21 okt. 2007

De polder in met Ap, Frits en Jan-Willem

Zondag 21 oktober. Vanmorgen heb ik tussen 7.30 en 8.00 uur bij ons thuis afgesproken met Ap, Frits en Jan-Willem. Geen lange visdag vandaag, Jan-Willem en ik kunnen "slechts" tot 12.30 uur vissen.
Na een kleine twintig minuutjes met de auto arriveren we in de polder. Voor we gaan vissen legt Ap zijn gele Fair Play tiengrammer die hij heeft meegenomen naast mijn exemplaar. Een mooi plaatje zo samen. Ap, Jan-Willem en ik gaan vissen met spinners, Frits gaat het met dood aas proberen.

Voor we gezamelijk aan een flinke struin en klimpartij beginnen worden een paar worpjes gemaakt.

Daarna is het balanceren over een glibberige balk om bij de stek te komen.

Met z'n vieren vissen we steeds dieper de polder in.

In eerste instantie werkt de snoek niet mee vandaag. Het zou toch niet....weer!

Jan-Willem doet het tij keren en vangt de eerste snoek van vandaag. Leuk detail, hij heeft de snoek gevangen op een eigenbouw spinner.

Snoek nummer twee is ook voor Jan-Willem!

Frits en Ap, struinend door de polder.


Behalve struinen moeten er ook heel wat hekken worden genomen.


Eenden gaan in de wieken als ze ons zien naderen en de schapen kijken op hun beurt nieuwsgierig toe als we 'hun' weiland betreden.


Ap, Frits en Jan-Willem.

Uitgebloeid!





Het blijven fantastische stokjes, die gele Fair Play tiengrammers. En ook ik mag op de foto met een snoek.

Niet veel later gooit Ap er nog een schepje bovenop, en vangt een beste snoek. Een beste snoek voor de polder, maar ook nog eens gevangen op een vijfgrammertje!

Vlak voor we helaas weer terug moeten, staat de spinhengel van Jan-Willem weer rond. Een snoek zag een smakelijk hapje, in een eigenbouwsel met een Firetiger blad.

Tijd om terug te struinen en om alle hekken nogmaals te nemen. Bij de auto's aangekomen besluiten Frits en Ap nog een uurtje te vissen in de dwarssloot. Jan-Willem en ik moeten ervandoor. Later hoor ik van Frits dat Ap daar nog een snoekje heeft gevangen, en hij er eentje achter de dode aasvis heeft aangehad. Helaas koos de snoek eieren voor zijn geld. Volgende keer beter Frits, en die volgende keer zal er wat mij betreft snel komen. Mannen, bedankt!

Groeten,
Peter

18 okt. 2007

Een ruig poldertje

Donderdag 18 oktober. Ik weet nog een verwilderd poldertje, waar gras door struiken en hier en daar bomen wordt afgewisseld. Daar ga ik vanmiddag een paar uurtjes vissen. Het doet een beetje denken aan het niet-gecultiveerde gedeelte van het Twiske, maar dan vele malen kleiner. Een natuurgebiedje dat niet afgesloten is voor publiek. Behalve kleine ondiepe slootjes is er ook wat breder water aanwezig. Net zoals de kleine slootjes is dat ook ondiep. Water wat zich bij uitstek leent om met de UL-spinhengel te bevissen.

De UL-spinhengel heb ik echter thuis gelaten. Hier ga ik vanmiddag rond struinen met de gele Fair Play tiengrammer. Tussen de reelringen en het kurk is een grijze Luxor 1 R-A geklemd. De spinnerdoos is gevuld met diamond en terrible spinners.

Het afstervende riet en het op sommige plaatsen nog groen gekleurde kroos op het water geven mooi de periode weer waarin we zijn aangekomen.

Bij de struiken en de bomen maakt de kleur groen steeds plaats voor andere tinten. De tijd voor de snoek is aangebroken!

Al struinend kom je hier van alles tegen. Het restant van een jaren geleden gekapt boompje wordt bewoond door houtworm. En nu in de herfst is het een voedingsbron geworden voor paddestoelen.

Een oud model "grasmaaier" komt nieuwsgierig een kijkje nemen.

Opnieuw alles belevend door het schrijven van dit verslagje, vergeet ik bijna te vermelden dat ik een snoekje heb weten te verleiden op een diamond spinnertje. Snoek was het hoofddoel waarvoor ik naar dit poldertje ben gereden. Achteraf gezien is het een bonus(je), na al dat moois wat ik hier mocht aanschouwen.

Groeten,
Peter

16 okt. 2007

Struinen door de polder met Robin en Frank


Dinsdag 16 oktober. Afgelopen zondag heb ik niet kunnen vissen. Vandaar geen blogverslag, en ik heb behoorlijk last van afkickverschijnselen. Die paar uurtjes vissen op zondag, het liefst in de polder, ik heb het gemist.


Morgen ga ik vissen, net zoals de kinderen hebben Francine en ik ook herfstvakantie. Ik heb onze jongens beloofd om in de vakantie met hen door de polder te struinen. Struinen langs het water, waar nu volop gesloot wordt. Op zoek naar pijpenkoppen, botten en zwanenmossels. Net als vroeger, toen ik zelf nog een kind was. De jongens vinden het prima dat ik een spinhengeltje meeneem. Boven op zolder ligt nog een eendelig vijfgrammertje van holglas, met daarop een stickertje van Hengelsport Willem uit Amsterdam. Het hengeltje ligt daar al jaren te verstoffen maar mag vandaag mee. Het doet me terugdenken aan vroeger, toen ik eerst met volglas en later met (het veel duurdere en lichtere) holglas spinde. Simpel afgebouwd, met nog van die dunne hardchrome oogjes en geen cone maar een rubberdop aan het einde van de kurkengreep.

Simpel, maar heerlijk om mee te vissen. Werpen is een genot. Dit ranke stokje laadt zoals het een echte spinhengel betaamd, en "lanceert" het spinnerje als door een catupult afgeschoten over het water.
Baars is een echte jongens vis, en de jongens vinden het prachtig. Op de vraag of ze samen met pappa's hengel en een baarsje op de foto willen wordt dan ook volmondig met ja beantwoord.

Tussen de vele kleintjes door komt er nog een fraai exemplaar een kijkje boven water nemen.

Met een tas vol (lege) mossels, botten enz, en een camera gevuld met mooie plaatjes verlaten we de polder.

Groeten,
Peter

7 okt. 2007

Ergens in een polder in Utrecht

Zondag 7 oktober. Vanmorgen stap ik even over 7.00 uur het huis van Jan-willem en Conny binnen. Snel even samen een bak koffie naar binnen werken, en dan op naar de polder. Een polder ergens in Utrecht, een polder waar ik nog nooit gevist heb.

Prachtige weteringen lonken als we de in de mist gehulde polder inrijden.

Geen penhengels maar tiengrams spinhengels, "handmade in Holland", liggen achterin.

Meerdere keren zien we ijsvogeltjes vliegen, een mooie foto maken van de Kingfishers lukt helaas niet. Vissend langs een polderweggetje met bomen gaan we bijna in kabouters geloven!

Met recht een paddestoel


De snoek gaf niet thuis vandaag. Geeft niet. Twee mannen hebben genoten van al dat moois; ergens in een polder in Utrecht.

Groeten,
Peter