30 sep. 2007

Hulde aan onze vrouwen!

Zondag 30 september. Als de weersvoorspellingen kloppen, wordt het in de middag aangenaam weer. De ochtend wordt besteed aan het gezin. Vissen is mooi, ontspannend en spannend te gelijk, maar m'n gezinnetje is mijn alles. Het is dan ook altijd schipperen om de balans te vinden. Een balans die te vaak de kant uitslaat richting vissen. Bij Jan-Willem is het niet anders. Ook hij heeft gisteren gewerkt, en brengt de ochtend door samen met zijn gezin.

Als ik bij hem rond 14.00 uur voor de deur sta is hij net zoals ik niet meer te houden. Zijn Conny is maar wat blij dat ik die chagerijn ;-) meeneem voor de rest van de middag. Niet veel later rijden we samen in de auto richting het Westland. Achterin liggen twee lichte karperhengels. In het Westland bulkt het van de karper, dat heb ik gezien toen ik daar eind augustus samen met Ap viste. Het Westland zou ook weleens een ideale plek kunnen zijn om in de winterperiode succesvol op karper te vissen. Een gebied dat stampvol staat met kassen. Fraai? Nee absoluut niet, maar al dat glas zorgt voor beschutting. Beschutting voor de visser, tijdens de koude periode. Maar nog veel belangrijker; beschutting voor de karpers. Die karpers zullen straks geheid gestapeld liggen rond de duikers en bruggetjes als de kou gaat invallen.

Eenmaal aangekomen gaat er een streep door deze winter locatie. Vanaf het huis van Jan-Willem gemeten is het een ruim uur rijden. Voor mijn gevoel was het de vorige keer korter... Den Helder op en neer gaat nog net, maar dit is te ver. Nu de nachten lengen en de dagen korten, gaat er te veel tijd verloren aan rijden. Ja, je kunt natuuurlijk in het donker weggaan en ook in het donker thuis komen. Maar.... we hebben beiden ook een vrouw en kinderen thuis! Die snappen niet dat je met zoveel water in Noord-Holland ruim twee uur in de auto gaat zitten om een paar uurtjes op karper te vissen. Ik geef het niet graag toe, maar in dit geval geef ik ze groot gelijk. Zowel Jan-Willem als ik hebben de afgelopen weken niet stil gezeten en zijn opzoek geweest naar "nieuwe" winterstekken. Ook bij hem heeft het karpervirus hard toegeslagen. De prachtige Traditional Avon die hij onlangs bij Temming heeft laten bouwen, versterkt dat gevoel nog eens.

Die Avon heeft hij natuurlijk vandaag meegenomen! Ik heb de Hardy Trotter meegenomen. Het in mei aankondigde pensioen voor deze nog steeds fantastische hengel is voorlopig van de baan. Ik ben nog steeds opzoek naar een volwaardige opvolger van de Trotter. Een hengel waarmee ik kan lezen en schrijven. Vandaar dat ik zo blij ben met de T.T. Specimen, ook een fantastische hengel. Maar voor de in het Westland rond zwemmende karpers een tikkie aan de zware kant.

Een gebied vol met karpers, dat zou een "eitje" moeten worden vandaag. Eh, mooi niet dus. Het hemelwater dat de afgelopen week naar beneden is gekomen heeft het water nog eens flink afgekoeld. Het gemaaltje dat op de sloot staat waarin we gaan vissen draait. Het water is afgekoeld, donker van kleur en in beweging. Dat laatste zou goed kunnen zijn, omdat de vis gedwongen wordt om te gaan zwemmen, of in ieder geval af en toe een vin te bewegen. Aangekondigd stabiel weer voor maandag en dinsdag werken ook in ons voordeel.

Toch zou het zeker niet zo gemakkelijk gaan zoals de vorige keer dat ik hier was. Dat is voor mij ook altijd het mooie van vissen: niets staat vast of is zeker. Wat de vorige keer werkte kan nu weleens geen effect opleveren. Vis je samen met een vismaat, dan kun je perfect experimenteren. Samen zoeken naar de sleutel tot succes. Een klein of een groot succes maakt niet uit, de voldoening als het lukt is even groot.

Jan-Willem maakt een aantal compacte voerplekjes met mais en bloodwormpellets en gaat daarna struinen langs het water. Struinend opzoek naar karperactiviteit: zeker in de zomer en tijdens braseminvasies een succesvolle manier. Ik begin statisch; ik vis ombeurten de door mij gemaakte voerplekjes af.

Een kreet verbreekt de stilte. Het is Jan-Willem hij zit vast aan een karper.

Ik gris het fototoestel uit mijn borstzak, en kan als ik bij aankom nog een paar aktie plaatjes schieten.

De eerste van vandaag is binnen. Mooi dat hij voor Jan-Willem is!

Mijn voerplekjes leveren geen karper op, maar wel een beste giebel. Even denk ik het zelfs met een klein schubkarpertje aan het glasvezel te hebben.

Struinend vissen werkt beter, want de tweede karper van vandaag is ook voor mijn vismaat. Dit keer een vis van formaat met een prachtige oranje staart en vinnen.


Na een losser op een van de voerplekjes ga ook ik struinen. Beweging in de oever en een fijn bellenspoor verraden vis. Een azende vis, die de haak voorzien van twee maiskorrels niet kan laten liggen. Het pennetje verdwijnt onderwater in het bellenspoor. Seconden later sta ik langs het water met een diep gebogen hengel. Mijn laatste karper van september 2007, en wat een mooie vis. Ook onze gezamelijke laatste karper van vandaag, een prima afsluiter van een heerlijke maand.

Groeten,
Peter

26 sep. 2007

Terug onder de bomen, aan een "nieuw" water

Woensdag 26 september. Na het eten vanavond ga ik een poging wagen aan een cultuurwater. Een uitgestrekt water dat zich voornamelijk door een parkachtige omgeving slingert. Dit zou wel eens een prachtige plek kunnen zijn om de aankomende winter op karper te gaan vissen. Met nog een klein uurtje daglicht tegoed arriveer ik aan het water. De 10ft en 1Lbs zware penhengel van grafiet die ik de afgelopen winter ingezet heb is het "wapen" voor vanavond. Vissen onder de bomen schreeuwt om korte hengels, en dit water is omringd met bomen. Hier zou ik me de aankomende winter weleens goed kunnen vermaken. Karper zwemt er rond, dat staat als een paal boven water. Ik ben nieuwsgierig naar de hier rondzwemmende vissen. De lengte is niet belangrijk, maar wel de conditie waar de vissen in verkeren. Dressuur vind ik geen probleem, juist een uitdaging. Maar zwaar beschadigde vissen vangen, zoals die bijvoorbeeld vaak rondzwemmen in (betaalde) karperputjes zie ik absoluut niet zitten.

Alles klopt hier: het water bevind zich op een half uur met de auto van ons huis, er zwemt karper, voldoende beschutting en bruggen en bruggetjes zijn aanwezig. Op sommige plekken wordt het water ook nog behoorlijk breed. De diepte op de brede stukken ben ik zeer nieuwsgierig naar, maar dat komt de volgende keer. Op de bredere stukken zie ik mezelf in gedachten al zitten achter twee glasvezel hengels, voorzien van ABU Cardinal's 44.... Tussen de ABU's en het startoog van de hengel wakertjes gerold van aluminium folie.... Maar goed, weer terug naar de orde van deze avond: vissen met de pen onder de bomen.

Onder twee bomen heb ik voerplekjes gemaakt. Wild met aanbeten is het niet vanavond. De karpers houden zich zo te zien op in het midden van het water. De drukte van de zomer en de nazomer zijn daar hoogstwaarschijnlijk de oorzaak van. In het donker komen de vissen dan toch onder de kant. Een kant afgezet met een houten beschoeiing, wat dit water nog aantrekkelijker maakt! Belletjes en walmen kondigen visactiviteit aan. Het gele puntje (avond uitvoering van het bekende Drennan pennetje) schokt. In de polder of aan een cultuurwater, het maakt niet uit, dit is en blijft spannend. De vis keurt als het ware het aas. Zeker aan cultuurwater schieten karpers soms met een noodgang weg, als zij het niet vertrouwen. Het pennetje loopt rustig weg, de vis heeft het aas goedgekeurd. Met een korte tik zet ik de haak. Hard aantikken is nooit nodig als je zo dicht onder het kantje vist, maar zeker onder bomen onverstandig. De 'slanke' slowtaper klapt bijna dubbel als de karper ervandoor gaat. In de polder ben ik geen liefhebber van slowtapers, ze missen vaak de ruggegraat om een karper te sturen of te stoppen. De karpers op cultuurwater zijn lang niet zo sterk als hun wilde of verwilderde soortgenoten. Maar meestal is ook de ruimte aanwezig om te drillen, en is het water vrij van obstakels.

Na een echte hoepeltje-rond-dril schuif ik het net onder de karper. Als ik de karper op het gras neer leg, valt me meteen zijn schubbenpatroon op. Geen mooi/strak schubben patroon, maar meer een legpuzzel die in elkaar geschoven is. Gelukkig zijn het geen beschadigingen, ontstaan door een eerdere ontmoeting met een visser. In dat geval zie je in een strak schubben patroon vaak een aantal grotere of afwijkende schubben zitten. Een soort van litteken. In de vissersmond wordt de karper hier voor me op het gras, ook wel een warrel schub genoemd.

De bek van de karper ziet er gelukkig ook mooi en gaaf uit. Geen grijze plekjes, vergroeiingen of littekens. Nog even snel meten, en dan weer zwemmen. Het lint geeft 65 cm aan. Gezien de aard en de leeftijd van het water zwemmen hier geheid nog grotere vissen rond.

Het blijft bij een karper vanavond. Komt ook omdat ik in het donker nog wat heb rond gestruind zonder de lijn nat te maken. Het ziet er hier goed uit, dat beloofd wat voor de winter.

Groeten,
Peter

24 sep. 2007

De herfst is begonnen

Zondag 23 september. Vanmorgen loopt mijn wekker om 5.00 uur af. Een dagje vissen in de Anna Paulowna polder onder Den Helder staat op het programma. Niet alleen, want als ik daar even voor 7.00 uur arriveer staan Bas, Frits en Paul daar op me te wachten. Nog één keer vissen op boerenkarper. Nu de tijd van onstuimig weer is aangebroken loopt het boerenkarperseizoen op zijn eind. Karper kun je het hele jaar door vangen, zeker aan cultuur- en sierwater. De wilde- en boerenkarpers lijken wel te stoppen met azen als de koudere periode definitief aanbreekt. Alles gaat op een laag pitje, om pas rond maart weer langzaam op te starten. Zo rond november lijkt het dan ook als of er geen karpers in deze polder zwemmen. Dat het waterpeil kunstmatig verlaagd wordt doet er ook al geen goed aan.

Nog 1 keer samen met vismaten in 2007 een ontwakende polder betreden... het is nu officieel herfst en je merkt het ook gewoon. Ondanks dat het vandaag een mooie nazomerdag is voorspeld proef je het najaar dat in aantocht is. Tijdens onze wandeling dieper de polder in zien we kleine scholen visjes op gejaagd worden. Baars! De baars is duidelijk los. De visjes springen alle kanten op in de hoop te ontkomen aan de stekeldragers. Voor m'n gevoel ben ik er nog niet aan toe om de karpers in de polder nu al met rust te laten, maar het baarsgeweld doet me stiekem verlangen naar de ultra-lichte spinhengel.

Eenmaal op de plek van bestemming aangekomen worden onze hengels een aantal meter van het water af opgetuigd. Verspreid over een aantal honderden meters worden voerstekken gemaakt langs en bij uitdagende plekjes. Tijd om te gaan vissen, de nevel zal spoedig door de warmte van de opkomende zon verdwijnen. Niet veel later zitten we op geruime afstand van elkaar tussen het gras.

Aanbeten krijgen we vandaag genoeg. Niet van karper, maar van de grote platten. Overal zie je de puntige vinnen het wateroppervlak doorsnijden. Van karper aktiviteit geen spoor te zien! De 410 cm lange Fair Play grafiet Medium van Paul die verderop vist staat regelmatig onder spanning. Slipgeluid doorbreekt helaas de stilte niet, het zijn allemaal brasems die ons voer hebben gevonden. Ook ik vang vandaag een flink aantal mooie platten (want mooi zijn ze hier in deze polder). Brasem en karper, ze lusten hetzelfde aas, en horen beiden thuis in de polder. Vervelend? Nee hoor, het hoort erbij, net zoals de meerkoeten die zo graag onze voerplekjes ontdoen van al dat lekkers. Een brasem verdient hetzelfde respect als een karper.

Ik besluit het voorin te proberen, en Bas en Frits gaan de andere kant op naar achteren. Onderweg stuit ik op tekens van de herfst, prachtige paddestoelen steken hier en daar boven het gras uit. Paul komt later ook mijn kant op, zijn net blijft net als het mijne droog.

Donkere polderbrasems zorgen ervoor dat we vandaag niet doelloos naar onze pennetjes zitten te staren. Ik kan het niet laten om een plaatje te schieten van een van de brasems die weg zwemt, nadat ik hem zojuist heb terug gezet.

Een boerenkarper zit er voor een van ons vieren niet in vandaag. Het laatste uurtje wordt er behalve gevist ook nog wat bijgepraat. Altijd leerzaam en natuurlijk ook leuk om te zien hoe en waarmee je vismaat vist.

Zelf ga ik nog even in de buurt van Frits vissen. Een mooi beeld hoe Frits een aantal meters vanaf het water in het gras zit. Om 13.00 gaan Bas en Frits richting huis. Met mijn hengel al in het foudraal ga ik nog even bij Paul kijken. Ik zie hem nog een aantal fraaie opstekers en weglopers krijgen. Een ding hebben ze gemeen, de "schuldige" is een brasem. Samen lopen we niet veel later de groene wereld uit.

Het zit erop wat de karper betreft in de polder. Aankomende zondag ga ik waarschijnlijk voor de laatste keer in 2007 de polder in met de penhengel. De tijd voor de rovers is aangebroken. Mezelf kennende zal ik het karpervissen niet kunnen laten, en zal er af en toe een sier of cultuurwater opgezocht gaan worden. Ik kijk met veel plezier terug op een prachtige en meer dan geslaagd karperseizoen in de polder. Alleen, maar ook zoals vandaag en de andere keren samen met m'n vismaten. Mannen allemaal bedankt, voor de oprechte vriendschap en natuurlijk de mooie polders waar ik samen met jullie de karper mocht bevissen!

Groeten,
Peter

16 sep. 2007

De polder in met Frits, Jan-Willem en Paul

Zondag 16 september. Vandaag is het eindelijk zover. Frits, Jan-Willem en Paul komen naar mij om te vissen op wilde karper in de polder. Om 8.00 uur hebben we afgesproken bij mij thuis, maar alle drie de mannen zijn ruimschoots te vroeg. Genoeg tijd om een bakkie te doen en even bij te praten.

Om even over 8.00 uur rijden we met twee auto's richting de polder. "Mijn" polder, en ik vind het fantastisch om deze keer gastheer te zijn voor de mannen uit Den Helder. Voor Frits en Paul is het dan ook de eerste keer dat ze gaan vissen in deze polder. Jan-Willem is van het voorjaar al een keer met me mee geweest.

Ik had al aangekondigd dat we vandaag echt moeten lopen om op de plek van bestemming te komen: de diep in de groene wereld verborgen poldervaarten, waar ik de afgelopen twee zondagen gevist heb. Het begint al goed als ik m'n vinger openhaal aan het prikkeldraad. Mannen, hier zijn geen fietspaden of hekken die geopend kunnen worden... struinen, struinen en klimmen door de polder!

Nu de tijd is aanbroken dat het sloten weer begint, ga ik in gedachten terug in de tijd. De tijd dat ik nog op de lagere school zat, en met mijn vriendjes de waterkant afstruinde opzoek naar opgebaggerde pijpenkoppen, botten en noem het maar op. Ik weet nog dat we een dode snoek vonden en die onder een paar grasplaggen lagen. Regelmatig werd er dan gekeken hoe het met onze buit stond. Zo leerde ik ook dat een snoek een schedel heeft die uit beenplaten bestaat. De kaken gevuld met tanden werden eerlijk verdeeld.

Vandaag loop ik ook door de polder met vrienden. Het gevoel en de spanning van toen zijn er nog steeds. Op een van de weilanden die we oversteken staan we oog in oog met een loslopende stier. Een grote kop, opgesierd met een blinkende ring door de neus, kijkt onze richting op. Spannend? Ja zeker!

Het weer vandaag is zeker niet onaangenaam, maar de geur van de herfst hangt al in de lucht. Het zal ook niet lang meer duren en dan is het over en uit met de karpers hier in de polder. Langzaam aan zakken ze af naar de diepere gedeeltes van de polder, om zich daar op te maken voor de koudere periode.

Nog twee hekken en dan zijn we er. De mannen zijn zo te zien onder de indruk, bij het aanschouwen van de omgeving waarin we vandaag gaan vissen. Leuk om te zien. De wind staat recht over de vaart heen richting het diepe stuk waar de vaart dood loopt. Het voedsel van de karper wordt door de wind ook deze richting opgeblazen. Hier worden dan ook onze hengels uit hun foudralen getoverd. Nu het kouder wordt is de kans sowieso groot dat er karper aanwezig is op dit stuk.


Paul, Frits en Jan-Willem beginnen met vissen op het diepere stuk. Ik ga richting het ondiepe gedeelte halverwege de polder. Om te vissen, maar ook om een aantal voerplekjes aan te leggen voor mijn gasten. Doen de karpers het niet op het diepe deel, dan kunnen we het straks hier gezamelijk proberen.


Paul zit het dichtste bij mij in de buurt.


Als ik zijn penhengel in een bocht zie leg ik de mijne op het gras neer om zijn kant op te gaan. Al snel is het me duidelijk dat het geen karper maar een grote platte is die de commotie veroorzaakt. Terug naar mijn penhengel dan maar. De wind die ondertussen aan kracht wint, maakt het er niet makkelijker op. Jammer, want bij windstil weer kun je hier bijna altijd wel karper aktiviteit zien.

De eerste aanbeet die ik krijg komt dan ook uit het niets. Duidelijk geen brasem, voel ik als ik de hengel hef. De karper boort zich het riet in en lost de haak. Dat is balen, juist vandaag nu de karper niet echt meewerkt! Maar ze zitten hier (op het ondiepe gedeelte) dus nog wel. Een kwartier later sta ik weer met een bijna ronde hengel. 'Paul, Paul, ik heb er een', schreeuw ik in zijn richting. Paul en Jan-Willem komen daarop mijn kant op. Dit keer gaat het wel goed, en kan ik Paul een echte wilde karper laten zien.


De wildebras gaat na de foto terug het water in. Met z'n drieen praten we over hoe, waar en waarmee te vissen.


We besluiten het hier te proberen. Frits blijft zitten waar ie zit. Van hem hoor ik later dan ook dat hij voldoende aktiviteit op zijn stek had. In het voorjaar, toen Jan-Willem hier was, was het vooral op het ondiepe gedeelte te doen. Vandaag gaat er hier achteraf veel vistijd verloren. We zien uiteindelijk wel karpers, maar het lukt ons niet ze voor ons aas te interesseren. Ook de vers gespitte wurmen lokken geen aanbeet uit die doorzet.

Paul en ik besluiten om even bij Frits te kijken. Maar goed ook, want onderweg zijn we er op afstand getuige van hoe Frits een karper drilt. Mooi, mooi, mooi. Nummer twee van vandaag is binnen.


Frits blijkt wel genoeg leven te hebben boven zijn voerplek, maar heeft wel bijna een complete maaltijdschijf aan de karper moeten voorzetten!


Wat wij verderop ook al een paar keer dachten te zien klopt dus, ze zitten op natuurlijk aas. De temperatuur is, al zou je het door de wind niet echt zeggen, behoorlijk opgelopen. Met z'n vieren op het ondiepere gedeelte vissen is daarom een voor de hand liggend besluit. Ondiep water warmt sneller op dan dieper water! In de koudere periode koelt dieper water weer minder snel af als ondiep water. En daar kunnen we dichter bij elkaar maar ook tegenover elkaar vissen. Een dam met duiker doet voor de boer dienst als korte route naar zijn andere weilanden.


Bijna tegenover Frits haak ik op de valreep van vandaag toch nog een karper van formaat. Flink wat meters nylon worden door de slip heen getrokken. En voor Frits richting de dam loopt om mijn kant op te komen maakt hij bovenstaande foto.



Gelukkig gaf de polder vandaag tijdelijk een paar van zijn schatten prijs. Prachtige, oersterke wilde karpers, vooral de laatste. Ik had de mannen zo graag zo'n vis gegund. De vistijd voor vandaag is helaas bijna op. Frits moet naar een verjaardag, en er rest ons nog een flinke wandeling terug en hem ook nog een uur met de auto. Om 14.00 uur moeten we echt stoppen. Gevoelsmatig zat er nog wel een karper voor ons in het verschiet, al zou het moelijk blijven. Het is hoe dan ook een mooie (vis)dag geweest. Samen uit samen thuis, en ik ben heel heel erg blij dat Frits vandaag hier was. De wandeling en klimpartij terug is een kopie van de heenweg. Met een verschil dat ik mijn camouflage broek heb afgeschreven. Nee, niet de stier was de schuldige maar het prikkeldraad. Mannen bedankt!

Groeten,
Peter

9 sep. 2007

September is een heerlijke maand

Zondag 9 september. Na het vissen met de korst gisteren heb ik vandaag weer veel zin om te gaan struinen met de pen. Vissen ga ik in de polder waar ik ook vorige week zondag gevist heb. Het is vandaag een stuk mooier wat het weer betreft, minder wind en geen dreigende luchten. Onderweg ben ik dan ook een aantal keer gestopt om wat foto's te maken. Wandelend over de dijk langs de ringvaart met slechts een schoudertasje, landingsnet en een penhengel. Meer heeft een struinende karpervisser niet nodig.

Rechts van mij ligt een ingepolderd meer. Links de ringvaart en het hoger gelegen "oude" land aan de overkant van de ringvaart. Aan de overkant lopen schapen die, nieuwsgierig geworden, even komen kijken.


Geen weelderige begroeiing hier, maar wel af en toe kleine paarse bloempjes op het water langs de oever.

De weilanden worden onder de polderdijk via slootjes gescheiden. Deze slootjes gaan op de dijk over in hekken. De slootjes worden via een gemaal op peil gehouden, dat verderop langs de ringvaart staat.

In de ringvaart zwemmen karpers, ik heb ze in flinke getalen gezien tijdens de paaiperiode. En ook nu stuit ik al wandelend op karperactiviteit. Toch ga ik verder, dieper de polder in. Daar liggen brede vaarten op mij te wachten. En zoals ik vorige week al schreef, het is een afgesloten water.

De hier rond zwemmende karperpopulatie zou ik niet als echte boerenkarpers willen omschrijven. Vandaar dus wilde karper. Afstammelingen van de oorspronkelijke boerenkarpers, zoals die nog in de Anna Paulownapolder voor komen.

Op de plek van bestemming aangekomen ga ik eerst op m'n gemak voeren. Gewoon blikmais, maar bloedpellets doen het hier ook heel erg goed.

Alle ingredienten voor een topdag hangen in de lucht. En dat zou vandaag ook blijken. De eerste karper (tevens de grootste van vandaag) doet mij even vermoeden veel groter te zijn. Een genot om te drillen op de nieuwe glashengel. Wat me ook is opgevallen is dat het prima vissen is met de oudere modellen werpmolens onder deze hengel(s). Want wat een buffer heeft deze hengel. Een enorme demping, maar wel met voldoende ruggegraat om de karper te kunnen stoppen of te sturen. Uiteraard moet je op karper vissen met een werpmolen met een goede slip. Nou de slip van de ABU Cardinal 44 is goed, en komt onder de proggesief buigende (kracht distribuerende) glashengel helemaal tot zijn recht.

De karper heeft het glasvezel rondgezwommen en trekt een aantal meters door de slip. Dit is waarom ik ooit op karper ben gaan vissen. De enorme kracht die deze vissen aan de dag leggen. Diep buigende hengels en krijsend slip geluid. Prachtig.

De nieuwe hengel leer ik ook steeds beter kennen en waarderen. Eenmaal in het net blijkt de karper "slechts" 64 cm te zijn.



De tweede karper die ik vang is kleiner. De eerste karper had duidelijk een knik achter de kop, maar deze niet. Een taps toelopende snuit op een bijna cylindrisch gevormd lijf. Een vis die snelheid en kracht uitstraalt.

Vandaag heb ik me meer dan prima vermaakt in een prachtige polder. September is in de regel dan ook een heerlijke maand.

Vijf karpers en een brasem van 51 cm(!) zijn tijdelijk op het droge bewonderd. Een mooi resultaat in een fantastische omgeving.

Groeten,
Peter

8 sep. 2007

Even struinen met de korst


Zaterdag 8 september.Vandaag ben ik vrij! De middag en de avond ga ik met Francine en de kids naar de Volendammer kermis. Vanmorgen even twee uurtjes met de korst gevist .




Even lekker struinen langs met kroos bedekte sloten, op zoek naar karper. Die verraden zich door smakgeluiden en bulten onder het kroos. De korst wordt zowel op het kroos als in de open stukken te water gelaten.



Een geopende karpermond gaat door het kroos richting mijn korst. Geen grote vis, maar spanning en sensatie genoeg. Twee uurtjes vliegen voorbij.



Tijd om te gaan, morgen is er weer een dag. Maar dan met het pennetje en blikmais in een andere polder.

Groeten,
Peter

2 sep. 2007

Hollands Glorie

Zondag 2 september. Vanmorgen lekker uitgeslapen, en na het ontbijt heb ik een van mijn mooiste ABU Cardinal 44 werpmolens een onderhoudsbeurtje gegeven. Nieuw vet en olie en mooi opgepoetst, die kan er weer een jaar tegen. Meteen de nylon ook vervangen voor 22 % Original Stren in de bekende gele kleur. Een zachte slijtvaste nylon, die heerlijk "knoopt". Deze 44 zal voortaan onder de Specimen glashengel hangen.

Pas om 15.00 uur pakeer ik de auto onder de dijk van een ringvaart. Als ik uitstap hangt er een dreigende lucht boven de groene wereld. Er wacht mij een flinke wandeling, hopelijk blijft het droog. Een flinke wandeling waarbij behoorlijk wat hekken moeten worden genomen. Het hek dat toegang verleent tot het eerste weiland is een gewoon hek. De andere hekken die ik moet nemen dienen als afscheidingen tussen de weilanden, en zijn getooid met prikkeldraad. Niet een echt aangename wandeling dus. Maar meer dan de moeite waard, want achterin deze polder lopen een drietal mooie vaarten. Aangekomen bij een van de laatste weilanden word ik nieuwsgierig begroet door een groepje puberende kalveren, door de boer ook wel pinken genoemd.

Bij de eerste poldervaart aangekomen sta ik even stil voor ik ga voeren. Altijd weer fijn terug te zijn in het domein van de wilde karper. Een zichzelf in stand houdende populatie karpers, slank en langwerpig gebouwd en in staat een enorme hoge snelheid te ontwikkelen! Dat heeft Jan-Willem ook mogen ervaren toen hij hier afgelopen April samen met mij viste. De Specimen glashengel was toen ik vorige week bij Ap viste een tikkie aan de zware kant. Hier is hij op zijn plaats.

Heerlijk om zo in de stilte en de rust van een oer Hollandse polder te vissen op oerhollandse karpers. De wind is te krachtig voor mijn ondertussen vertrouwde Drennan pennetje, en dus monteer ik een Van Eik pennetje. De vijf voerplekjes gemaakt van blikmais ga ik om beurten af vissen. Jammer dat Jan-Willem niet mee is, want dan zouden we na het voeren eerst samen koffie drinken voor we beginnen met vissen.

Zo gefotografeerd is de wilde karper een bijna "eindeloze" krachtpatser

Als de met mais beaasde haak te water is gelaten op het eerst gemaakte voerplekje duurt het niet lang of er komt beweging in het pennetje. Het pennetje loopt langzaam weg. Het glasvezel gaat werkelijk rond onder dit geweld, en de slip van de ABU 44 krijst. Wat een kracht, wat een explosie, dat kan alleen maar een wilde karper zijn. Iedere keer blijft het me weer verbazen dat deze relatief kleine karpers zo sterk zijn. Wie het met een 70 of 80 cm + wilde karper aan de stok krijgt, zal niet weten wat ie meemaakt. De vis blijkt na meting 62 cm, een prachtige wilde karper. Eén brok spieren.

69 cm spieren, geen grammetje vet, geen schub verkeerd

Op het volgende voerplekje zo'n dertig meter verderop duurt het (gelukkig) iets langer voor ik beet krijg. Deze karper gaat nog een tandje over de eerste heen, in kracht maar ook in lengte. Een slanke vis van 69 cm, geen schub verkeerd en geen beschadiging waar dan ook, maakt voor de eerste keer kennis met de wereld boven water.

Volgende keer neem ik zeker een thermosfles met koffie mee, want wat is het lekker om na de vangst van zo'n karper even na te genieten met een bakkie troost. De moeite die ik heb moeten doen om op de stek te komen wordt vandaag dubbel en dwars beloond. Ik vang nog 4 wilde karpers en twee flinke brasems. Alle vijf de voerplekjes hebben vis opgeleverd. Van de 4 karpers die ik nog vang is er slechts een groter dan 60 cm, de andere drie zijn een stuk kleiner. Zulke karpertjes zouden voor heel wat vuurwerk zorgen op een Avon. Zelfs de Specimen gaat hoepelrond op zo'n vuurpijltje.

Een van de vuurpijltjes op een bedje van mals poldergras

Rond de klok van zevenen tuig ik de hengel af, om daarna vergezeld van een motregentje struinend en klimmend door de polder richting auto te gaan.

Groeten,
Peter