24 feb. 2008

Een mooi moment om te stoppen

Zondag 24 februari. Vandaag ga ik voor de laatste keer in dit roofvisseizoen op pad met de spinhengel. Met de Floret, dat staat vast. Het spoeltje van kleine Shimano Biomaster 1000 heb ik vanmorgen gevuld met 14% Stilon. Een zachte/soepele nylon met een breeksterkte van 1 kg, vorige week gekocht bij John Schreiner samen met wat spinnertjes voor de Floret.

Al snel blijkt dat het vandaag niet meevalt om een snoekje uit zijn rovershol te lokken met de mini spinner. Vele uitdagende plekjes worden meerdere keren afgevist zonder resultaat. Bij een bruggetje is het dan eindelijk raak. Een mini snoekje kon de verleiding van een spinnertje met een 20 mm stompblad niet weerstaan. Als ik buk om de kleine rakker te pakken schiet het spinnertje uit de muil van het rovertje.

De komende uren lijkt het of ik deze dag en het roofvisseizoen zonder snoekje zal afsluiten. Worp na worp komt het spinnertje terug zonder ook maar iets gevoeld te hebben. Had ik misschien toch niet beter de Spinmatic vijfgrammer en Pako PS lepels moeten meenemen? Nee! Ik wil gewoon nog wat ervaring opdoen met de Floret. Verschillende spinnertjes uitproberen om de mogelijkheden van dit unieke spinhengeltje te leren. Een stompe Terrible van 20 mm vist er perfect op, dat wordt straks geheid een 'killer' tijdens de zomeravonden. Een Indiana spinnertje met een blad van 21 mm doet het ook goed. Tegenvallend is de slanke Terrible met een blad van 30 mm. De topper is een spinnertje met een Colorado blad van 20 mm. Wat snort dat spinnertje lekker op top van de Floret. Ik hoef vandaag niets te vangen, secuur werpen en het binnen vissen van de mini spinnertjes aan de Floret is al een feest. Wat een heerlijk hengeltje, daar ga ik van de zomer mooie dingen mee beleven.

Het lijkt even of de kleine Colorado spinner onder water vastloopt. Gelukkig ben ik toch nog enigszins scherp na vele worpjes en visuurtjes, en ik tik aan. Geen obstakel maar een snoek, en zo te voelen een grote. Groot is maar een begrip, op een drie grammertje is elke rover bijna een feest om te vangen, ongeacht de lengte. Maar dit voelt echt groot. Man, wat gaat die Floret rond op een grote vis. Dat had ik natuurlijk laatst al bij Frits gezien, maar nu ervaar ik het zelf.

Na een dril die rustig verloopt vat ik een forse snoek achter de kop. Ik kan mijn geluk niet op!!! Het meetlint stopt pas bij 68,5 cm. Een snoek van 68,5 cm gevangen op mijn droomhengeltje, de Floret.


Na de foto, uiteraard samen met de Floret, mag zij weer zwemmen. De snoek zwemt meteen weg, maar ik moet zittend op het gras echt even bijkomen. Eerst bel ik Francine, en daarna Paul. Dit gevoel moet ik gewoon even delen met mijn vrouw en een goede vismaat.

Vissen doe ik niet meer, dit is een mooi moment om te stoppen.

Groeten,
Peter

20 feb. 2008

De mist in


Woensdag 20 februari. Na vanmorgen om 8.40 uur de kinderen naar school te hebben gebracht, heb ik een paar uurtjes tijd voor mezelf. Het is niet moeilijk om te bedenken wat ik daar mee ga doen. Na een voor mij visloze zondag en een zondag niet gevist te hebben, ben ik erop gebrand om de polder op te zoeken en het liefst natuurlijk nog een snoekje te vangen ook. Francine heeft de auto mee, dus dat wordt fietsen vandaag.

De Floret lonkt, maar mag in zijn foudraaltje blijven. Iets groter kunstaas lijkt me verstandiger op een dag die grauw en fris van start gaat. Wat zeg ik, fris, het is gewoon koud! Daar kom ik onderweg op de fiets naar de in een wazige witte dekken gehulde groene wereld snel genoeg achter! De vijfgrams Spinmatic gaat mee, samen met een doosje spinnertjes. Spinnertjes met een breed geel Colorado blad, en een met een Indiana blad in een parelmoer/witte kleur. De bladmaat is ongeveer 25 mm. Allen gemaakt door mijn vismaat Frits.

Nog steeds klein kunstaas maar toch een tikje groter dan het snoepgoed dat voor de Floret bedoeld is. De vijfgrammer is ondanks dat ik hem zelf als allround voor de polder beschouw, natuurlijk ook nog steeds een echte ultra lichte spinhengel. Een hengel waarop een kleine snoek voor spektakel kan zorgen, en waarop je een grote snoek probleemloos kunt 'mannen'. De in cobold glas uitgevoerde Spinmatic is een absoluut geweldige vijfgrammer gebleken. Een spinhengel die mij vanaf de eerste worp kon bekoren, en de fijnste vijfgrammer waar ik tot nu toe mee gespind heb.



Na een half uurtje flink doortrappen kom ik aan bij de slootjes die ik ga uitkammen met de spinnertjes. De gele Colorado spinner lijkt me wel wat, gezien de grauwe omstandigheden van vanmorgen. Een spinner met een blad dat niet zo mooi rond gaat als een Indiana spinner, en zeker niet als een Terrible spinner. Het spinnertje bonkt wel lekker op de top van de Spinmatic.



Een echte bonk op de top en een lekker op en neer wippend spinhengeltje kondigen het eerste snoekje sinds anderhalve week aan. Blijft een fantastisch gevoel.

Frits, Paul en ik maakten gedrie├źn anderhalve week geleden in de ochtend vele vele worpjes, bijna zonder een teken van leven te zien of te krijgen. Deze ochtend gaat het heel anders.



Binnen twintig minuten vang ik twee snoekjes. De tweede is een stukje groter en zorgt al voor behoorlijk wat vuurwerk. Heerlijk!

Daarna moet ik er toch echt weer m'n best voor doen. Geeft niet, ik geniet van de stilte in de witte en wazige wereld. Of het door de mist komt weet ik niet, maar zelfs geen gakkende overvliegende ganzen laten zich horen. Vissen onder deze omstandigheden heeft iets mystieks. Spookachtig, spannend en sprookjesachtig tegelijk.

Zo rond 11.00 uur begint de tijd te dringen. Nog een kwartiertje, beloof ik mezelf plechtig. Een heftig kwartiertje achteraf gezien. Na tot twee keer toe een snoek gemist te hebben, gaat de parelmoer/witte Indiana spinner aan de spinstang.



De volgende aanval is het wel raak. Geen klein snoekje zo als verwacht. Deze snoek zwemt de vijfgrammer rond tot in het kurk, en de slip laat zich even horen.

Een geweldige bonus op een ochtend die al al niet meer stuk kon. Om 11.15 uur zit ik weer op de fiets richting school en de kinderen. Woensdagmiddag zijn ze vrij, dat wordt weer een gezellige drukte van jewelste. Maar.... deze paar uurtjes kan niemand me meer afnemen.

Groeten,
Peter

11 feb. 2008

De Floret, een kort en licht hengeltje maar in staat tot grote dingen

Zondag 10 februari. Deze zondag zal de boeken ingaan als een snoekloze zondag. Niet alleen ik, maar ook m'n vismaten en vrienden Paul, die alleen de ochtend heeft gevist, en Frits zijn vandaag snoekloos gebleven. Toen we vanmorgen begonnen met vissen had ik als titel voor dit stukje, 'De drie musketiers' in mijn hoofd. Frits en ik met onze Floretjes en Paul met zijn Rapier op zoek naar de rovers.


De degen van Frits

De snoeken lieten zich soms even zien. Frits en ik hadden beiden een volger tot onder onze voeten. Ze gingen er niet voor, en van baars hebben we geen teken gezien. Wel een jagende snoek bij een duiker, maar die toonde geen interesse voor onze mini spinnertjes.

Dat de Floret in staat is om ook een grote snoek te kunnen mannen dat is vandaag toch wel duidelijk geworden. De hoofdrolspeler was geen snoek maar een karper. Helaas gehaakt in de rugvin, en natuurlijk heb je liever niet dat het je overkomt. Maar goed, het gebeurde, en het overkwam Frits. Een driegrams spinhengeltje, 12% nylon met een breeksterkte van 1 kg, daar vis je normaal gesproken niet mee op karper.

Als ik bij Frits aan kom, is het al duidelijk dat het hier geen snoek betreft. Meters nylon worden door de slip van zijn Shakespeare Sigma 025 getrokken. Tot twee keer toe moet ik het water in om de vis uit de rieten te jagen. Handig die lieslaarzen!


Dat de Floret ook onder grote druk niet vervormt, blijkt wel. Het hengeltje buigt over de gehele lengte tot in het kurk. Niet in de vorm van hoefijzer, maar tot een halve circel. Vaak lijkt het dat de (spin)hengel een parabolische buiging heeft. Als je dan later de foto's bekijkt blijkt dat de hengel net vanaf iets achter de sluiting is dubbel 'gevouwen' tot een hoefijzer. De buiging komt dan voornamelijk uit de top. Alleen onder grote druk lukt het soms de hengel tot een halve circel te laten buigen. In de praktijk, dus aan de waterkant met een bij de hengel passende lijn die de breeksterkte niet te veel mag overschrijden, lukt dat niet. De zogenaamde reserve onderin wordt dan niet benut en het gevaar van lijnbreuk loert om de hoek. De slip van de werpmolen moet dus altijd bij dergelijke spinhengels losser afgesteld worden. Vissen met een ouder model spinmolen is dan al helemaal niet aan te raden.


De drie-eenheid (de rek in de nylonlijn, de buiging van de hengel en de slip van de molen) worden volledig benut. Eigenlijk zou ik moeten schrijven de vier-eenheid, want de man achter deze hengel weet deze eigenschappen volledig te benutten.


De uitlopen worden korter en ondertussen is het ons duidelijk geworden dat het echt om een karper gaat. Niet veel later is de vis klaar voor het net. Een probleem, we hebben geen net bij ons! En dus ga ik voor de derde keer het water in om zo de karper voor Frits met de hand te landen.


Normaal gesproken zijn we niet trots op een vis die niet netjes in de bek gehaakt is. Voor deze karper, gedrild op de Floret met een dunne nylon lijn wordt een uitzondering gemaakt.


Om deze karper te landen moest alles uit de kast gehaald worden. Frits en zijn Floret hebben hun mannetje gestaan. De karper die alle kansen aangreep om de lijn te breken moest zijn meerdere erkennen in de kunde van de visser en zijn degen!

Groeten,
Peter

4 feb. 2008

De degens worden gekruisd


Zondag 3 februari. Vandaag komt Ap bij mij vissen. We gaan vissen op beschutte plekken en bij duikers onder de weg door. Niet op zoek naar winterkarper zoals de laatste keer dat we samen hebben gevist, maar op zoek naar de rovers. Watertjes met beschutting en duikers zijn in de winter hotspots voor de karper, en het zijn ook ideale watertjes om uit te peuteren met de Fair Play Floret.

Om 9.00 uur zit Ap bij mij thuis aan de koffie en ondertussen bewonder ik zijn Floret. Net zoals de mijne een custom made Floret. Ap is nog een stap verder gegaan en heeft de blank van zijn Floret geel (retro-look) laten spuiten.


Zijn Floret is ook de eerste waarop de licht gewicht nickel titanium geleide-oogjes zijn gemonteerd. Zwart gewikkeld en met een extra zwart gewikkeld biesje achter de wikkeling is deze floret een lust voor het oog.


De finishing touch is de prachtige goudkleurige duraluminium bus.

Na de koffie en even weer flink bijgepraat te zijn gaan we naar de Floretsloot; het water waar ik vorige week samen met Frits gevist heb. We hebben water dat zich via duikertjes door de woonwijken heen slingert toen omgedoopt tot 'de Floretsloot'. Alles is hier aanwezig om plezierig en onder bijna alle omstandigheden met minispinnertjes te kunnen vissen.


Tijd om onze degens aan dit water te kruisen. Geen duel, maar samen op zoek naar snoek met onze degens. Ap heeft hiervoor slechts eenmaal met zijn Floret gevist, maar heeft toen geen snoek of baars gevangen. Hopelijk gaat dat vandaag wel gebeuren!

We vissen in het zelfde water, maar elk aan een kant. Net zoals we onlangs nog bij het karpervissen tussen de kassen hebben gedaan. Aan de kant waar Ap vist liggen takken in het water, mijn kant is vrijwel schoon. Bij gebrek aan riet en waterplanten in deze periode zijn takkenbossen een ideale schuilplaats voor de kleinere rovers. Ze kunnen zich daar schuilhouden om vandaar uit een niets vermoedende prooi te belagen. Behalve een uitvalplaats bieden de takken de kleinere rovers bescherming tegen grotere soortgenoten.


De eerste rover van vandaag is dan ook voor Ap. Een snoek kan de verleiding van een klein spinnertje dat zijn rovershol passeert niet weerstaan.


Bij de volgende takkenbos is het weer raak bij Ap. Deze keer een kleiner snoekje, maar nog steeds een vis die het Floretje rond weet te krijgen.

Ap heeft het schermen met de Floret en kleine spinnertjes goed in de vingers. Even later volgt snoek nummer 3. En dan te bedenken dat ik aan de overkant slechts een tikje op mijn spinnertje heb gekregen!

Op weg naar een andere stek doen we een stukje water aan dat we vanmorgen hebben overgeslagen. Daar krijg ik de eerste serieuze aanbeet op mijn spinnertje. De Floret kromt zich, en een grote kolk verraad een beste snoek. Dan veert de Floret weer recht en krijg ik mijn nylon aan de onderkant gerafeld en zonder spinnertje terug. Het kleine spinnertje en de korte ultra lichte spinstang zijn afgebeten. Jammer, maar wel weer wat geleerd! De volgende keer misschien toch een iets langer en flinterdun staaldraadje voor het spinnertje monteren.

Na dit stukje water te hebben uitgekamd gaan we vissen op de plekken waar Frits en ik vorige week een aantal aanbeten en nazwemmers hebben gehad. Wie weet kunnen we ze vandaag wel over de streep trekken met onze mini spinnertjes. Helaas draait vandaag het gemaal en is dit stuk water behoorlijk bruin van kleur. Een groot verschil met vorige week. Toch lukt het Ap ook hier twee keer een snoek tot een aanbeet te verleiden. Een schiet los, de ander krijgt het voor elkaar zijn spinner af te happen.

Met 3 snoeken voor mijn gast ben ik natuurlijk meer dan tevreden. Maar....ik zou ook graag nog even mijn Floret willen inwijden op een snoekje. We gaan terug naar het watertje waar we vanmorgen zijn begonnen. Deze keer vis ik het 'vuile' stuk af en vist Ap langs de oever die ik vanmorgen heb afgepeuterd.


Het spinnertje langs twee takkenbossen vissend is het raak! Het Floretje gaat lekker rond, en even tikt de slip van het kleine werpmolentje. Ook mijn degen is ingewijd!

Vissen met de Floret is een feest. Het hengeltje werpt zuiver de kleinste mini spinnertjes naar de plek waar je het kleinood wilt hebben. De fijne trillingen die de kleine blaadjes van de mini spinners maken worden perfect doorgegeven. Vele worpjes zijn vandaag gemaakt, en ik ben echt onder de indruk geraakt van dit hengeltje.

Groeten,
Peter