29 jun. 2009

Op baars in Oost Nederland


Zondag 28 juni. Eind maart was ik door Yuki uitgenodigd om op samen op baars te spinnen in het glasheldere water van Oost Nederland. We vingen toen vijf mooie snoeken op onze voor de baars bedoelde spinnertjes, maar geen baars.

Vandaag gaan Yuki en ik terug naar diezelfde streek, hopelijk werken de baarzen deze keer wel mee. Om 6.30 uur staat hij voor de deur, dat is een half uur eerder dan afgesproken. Hij heeft er duidelijk zin in, en ik ook! Dat hij er vorige week goed baars en zelfs een aantal snoeken heeft gevangen werkt daar zeker aan mee.

Snoek is niet ons hoofddoel voor vandaag, nee, dat zijn die grote baarzen die daar ook zwemmen. Baarzen die de dertig centimeter ruim overschrijden, en dankzij het altijd stromende water waar in zij leven beresterk zijn. Vissen die Yuki's Fair Play viergrammer en mijn vijfgrammer tot in de kurken kunnen laten doorbuigen.



We hebben ze wel gezien vandaag, die dikke bejaarde stekeldragers. Bij een bruggetje zagen we samen zelfs een hele oude opa 'staan'. Wat een bakbeest was dat! Er eentje vangen was een ander verhaal. 27 graden gaf de temperatuur meter aan, de vissen waren loom en hadden geen zin om achter onze spinnertjes aan te gaan. Twaalf uur lang hebben we gevist, vele honderden worpjes zijn door ons gemaakt. Een keer toonde een oude baa(r)s interesse in een door Yuki tergend langzaam binnen gevist Yo-Zuri Snap Beans plugje. Net zo tergend langzaam liet de baars zich weer terug zakken naar de bodem.

Een grote snoek liet mijn spinnertje gewoon aan zijn neus voorbij gaan. Geïrriteerd zwom hij weg, voor mij een bevestiging dat het vandaag heel moeilijk zou blijven. We hadden er toen al bijna tien visuren opzitten! Wel een goede test voor ons en ons materiaal! Ook na vele vele uren onder bijna tropische omstandigheden hadden we geen last van kramp of spierpijn.



Kijk, zo helder was het

Vingen we dan helemaal niets? Gelukkig wel! Bij elkaar opgeteld zullen we ruim twintig baarsjes hebben gevangen. Soms stonden ze stil in het stromende water als forelletjes in een rivier. Een prachtig gezicht om de baars zo te observeren, een uitdaging om ze tot een aanbeet te verleiden.







Stuk voor stuk prachtige visjes die de reis heen en terug ruim drie uur meer dan waard maakte. Het voelde zelfs een beetje als een vakantie in het buitenland, daar in het oosten van het land.

Groeten,
Peter

25 jun. 2009

Een uurtje vissen tijdens de middag school

Donderdag 25 juni. Afgelopen week kreeg ik een mailtje van Richard. Richard is een liefhebber van het (ultra) lichte spinnen, die tevens ook oude Zangi werpmolentjes verzameld. Blijft mooi spul, die werpmolentjes uit de Italiaanse Zangi fabriek. Een bekend werpmolentjes uit de Zangi fabriek is de Pelican 50. Een werpmolentje dat nog steeds geliefd is bij een grote groep liefhebbers van het ultra lichte spinnen.

Zelf heb ik meerdere exemplaren in mijn bezit gehad. De Pelicaantjes die niet meer in mijn bezit zijn, zijn na lang zeuren van hun kant bij vismaten terecht gekomen. Zo ook mijn oude Orvis 50 a, dat is een Pelican 50 met een ander carterdeksel.

Maar goed, ik heb gelukkig nog steeds drie van die Pelicaantjes in mijn bezit. Door de meegestuurde foto's van Richard kreeg ik zin om ook weer eens te spinnen met zo'n Pelicaantje. In de gesloten tijd voor roofvis heeft een van de Pelicaantjes soms onder de Rapier gehangen, maar dan viste ik met de vlok. De laatste keer dat ik met een Pelicaantje spinde was vorig jaar toen ik van Ton Temming een prototype ultra lichte spinhengel mocht uitproberen.

Als ik onze kinderen naar school heb gebracht heb ik mooi even tijd voor mezelf. Op een van de Pelican 50 reservespoeltjes zit volgens het plakkertje onder de spoel 14% nylon. De nylon voelt nog goed aan, dat komt goed uit. Een vijfgrammer van cobold glas wordt uit zijn foudraal gehaald en tussen de reelringen gaat een Pelican 50 in de kleur gun-black.

Het stadswater ligt op een steenworp afstand, zo kan ik mooi even een uurtje spinnen. De eerste worpjes het spinnertje binnen vissen is het wel weer even wennen. Wat is een spinner met een blad van 25 mm groot in het water als je de afgelopen weken met mini spinnertjes in de weer bent geweest!

Voor de meeste baarsjes blijkt deze spinner ook een maatje te groot. Als wilde mannen gaan ze er achteraan, tikken tegen het blad om vervolgens af te haken. Een paar dappere stekeldragertjes kunnen het toch niet laten en komen tijdelijk even boven kijken. Spinnen met de oude Fair Play Spinmatic voelt al snel weer als vertrouwd, zo ook de Pelican 50.

M'n mobiel gaat, het blijkt Paul te zijn die zojuist een karper heeft gevangen. Hij was net een minuut aan het vissen! 'Jij bent zeker met de Rapier op ruisers aan het spinnen' vraagt hij. Ik vertel hem dat ik ruisvoorns gezien heb, maar dat ik met de vijfgrammer op pad ben. Tijdens ons telefoongesprek wordt dan ook nog mijn verderop geparkeerde fiets omver gereden. Heb ik dat! Nou ja, gelukkig zat ik er niet op.

In m'n spinnerdoos met kunstaas bestemd voor de vijfgrammer zit nog een spinnertje met een blad van 18 mm. Dat spinnertje is eigenlijk bedoeld voor de driegrams Floret, maar ik besluit hem toch aan de ultra lichte spinstang te hangen. Zo'n spinnertje vist niet echt ideaal op de vijfgrammer, maar het is te doen.

Op de derde worp, binnen gevist langs een bootje, wordt het spinnertje gestopt. Bonkend verzet aan de andere kant van de nylon verraad een baars die het niet eens is met wat hem is overkomen. Het moet toch niet gekker worden, drie kwartier lang zijn het peuters die zich soms geen weg weten met de 25 mm spinner. Monteer je een kleine spinner, en is de eerste baars er een van formaat!




De baars gaat op de foto samen met het materiaal waarop hij gevangen is. Deze foto is speciaal voor jou Richard! Er rest me daarna nog een kleine tien minuten vistijd, maar na deze baars vind ik het mooi geweest.

Blijft leuk en lonend even een klein uurtje ertussen uit knijpen, met een ultra lichte Fair Play spinhengel en een spinnerdoosje gevuld met snoepgoed!

Groeten,
Peter

23 jun. 2009

Gericht op ruisvoorn met de spinner

Dinsdag 23 juni. Het KNMI geeft flinke perioden met zon en droogweer op. En dat samen met een maximumtemperatuur tussen 18 graden en 23 graden. Dergelijk weer zou je kunnen omschrijven als perfekt Rapierweer! Alleen de matige noord- tot noordoostenwind zou nog roet in het eten kunnen gooien. Windstil is het mooiste weer voor de mini spinner, maar de windrichting is ook verkeerd.

Toch ben ik vol goede moed als ik richting de stadswatertjes fiets vanmorgen. Bij het water aangekomen is er van wind bijna geen sprake, dat zit wel goed. De kleinste beatle bug spinner wordt rechtstreeks aan de 10% nylon geknoopt. Voor het spinnertje wordt alleen een klein loodhageltje van 0.3 gram op de lijn geknepen. Vandaag ga ik gericht op ruisvoorn spinnen. Ik heb weleens het idee, dat de ultra lichte spinstang het verschil tussen volgers en ruisvoorn vangen uitmaakt.

Ruisvoorns zie je soms meerdere meters achter de spinner aan zwemmen voor een aanval wordt ingezet. Vaak genoeg heb ik ze op het laatste moment, bijna onder het topoog van de spinhengel alsnog zien afzwaaien. Het blijft dan in het gunstigte geval bij 'plukken' aan de vlieg of de bug. Tijdens het meezwemmen wordt de spinner goed geinspecteerd door de voorns.

Het water ligt er goed bij, de zon zorgt ervoor dat ik tot op de bodem kan kijken. Al snel zie ik Ruisvoorns. Niet alleen verraden de ruisers zich door kringen in het wateroppervlak, ik zie ze gewoon zwemmen. Voorzichtigheid is geboden, ruisvoorns zijn veel schuwer dan baarzen.





Op de derde worp is het raak. Een ruisvoorn heeft in de kleine beatle bug een smakelijk hapje gezien. Gelukt, en hier kan ik heel blij van worden. De schuwe ruisers zijn er na het kabaal vandoor, ik moet ze weer gaan zoeken.

De volgende worpjes zijn het baarsjes die niet van het spinnertje met witte bug op haak kunnen afblijven. De bug is plat en breed op de haak geknoopt, daardoor lijkt het zelfs of de bug achter het spinnertje zweeft. Door de rotatie van het blad en de waterverplaatsing beweegt de bug van links naar rechts. De beatle bug doet hierdoor aan een tweedelig plugje denken. Was ik twee jaar geleden heel enthousiast over de Pako PS lepels omdat deze lepels totaal anders waren dan de lepels die ik daarvoor gebruikte, voor de beatle bug geldt dat ook. Wat een gaaf spinnertje!



Bij het terugzetten van een van de baarsjes besluit ik mijn nieuwe camera uit te proberen. Inderdaad, hij is echt waterdicht

Baars is heel leuk, maar ik ben hier vandaag voor de ruisvoorns. Ik heb er al een gevangen, de missie is eigenlijk dus al geslaagd. Als het me nu vandaag nog een keer lukt, dan is het duidelijk dat je gericht kunt spinnen op de rovers met hun rode vinnen. En het lukt! Een tweede ruisvoorn weet ik tijdelijk uit een jagend 'schooltje' te ontfrutselen.



Deze keer geen foto van een ruisvoorn, maar een filmpje.

Een derde ruisvoorn haken lukt niet meer, wel wordt het spinnertje nog meerdere malen gevolgd. Maar, met twee mooie ruisvoorns en flink wat baarsjes ben ik vandaag al meer dan tevreden.

Groeten,
Peter

17 jun. 2009

Tweeënzeventig centimeter snoek op de Rapier


Woensdag 17 juni. Het is al 20.00 uur geweest als ik met de Rapier in mijn hand naar de stadswatertjes fiets. Afgelopen vrijdagmiddag was het daar leuk baarsvissen met de mini spinner. Ik loste er ook nog een snoekje, reden genoeg om vanavond terug te gaan.

Na een aantal baarsjes is een snoekje opnieuw mijn tijdelijke tegenstander. Het rovertje dook op bijna precies dezelfde plek op het spinnertje als vrijdag, met het verschil dat deze keer het snoekje wel op de kant komt.

Ook vanavond is er weer voldoende aandacht voor m'n kleine spinnertjes. Baarsjes varierend van de lengte van m'n pink tot een centimeter of 25 houden me lekker bezig. Bij een kruising met twee bruggetjes vang ik er meerdere achter elkaar. De kerkklok achter me heeft dan ondertussen al een tijdje geleden aangegeven dat het 22.00 uur is geweest.

Weer een tik op de spinner en flinke weerstand aan de andere kant van de lijn doet een baars van formaat vermoeden. Al snel besef ik me dat het een snoekje moet zijn, want het typische bonkende baarsverzet blijft uit. Inderdaad geen baars, maar ook geen snoekje. Wow, dit is andere koek. De Rapier gaat rond zoals hij dat voorheen nog niet gedaan heeft. Even lijkt het zelfs alsof de vis zich vast zwemt in de hengel. Niets is minder waar, want dan gaat hij ervandoor met een schot waar een karper een puntje aan kan zuigen.

Seconden lang heb ik niets in te brengen, de snoek trekt met gemak een aantal meters lijn door de slip van de kleine Tica Cetus. Gelukkig voor mij bezit een snoek niet het uithoudingsvermogen dat een karper aan de dag kan leggen. Vlak voor het bruggetje rechts tegenover me krijg ik controle op de vis... al moet dat woordje' controle' niet helemaal serieus worden genomen.

De snoek is uitgeraasd maar de Rapier staat nog steeds onder flinke spanning. Het initiatief ligt bij de vis, want meer dan een lichte druk op hem uitoefenen kan ik niet. Misschien is dat wel juist de ultieme kick aan het drillen van een grote vis aan x-ultra licht materiaal. Spannend is het zeker!

Voor mijn voeten aangekomen flikt hij nog twee keer een kunstje door de slipwerking van de kleine Tica te testen. Daarna is het echt over, en kan de snoek richting het landingsnetje gemanouvreerd worden. Tweeënzeventig centimeter geeft het meetlint aan, ik kan het bijna niet geloven. Ik blijf nog heel even bij het water, en fiets dan naar huis om een verslag schrijven. Deze ervaring en dit gevoel moet ik vastleggen. In een woord: Fantastisch!

Groeten,
Peter

14 jun. 2009

Als alle puzzelstukjes op hun plaats vallen


Zondag 14 juni. Vanmorgen om 8.00 uur staat Yuki bij ons voor de deur. Na eerst een bakkie koffie zitten we niet veel later samen in de auto richting de kop van Noord Holland. We gaan vandaag ultra licht spinnen, in een polder die het domein is van Paul. Dat Paul zelf ook meegaat maakt het nog leuker! Om 9.15 uur parkeer ik de auto bij Paul en Astrid voor de deur, dat betekent nog meer koffie, en uiteraard ook even bijpraten. Daarna is het tijd om de huiskamer van Paul en Astrid te verruilen voor de polder. Daarvoor hoeven we alleen maar achter Paul aan te rijden, immers hij kent de omgeving hier op zijn duimpje. Uiteindelijk hebben we maar 1 poldervaart bevist. Langs deze vaart kun je een hele dag struinen, en dan nog heb je hem niet helemaal afgevist.

Een vaart zo helder als kraanwater en ondiep, dat schreeuwt om ultra licht materiaal. Ten eerste pakt de mini spinner veel minder vuil dan een grotere spinner, lepel of plugje. Ten tweede barst de sloot hier uit elkaar van de kleinere rovers. En kleinere rovers komen op de ultra licht spinhengel het beste tot hun recht. Welke spinhengel? Om met de kleinst mogelijke spinnertjes en ragfijn nylon te vissen heb je een Rapier of een Floret nodig. Hengeltjes ontworpen voor nylon lijntjes met een breeksterkte die de kilo niet te boven mag gaan. Stompe en ronde spinnertjes met een bladmaat van 8 tot 15 mm kun je er prima op vissen.

Paul en ik gaan vandaag vissen met de Rapier, het spoeltje van zijn werpmolentje is gevuld met 12% nylon. Ik ga nog een stapje dunner, mijn werpmolentje is voorzien van 10% nylon. Yuki heeft zijn prachtige 'antieke' Fair Play viergrammer meegenomen. Op het spoeltje van zijn Pelican 50 werpmolentje is 14% nylon gespoeld.

Onze spinhengels worden voorzien van hun kleine werpmolentjes, de ragfijne nylon lijntjes worden door de oogjes gehaald, spinstangetjes gemonteerd met daaronder kleine spinnertjes. Tijd om de polder in te gaan. In deze polder voelt het dan ook nog eens alsof de tijd heeft stil gestaan.

Op zijn eerste worp haakt Paul al een baarsje. Een goed begin van een dag waarop alle puzzelstukjes op hun plaats lijken te vallen. Het weer is perfect, een licht briesje komt uit de juiste hoek, de zon zorgt er niet alleen voor dat het voedsel van de kleine rovertjes actief wordt, maar ook dat het water er uit ziet als een aquarium. De rovers kunnen zich zo bijna niet verstoppen voor ons. Op onze beurt zijn wij natuurlijk weer heel goed zichtbaar voor de vis.




De baarzen zijn actief, want bijna overal zien we ze door de sloot heen jagen. Een geweldig gezicht in het heldere water. Vele harde dreunen op onze mini spinnertjes worden verzilverd. Zoetwatergarnaaltjes en kleine visjes zijn hun toekomst niet zeker. Door de schooltjes met jagende baarzen heen draaien we onze spinnertjes binnen. De spinner schiet soms van links naar rechts, de baarzen lijken er wel om te vechten. Dit zijn de momenten die je moet koesteren. Hoe vaak komt dit voor? De baarzen zijn los en laten ons genieten.





Er zitten zo nu en dan wat kleinere tussen, maar het gros is rond en soms ruim boven de 20 cm. Vissend met 10% nylon zorgen dergelijke vissen voor sensatie.




Plots wordt Yuki's spinnertje door een andere rover tot stoppen gedwongen. De viergrammer buigt diep, het heldere water wordt tot schuim geslagen. Op een dag als vandaag is een snoek een bonusvis, en deze is prachtig groen van kleur dankzij het heldere water.






Niet veel later vangt Paul een ruisvoorn op de spinner! Man, wat is dat ultra lichte spinnen toch spannend. Het blijft het altijd weer een verrassing welke rover brood ziet in de mini spinner.

Om 13.00 uur eten we een broodje en een koekje bij de auto. Hierna gaan we met de auto naar een ander gedeelte van de vaart. Daar aangekomen gaat het baarsfeest gewoon verder. Na nog een uurtje vissen besluit Paul om te stoppen. We hebben op dat moment gezamenlijk al zeker meer dan honderd baarzen gevangen. Paul vindt het mooi geweest.




Voor Yuki is een baars-vreetfestijn nieuw, en ook ik heb het nog nooit zo bont meegemaakt als vandaag. Een dergelijk fenomeen is en blijft een uitzondering. Er zijn genoeg visdagen dat je het niet meemaakt, en daarom besluiten Yuki en ik om door te vissen.




In de middag trekt de wind iets aan, het blijkt voor de baars niets uit te maken. Daarbij loopt het formaat van de baarzen zelfs op. Echte baarzen laten onze sprietjes van glasvezel en grafiet onder hun wild verzet diep doorbuigen. Dit is ultra licht spinnen pur sang! Een droom voor de liefhebber van het ultra lichte spinnen.




De meeste dromen zijn bedrog, maar deze droom beleven we echt. Dat er aan het eind van de middag voor mij ook nog een snoekje aan deze mooie dag wordt toegevoegd maakt het alleen maar nog mooier.


Zo helder was het water, dit mini snoekje zag ik tijdens het vissen in de oever 'staan', zelfs te klein voor onze mini spinnertjes.

Op de terugweg in de auto raken Yuki en ik niet uitgepraat over deze dag. Wat kleine spinnertjes en ragfijn nylon allemaal teweeg kunnen brengen bij grote kerels. Deze visdag was er eentje om in te lijsten. Paul en Yuki bedankt!

Groeten,
Peter

12 jun. 2009

De beatle bug is niet te versmaden


Vrijdag 12 juni. Vanmiddag heb ik de twee uurtjes dat onze kinderen op school zaten langs het water besteed. Niet de polder, maar in een stukje stadswater hier in de buurt kon even op mijn aandacht rekenen. Het stadswater hier is iets dieper dan de omringende polders waarmee het in verbinding staat. Leuk om hier eens met de Rapier en de kleinste beatle bug spinner te gaan vissen. Het is me goed bevallen; zo goed dat ik daar vaker een verloren uurtje hoop te kunnen besteden.

Zo als te verwachten was het de baars die ook hier de boventoon voerde. Maar, de baarzen die ik vanmiddag ving waren gemiddeld een maatje groter dan de baarzen die ik de afgelopen weken in de polder ving.




Nog steeds geen bullebakken, maar de Rapier maakte nu wel af en toe een fraaie buiging richting het water.

Een keer moest de slip van de kleine Tica Cetus eraan te pas komen. Geen baars, maar een snoekje van een centimeter of veertig was de dader. De kleine rover zorgde voor flink wat opspattend water, waarna hij het spinnertje loste. Dat was leuk!



Wat ook leuk was, is dat een kleine blankvoorn ook wel brood zag in de beatle bug. Even dacht ik aan een ruisertje, maar het is toch echt een blankvoorn die het spinnertje met zijn witte pluim op de haak niet te versmaden vond.

Groeten,
Peter

6 jun. 2009

Ultra licht en kleine baars een spektakel


Zaterdag 6 juni. Na afgelopen dinsdag weer een heleboel baarsjes te hebben gefopt met de mini spinner, ga ik vanavond voor een paar uurtjes op pad. Morgen wordt een natte dag voorspeld, en bovendien ben ik van plan de wanden en het plafond van de nieuwe slaapkamer van Frank te voorzien van structuurverf. Een paar uurtjes ultra licht spinnen en morgen kan ik er helemaal tegenaan!


De Rapier van John samen met zijn eerste snoekje van het nieuwe roofvisseizoen

Vismaat Paul en spinnerbouwer John van Gameren hebben in juni hun eerste snoekjes al binnen op de Rapier en een mini spinnertje. Blijft een geweldige ervaring, een snoek(je) drillen op zo'n licht hengeltje. Vanavond laat bij mij de bij snoek zich niet zien. Ok, je mag nu nog niet gericht vissen op snoek. Maar als een getande rover zich per ongeluk vergist in mijn mini spinner bedoeld voor de baars en de ruisvoorn, dan kan ik daar natuurlijk niet mee zitten.



Het kleine spinnertje wordt tijdens het binnen draaien vele, vele malen een halt toegeroepen. Maar ook volop felle tikken, en volgers tot bijna onder het topoog van de Rapier. Baars! Ook vanavond is het de baars die de dienst uit maakt, en heb ik me weer prima vermaakt.

Groeten,
Peter