25 jul. 2008

Vakantie Villapark Weddermeer

Vrijdag 18 juli was het eindelijk zover; Vakantie! Altijd fijn, een weekje ertussen uit samen met Francine en de kids. Het grote verschil met de voorgaande jaren is dat deze keer de hengels meegaan. In eerste instantie alleen de hengels van de jongens, maar op het laatste moment heb ik toch een driedelige penhengel aan de visuitrusting toegevoegd.

Op naar Villapark Weddermeer in Groningen, waar je letterlijk kunt vissen vanuit de woonkamer. Het gros van de vakantievierende vissers deed dat dan ook. Tot zeven hengels aan toe telde ik, in twee tuintjes achter de villa's. Van de bij de hengels horende visser(s) geen spoor, die zaten lekker binnen te wachten op een teken van leven aangekondigd door de elektronica. En eerlijk is eerlijk, het was de eerste dagen van de vakantie nat en voor de tijd van het jaar ook nog koud.

Dat de karpers door schade en schande wijs waren geworden bleek, want de elektronica bleef voornamelijk stil langs het water dat langs de achtertuintjes van de villa's kronkelde. Een karper vangen aan de pen blijkt ook geen gemakkelijke opgave. Onze zoon Frank ving gelukkig wel een leuk aantal brasems en vermaakte zich zo prima.

Zonder de kinderen heb ik deze vakantie driemaal gericht gevist op karper. De eerste avond was het binnen een uurtje struinen meteen raak en ving ik een mooi schubkarpertje. De tweede keer was om 6.30, samen met Eric, een visser die ik vorig jaar ontmoet heb op de karperbeurs in Zwolle en op het Villapark tegen het lijf liep. Het leverde ons een aantal brasems op, een geloste karper voor Eric en een klein karpertje voor mij.

Gisteravond, de laatste avond, kon ik het niet laten om wat droge kattenbrokken te strooien op het water in de buurt van een bruggetje op het villapark. Zonder hengel! Na ruim twintig minuten wachten verschenen er twee grote karpers onder de brokken. Toen de eerste brokken verdwenen waren, was ik dat ook. Maar dan naar de villa om de hengel op te halen, en een paar sneden wit brood.


Robin, Frank, Peter, Spiegelkarper 77 cm en Marleentje

Dat bleek een goede beslissing. Het duurde een paar minuten en toen verdween mijn korst in een gulzige muil. Geen klein schubkarpertje deze keer, maar een beste spiegel. Tijdens de dril bel ik met m'n mobiel Francine en daarna Eric. Leuk, want Eric 'schept' de karper voor mij, en zo kan ik niet veel later op de foto met de karper en onze kids.

Groeten,
Peter

15 jul. 2008

Dit moment, en deze vis een onvergetelijke ervaring

Zondag 13 juli. Vandaag heb ik met Ap om 16.00 uur afgesproken om op karper te gaan vissen. Het was eigenlijk mijn bedoeling om samen bij mij in de omgeving met licht materiaal langs cultuurwater achter karpertjes aan te gaan. Vandaar dat ik hem gisteravond mailde of hij zin en tijd had om te vissen. Ap, een liefhebber van lichte hengels en dunne lijntjes, had daar wel oren naar. Maar, ik kon ook zijn kant op komen om dan samen in de polder te gaan vissen. Toen hij erbij vermelde dat daar grote en zware, maar wel moeilijk vangbare karpers rondzwemmen was ik om. En zo ga ik vandaag richting Zuid Holland, naar een polder met bijna kraakhelder water.

Na de laatste afslag gemist te hebben schud ik tien minuten later dan gepland de hand van Ap. Het is goed om elkaar weer eens onder vier ogen te spreken en om samen te vissen. Daarna is het tijd om op te tuigen en het water op te gaan zoeken. Helder water, met hier en daar flink wat begroeiing, dat ook nog eens onderhevig is aan stroming (waarschijnlijk veroorzaakt door een in werking gesteld gemaal). Hier een karper vangen wordt een uitdaging! Ze 'zitten' er wel, Ap heeft ze zien zwemmen tijdens zijn vorige bezoekjes aan dit water, en heeft er zelfs kortstondig een aan de hengel gehad. Duidelijk is meteen dat je hier of heel vroeg in de morgen of de avonduren moet gaan vissen zoals Ap mij al verteld had.





De eerste uren gaan voorbij met afvissen van voerplekjes en zelfs struinen langs het water zonder hengel. Van karper geen spoor te zien, wel heel veel ruisvoorns, en in een sloot die haaks op de sloot staat waarin wij vissen zijn donkere puntvinnen van brasems te zien. De uren kruipen voorbij, de mooie tijd moet nog komen.





Als Ap mij vertelt dat de sloot aan de andere kant overgaat in een meertje krijg ik hoop. De wind staat precies die kant op, daar wil ik het graag proberen. Daar aangekomen blijkt het meertje dieper dan de sloot te zijn, en belangrijk: er staat minder trek (stroming) in het water.




Het ziet er goed uit, hier moet het gaan gebeuren. Als Ap mij vertelt karper op zijn voerplekje te hebben gehad wordt dat gevoel versterkt. Toch duurt het nog een tijd voor de eerste echte aanbeet komt. Na veel gepiel van witvis aan het aas, verplaatst mijn pennetje zich nu echt langzaam. Als ik de hengel hef blijkt het echt om een karper te gaan, en wat voor één. Ik kan nog net de kreet 'karper!' richting Ap schreeuwen. Daarna moet ik alle zeilen bijzetten. Met een rotgang gaat het richting de lelies verderop. Dit is een grote karper, dat is zeker. De lelies worden gehaald, en ik vrees het ergste. De spoel van de ABU Cardinal 44 blokkeer ik met mijn hand en zo kan ik voorkomen dat de karper zich vastzwemt.




De karper zwemt hierna in het zelfde hoge tempo richting mij, en probeert zich nu onder de kant te bevrijden. Ook dat lukt niet. Het volgende schot is richting een leliebed aan mijn rechterhand. Deze keer lukt het me wel om de karper tijdig op andere gedachten te brengen. Maar daar moest ik wel vol voor in de hengel gaan hangen en slipknop van de ABU 44 bijna helemaal vastdraaien tegen het carter. Wat een kracht en snelheid, maar hierna heb ik de vis wel onder controle. Geen lange uitlopen meer, maar een potje touwtrekken is het laatste verzet.

Ap legt het net klaar voor me, en voorzichtig dirigeer ik de vis richting het net. Niet dat ik Ap niet vertrouw, maar deze karper wil ik zelf landen. Het lukt, en de karper laat ik even in het net in het water voor ik de vis aan de armen van het net naar boven til.




Een last valt van mijn schouders als ik de karper voor me in het net op het gras zie liggen. Een buffel, en wat een enorme bek heeft dit beest. Daar zou met gemak een hele aardappel in passen, zouden we vroeger gezegd hebben.





Wat een mooie karper, en vooral wat een spectaculaire dril. Na de foto's gaat de karper terug het heldere water in. Ik kan de vis nog een stukje volgen, en dan is zij verdwenen. Dit moment, en deze vis een onvergetelijke ervaring. Ap bedankt!

Groeten,
Peter

12 jul. 2008

Snoek!

Zaterdag 12 juli. Het is zomer, maar het voelt op dit moment aan als herfst. Wind en veel regen teisteren de polders. Echt snoekweer, en dat in juli. Er mag in juli weer gericht op snoek gevist worden dus de keus is makkelijk. Mijn laatste snoek heb ik op 24 februari gevangen, tijd om daar verandering in te brengen.

Na een rommelige dag op het werk ben ik gebrand om na het eten de polder op te zoeken. De ultieme spinhengel voor snoek in de polder; de vijfgrams Fair Play Spinmatic Cobold gaat mee. Afgelopen herfst en winter heb ik veel gevist met dit hengeltje, en het is echt een maatje geworden.

Even een snoekje vangen lijkt makkelijk, en dat is het tijdens de herfst vaak ook. Veel kleine uitdagende slootjes liggen in de zomer bijna dicht met groen, en zitten vol jong nieuw leven.



Dat het ook nog eens barst van dappere baarsjes die helemaal wild worden van een spinnertje maakt het er niet makkelijker op! De baarsjes waar ik het regelmatig mee aan de stok krijg, zijn wel een maatje groter dan de ukkies die ik de afgelopen weken aan de Floret heb gevangen. Heerlijk dat gebonk op het glasvezel en het zijn stuk voor stuk prachtige visjes om te zien.

Het wordt al donker als ik terug vissend richting de auto een heel ander soort tik op het spinnertje krijg. Geen tikje, maar meer een gevoel van bonk. Gelukkig heb ik besef om een tik terug te geven, en zo de haak in de harde snoekenmuil te zetten.

Wat volgt zijn een paar spannende minuten genieten van flinke weerstand aan bijna rond gezwommen glasvezel. Snoeken zijn tijdens de zomer en de vroege herfst veel sterker dan tijdens de winter, dat is me weer duidelijk geworden.



De uiteindelijke beloning is een snoek van 65 cm. De eerste van het nieuwe seizoen, een mooi begin.

Groeten,
Peter

6 jul. 2008

Struinen door een bloeiende polder

Zondag 6 juli. Vanmorgen was ik te gast bij Paul in de kop van Noord-Holland. Een fotoverslag van een paar uurtjes ultra licht spinnen in een prachtige volop bloeiende polder.









Groeten,
Peter

2 jul. 2008

Tijd om de draad weer op te pakken

Dinsdag 1 juli. Ongelofelijk maar waar, we zijn alweer in juli aanbelandt. De helft van 2008 is voorbij, de dagen worden vanaf nu weer langzaam korter. Tijd om me weer volledig op de karper te gaan richten, met af en toe de ruimte voor een uurtje ultra licht spinnen voor de afwisseling. Met een overvloed aan natuurlijk (levend) aas in het water is de tafel gedekt voor de karpers. De karpers worden moeilijker vangbaar aan mais, aardappel en alles wat niet naar natuurlijk voedsel smaakt. De voorkeur gaat duidelijk uit naar natuurlijk voedsel, dat momenteel onbeperkt onder water voorhanden is. Uitzondering blijft de korst, die niet op de bodem maar aan de oppervlakte aangeboden wordt.

Dat de interesse van de karpers zich verlegd heeft van alles wat maar eetbaar is, naar haute cuisine is in de polder duidelijk merkbaar. Er heerst in de polder geen dressuur, maar toch zul je zien dat de maiskorrels niet direct meer worden opgepikt door een daar in de buurt azende karper. Tikjes op de pen verraden soms dat het aas even gekeurd wordt, waarna de karper rustig ondertussen de bodem omwoelend doorzwemt, de maiskorrels achterlatend. Willen we blijven vangen, dan moet het aas aangepast worden aan wat de karpers momenteel eten.

Aas en voer op natuurlijke basis - in mei hebben Jan-Willem, Paul en ik daar mee geëxperimenteerd. We visten het gelijktijdig en afwisselend met mais. Er wordt gesproken over de juli-dip, het is in deze maand altijd wat moeilijker, maar dat is wat mij betreft juist een uitdaging. Na een geweldige mei maand voor de karper, heeft juni in het teken van de zeelt gestaan.

De polder
Tijd om de draad weer op te pakken. Geen cultuurwater, maar terug naar de polder. Om even voor 20.00 uur arriveer ik na een half uurtje flink doorstappen in het deel van de polder waar ik vanavond wil gaan vissen. Als een rechte streep loopt een lange en brede poldervaart door de groene wereld. Aan het eind gaat de vaart over in een smaller slootje. Op dat slootje staat een gemaaltje dat dienst doet om water uit te laten. Een inkoppertje, zo'n plek bij een gemaal, maar toch ga ik daar niet vissen. Met pellets worden vijf voerplekjes gemaakt. Bij een gemaaltje is bijna altijd karper te vinden, dus laat de karpers nu maar eens mijn pellets vinden.


Een bizare avond
Dat het werkt, dat hebben Jan-Willem, Paul en ik al afgelopen mei ondekt. Wat ik vanavond mee maak gaat mijn stoutste verwachtingen te boven. Meerdere wilde karpers doen gedurende de avond de voerplekjes aan. De pellets trekt ze niet alleen aan, ze blijven ook hangen op de voerplekken. Het haakaas ben ik achter gekomen, daar kan nog flink mee geëxperimenteerd worden. Met vier gelande karpers en twee lossers tijdens de dril ben ik natuurlijk meer dan tevreden!


De karper in zijn oorspronkelijke vorm, gevangen met materiaal wat mooi aansluit op deze vis.

De mooiste karpers van vanavond waren de eerste en de derde. De eerste viel op door zijn langgerekte torpedovorm zonder knik achter de kop, en gevorkte staart. Het oermodel van de karper, dat gelukkig nog steeds in veel van de Noord-Hollandse polders voorkomt.


Wat een krachtpatser!

De derde karper deed tijdens de dril een groter exemplaar vermoeden. De Traditional Specimen maakte een diepe buiging voor deze vis, die met gemak zeker tien meter nylon door de goed afgestelde slip van de ABU Cardinal 44 trok.

Heerlijk zo'n avond waarop alles lijkt te lukken!

Groeten,
Peter