kun je zonder je vinger te hoeven overstrekken de spoelrand raken. De spinner kan daardoor dan ook tijdens de worp met het grootste gemak afgestopt worden als dat nodig is. De gele tiengrammer is hoe je het ook bekijkt een geweldige spinhengel. Deze hengel bezit alle eigenschappen die een spinhengel een echte spinhengel maken. Een hengel zoals alleen de Fa. Schreiner & Zn die kan maken.




Het lijkt erop of het een uurtje baars vangen gaat worden. De gesteepte rovers gaan vol voor de Indiana spinner met een blad van 33 mm en daarachter op de haak een klein streamertje gebonden. Zaansepolderspinners noemde wij deze vroeger. Ze bestonden ook nog in een maat groter. De 33 mm spinner die ik gebruik was eigenlijk bedoeld voor de achtgrammer. Ik ging er vroeger voor op fiets van Broek in Waterland helemaal naar Peeters aan de Prins Hendrikkade in Amsterdam. Daar kon je ze kopen, en ik heb er nog vijf in mijn bezit. Gezien de nostalgische bui waarin ik ben heb ik daarom voor deze spinner gekozen. Misschien dat spinnerbouwer John van Gameren ze na kan maken.

Met slechts nog een klein half uurtje vistijd over fiets ik naar de volgende stek. Daar is het op mijn eerste worp raak. Een snoek laat het gele glas buigen. De slip van de Luxor treed in werking, een heerlijk geluid.




Eindelijk weer een snoek uit m'n thuiswater. Geen monster, maar dat maakt me niets uit. Super gaaf ook dat ik deze vis aan de gele tiengrammer en Luxor werpmolen heb gevangen.

Na de snoek vang ik op de tweede stek nog een aantal baarzen. De tijd vliegt (iets waar ik bij het vissen altijd last van heb); tijd om terug naar huis te fietsen, me om te kleden en daarna de kinderen uit school te halen. Blijft leuk om te doen, spinnen met nostalgisch materiaal!

Groeten,
Peter

23 sep. 2009

Ultra licht geweld

Gisteravond ontving ik van Diederik Terlaak Poot een boeiend geschreven verslag met prachtige foto's over zijn belevenis met de Rapier. Diederik bedankt!





Hallo Peter,

Gistermiddag besloten om voor theetijd weer eens een korte UL-sessie uit te voeren want die visserij was bij mij dit jaar nog niet echt aan bod gekomen. Op de fiets trok ik bewapend met mijn Rapier en een doosje mini-aasjes langs de vijvers. Ik wierp verscheidene plekken uit met een mini Mirrolure plugje, maar kwam niet verder dan een mini baarsje. Ik besloot naar een poldersloot te gaan waar soms heel veel voorns bij elkaar hangen aan het doodlopende einde. De voorns waren te klein en niet hongerig genoeg om het plugje te pakken. Dan maar naar een wat bredere sloot verderop als laatste hoop van deze korte middagsessie . Het water is daar behoorlijk helder. Op een gegeven moment zie ik een weldoorvoede snoek achter de Mirrolure aankomen. Ik laat het plugje even stil staan en trek het dan weg. Dat is genoeg om de snoek over de streep te trekken en het plugje wordt verzwolgen. De vis keert en de slip giert het uit terwijl de strakke lijn het wateroppervlakte open splijt. De snoek keert en dan is de weerstand weg en komt het plugje kwispelend terug. Die snoek was ook wel aan de grote maat voor een Rapier in een sloot met langs de kant de nodige planten. Ik werp verder maar geen reactie. Dan loop ik een 15 meter door en werp alle kanten uit, ook de kant waar ik al geweest was. Dan opeens zit het hele zaakje vast. Ik trek de hengel krom in de hoop dat het stuk plant meekomt of de plug los schiet. Geen van beiden gebeurt, maar de hengel begint te schokken en de lijn komt in beweging! Ik voer de spanning nog wat op en zie dan opeens weer dezelfde snoek die goed in het vlees zit. Maar niet voor lang want de snoek spurt weg. De Tica Cetus gilt het uit als de snoek de lengte van de sloot benut om weg te komen. Dan keert de vis en duikt de kant in. Het water kolkt, stengels en planten bewegen en de lijn wijst snaarstrak naar vegetarisch onheil terwijl ik probeer mijn arm telescopisch te verlengen en de lijn wat vrij te houden. De snoek helpt mee en het zaakje komt los. De slip giert het nu helemaal uit als de snoek een nog grotere run neemt en enkele meters verder opnieuw naar de kant gaat en een andere plantensoort kiest om te "nestelen". De zaak lijkt muurvast te zitten en ik krijg een licht onheils gevoel dat dit helemaal mis gaat. Ik loop naar de plek des onheils en probeer zo goed en zo kwaad als het kan de lijn wat vrij te krijgen, maar dat lukt niet. Mij niet maar de snoek wel en die schiet nu de andere richting uit. Een run van zomaar 7-8 meter volgt waarna de vis weer even stopt. Er volgen nog een paar spannende minuten, waarna de snoek eindelijk moe en daardoor rustiger wordt. Ik ben blij dat ik een netje mee heb genomen (heb vanmiddag sinds een verkeerde "knak" tijdens bukken iets pakken flink last van mijn onderrug) en sleep de vette vis er boven. Die is binnen! De snoek meet 67 cm, heeft naar verhouding een kleine kop en een stevig weldoorvoed lichaam, al is de bovenste staartlob wat beschadigd. De vis heeft het duidelijk goed om nu in september al zo dik in het vlees te zitten. Waarom dan nog zo'n klein plugje zelfs 2 keer pakken? Het onthaken is wat lastig omdat het deze snoek keer op keer lukt het in de bek geplaatste blokje "uit te spugen". Dat heb ik nooit eerder meegemaakt. Maar als het blokje eindelijk een paar tellen blijft zitten kan ik het minidregje via een kieuwdeksel lostrekken met de tang. De snoek schudt het blokje weer uit maar gelukkig ook het plugje.



Ik laat me als een wandelende tak vanwege de zere rug zakken en zet de vis terug die meteen de vinnen neemt. Het was kantje boord met de rapier en 14/00 maar het ging allemaal net goed. Wel een spannend visavontuur op een paar km van huis.


vriendelijke groeten,
Diederik

20 sep. 2009

Struinen door Yuki's jeugdherinneringen

Zondag 20 september. Vanmorgen loopt mijn wekker om 5.45 uur af. Voor dag en dauw opstaan op zondag, dat is alweer een paar maanden geleden voor mij. Normaal gesproken kunnen we vanuit onze slaapkamer over de polders tot Broek in Waterland kijken. Vanuit ons slaapkamerraam zie ik nu echter een geheel wit/grijze wereld. Geen witte deken die slechts weilanden omsluit, maar echt potdichte mist. Over die weilanden gesproken, daar is de afgelopen week 100.000 liter melk op geloosd door boze boeren. En dat op enkele honderden meters van ons huis. Ik begrijp de woede van de boeren, maar dit is waanzin!

Vissen ga ik vandaag bij Yuki, in een polder die gedeeltelijk door de bebouwing opgeslokt is. Om 6.15 uur zit ik in de auto, om daarna om even na 7.00 uur de hand van mijn vismaat te schudden. Vanaf Yuki's huis is het dan nog ruim een half uurtje rijden tot de polder, die volgens Yuki een goed baars- en snoekbestand heeft. Yuki heeft hier zijn jeugd doorgebracht en er toen heel veel gevist. Maar, hij heeft er al jaren niet meer gevist.

Dat er goed baars zit was me na drie worpjes al duidelijk. Samen vangen we flink wat baars vandaag. Voor polderbegrippen hele mooie baarzen. De 25 mm spinnertjes gevist aan onze cobold vijfgrammers krijgen het flink te verduren.


Vissen tussen hoog en nat gras


Dit formaat baars zwemt er volop rond


Maar ze zwemmen er ook groter


De custom made Spinmatic van Yuki

Maar niet alle sloten blijken uit elkaar te barsten van de baars. Ving je een baars dan was het vrijwel meteen dikke pret, en kon je er meerdere verwachten. Een sloot verder leek het dan wel weer of de vis afgelopen winter onder het ijs het loodje gelegd had. Weer twee sloten verder was het alsof je over de vis naar de overkant kon lopen. We hebben dus flink wat meters gemaakt vanmorgen, en heel wat water gezien.

Genoeg baars dus, en voldoende actie. Maar ik zou graag ook weer eens een snoek willen vasthouden. Het water ruikt op sommige plekken in de polder en tussen de bebouwing naar snoek. Er eentje vangen zou toch moeten lukken!



Het lukt, in een van de smalste slootjes die we aandeden lag er een snoek op mij te wachten. Heerlijk om de vijfgrammer weer eens goed rond te zien gaan op een grotere vis.




Yuki voegt er aan het einde van de ochtend, als de zon ons al flink doet zweten, nog een snoekje aan toe. Met het doorbreken van de zon vallen helaas ook de aanbeten terug. Om 13.00 uur besluiten we dan ook dat het voor vandaag meer dan mooi is geweest. Yuki bedankt!

Groeten,
Peter

18 sep. 2009

Ik geloof niet in kleuren bij kunstaas, maar leuk is het wel


Vrijdag 18 september. Ik heb vanmiddag gevist van 16.00 uur tot 18.15 uur. Niet met de Rapier, maar met de vijfgrammer van cobold. Vergeleken met de Rapier is de vijfgrammer van cobold een stuk korter en behoorlijk trager. Door de Rapier is me wel duidelijk geworden dat het mogelijk is om van grafiet ook hele goede spinhengels te bouwen. Om eerlijk te zijn, spinnen met de trouwe cobold vijfgrammer was wel weer even wennen! Maar, na een kwartiertje vissen is het weer 'mijn' hengel.

Ik wil twee spinnertjes uitproberen waar ik de komende herfst mee wil gaan vissen. Met een van de spinnertjes heb ik al een keer gevist, en ondanks de grote snoek die ik toen ving vond ik het toch voor verbetering vatbaar. De haak en de daarop geknoopte bug zijn John van Gameren iets verkleind. Op de original Beatle bug en de mini beatle bug was de verhouding wel goed. De voor de vijfgrammer ontwikkelde bug bleek te groot en daardoor ontbrak de scharnierende werking van de bug achter de spinner.

Het andere spinnertje doet denken aan de nachtmerrie van een spiritus drinker. Het blad van dit spinnertje is groen, geel en oranje aan de buitenkant, en geel aan de binnenkant. De vlieg achter de spinner is knal oranje van kleur. Ik geloof niet in kleuren bij kunstaas, maar leuk is het wel.

Afwisselend heb ik met de beide spinnertjes gevist. Met alletwee spinners ving ik baars, maar de vernieuwde Beatle bug voor de vijfgrammer bracht de meeste baars op de kant. Wie weet is dat volgende keer weer andersom.




Hoe dan ook, de verandering aan de 25 mm Beatle bug werkt. De witte bug achter de spinner schaart en geeft de spinner iets mee dat je met geen enkele kleur bereikt!

Groeten,
Peter

16 sep. 2009

Revanche met de Rapier


Afgelopen zondag ontving ik van Ernst van der Sluijs een mooi verslag van zijn belevenissen die avond met de Rapier. Ernst bedankt!



Beste Peter,

Met veel plezier lees ik wekelijks de visverslagen van jou en van je vismaten. Ik zou het erg leuk vinden, als ik met onderstaand verslag deel zou mogen uit maken van je door veel sportvissers gewaardeerde web-blog.

Zondag 13 september. Tijdens mijn twee laatste visdagen, waarop ik de karper en de zeelt achter de vinnen aan zat was de roofvis vooral in de ochtend- en avonduren zeer actief. Ik creƫerde blijkbaar met mijn voerplekken, die naast karper en zeelt de nodige blankvoorns verzamelden, als het ware een gedekte tafel voor de snoek.Toen afgelopen zaterdag een snoek een door mij met vlot tempo binnengedraaide method feeder voor een smakelijke hap aan zag en deze vakkundig van de lijn af hapte, was de maat vol!

Ik verscheen zondagavond gewapend met mijn rapier voorzien van een 30 mm slanke terrible terug op de plaats van het delict. De tweede worp leverde kort voordat het spinnertje weer aan de kant kwam een droge tik op de rapier op.Het zetten van de weerhaakloze haak was een reflex. De dril een heerlijk spel, waar wederom uit bleek, dat 12/ 00 mm nylon op een hengeltje met een daarop afgestemd arbeidsvermogen goede mogelijkheden biedt om naar verhouding forse vissen te vangen.







Mijn method feeder heb ik niet terug gekregen, maar de vangst van 2 snoeken en 8 baarzen op deze prachtige nazomer avond, maakte het verlies er van meer dan goed!

vriendelijke groeten,

Ernst van der Sluijs

13 sep. 2009

Rapieren onder herfstachtige omstandigheden

De afgelopen week heb ik twee uurtjes doorgebracht met de Rapier hier langs het stadswater. Vissen met een spinnertje met een 12 mm blad in het diepere water werd een uitdaging door de boombladeren en het gemaaide gras dat op het water dreef. Vooral de ronddrijvende grassprieten zorgden ervoor dat het spinnertje niet op diepte gehouden kon worden. Als de lijn een grassprietje raakte begon het spinnertje al te 'klimmen'. Het stadsbezoek leverde me slechts twee kleine baarsjes op. Van de ruisvoorns die daar de afgelopen weken in grote getale aanwezig waren vond ik geen spoor.

Zondag 13 september. Vanmorgen ben ik er op gebrand om naar de polder te gaan. Nog even en dan breekt de tijd weer aan voor de vijf en de tiengrammer, en de daarbij passende spinners. Nu, achteraf gezien, ben ik blij dat ik de eerste maanden van het roofvisseizoen voornamelijk met piepkleine spinnertjes gevist heb. Dat het karpervissen er deze zomer bij ingeschoten is, neem ik voor lief. Wat ik de afgelopen weken alleen en samen met de vismaten heb meegemaakt pakken ze me niet meer af! Ondanks dat er vandaag een behoorlijk briesje staat, kies ik toch voor de Rapier. Eens kijken hoe de Rapier zich houdt onder deze omstandigheden in de open polder.



Ik heb alleen spinnertjes met een blad van 18 mm (en zelfs een met een blad van 22 mm) meegenomen. Het blad van beide spinnertjes is dun en superlicht, wat er voor zorgt dat het goed draait. Achter de 18 mm spinners zijn haken gemonteerd die even breed zijn als het blad, met daarop een vlieg gebonden waarvan de body van zilvertinsel gemaakt is. Met dit spinnertje heb ik het eerste uur van de ochtend gevist. Meerdere baarzen lieten zich foppen, en duidelijk is dat het spinnertje nu best een maatje groter mag zijn.


Retro spinner, met gele body en een Palmer gebonden op een langstelige haak. Een leuk en goed vangend hebbedingetje voor in de spinnerdoos.

De 22 mm spinner waar ik tot in de middag meegevist heb is een hele fraaie! Deze is door John van Gameren nagebouwd van een foto uit het door Jan Schreiner geschreven 'Groot sportvissersboek' . Een ideaal spinnertje voor de driegrams Floret, maar zoals zou blijken kan het ook prima aan de Rapier gevist worden.






De 22 mm spinner is een uitkomst gebleken onder de herfstige omstandigheden waarin ik vandaag gevist heb. Ondanks de wind die soms bij vlagen flink aantrok hield ik contact met het kunstaas. Wel heb ik zo gevist dat ik voornamelijk de wind in mijn rug had. Met de onstuimige herfst in het vooruitzicht kan er nog steeds prima met de Rapier gevist worden. Nu de sloten geschoond worden is er ook de ruimte om te drillen. Laat die snoeken maar komen!



De 18 mm 'hamerslag' spinner en vlieg met zilvertinsel body trokken de streeploze rover over de streep.

Het is een uitstekende visdag geworden met flink wat baarzen, waaronder een wel heel mooi exemplaar! De strepen bij deze baars waren vervaagd, en de vis was niet groen maar leek wel goud van kleur. Na deze baars kon mijn dag al niet meer stuk.



Stiekem hoopte ik op een snoek(je) vandaag. De polder waarin ik me bevond heeft een goed snoek bestand. Dat snoekje kwam er ook, met de nadruk op -je. Blijft geweldig mooi dat Rapieren!

Groeten,
Peter

7 sep. 2009

Beekforel aan de Rapier


Afgelopen week ontving ik onderstaand mailtje met foto's uit Zweden. Marius bedankt!





Hoi Peter,

Hier komt een verslagje van een tochtje afgelopen week-end, gewoon een paar uurtjes midden op de dag, met een mooi zonnig weertje, langs mijn favoriete forellenbeek, met De Rappe Ratser en een spinnerje, een stompe terrible van 15 mm en 12/00 stilon.

Zo'n struintochtje langs die beek is toch elke keer weer spannend, ik weet zo langzamerhand waar de vis staat en waar niet, en de aanwezige vis, echte wilde beekforellen, zijn erg schuw, dus je moet hier echt sluipen als een indiaan. Meestal heb je in een pool een 2 - 3 worpjes de kans, de forel bonkt op je spinner of niet. Soms bonken ze op je spinner zonder dat ze vastraken. Na een paar worpjes kun je weer verder sluipen. Vandaag kreeg ik al na de tweede worp een stevige dreun op het rapiertje en direct daarna stond ik met een tot het handvat diep doorgebogen hengeltje in de hand, met aan de andere kant een vis die stevige bonken op de hengel afwisselde met een run de ene of andere kant op. De vis probeerde een paar keer stroomafwaarts weg te komen, maar na een paar keer een metertje of wat door de slip te zijn gegaan werd de vis wat rustiger om vervolgens de rapier een tijdje tot het handvat gebogen te houden voor ik hem in mijn schepnetje kon krijgen.




Het bleek een prachtige en echte wilde beekforel te zijn van 36 cm, helemaal gaaf. Op het rapiertje is z'on vis echt een prachtige sportvis en het gevoel dat je dat geeft deel ik graag met iemand die weet wat dat inhoud en weet te waarderen.

De rest van deze vistocht kon niet meer stuk, wat later kreeg ik in een paar pools een paar keer een stevige bonk op de spinner, zonder dat de vis vastraakte, en nog een forelletje van een cm of 20 dat wel vastraakte en in datzelfde moment bijna een half metertje uit het water sprong. Een wilde beekforel van 36 cm op de rapier is echt een prachtige sportvis vind ik, waard om er voetje voor voetje voor door Zweden te sluipen. Ik voeg nog wat fotootjes bij van "mijn" rapierenbeek om een impressie te geven van hoe het eruitziet. Ik hoop dat je nog eens deze kant opkomt om het zelf te beleven.



Die omgevallen bomen die je ziet op een van die foto's, die recht over de beek liggen: Dat waren Ed en Willem Bever, aan de knaagsporen te zien.

Groetjes, Marius

2 sep. 2009

Mini spinners

Van Stanley Nasveld ontving ik gisteravond het onderstaande mailtje:

Beste Peter,

Ik zal mezelf even voorstellen: mijn naam is Stanley Nasveld en woon in Voorhout. Een van mijn grote hobby ’s is vissen, met name op roofvis met het lichte spul van Fair Play. Dus ik volg jouw site met grote belangstelling over wat je wel of niet heb gevangen. Afgelopen zaterdag was ik bij John van Gameren om mijn bestelling op te halen, en daar kwam ook de mini spinner ter sprake. John zei; dit is de garantie vanger, hier vang je altijd vis mee. En gul als John is gaf hij mij en mijn maat beiden een spinner om het uit te proberen.

Zondag gingen we ergens in de buurt van Wilnis vissen; daar kon ik mooi mijn nieuwe Fair Play 5 grammer uittesten. Maar het was lastig vissen; veel planten en troep in het water. Wel een paar baarsjes weten te vangen, tot we bij een ondiep stukje water kwamen zonder waterplanten en veel leven in de sloot. Toch de Floret maar uit de auto en de mini spinner van John erop, wel zonder onderlijn (alleen een stukje lood op de lijn). Nou, in redelijk korte tijd hadden we samen 62 baarzen op de kant, van heel klein tot een redelijk formaat. 17 ruisvoorns en een kolblei. Ik heb john een mail gestuurd dat hij een bestelling kon verwachten.

Kortom. wat ik met dit verhaaltje wil zeggen dat die mini spinners hartstikke geinig zijn als het even niet te doen is tussen al die water planten en je toch even lekker met je lichte spinhengel wilt vissen.

Peter, ik blijf je visbelevenissen volgen.

Met vriendelijke groet,

Stanley Nasveld