25 dec. 2008

Afscheid van 2008, samen met onze zoon Frank

Donderdag 25 december. Na het vissen afgelopen zondag heb ik het flink te pakken gekregen. Zowel de griep als het karpervissen hebben gelijktijdig toegeslagen. De griep heeft me tot vandaag van het vissen kunnen weerhouden. M'n longen heb ik uit m'n lijf gehoest de afgelopen dagen. Eerste Kerstdag vissen, ik zou het normaal gesproken niet in m'n hoofd halen... De aangekondigde vorstperiode en de plotseling stijgende vraag in de winkels naar schaatsen doen niet veel goeds vermoeden.

Voorlopig zou koning Winter weleens flink met zijn scepter kunnen gaan zwaaien. De kans om 2008 af te sluiten met een visverslag op het blog is daardoor dan ook meteen bekeken. Zelf heb ik het ergste wat de griep betreft (hopelijk!) achter de rug, Francine, Robin en Marleentje hebben nu de griep. Zoon Frank, bijna 10 jaar, heeft nog nergens last van, en heeft daarbij ook nog eens geen zin om de hele dag in huis te zittten.

Na het kerstontbijt lijkt het Frank en mij een goed plan dat de zieken onder ons terug naar bed gaan. Frank gaat dan met mij mee, dan kunnen zij rustig slapen. Met mij meegaan houdt in: vissen! Vandaag eerste kerstdag is de laatste kans om nog te kunnen vissen voor de vorstperiode.

Niet de rovers om 2008 mee af te sluiten, maar de karper staat op ons lijstje voor vandaag. Frank leent van mij een oud licht snoekbaarshengeltje, stammend uit de tijd toen er nog met levend aas gevist mocht worden. Een Shakespeare werpmolentje met 20% nylon op de spoel maakt het setje compleet. Mocht de karper niet thuis geven dan kan hij daarmee ook een hoop plezier beleven aan dikke wintervoorns.

Nou, die wintervoorns hebben we vandaag niet gezien. De karper(tje)s gaven gelukkig wel thuis, en hoe! In een kleine twee uur tijd vangen we er vijf.





Van die vijf heeft Frank er drie gevangen. Niet met hulp van papa maar helemaal zelf.




Samen vissen met je zoon bij een bruggetje op winterkarper is leuk. Als het je zoon dan lukt om drie aanbeten te verzilveren, met als resultaat drie mooie karper(tje)s, dan is dat een prachtig afscheid van 2008.

2008

2008 is in alle opzichten een mooi visjaar geweest. Struinen door de Polder is het vierde jaar in gegaan, en in oktober plaatste ik het 200ste verslag op het blog. Karpers van klein tot heel groot en zwaar zijn gevangen, en ondanks de natte zomer is er goed karper gevangen aan de oppervlakte. Tussendoor is er gericht en met succes gevist op zeelt, en het ultra lichte spinnen is dit jaar een echt feestje geworden. 2008 is het jaar van genieten aan de waterkant geweest, vaak samen met een van de vismaten. Wat is er mooier dan iets samen delen met een gelijkgestemde, en om mee te genieten van de vis en de blijheid daarover van je vismaat. Echte vriendschappen zijn gebleven, en nieuwe daaraan toegevoegd.

Ik wens alle lezers een goed en gezond 2009!

Groeten,
Peter

21 dec. 2008

Het is winter volgens de kalender

Zondag 21 december. Vandaag is de winter begonnen, tenminste dat beweert de kalender. Voor de eerste officiële winterdag heb ik vrienden en vismaten Paul en Jan-Willem overgehaald om samen op karper te gaan vissen. De laatste keer dat Paul en ik op karper hebben gevist was 31 augustus. Helaas kon Jan-Willem daar toen niet bij zijn. Paul was makkelijk over te halen, immers zijn onlangs aangeschafte 1.25 Lbs Fair Play Winston karperhengel heeft het water nog niet gezien.

Jan-Willem was iets moeilijker te overtuigen, gisteravond nog belde hij om te vragen of we het wel zeker wisten. We, want Paul was ondertussen ook in de stemming gekomen...


Die muts daar tussen het riet is niet van een kabouter, dat is Paul


Jan-Willem hier nog wachtend op wat komen gaat


Niet struinen maar 'relaxed' zitten op de Pakaseat


De omgeving waarin we vandaag verkeren is prachtig. Afgelopen zomer heb ik hier regelmatig gewandeld met Francine en de kinderen, in de wetenschap dat ik hier van de winter maar dan met een karperhengel in mijn hand terug zou keren.

Verschillende vogels zien we gedurende de middag voorbij vliegen en ronddobberen: vlaamse gaaien, ganzen en eenden, ondeugende meerkoeten, en een piepklein winterkoninkje. Een tijd lang geeft een vleermuisje voor onze neuzen een spectaculaire luchtshow weg.

Paul en ik zagen ook nog een goudvink.



Die goudvink was Jan-Willem, met vier karpers op de eerste officiele dag van de winter. Waarvan de twee mooiste karpers hier onder pronken.

Samen vissen, is samen genieten




Groeten,
Peter

7 dec. 2008

Struinen door Jan-Willem's polder

Zondag 7 december. Vanmorgen heb ik om 9.00 uur bij Jan-Willem thuis afgesproken. Vanaf zijn huis gaat het met de auto richting zijn vroegere 'kantoor'. Tot anderhalf jaar geleden was Jan-Willem muskusrattenvanger van beroep. Zijn kantoor was de polder waar we vandaag gaan vissen, een omgeving die hij ook nu nog steeds als zijn eigen broekzak kent. In Nederland wordt de muskusrat bestempeld als een schadelijk dier; overigens is niet iedereen het daarmee eens.

Gedurende de dag wijst Jan-Willem mij op een muskusrattenburcht. Een burcht blijkt de ingang naar een hol te zijn met meerdere kamers en in en uitgangen die zich in de polderdijk bevindt. De in en uitgangen zelf liggen onder water en lopen vanaf de burcht net boven de waterspiegel de dijk in. Afgeknaagde planten en korrels, ontstaan door het graven in de dijk, liggen rond de burcht op de bodem van de sloot en verraden dat deze burcht nog steeds in gebruik is. Jammer dat deze beestjes zich graag vestigen in polderdijken. Als er niets tegen gedaan wordt, bestaat het gevaar dat de dijken door uitholling verzwakken. De eventuele gevolgen laten zich raden, het lager gelegen achterland kan door verzwakking van de dijken onder water komen te staan. Schadelijk of niet, de muskusratten hebben vandaag van ons niets te vrezen, de snoek is het doel van ons bezoek hier.



Het lijkt er even op dat ook de snoeken hier vandaag ook van ons niets te vrezen hebben, de polder is bedekt met een flinterdun laagje ijs!



Gelukkig zijn de brede stukken achterin wel vrij van ijs en kan er gevist worden. Als de ochtend overgaat in de middag heeft het zonnetje zijn werk gedaan en kan er bijna in elk slootje gevist worden. Ik heb het wel vaker geschreven; de middag uren zijn in deze periode vaak de betere. Ook vandaag is er voor ons helaas geen uitzondering op deze ongeschreven regel. Tegen beter weten in zijn de ochtend uren verstreken tijdens het zoeken naar open en bevisbaar water en het uitvissen daarvan.

De eerste snoek dient zich pas ruim na 13.00 uur aan. De vis heeft haar roofhol in de uitstroom van een duiker. Een traag geviste 35 mm Terrible spinner blijkt net zoals de afgelopen winter (toen er soms echt tussen het ijs gevist werd) een vanger. Een stukje kunstaas dat naast de Pako PS lepels een bewezen 'killer' is tijdens de koudere periodes in de polder. Net zoals de Pako PS is de slanke Terrible 35 mm spinner een in verhouding fors kunstaas dat ondanks de afmeting uitstekend op de vijfgrammer gevist kan worden. De snoek mag het stempel fors ook dragen.



Met haar 79 cm een forse snoek, zeker voor polderbegrippen. Nu het kouder wordt vechten de snoeken minder fel dan tijdens de zomer en de vroege herfst. Ze nemen ondertussen (vooral de vrouwtjes!) ook flink in gewicht toe, misschien iets minder fel, maar aan de ultra lichte spinhengel nog steeds zorgend voor een warm gevoel.


Na deze snoek blijft het angstvallig lang rustig. Een tijd lang denken we zelfs dat het bij één vis blijft voor vandaag. Niet erg natuurlijk, maar beiden snoek vangen op een visdag is wel zo leuk.


Die snoek voor Jan-Willem komt er ook, niet op de Terrible spinner maar op de Pako PS lepel.


Niet veel later daarna is het weer raak bij mijn vismaat!


Twee snoeken, bijna achter elkaar gevangen, na een zeer moeizame ochtend en vroege middag waarop de snoek vast leek te liggen.



Na een snoekje te hebben gelost besluit ik toch ook nog even met de lepel te gaan vissen. Meteen dan maar een plaatje gemaakt van ons materiaal van vandaag. Shimano werpmolens in de maat 1000, Fair Play Spinmatic cobold vijfgrammers, één custom made, de ander in retro look uitvoering, en Pako PS lepels.

De middag loopt al op zijn eind en zon laat zich nog even van haar goede kant zien. Nog een uurtje en daarna zal de zon in een rap tempo verwijnen. Zeker zo in het zonnetje een gouden uurtje. Vaak het beste uurtje van de dag, zo is al zo vaak gebleken.

Een snoek mist mijn lepel, daarbij een grote kolk achterlatend. Twee worpen later trekt de lepel de rover alsnog over de streep.



Snoek nummer vier van vandaag, op een dag die in eerste instantie snoekloos leek te gaan worden. Na het terugzetten van de snoek stelt Jan-Willem voor om te stoppen. De man twee snoeken, een mooi eind van deze visdag, zegt hij. Hij heeft gelijk, het is mooi geweest, héél mooi zelfs! :-)

Groeten,
Peter

4 dec. 2008

Waarom nog vissen met 'ouderwets' nylon?

Stilon, een zachte soepele en slijtvaste lijn, ideaal om mee te spinnen

Nylon is uit! Tenminste, dat wordt vaak beweerd door de kunstaasvissers. Het heeft rek, en is een stuk dikker dan de 'nieuwe' superlijnen bij een gelijke breeksterkte. De trollende en jerkbaitvissende kunstaasvisser heeft wat mij betreft helemaal gelijk, als die stelt dat nylon uit is. Dyneema heeft zeker voordelen op nylon, maar niet voor alle vormen van kunstaasvissen.

Ultra licht spinnen

Het mooie en spannende element bij het ultra lichte spinnen zit hem niet alleen in de verrassingen in de vorm van bijvangsten, zoals ruisvoorn (komt geregeld voor!), brasem en soms zelfs een karper, maar ook die grote snoek die een smakelijk hapje ziet in het mini kunstaasje. Nee, het mooie en spannende van ultra licht spinnen zit hem in de dunne bijna fragiele nylon lijn. Een nylon lijn met een breeksterkte horend bij het opgeven werpvermogen van de spinhengel. Zo vis ik met 10% nylon met een breeksterkte van 1 kg op mijn Fair Play Floret. Wil je het maximale uit de hengel, lijn combinatie halen dan moeten beiden in balans zijn. Bij overbelasting door bijvoorbeeld verkeerd afstellen van de slip van de werpmolen en een te sterke lijn kan verminking van de spinhengel ontstaan. Vaak onzichtbaar, maar op den duur wel voelbaar, de hengel wordt trager. De reden? Door overbelasting breken vezels in de blank.

Los trekken van kunstaas door middel van de hengel is sowieso niet verstandig, bij gebruik van dyneema kan dit zelfs hengelbreuk veroorzaken. De rek ontbreekt, en bij een spanning die opgevoerd wordt en de hengel die door de maximale verantwoorde buiging wordt getrokken kan het fout gaan. En fout gaat het! Zelf heb ik een vismaat zijn hengel zien breken door dyneema te gebruiken in een diameter van de bij de hengel horende nylon.

Op mijn Floret hoort een lijn thuis met een breeksterkte die de 1 kilo niet mag overschrijden. Nu mag het best een onsje meer of minder zijn, maar je moet en mag het niet overdrijven. De verleiding zou kunnen bestaan om er met 10% dyneema op te gaan vissen. Licht , eh dun, en een stuk sterker dan mijn 'ouderwetse' 10% nylon. Zou ik enigzins verantwoord met dyneema op de Floret willen vissen, dan zou ik dunner dan 5% moeten gaan. En ook dan vis ik in veel gevallen nog te ZWAAR.


Maar er is nog iets...


Hoe vaak gebeurt het niet dat voor je voeten een snoek op de spinner duikt?Op zo'n moment wordt het materiaal flink op de proef gesteld. De buiging van de hengel, de rek in de lijn, en dan pas de slip van de werpmolen. Nylon 10% of dyneema 5%, het maakt niet uit, een dunne lijn met een geringe breeksterkte breekt sneller onder de top, dan een dikkere nylon of dyneema lijn. Nylon heeft rek, een soort van schokdemper, dyneema niet. Om het ontbreken van de rek in dyneema op te vangen zal er met een losser afgestelde slip gevist moeten worden. Nadeel is dat je door de slip heen slaat als juist op afstand de haak gezet moet worden. Ook de volledige druk kan daarna niet op de vis worden uitgeoefend, immers de slip staat te los. Dat kan losschieten tijdens de dril tot gevolg hebben, waarbij als oplossing om dit te voorkomen naar een dreg gegrepen wordt. Ook bij te groot of te zwaar kunstaas in verhouding tot de spinhengel wordt nog weleens als lapmiddel naar dyneema gegrepen. Door overbelasting van het opgegeven werpgewicht wordt de hengel trager, de haak zetten wordt bemoeilijkt. Een rekloze lijn zal dat 'probleem' iets opheffen, maar eigenlijk vis je op deze manier dubbel verkeerd.

Spinhengels zoals mijn Fair Play Floret zijn ontworpen om met nylon te gebruiken. De extra massa tegenover bijvoorbeeld fabrieksspinhengels zorgt ervoor dat ook op afstand de haak succesvol gezet kan worden. Het bekende verhaal, met een zware hamer sla je de spijker sneller in het hout dan met een lichte hamer. Op de Floret heb ik in het bijzijn van vriend en vismaat Paul een snoek van 82 cm gevangen. Gedrild binnen een paar minuten, met de eerder genoemde 10% nylon.


Stren Original 0.20 mm bij 2.5 kg breeksterkte is maximaal wat je verantwoord kunt gebruiken op de tiengrammer en qua eigenschappen vergelijkbaar met Stilon 22% bij 2.4 kg breeksterkte.


Een hengeltje rond trekken op een vis met een héél lichte (dus niet per definitie dunne) lijn is een kwestie van ervaring. Ervaring die je het beste opdoet met een lichte spinhengel, een tiengrammer. Op een echte tiengrammer kun je zonder problemen een lijn vissen vanaf 2 tot ongeveer 2,5 kilo breeksterkte. In diameters, tussen de 16 en 22% nylon, afhankelijk van de fabrikant. Vis je met een te sterke lijn, op een lichte hengel, dan vis je niet licht. De verhoudingen zijn totaal zoek, en je houdt jezelf voor de gek. De vis is dan misschien gedrild en geland op een LICHTE hengel, maar door de veel te hoge breeksterkte van de lijn is er van kunde van de man achter deze hengel weinig sprake. Hooguit, de kunde om de hengel niet te forceren, al zal dat vaak pas veel later gaan blijken! Maar...houdt wel bij aankoop van een lichte spinhengel rekening met het feit dat het opgegeven werpgewicht bij 90% van alle spinhengels niet klopt. Deze zijn bijna altijd zwaarder, dan dat de fabrikant of hengelbouwer ons wil doen geloven. De fabrikant en hengelbouwer dekken zich zo een beetje in tegen overbelasting of breuk van het materiaal.

Nylon is uit! Met deze kreet begon ik aan dit stukje, maar voor het ultra lichte en lichte spinnen bestaat er wat mij betreft nog steeds geen beter alternatief.

Groeten,
Peter