26 aug. 2007

Te gast bij Ap tussen de kassen op het Westland

Zondag 26 augustus. Vandaag ben ik uitgenodigd door Ap om in het Westland te komen vissen op karper. Voor de verandering niet vroeg in de morgen, maar pas om 12.00 in de middag. Na wat perikelen met de pratende Miep (het navigatie systeem) kom ik wat later dan bedoeld op de afgesproken plek in de polder aan. Een polder die bestaat uit heel veel slootjes, omringd door kassen. Als ik achter Ap aanrijd naar de slootjes waar we straks gaan vissen, zie ik ze al: karpers, slurpend onder de oever op zoek naar alles wat eetbaar is.

Waar we onze auto's parkeren ziet en ruikt het gewoon naar karper. Hier gaan we dan ook vissen, begrijp ik van Ap. En als Ap me vertelt dat hij hier van het voorjaar een keer dertien karpers heeft gevangen op 1 dag, ben ik helemaal niet meer te houden.

Maar voor we gaan vissen laat ik Ap mijn Traditional Specimen zien. Nieuw glas, maar wel met de vertrouwde eigenschappen en kwaliteiten van "oud" glas. Zo te zien (ik weet het wel zeker) vindt hij het een mooie hengel. Ap gaat vissen met zijn 30 jaar oude Fair Play van geel glas, en ik met de Specimen.

Het Westland staat behalve om zijn kassen bekend om de enorme populatie giebels die er rondzwemmen. Mijn eerste Westland-vis is dan ook een giebel. De volgende ook, maar dan krijg ik het aan het glas met een tegenstander van formaat.

Ap heeft het mooi vastgelegd met zijn camera. Beginnend vanaf het moment dat ik nog "ontspannen" tussen het gras en en het riet zit...





... tot het moment dat ik samen met 65 cm Westlandse schubkarper op de foto kan. Prachtig Ap, ik ben heel blij met deze foto's.

In het volgende slootje wat we aandoen, vangt ook Ap een giebel.



Herman, een kennis van Ap woont in het Westland en komt even langs om te kijken hoe we het ervan af brengen in zijn polder. We raken aan de praat, en Ap en ik vergeten zelfs even dat we aan het vissen zijn.


Tijd om eens wat te gaan struinen langs de sloot waar we zijn begonnen.


Struinen werkt, en op een ondieper stuk van de sloot ,waar de zon vrijspel heeft ,vang ik een aantal karpers.


Ik terug wandel naar Ap, en vertel hem dat ze achterin "zitten". Ap gaat met me mee naar achteren.


Onder het toeziend oog van Ap's camera los ik eerst een mooie karper. Jammer van de vis, maar het heeft wel een mooi plaatje opgeleverd dat Ap tijdens de dril heeft gemaakt. Hierna vang ik nog een kleiner exemplaar. Bij Ap is het nog stil, op een aantal aanbeten en flink wat bellenplakaten rond zijn pennetje na dan.

Terug op de plek waar we begonnen zijn is Ap aan de beurt. Na eerst een losser tijdens de dril, is het daarna wel raak.





Een visser met een meer dan verdiende karper.

We besluiten niet meer te verkassen, en tot het donker door te vissen op deze plek. Nu zitten we ook dichter bij elkaar en is het tijd om wat te kletsen en na te genieten. Een kleine karper zwemt de Specimen aan het eind van avond nog een keertje rond, en komt zelfs nog even het water uit. Een mooie afsluiter van een fantastische visdag in het Westland. Ap, ik heb genoten, bedankt voor de uitnodiging, het aangename gezelschap en de prachtige foto's!

Groeten,
Peter

19 aug. 2007

Met geen pen te beschrijven

Zondag 19 augustus. Vanmorgen hebben Jan-Willem en ik om 6.30 uur afgesproken in de polder. Het is een geweldige ochtend geworden, waarin we samen acht karpers (Jan-Willem vijf stuks!) hebben gevangen op de korst. Mooie vissen, met als uitschieters beiden een exemlaar van 78 cm. Een ochtend zo mooi dat ik besloten heb een aantal foto's het woord te laten doen.






Groeten,
Peter

13 aug. 2007

Met de korst op de begroeiing

Zaterdag 11 augustus. Na het avondeten heb ik met Jan-Willem afgesproken om op karper te vissen in een polder bij hem in de buurt. Als ik de polder in rijd, geloof ik bijna mijn ogen niet: het water is zo goed als dichtgegroeid. Tussen de begroeiing zijn gelukkig nog een aantal open plekken. We besluiten de hengels uit de foudralen te halen en een poging te wagen.

Al snel blijkt dat vissen met de pen en mais een kansloze onderneming wordt. De karpers liggen tussen de begroeiing te slurpen, en wier maakt het vissen op de bodem in de open stukken er niet gemakkelijker op. Jan-Willem vangt een brasem in een van de "gaten", maar daar blijft het bij. Gelukkig heeft hij behalve mais ook brood meegenomen! Vorig jaar heb ik samen met Frits, onder vergelijkbare omstandigheden, ook karpers op de kant gekregen met de korst. Toen was korstvissen de sleutel tot succes.

Ombouwen dan maar, onze pennetjes, de loodjes en de kleine haakjes worden vervangen door slechts een grote haak. Wel hebben we onze twijfels wat betreft het gebruikte materiaal. Dat zijn Traditional Specimen penhengels, en Shimano 2500 molentjes volgespoeld met 22% nylon. Normaal gesproken zouden we niet met dergelijk materiaal gericht met de korst op de begroeiing gaan vissen om karpers te verleiden... Voor dit werk heb je minimaal een 2 Lbs hengel (van glasvezel!) nodig, en is een 5000 model werpmolen. De nylon lijn mag dan gerust 28 of maar liever nog 30% zijn.

Ook vanavond blijkt dat korstvissen de sleutel tot succes is. Onder de overkant plaats ik de korst vlak voor een slurpende karper boven op de begroeiing. Gelukkig schrikt hij niet, en gaat vrolijk verder met waar hij mee bezig was. De korst wordt ondekt, en genomen. Ik tel tot drie en zet de haak. Een korte maar heftige dril volgt, waarbij de karper geen lijn mag nemen. Een mooie torpedo van een centimeter of 60, helemaal top.

De volgende karper die ik spot, ligt in een klein gat tussen de begroeiing. Deze vis is een stuk groter dan de eerste. De korst werp ik zeker een meter over de karper heen, en trek hem dan voorzichtig over de begroeiing heen richting de vis. Even zakt de vis, maar blijft wel in het gat. De korst drijft richting de waterplanten, maar niet door de wind: de karper duwt/blaast hem vooruit! Een enorme toeter gaat open en de korst is verdwenen. De Specimen gaat hoepelrond onder het geweld van de karper. Ik schreeuw naar Jan-Willem dat het nu echt menens is. Er is bijna geen houden aan, en karper trekt zelf een paar meter door de bijna dichtgedraaide slip heen. Toch heb ik geen enkel moment het gevoel deze vis te verspelen. Samen met een berg waterplanten schept Jan-Willem de karper. Deze meten we wel, en met 73 cm een prachtvis. Dit is weer mijn eerste grote karper sinds een aantal weken. Dat komt uiteraard door de uitstapjes met de spinhengel, maar toch - de laatste weken verkeerden de karpers voor mijn gevoel in een dipje. Het is ook de eerste grote karper aan de nieuwe penhengel.

Als het begint te schemeren, lijkt het alsof de karpers er genoeg van hebben vandaag. Het slurpen is gestopt. Wij besluiten ook te stoppen, en drinken samen een biertje bij mijn auto. Morgenochtend om 6.00 uur keren we terug, besluiten we.


Een leerzame ochtend


Zondag 12 augustus. Vannacht heb ik amper een uur kunnen slapen. Om 5.00 uur gaat de wekker. Koffie, koffie.... Als ik om 6.00 uur in de polder bij Jan-Willem arriveer, blijkt dat ook hij niet heeft kunnen slapen.

Voor we gaan vissen drinken we samen nog twee koppen koffie. De polder is bedekt met een prachtige sluier van waterdamp, het levert een aantal prachtige plaatjes op.

De karpers zijn weer begonnen met slurpen, en de zon laat zich al snel zien.

Vandaag hebben we een grote fout gemaakt, waar we de prijs voor moeten betalen. Een prijs die bestaat uit het vroegtijdig verlaten van de polder. We hebben drie zware karpers verspeeld. Dom, dom, dom, beiden hebben we gevist met het materiaal wat we gisteravond gebruikten. Dat stond klaar na gisteravond, en blijkt nu veel te licht! Een klein exemplaar weet ik te landen, maar we besluiten te stoppen.


Glasvezel beul

Maandag 13 augustus. Vanavond ga ik terug, helaas kan Jan-Willem niet mee. Vergezeld van mijn 2 Lbs glasvezel beul rijd ik naar de polder. Vanmiddag heb ik sterke haken gekocht, en de ABU Cardinal 77 uit de vitrine gehaald. Die ABU Cardinal 77 is volgespoeld met een slijtvaste nylon van 28%. Van subtiel en licht vissen is geen sprake, maar de omstandigheden en de aanwezige karpers vragen om zwaar materiaal.

Vanavond kon dat materiaal voor mij niet zwaar genoeg zijn. Een enorme karper zag wel brood in de aangeboden korst. De karper liet mij alle hoeken van de sloot zien. Een sloot die geheel bedekt is met kroos en vol staat met begroeiing. De hengel kreeg er flink van langs. Onder de top verdween de lijn in een hoek, ontstaan door het gewicht van de waterplanten op de lijn. 28% nylon en een werpmolen met metalen spoel met een potlooddikke as heb je hier gewoon nodig.

Samen met de glasvezel beul mag ik op de foto met een beul van een karper. Een zware, oude en sterke vis van 75 cm. Gelukkig zijn we gisterochtend zo verstandig geweest om te stoppen met vissen. De kater van gisteren is na vanavond verdwenen!

Groeten,
Peter

7 aug. 2007

Van 20.00 tot 21.30

Dinsdag 7 augustus. Vanavond heb ik gevist in een polder, waar door dijkdoorbraken in een ver verleden poeltjes zijn ontstaan. Deze poeltjes zijn omringd met brede rietkragen en helaas in de zomer niet bevisbaar. Tussen de poeltjes in zijn sloten gegraven, en vanaf de kant van de dijk en de weg zijn ook deze sloten door een dikke rietkraag afgeschermd.

Aan de overkant van de slootjes is het allemaal weiland en staat minder riet langs de oevers. Het bruggetje op de bovenste foto is (behalve een uitdagend plekje om een met maiskorrels beaasde haak te laten zakken) de toegang tot de weilanden. Weilanden die op hun beurt weer gescheiden worden door smalle slootjes (met dammetjes en duikers) of door hekken.

Een oud poldergebied, met een oud en natuurlijk karperbestand. Geen zware vissen, maar karpers van het torpedo-type. Wildbloed, en bere-sterk. Een ideaal gebied om te struinen met de penhengel.

Waar ik vanavond op hoopte lukte: een wilde karper vangen met de nieuwe glashengel.

Om 21.30 gaat de hengel terug in haar foudraal. Nog even een foto van de weilanden, de schapen en de ondergaande zon. Een prachtige gebied dat ik voor een kleine anderhalf uur het mijne mocht noemen.

Groeten,
Peter

5 aug. 2007

Nieuw glasvezel voor het struinen door de polder


Zondag 5 augustus. Vandaag is het eindelijk zover, ik kan vissen met mijn nieuwe glasvezel penhengel. Op 26 april heb ik haar besteld en gisteren kon ik haar dan eindelijk ophalen. Niet dat ik niet eerder kon, maar een op de traditionele manier afgebouwde hengel heeft een levertijd. Tien tot twaalf weken staat er netjes geschreven bij 'indicatie levering' op de bestelbon.

De blank

De glasvezel blank komt uit Ierland. Daar worden ze in zeer kleine oplage gemaakt door de oude vaklieden van Shannonvale Plastics. Ton Temming laat daar een aantal van zijn zelf ontworpen blanks maken, op mallen en bouwschema's die van hem persoonlijk zijn. De vaklieden waar hij mee samenwerkt kent hij al tientallen jaren persoonlijk, sommigen al zo'n dertig jaar.

Afbouwen


Rechts de nog ongecoate blank van mijn T.T. Specimen, naast de Specimen die vismaat Paul gekocht heeft.

De blank van de hengel die ik wilde laten bouwen was gelukkig op voorraad. Maar dan..... De ongelakte blank wordt voorzien van een zwarte coating en daarna glanzend afgelakt. De kurken en Fuji DPS reelhouder zijn daarna aan de beurt. Voor de volgende stap, de ogen, heb ik gekozen voor Fuji SIC type NSG. Na het wikkelen worden de wikkelingen zeven keer gelakt! Een rvs cone met rubber stootknop en rvs ringen maken het helemaal af.

Ik was op zoek naar een nieuwe glasvezel penhengel om het gat te dichten tussen de Hardy Richard Walker Avon (1 Lbs) en de CJW glasvezel twee ponder. De traditionele manier van afbouwen en het goede advies van zowel Ton als Hennie (en Ruud, bedankt voor de koffie!) waren doorslaggevend. Met haar 12 ft en 1 3/4 Lbs past de Specimen er mooi tussen. Drie tophengels van glasvezel, van licht naar zwaar, van 10 ft tot 13 ft.

Voor wat het water betreft valt de keuze vanavond op een polderwater waar volop leliebedden staan. De hengelkeuze is makkelijk, de Specimen mag uit haar foudraal. Waarschijnlijk hebben de karpers vandaag in het ondiepe water beschutting gezocht onder de lelies, en hopelijk komen ze er vanavond onder vandaan.

Langs drie leliebedden stooi ik wat zachte mais, met de bedoeling om die om beurten af te vissen. De eerste twee leliebedden leveren geen aanbeet op. Bij het derde leliebed aangekomen drijft er een zeer fijn bellenspoor aan de oppervlakte. Het pennetje blijft dan ook niet lang bewegingloos staan. Bijna huppelend verplaatst het zich. Geen karper, maar een forse zeelt zwemt de hengel in een fraaie bocht. De zeelt probeert zich op volle kracht tussen en door de lelies te boren. Geweldig! Een prachtige zeelt, diepbruin van kleur en 50 cm lang mag niet veel later op de foto samen met de Specimen.

Het blijft vanavond bij een zeelt, maar ik heb genoten.

Groeten,
Peter