28 apr. 2008

Penvissen, je bent nooit uitgeleerd!

Zondag 27 april. Vanmorgen sta ik om 5.30 uur naast ons bed. Geen problemen met wakker worden deze keer, ik heb vannacht amper een oog dicht gedaan. De hele week heb ik uitgekeken naar deze visdag en nu is het eindelijk zover. Vissen in de polder samen met Jan-Willem en Kees. Van Jan-Willem heb ik veel goeds gehoord over Kees en vandaag ga ik voor de eerste keer met hem vissen. Als ik om even voor 6.00 uur met de auto in de polder arriveer is Kees eral. Een echte vroege vogel. Met een hengel vist hij met de pen, en de tweede ligt op de steunen met een waker. Jan-Willem is er nog niet, maar me netjes voorstellen aan Kees lukt niet. Op het moment dat ik zijn richting op loop, knalt de waker tegen zijn hengel. In plaats van een hand te geven, sta ik met zijn landingsnet in mijn handen. Jan-Willem is nog net op tijd om de karper het landingsnet in te zien gaan. De eerste karper is binnen, en de hengels van Jan-Willem en mij zitten nog in de foudraaltjes.

De polder om 6.00 uur, de dag moet nog beginnen, maar de eerste karper is al binnen.

Het zal een leerzame dag worden voor wat betreft aasaanbieding, aas en wakersystemen. Met Kees en Jan-Willem heb ik afgesproken hier niet te diep op in te gaan, maar ik zal hier en daar een tipje van de sluier oplichten.

Kees en Jan-Willem vissen beiden met een hair. Het door hun gebruikte aas wordt onder de haak op de hair aangeboden. Ik begin te vissen met een 'gewone' haak en als aas zachte mais.

Met de waker vissen onder de overkant werkt, want even lijkt het dat de tweede karper van vandaag ook voor Kees is. Een haperend mechaniek in zijn werpmolen zorgt ervoor dat de karper de kans krijgt om de haak te lossen.

Dat er wel degelijk ook karper onder onze kant zit blijkt als ik Jan-Willem hoor schreeuwen. Hij heeft er eentje, en zo te horen een beste. Behalve Jan-Willem krijst ook de slip van zijn ABU Cardinal 44 het uit. Die ABU hangt vandaag voor de eerste keer onder zijn T.T. Specimen, en kan meteen goed getest worden ;-)
De eerste 70 cm plus karper van vandaag is een feit!

Het aas wat J-W en Kees gebruiken is op basis van natuurlijk voedsel. Zachte mais vangt bijna altijd, en daarom blijf ik nog even met de gele korrels door vissen. Hier en daar zie ik karpers zwemmen en ook azen, maar mijn gele korrels worden slecht besnuffeld. Wormen heb ik niet bij me, en deze mag je overigens tot 1 juni ook niet gebruiken als aas.


Als ik een kleine naaktslak over mijn vistas zie kruipen gaat er een lampje branden. Het slakje gaat aan de haak, samen met een maiskorrel, en wordt gepresenteerd op de plek waar ik zojuist een karper zag azen. De cocktail slak/maiskorrel wordt ondekt en het blijft niet bij snuffelen. En zo hebben we alledrie een karper gevangen.


Kees, een rustige en bescheiden man, een karpervisser van het eerste uur.

Het lijkt er sterk op dat aas dat van nature voorkomt in en rond het water vandaag voor ligt op mais. Kees maakt dat nog even duidelijk en vangt (deze keer aan zijn penhengel), de tweede 70 cm plusser en de vierde karper van vandaag.

De vijfde deze morgen, is op 'afstand' gevangen door Jan-Willem met de pen en aas met een natuurlijke basis.

Jan-Willem is ondertussen (net zoals als Kees met zijn wakerhengel doet) met de pen onder de overkant gaan vissen. Dat gaat als volgt; de pen wordt 30 cm hoger afgesteld dan de waterdiepte te plaatse, en als de pen onder de overkant ligt, wordt de nylonlijn met behulp van de top van de hengel onder water strak gedraaid. De pen gaat netjes 'staan' en doet waarvoor hij gemaakt is, zij het op afstand. Het blijkt een schot in de roos.


Als de volgende vis weer onder de overkant vandaan komt op het aan de hair aangeboden aas ben ook ik om. Een handje aas wordt gebietst en een haak met hair gemonteerd. Jammer genoeg moet Kees om 11.00 uur stoppen met vissen. Er zijn dan al zes mooie karpers door ons gezamelijk gevangen, maar er zat nog meer in het verschiet. Kees ,het was leuk je te onmoeten, en jou aan het vissen te zien!



Ook ik vis nu met de pen onder de overkant, met het door Jan-Willem en Kees gebruikte aas. Na een keer mis te hebben geslagen krijg ik gelukkig een herkansing. Een beresterke karper, type torpedo maar dan ook nog eens van een flink formaat, probeert onder de overkant alle obstakels uit om zijn vrijheid vervroegd te herwinnen. Die kleine torpedogevormde wilde karpertjes kunnen er al wat van, maar deze doet echt aan een onderzeeër denken. De zevende, en de derde en laatste 70 cm plus karper van vandaag mag samen met mij op de foto.


De zon is ondertussen ons gezelschap komen houden, en we genieten lekker samen na van deze meer dan geslaagde ochtend die veel te vlug stiekem overgaat in de middag. Het eerste uurtje van de middag heeft nog twee verrassingen voor ons in petto. Mijn derde karper van vandaag, en onze gezamenlijke achtste.

Jan-Willem zit dan al een tijdje achter een karper aan die onder onze eigen kant aan het azen is. Na een foto van mij en de karper te hebben genomen gaat hij verder met zijn poging om deze karper te verleiden zijn aas te verorberen.


Vandaag zit het ons mee, en lijkt alles gewoon te lukken. Ook deze karper komt tijdelijk de wereld boven water bewonderen. Wat een dag zo aan het eind van april. Het is 13.00 uur geweest, en de dag die een beetje kil begon is nu stralend en heerlijk warm geworden. We besluiten te stoppen. Het is een prachtige, en weer gezellige maar vooral ook leerzame dag geweest in de polder. Penvissen, je bent nooit uitgeleerd!

Groeten,
Peter

21 apr. 2008

Volop voorjaar in de polder


Zondag 20 april. Het was m'n bedoeling om vandaag hier in de polder op karper te gaan vissen met de waker. Eindelijk heb ik een licht wakertje kunnen kopen, en dat wil ik dolgraag uitproberen. De eerst volgende keer dat ik met dit wakertje ga vissen, zal ik daar een uitgebreid verslag met duidelijke foto's van maken. De reden van het feit ik vandaag niet achter de op de steunen liggende hengel heb zitten turen naar m'n nieuwe wakertje, is een bezoek aan de Annapaulownapolder.

Vismaat Frits heeft voor vandaag een dagje vissen op boerenkarper voor leden van Lichtervissen georganiseerd. Natuurlijk wilde ik daar graag bij aanwezig zijn, maar de tuin neemt flink wat tijd in beslag. Op dit moment kom ik tijd te kort. Met heen en terug rijden ben ik twee uur vistijd kwijt, en in de middag 'moet' ik ook nog even langs op een kinderverjaardag.

Om 4.00 uur schiet ik wakker in ons bed. Iets in me zegt dat ik toch naar Annapaulowna moet gaan, al is het maar voor een paar uurtjes. De wekker wordt gezet, en daarna kan ik prima de slaap weer vatten. En zo wordt passief wakervissen, struinen door de Annapaulownapolder. Niet alleen, maar vissen met z'n zessen!

Wat ook leuk is, is dat ik vandaag kennis kan maken met Arjan. Een karpervisser die zo uit een boek uit de zeventiger jaren van de vorige eeuw lijkt gestapt. Een mager postuur met een ruige baard, gehuld in een groene legerjas. Zijn oude Casting Corner Nico de Boer penhengel met ABU Cardinal 44X maken het plaatje compleet. Tijd om te gaan vissen!


Bij het hek dat toegang verleent tot de polder worden we warm onthaald door schapen en hun kroost. Een ferme wind blaast over het water. Jammer, want juist hier kun je zo lekker struinen op zoek naar karper, maar dan moet je wel rustig weer hebben.

Dat Arjan uit het juiste karperhout is gesneden blijkt, want hij vangt de eerste karper vandaag.


Daarna blijft het lang angstvallig rustig bij ons allen. Al struinend stuit ik niet op karperaktiviteit, maar wel op een in bloei staand stuk polder aan de overkant.


Om 14.00 uur loop ik terug richting de auto, en onderweg passeer ik zo de vismaten. Behalve Arjan heeft niemand nog karper gezien. Dale brengt daar gelukkig verandering in, en zo kan ik op valreep nog meegenieten van een mooie door hem gevangen wilde/boerenkarper.


De torpedo's van de polder kan ik eenmaal thuis niet uit m'n hoofd zetten. Om 19.00 uur ga ik het nog even proberen in een polder hier in de omgeving.

Niet op de steunen achter de hengel, maar voerplekjes afvissen met het pennetje.


Vanavond prikt de antenne van m'n pennetje niet doelloos door de golven heen.


Geen karpers maar een aantal dikke platten weten de spanning erin te houden.

Groeten,
Peter

13 apr. 2008

Een buffel

Zondag 13 april. Afgelopen donderdag belde Jan-Willem mij op; op weg van zijn werk naar huis was hij op een aantal karpers gestuit. Geen 'gewone' huis-, tuin-, en keuken karpertjes, maar giganten. Vrijdag heeft hij een penhengel achterin gelegd toen hij naar zijn werk ging. Aan het eind van de middag hing hij ook deze keer aan de telefoon. De missie is geslaagd! Geen aantallen, maar wel een van de giganten heeft hij weten te vangen.

Vanmorgen om 8.00 uur heb ik met hem afgesproken. Afgesproken op zijn juist ondekte stek. Een vismaat die zoiets deelt met zijn vismaat is uniek. Zo'n vismaat is Jan-Willem.

De eerste jonge meerkoeten zwemmen alweer rond!

Karpers vind ik ongeacht de lengte of het gewicht prachtige vissen. Maar het is geen straf om een groter exemplaar te mogen vangen. De Hardy Trotter is deze keer dan ook niet mee, de Traditional Specimen mag vandaag uit het foudraal. Grappig, Jan-Willem heeft ook voor de Specimen gekozen. Het is verleidelijk om met onze nagelnieuwe Traditional Classic I hengels te gaan vissen, maar die moeten nog even wachten tot de sloten vol staan met waterplanten.

Misschien komt het door het vroege tijdstip (ik weet het wel zeker), maar de karpers geven niet thuis. Ik was er al een beetje bang voor. Wel een leuk water waar ik graag nog een keertje ga vissen.

De volgende stek waar we het gaan proberen is ook oorspronkelijk van Jan-Willem. Van deze stek wist ik al dat er beste karpers rondzwemmen. Twee weken geleden heb ik dat zelf nog mogen ondervinden :-) . En wat te denken van vorig jaar zomer, toen we hier beiden een paar buffels op de korst vingen! Een mooie stek, met mooie herinneringen voor ons beiden.

Jan-Willem gaat het op het midden proberen, en ik ga de kantjes afstruinen net zoals de laatste keer in het bos.

Vissen op het midden met de pen lijkt ook nu te werken, want de eerste aanbeet is voor Jan-Willem. Helaas slaat hij mis, maar de grote wegdraaiende kolk verraad een forse karper.

Niet ver bij hem vandaan krijg ik letterlijk onder het kantje een wegloper. Met ingehouden adem tik ik aan. Meteen voel ik dat het een zware vis moet zijn. De Specimen gaat langzaam rond, diep buigt het glasvezel richting het water. Niet op kracht en snelheid, maar puur op het gewicht van de karper. Als de vis uiteindelijk een meter of vier nylon door de slip heeft weten te trekken is het veel geweest. Meer was het zeker niet. Het gaat allemaal heel rustig, niet de slip van de ABU Cardinal 44, maar de hengel doet het werk. Iedere poging om te vluchten, wordt na het korte schot door de slip door de hengel in de kiem gesmoord.

Dat de karper toch nog wat reserve over heeft blijkt als Jan-Willem hem probeert te landen met het net. De karper weet uit het net te komen, en beiden zijn we heel even goed geschrokken. Gelukkig, de haak zit nog in zijn bek, en bij de tweede poging gaat alles goed.

Wat moet je hier nou van zeggen. Een oude vis, getekend met versleten vinnen waarbij vooral de staart opvalt. Een buffel met een lengte van 71 cm. Karpers wegen doe ik al jaren niet meer, zo ook niet vandaag.

Een enorme kop, de toch in het achterdeel niet dunne Specimen lijkt er een rietje naast.

Mijn tweede zwaar gebouwde karper van 2008. Geen vis van een kanaal of een meer, maar gevangen in de polder, gewoon met het pennetje!

Groeten,
Peter

7 apr. 2008

De zon gaat onder met een lach

Zondag 6 april. Vanaf vrijdagmiddag ben ik bezig geweest in onze tuin. Tweeënhalve kub zand weggekruid, een pad en een bordes getegeld.


Vanmiddag rond de klok van drie uur ben ik, na nog 400 kilo grind te hebben uitgestrooid op de plek waar straks de picknicktafel komt te staan, klaar. Klaar voor dit weekend, volgend weekend wordt er nog tweeënhalve kub grond gebracht.

Om kwart over drie zit ik in de auto, geen tuingereedschap achterin, maar een penhengel. Om 16.00 uur heb ik met Ap afgesproken ergens in een polder in Zuid-Holland. Dat haal ik niet, maar een half uurtje later dan gepland schuif ik aan bij hem langs de waterkant. Wat is het hier mooi! De hengel heb ik al bij de auto opgetuigd, maar voor ik ga vissen maak ik eerst wat foto's.


Waar de weg naar deze polder ophoudt te bestaan, slingert een modderpad verder tussen de weilanden door. Aan weerskanten ondiep, maar visrijk water. Geen recht-toe-recht-aan polder, maar vergelijkbaar met het veenriviertje bij mij in de buurt.

Ook de dwarssloten lopen niet kaarsrecht door de weilanden heen.

Een houten dam met overloop maakt het plaatje compleet. Een droompolder voor de liefhebber van de groene wereld!

Ap heeft er al ruim twee visuurtjes opzitten met twee kleine karpertjes als resultaat. De grotere zwemmen er wel, maar echt azen doen ze niet, vertelt hij me. Geeft niet, dit is de eerste visdag sinds lange tijd dat ik weer in het zonnetje zit. Alleen al van de luid schreeuwende kieviten kan ik volop genieten. Voorjaar in de polder, een mooie tijd is aangebroken. Binnen enkele weken barst het weer van nieuw leven in de polders.

Na een keer misgeslagen te hebben op een langzaam 'weglopend' pennetje, wacht ik bij de volgende aanbeet iets langer. Even denk ik aan een forse brasem of zeelt nadat ik contact gemaakt heb met de vis. Het blijkt toch echt een karper te zijn, maar dan wel een in miniatuur. In een kort tijdsbestek vang ik er acht achter elkaar. Als titel voor dit verslag speelt even 'Knollen pret' door mijn hoofd. Kleine karpertjes worden ook wel knolletjes genoemd, vandaar. Wel een goed teken, meerdere van zulke kleine en gezonde karpertjes, de karper weet zich hier met succes voort te planten en in stand te houden.

In de bermen langs het modderpad en de weg schiet het eerste onkruid omhoog.

Een ronddartelende hommel kan rekenen op veel aandacht van mijn kant. Een grappig gezicht om hem steeds voor een deel te zien verdwijnen in de kelkjes van de dovenetel op zoek naar nectar.

Na acht kleine karpertjes vind ik het wel mooi geweest, en ga nog wat rondstruinen. Niet alleen met de hengel, maar ook met de camera. Koppels ganzen vliegen over, die hebben waarschijnlijk overwinterd hier in de polder. Het wordt nu langzaam donker, tijd voor de ganzen om een rustige en veilige plek te zoeken om te overnachten. Met nog een klein halfuurtje licht voor de boeg wordt de vis actief. Eerst vooral in de sloten die haaks op de sloot staan waar wij in vissen. Nu het donker begint te worden keert de rust in de polder terug. De vis komt langzaam maar zeker de sloten uit, onze kant op.


De zon zakt nu in een rap tempo weg. Als ik aan de overkant van de sloot op de hoek waar de sloot overgaat in een andere sloot een paar karpers zie scharrelen bedenk ik me geen moment. Het pennetje wordt net voorbij de karpers geplaatst. De karpers schrikken er gelukkig niet van, maar verplaatsen zich richting het pennetje. Altijd een spannend moment. Het pennetje komt iets omhoog en loopt daarna zonder te zakken weg. Als ik de hengel hef, breekt het ondiepe water letterlijk open. Een torpedo-model karper gaat er als een speer vandoor, en zwemt de sloot in, waar hij zich vandaag de hele dag heeft opgehouden. Het blijft me elk jaar weer opnieuw verbazen hoe snel die slanke en torpedo gevormde karpers in de polder zijn. Op de valreep toch nog een mooie karper, een lekker begin van april.

Groeten,
Peter

Het verslag van zondag 6 april was al geplaatst, toen ik deze foto van Ap via de mail kreeg.

De sloot die haaks op de sloot staat waarin wij visten is hier mooi te zien. De karper is de haakse sloot uitgedrild, maar geeft nog steeds flinke weerstand.


Uitgesneden close up van de 1.25 lbs zware Hardy Trotter tijdens de dril. Medium tapered, 11,3 ft lang glasvezel, een heerlijke hengel voor de polder in het voorjaar. Voor het lichte vissen op karper in de polder, ben ik geen liefhebber van de tegenwoordig populaire slow tapered penhengels van grafiet. Geweldige hengels voor het karpervissen aan cultuurwater, maar deze missen vaak de ruggegraat, die je in de polder nodig hebt. Vorig jaar heb ik de Trotter tijdelijk met pensioen gestuurd, maar hij gaat nu toch weer regelmatig mee naar het water. Deze hengel is al bijna 23 jaar jaar in mijn bezit, en was mijn eerste echte karperhengel. Toen een heel kostbaar bezit! Een hengel waar ik vele vele uren mee achter de karper aan ben geweest. Stamt nog uit het tijdperk toen er aardappels gekookt moesten worden voor ik naar de waterkant ging. De nylon lijn die ik zondag gebruikte is Stilon 22% met een breeksterkte van 2.4 kg.