Ultra licht op de forellenplas van Forel- en Vliegviscentrum Baggelhuizen

Zondag 17 april. Frits, een lezer van Struinen door de Polder met wie ik regelmatig emailcontact heb, gaf mij een goede tip: probeer het eens met jullie ultra lichte spinhengels op de forellenplas van Forel-  en Vliegviscentrum Baggelhuizen. Je mag daar in de gesloten tijd (voor kunstaas groter dan 2,5 cm) wel gewoon met groter kunstaas vissen. Eerst had ik mijn twijfels over een bezoek aan een (in mijn ogen) 'forellenput', maar een bezoek aan de site van De Noord Nederlandse Vliegvis Vereniging deed mij van gedachten veranderen. Het is geen bomkrater volgeplemt met uitgehongerde forellen, maar een 3,5 hectare grote en kraakheldere plas gelegen in het recreatiegebied Baggelhuizen te Assen. In deze plas zwemt een prachtig bestand aan regenboogforellen die zich voeden met kleine visjes en ander klein spul dat onder water leeft en natuurlijk ook insecten. Grote baarzen zwemmen er ook, hoor ik later nog van Frits! Door de landelijke ligging waan je je een dag midden in de natuur.

Er zijn wel een aantal (spel)regels waar je je aan dient te houden als er met de spinhengel gevist wordt. Het gebruikte kunstaas dient voorzien te zijn van een enkele haak en de lijn moet minstens een breeksterkte van 1,2 kg hebben. Alle gevangen vis dient direct aan het water onttrokken en gedood te worden. De gevangen forellen moeten aan het eind van de visdag worden afgerekend met de beheerder (6 Euro per kg).

Om 6.00 uur vanmorgen vertrekken Yuki, Danny en ik richting Assen. Yuki rijdt, en de stemming zit er bij ons alle drie goed in. Rond 8.15 uur arriveren we op de parkeerplaats van het Recreatiegebied Baggelhuizen. We zijn nog niet uitgestapt of Yuki is al herkend door een lezer van SddP! De plas gaat om 8.30 uur open, en zo is er tijd genoeg voor een leuk en gezellig gesprek. Het blijken een vader en zoon te zijn, afkomstig uit Groningen, die al een aantal jaren mee lezen op het blog. Prachtige vliegenlatjes worden te voorschijn gehaald en niet veel later staan we er zelf ook even mee te zwiepen.

Als we ons bij de beheerder melden blijkt hij door vader en zoon al op de hoogte gebracht te zijn van onze komst. Geen vlieghengels! Even kijkt hij verbaasd naar ons materiaal. Yuki en ik hebben onze Flevocane High five's meegenomen en Danny de Fair Play spinmatic vijfgrammer. Nee, we gaan niet met aas uit potjes vissen, maar met kunstaas. Spinnertjes met een enkele haak en ingeknepen weerhaak! De beheerder blijkt een man met een brede visie. Niet alle door ons gevangen forellen (net zoals bij de vliegvissers het geval is) hoeven we te doden en mee te nemen. Zit de haak vast in de kieuwbogen of te ver in de bek van de forel dan nemen we ze mee, zo spreken we met hem af. De forellen mogen na gedood te zijn bewaard worden in de koeling van het clubhuis, en blijven zo dus ook vers.

Vissen op de forellenplas is een beleving op zich. Helaas mag je niet langs de gehele plas rondstruinen met de spinhengel, een voorrecht dat de vliegvissers wel hebben. De vliegviszones zijn duidelijk met borden aangegeven en daar hebben we dan ook niet gevist. De stukken waar wel met de spinhengel gevist mag worden zien er goed uit. Lieslaarzen (of nog beter, een waadpak) zijn aan te raden en vergroten de mogelijkheden tot vissen.

Onverzwaarde polderspinnertjes met daarvoor twee loodhagels van 0,6 gram per stuk op de nylon geknepen verleiden forellen, maar de verzwaarde Mepps 1 Aglia is vandaag een topper gebleken. Bij die laatste is de dreg door ons gekortwiekt tot een enkele haak(je), waarvan ook de weerhaak werd ingeknepen.

Damn, wat zijn die regenboogforellen sterk! Een forel van rond de 40 cm is sterker en heeft meer uithoudingsvermogen dan een snoek van minstens 70 centimeter. De aanbeten zijn keihard en meters nylon worden daarna door de slip van de werpmolen gescheurd. Veelvuldig springend boven water proberen de forellen de haak te lossen. Omdat we vissen met een enkele haak met ingeknepen weerhaak lukt dat ze ook regelmatig. Niet erg, want wat een prachtige sport beleven we hier vandaag in Baggelhuizen! En een beetje onbedoeld doen we zo toch ook gewoon aan catch & release. ;-)

Maar er worden ook forellen door ons geland, stuk voor stuk prachtige vissen. De forellen die niet netjes voorin de bek gehaakt zijn worden zo als afgesproken met de beheerder door ons gedood en later afgerekend.  Het visvlees van de forellen blijkt als ik ze thuis fileer stevig van struktuur en prachtig oranje van kleur te zijn. De filets gaan ergens deze week op de grill of barbeque en zo kan er nogmaals genoten worden van een meer dan geslaagde vistrip in Noord Nederland!

Groeten,
Peter

Het zijn de kleine dingen die het doen

Zondag 10 april. Wat een heerlijk voorjaar hebben we tot nu toe gehad. Ook vandaag belooft het weer een mooie warme voorjaarsdag te gaan worden. Ok, de wind komt uit het oosten, maar zo valt er altijd wat te zeuren. En omdat het bijna windstil is vandaag gaan we dat dan ook niet doen. Ideale omstandigheden om met de propellervliegjes te gaan vissen!

Om 8.00 vanmorgen sta ik bij Danny voor de deur en precies 12 uur later lever ik hem weer thuis af. Van die 12 uur hebben we zeker 11 uur gevist. Gedurende het vissen hebben we het een en ander veranderd aan de presentatie van de propellervlieg. De propellervlieg wordt niet meer aan een stukje fluorcarbon geknoopt, maar rechtstreeks aan de hoofdlijn. Het warteltje tussen de fluorcarbon en de hoofdlijn vervalt daardoor. Op 0ngeveer 30 cm van de propellervlieg wordt een 0,3 gram zware loodhagel geknepen en 15 cm daarboven een zelfde loodhagel. Danny (die vist met de Floret) gebruikt 2 loodhagels van 0,4 gram. De aantrekkingskracht van de propellervlieg is daardoor duidelijk verbeterd. Het vliegje kan zo gemonteerd, gewoon als een klein spinnertje in een tempo naar binnen gevist worden. De verspreide loodverdeling zorgt ervoor dat het vliegje langzamer zakt na de worp, en ook beter op een diepte gevist kan worden. Indien gewenst zelfs onder het wateroppervlak.

Dat de vliegvissers onder ons de afgelopen jaren stiekem in hun vuistje gelachen hebben is ons ondertussen wel duidelijk. Zij mogen en kunnen in de maanden april en mei vissen met allerlei imitaties van boven water en onder water levende insecten, als die maar niet groter dan 2,5 cm zijn. Op deze imitaties zijn (bijna) alle in de polder rond zwemmende vissen te vangen. Ook de snoek! Natuurlijk, de hoofdmoot zal bestaan uit baars en voorns, en dan voornamelijk veel klein en gretig spul. Maar als ultra lichte puristen wisten wij al dat de grotere rovers niet vies zijn van een kleine snack als deze zich toevallig voordoet.




De 2,5 cm propellervlieg (die overigens ook aan de vlieghengel gevist kan worden) bevestigt dat vandaag nog maar eens. Naast een heleboel baarsjes en baarzen voor ons samen vangt Danny ook een flinke baars op de propellervlieg.



Danny vangt als kers op de taart ook nog een bak van een ruisvoorn.



Nu komt het... Eerst hadden we besloten dit buiten het verslag te houden, maar in hetzelfde slootje als waar de ruisvoorn werd gevangen en op dezelfde propellervlieg vangt Danny ook nog een snoek. Het barst ondertussen alweer van de zoetwatergarnaaltjes en jonge visjes in de kleinere slootjes en de rovers richten zich daar waarschijnlijk op.



Een piep klein snoekje bleek net zoals eerder zijn grote broer of zuster ook niet vies te zijn van rondzwemmende insecten. Een visje dat de Pequeña (wat kleintje betekent) met recht eer aan doet.

Het was weer een gezellige maar ook leerzame dag in de polder. De propellervlieg is een schot in de roos en heeft de voorkeur boven de eerder door ons uitgeteste Spinvliegen. Die laatste kun je het beste zoals bij een klein plugje met af en toe een klein tikje uit de top naar binnen vissen. Wat de hengelkeuze betreft, een anderhalfgrammer of tweegrammer is voor het lanceren van onze ultra lichte kunstaasjes ideaal, maar met een driegrammertje lukt het ook. Maar, de huidige Floret is niet te vergelijken met de klassieke Floret waar Danny mee vist.

Groeten,
Peter

Op het randje

Zondag 3 april. Het spinnen met imitatieinsecten van afgelopen vrijdag smaakt naar meer. Vandaag maar eens kijken of rovers in de polder de Spinvliegen en propellervliegjes ook zien zitten. Met Yuki en Danny heb ik hier om 10.00 uur afgesproken voor een dagje in de polder.



Danny gaat vissen met zijn klassieke Floretje, en Yuki voor het eerst met de Pequena. Ik ga ook vissen met de Pequena, maar dan met de anderhalf grams top. XX- Ultra Licht! Nog nooit heb ik met de spinhengel zo licht gevist, want op de spoel van mijn werpmolentje is Maxima 0,08% gespoeld.



Zo goed als windstil is het in de polder. Het belooft daarom ook een mooie dag te worden voor het ultra lichte werpen. Dit soort dagen in de polder zijn om in te lijsten. Overal komen we activiteit van vis tegen. Aan de oppervlakte plukken de ruisvoorns aan alles wat ronddrijft, en puntige vinnen boven water verraden de brasems die massaal de kleine slootjes zijn ingetrokken.



Na een winter die veel te lang leek te duren komt de polder nu echt weer tot leven. Nog even en er zwemt ook weer volop klein grut aan de oppervlakte door de sloten.



De polder blijkt ons vandaag goed gezind, samen vangen we zeker veertig baarsjes (Yuki twee grote!), alle drie een minisnoekje en Danny ook nog eens twee mooie ruisvoorns. Kleinere ruisvoorns tot een centimeter of 15 tonen meerdere keren interesse in onze vliegen, maar blijven niet hangen.

Zo'n dag als vandaag is natuurlijk ook ideaal om een beeld van de Pequena te krijgen. Wat werpt dat hengeltje zuiver met een propellervliegje en slechts een BB loodje als verzwaring. Op een snoekje van +/- 30 cm gaat het splitcane helemaal rond. De aanbeet van een baarsje van nog geen 20 cm wordt doorgegeven als een dolkstoot. Een langsfietsend echtpaar keek mij lachend aan toen ik uit m'n dak stond te gaan na het landen van zo'n baarsje! In hun ogen was het een minivisje. De door Eric ontwikkelde taper is perfect, maar de grens wat x ultra licht werpen betreft is nu wel bereikt. Vissen met (bijna gewichtloze) kunstaasjes van 2,5 cm en kleiner, een lijntje met een breeksterkte van 0,5 kg is echt fantastisch!

Groeten,
Peter

Spinvliegen

Vrijdag 1 april. Het is april en dat betekende jarenlang dat de spinhengels werden opgeborgen tot er eind mei eindelijk weer met kunstaas gevist mocht gaan worden. Het enige alternatief om actief te vissen is dan op stap met de vlieghengel gaan. Sinds een paar weken bezit ik een #3/4 vlieghengeltje van splitcane. Voor mij een nieuwe visserij en uitdaging. Over een uitdaging gesproken, er hangt hier op zolder ook nog een nagelnieuwe tweegrams Pequena spinhengel. Naast de standaard top met eenpoots geleideogen, heb ik er een anderhalf grams top met hc geleideogen bij laten maken. Met de anderhalfgrammer (wat een woord!) kan ik met 0,08% Maxima op de spoel van m'n werpmolentje vissen. Een lijntje met een breeksterkte van 1 pond. De propeller vliegjes die ik vorig jaar op de tweegrams Rapier getest heb zouden het op de anderhalfgrammer weleens geweldig kunnen doen. Toch ga ik vandaag eerst maar eens wat ervaring met de tweegrams top opdoen. Samen met Danny de stadswatertjes een paar uurtjes onveilig maken met Spinvliegen. Om de critici meteen de mond te snoeren, we zijn vandaag gecontroleerd en het mag! En als de 2,5 cm maar niet overschreden wordt, zal er verder ook niet moeilijk worden gedaan. Wat ook leuk is, we hebben ook gevangen met ons legaal gevist kunstaas op de spinhengel.




Behalve een leuk aantal baarsjes voor ons samen, vang ik ook nog een ruisvoorn en een winde. Mijn eerste winde op de spinhengel en kunstaas!

Groeten,
Peter

De Flevocane Pequena is geen fluitje van een cent

Groeten,
Peter

Tripple catch voor Yuki

Vrijdag 25 maart. Vandaag komt een monteur kijken naar onze koelkast. Tussen 11.00 en 13.00 komt hij langs. Nou ja, dan maar van de nood een deugd maken. Yuki is net terug van vakantie en staat te trappelen om zijn nagelnieuwe Flevocane BB1 uit te proberen. Dat kan hij mooi hier in de stadswatertjes doen, en dan tussen de middag als de kinderen hier zijn lekker met ons een broodje mee eten.



Als rond 10.30 uur mijn mobiel rinkelt en ik de naam Yuki op het schermpje zie staan, weet ik al dat het raak geweest is langs de waterkant. En inderdaad, hij heeft een snoek van 65 cm gevangen. Zijn eerste vis op de BB1!

Om 12.15 uur schuift hij hier aan aan tafel. De monteur is dan nog steeds niet geweest trouwens. Gelukkig is de monteur er wel voor 13.00 uur en zo kan ik met Yuki mee om een tijdens de middagschool van de kinderen even samen te vissen. Uiteraard ga ik ook vissen met de BB1.

We beleven samen een paar heerlijke uurtjes langs het stadswater. Overal zien we ruisvoorns onder de oppervlakte zwemmen. Yuki haakt er zelfs eentje op een 18 mm spinnertje, maar helaas, de ruiser schiet los. De oplopende temperatuur van de afgelopen week heeft niet alleen een positief effect op de ruisvoorn gehad, ook de baars is weer actief geworden. Een uiterst traag en langs de bodem binnen gevist 18 mm spinnertje met daarachter op de haak een klein twisterje geschoven doet de truuk.

Een geluk bij een ongeluk, Yuki verspeelt zijn spinner met twistertje daarachter aan een tak aan de overkant. Dan maar een klein Sanborn spinnertje proberen. Een keiharde aanbeet op de Sanborn doet een forse baars vermoeden. Het is een ruisvoorn!

Drie verschillende rovers op een dag op de spinner voor m'n vismaat en aan zijn nieuwe spinhengel. Top!

Groeten,
Peter

Stadswatertjes zijn niet voor de poes

Woensdag 23 maart. Na afgelopen zondag weer baars te hebben gevangen zijn Danny en ik niet meer te houden. Tot de sluiting voor kunstaas eind deze maand willen we nog zo veel mogelijk tijd doorbrengen langs het water. Zoveel tijd hebben we niet meer, dus vanmiddag gaan we samen op pad. De stadswatertjes hier in de omgeving staan bijna altijd garant voor baars. Tot maximaal anderhalve meter diep, en dus kan er nog prima met de ultra lichte spinhengel gevist worden.



Net zoals afgelopen zondag gaan we vissen met de Fair Play Floret en Flevocane BB1. Meerdere baarzen worden door ons samen gevangen vanmiddag.



Danny test meteen ook even de nieuwe JVG mini Goliath, een spinnertje speciaal voor de driegrammer. Het is bekend dat baars graag kleine soortgenoten eet! Achter het spinnerblaadje van de mini Goliath is op de haak een imitatie van een baarsje gebonden.




Maar er gebeurde nog meer langs het stadswater vanmiddag. Een flinke snoek knalde op mijn spinnertje, gevolgd door een fraaie buiging in het splitcane en gierend slipgeluid.



Een snoek die na meting 73 cm lang blijkt te zijn. Gedrild en geland op een lijntje met een breeksterkte van 1 kg.

Groeten,
Peter