Flevocane baitcaster testen III

Vrijdag 10 juni. Of ik zin en tijd heb om een paar uurtjes in de middag te gaan vissen, dat vraagt Yuki mij over de telefoon. Ja, dat heb ik wel, maar om 18.30 uur moet ik thuis zijn. Danny gaat ook een paar uurtjes mee, roept hij nog terwijl ik mijn mobiel uitdruk. Zo als bijna altijd is Yuki later bij het water dan oorspronkelijk gepland. Kom dan ook hier in de buurt wonen, dan heb je geen last van files kerel! Verder is hij een fijne vriend en natuurlijk ook vismaat.

Het begint dan ook nog eens pijpenstelen te regen als Yuki met in zijn spoor Danny bij de afgesproken plek arriveert. De mannen zijn nieuwsgierig naar mijn verrichtingen met de nieuwe Flevocane baitcaster, dus ook vandaag is hij weer mee op pad. Hoe precies je ermee kunt werpen laat ik ze zien.

                                                    Alle foto's zijn gemaakt met de Iphone onder slechte weersomstandigheden

Dat er binnen vijf minuten werpen ook nog een snoek op mijn plug knalt is mooi meegenomen. Geen mooie foto deze keer, maar het plezier straalt er wel vanaf.

In het uurtje vistijd dat we samen hebben vangt Yuki er met de High five en een Rapala J7 plugje nog twee kleine snoekjes bij. Danny maakt in deze tijd met de Floret en mini spinner een aantal baarzen tijdelijk het leven zuur. Voor ons zit het er dan op, maar Yuki ging tot 22.30 uur door met vissen.  Hoe dat verliep kun je hier onder lezen.


Toen Danny en jij vertrokken waren ben ik de omringende watertjes in dat gebied een beetje gaan verkennen, aan weerskanten van een duiker doken er twee mooie snoeken vol overtuiging op de Bunny Bug.

Met de hogere temperaturen van het water kan de snoek echt weer even laten zien wat een sport dit oplevert op een ultralichte spinhengel, blijft fantastisch!!

Na wat mini snoekjes gemist te hebben besloot ik, tijdens een mega stortbui en knallend onweer, een sloot te gaan testen die nagenoeg vol lag met kroos, het mooie van een klein J-7 plugje is de mogelijkheid om deze in een klein gaatje te werpen om vervolgens onder het kroos door te vissen.

Het leverde nog twee miniatuur snoekjes op! Het was weer een leuke( voor mij doorweekte) dag, bedankt weer makkers!!

Gr. Yuki

Flevocane baitcaster testen II

Donderdag 9 juni. Gisteravond het Quantum reeltje uit elkaar gehaald en voorzien van nieuw vet en olie. Ook de kogellagertjes aan weerskanten van de reel waar de spoel op draait hebben een druppeltje olie gekregen. De spoel is gevuld met verse 25% nylon, het reeltje is weer klaar voor gebruik onder de Flevocane baitcaster.

Het plugje dat ik vandaag op de baitcaster wil gaan proberen is misschien wel de beste plug voor de polder ooit gemaakt. Het is een Rapala J11. De J staat voor jointed (tweedelig) en 11 staat voor de centimeters dat het plugje lang is. Het plugje is gemaakt van balsa hout en weegt slechts 9 gram. De slangachtige actie en geringe duikdiepte maken deze plug tot een echte poldersnoek verleider. Vissen ermee op een tiengrams spinhengel kun je vergeten, want daarvoor is de weerstand die de J11 onder water geeft veel te groot. De baitcaster met zijn zestien gram zou weleens een goede combinatie met de J11 kunnen vormen.

De reel moet wel goed afgesteld worden, want anders gooi je met zo'n licht plugje zo een pruik bij de minste of geringste tegenwind. Niet te los dus, en de duim dicht bij de rond draaiende spoel houden tijdens het werpen. Met de nieuwe Shimano Curado 50/51e kan zonder extra te moeten opletten met lichte gewichtjes geworpen worden. Dit kleine wondertje van technisch vernuft staat boven aan mijn verlanglijstje voor de Flevocane baitcaster. Zeker na vanmiddag weer een uurtje met deze baitcaster gevist te hebben.

Het J11 plugje doet het fantastisch op de baitcaster! Overtrekt de hengel niet zodat er genoeg body in de hengel overblijft om de haak goed te zetten. Sowieso vind ik het niet prettig om met een gekromde top mijn kunstaas naar binnen te vissen.

Een top plugje gevist in het snoekrijke stadswater, dan kan een aanbeet van deze rover haast niet uitblijven. Binnen tien minuten is het raak, een klein snoekje, maar toch. Later zie ik nog twee snoekjes van dit formaat de knalgele J11 volgen, maar beiden haken op het laatste moment af.

Een snoeiharde aanbeet doet een grotere snoek vermoeden. Daar hoopte ik natuurlijk al stiekem op! Maar je zal zien, vis je met de mini spinner hier op baars dan komen de grote snoeken tussendoor, en vis je gericht op snoek met de plug dan krijg je alleen maar interesse van de kleinere snoekjes. Deze snoek is zeker geen kleintje, dat is duidelijk.

Misschien een beetje overmoedig durf ik het aan om tijdens de dril een foto van de hengel te maken. Die foto heb ik in ieder geval, nu de snoek nog bedenk ik me. Niet veel later kan ik de snoek achter de kop vatten, die is binnen. En met deze vis gevangen op de baitcaster ben ik heel blij. YES!

Vis je in de buurt van bebouwing dan kun je altijd op publiek rekenen. Even uitleggen hoe de camera werkt en een foto samen met de vis is snel gemaakt.

Het is mooi geweest voor vandaag ik ga naar huis. Een klein uurtje werpen heeft weer voldoende nieuwe informatie over de baitcaster opgeleverd en een mooie snoek als bonus.

Groeten,
Peter

Flevocane baitcaster testen

Woensdag 8 juni. Gisteravond heb ik samen met Danny de nieuwe baitcaster bij Eric thuis opgehaald. De komende twee weken ga ik de baitcaster hier in de omgeving aan de tand voelen. Geen lange visdagen, maar zo af en toe een uurtje werpen. Uiteraard heb ik gisteravond ook bij Eric achter het huis een aantal worpen gemaakt. Yuki heeft vorige week al proef geworpen, en daarna meteen een exemplaar besteld om in juli mee te nemen naar Ierland. Deze baitcaster wordt niet eendelig, maar krijgt een afneembare greep. De bus wordt in het kurk weggewerkt. De greep van deze baitcaster is al klaar en ziet er prachtig uit!

De baitcaster die ik meegenomen heb is eendelig, en 180 cm lang. Met een werpvermogen van maximaal 16 gram is deze baitcaster ideaal om met ondiep duikende sigaarvormige plugjes tot een gram of 15 te vissen.

De Mann's minus stretch is zo'n plugje en die ga ik vanmorgen een uurtje uitproberen aan de baitcaster. Testen ga ik nog doen met mijn oude Quantum Iron reel, maar als deze baitcaster me bevalt koop ik voor mijn exemplaar een Shimano Curado E of Citica E reeltje.

De eerste indruk van de baitcaster is positief.  Er kan heel precies mee geworpen worden, de plug kon ik keer op keer in de open stukken tussen de begroeiing in het water plaatsen. De slanke plug met flankende actie voel je goed op de baitcaster. De aanbeet van een klein snoekje op ruim 15 meter afstand kwam goed door en met succes werd daarna de haak gezet.

Groeten,
Peter

Een visdag om door een ringetje te halen

Vrijdag 3 juni. Vanmorgen om 6.00 uur word ik door Danny hier thuis opgepikt voor een lange dag struinen langs verschillende wateren. Vooral stadswater om zo min mogelijk last te hebben van de harde wind die de polders teistert.

Beiden hebben we weer voor de driegrammers gekozen. Danny de Fair Play Floret en ik de Flevocane BB1 maar dan met de lichtere top die Eric er voor mij bijgemaakt heeft. Gisteravond heb ik de Shimano Symetre 500 FJ voorzien van 10% verse Maxima. Spinnertjes met een bladmaat van maximaal 18 mm vind ik met de 10% prettiger werpen  dan met de 12% Maxima. Een lijntje met een breeksterkte van 0,7 kg. Waar de driegrammer en dit flinterdunne lijntje samen met een werpmolentje met een super slip toe in staat zijn zou ik vandaag gaan ervaren...

Danny en ik hebben het genoegen om flink wat baarzen te vangen. Heel veel klein spul zat er tussen, maar daar kunnen wij als liefhebbers van het ultra lichte spinnen niet mee zitten. De felle aanbeten van de baarsjes op de spinnertjes voelen als stroomstoten op de dunne topjes van onze spinhengeltjes.

Danny vangt ook nog eens twee mooie ruisvoorns op de mini spinner. Prachtige bonusvissen tijdens het gestoei met de baarsjes.

Over bonusvis gesproken. Op een 18 mm spinnertje haakte ik een snoek. Nou gebeurt dat wel vaker, maar gezien het gebruikte materiaal is dit een mega snoek. De rover koos zelfs een keer volledig het luchtruim. Een beeld dat Danny en mij nog lang bij zal blijven. Boven water in de lucht hangend kreeg de combinatie lijn, hengel en molenslip een fractie van een seconde het volledige gewicht van de vis te verwerken. Tijd om daarover na te denken was er niet, want het volgende schot werd door de rover alweer ingezet.

De dril gaat in een roes voorbij, en ik ben heel blij dat ik uiteindelijk aan het langste eind trek van de dunne nylon. Samen meten we de snoek. Het meetlint geeft 84 cm aan!

Groeten,
Peter

Klein plezier

Woensdag 1 juni. Slechts twee uurtjes vistijd tot het donker wordt, meer hebben Danny en ik niet. Een brede vaart, gemiddeld 1 meter diep, kraakhelder en met een goed visbestand zorgt voor twee uurtjes klein plezier.

Kleine snoekjes zijn niet alleen prachtig om te bewonderen, ze zijn ook het bewijs dat de snoek zich met succes voortplant. Het vele groen langs de oever is ideaal voor de snoekjes om zich in schuil te houden. Niet alleen als uitvalsbasis richting hun prooien, maar vooral als bescherming tegen de grotere soortgenoten.  Ook de aalscholvers blijven zo buiten bereik, een win-win situatie voor de snoeken die hier in de toekomst de dienst gaan uitmaken.

Naast de kleine snoekjes voelt de baars zich hier in de oeverzone ook uitstekend thuis. Geen oude door het leven getekende exemplaren, maar felle rakkers die het op onze spinnertjes hebben voorzien.

Groeten,
Peter

Ultra licht!

Zondag 29 mei. Eindelijk is het zover: er mag weer gericht op roofvis worden gevist. De eerste keer vissen in het nieuwe seizoen is altijd een speciaal moment. Samen met Danny ga ik om 17.00 uur de polder in op zoek naar de rovers.

Danny met de Floret en mini spinners en ik met de High five en Terrible 35 mm spinners. Baars vangen we zowel op de Floret als de High five. Maar, Danny's spinnertje met een 15 mm blaadje en een klein vliegje daar achter staat regelmatig in de belangstelling van de ruisvoorns. Een grote ruisvoorn op de spinner gevangen wordt vanavond door hem bijgeschreven. Mijn 35 mm Terrible spinner wordt door de ruisvoorns met rust gelaten, drie snoeken vinden hem wel de moeite waard.

Opvallend: de polders zijn na de aanhoudende warmte en droogte in april en mei bijna helemaal dichtgegroeid. De sloten zijn kraakhelder, dus een uitdaging om in te vissen. Als de droogte aanhoudt kan er binnenkort niet meer met de spinner gevist worden in de meeste kleine en ondiepe polderslootjes. Met de twee- en driegrammer gaat het dan nog wel, maar met de altijd aanwezige kans op snoek moet wel rekening worden gehouden. Een snoek drillen aan een dunne nylon lijn  is normaal geen probleem, maar is in een dicht gegroeid slootje niet aan te raden.


Maandag 30 mei. Danny Yuki en ik hebben de middag vrijgehouden om te vissen in de stadswatertjes. Het is vandaag de eerste officiele tropische dag van dit jaar. Heerlijk weer om buiten te zijn, maar geen goed voorteken voor de polders de komende tijd. We gaan alle drie vissen met de driegrammer en spinnertjes met een blad van 18 mm. Er staat een behoorlijke stroming in het stadswater, dat ontstaan is door het binnenlaten van water uit het IJsselmeer. Hoe dichter we bij de kleine sluis komen waar het water ingelaten wordt, hoe harder de stroming en hoe donkerder de kleur van het water. De baars kan daar gelukkig niet mee zitten want Yuki en ik vangen er samen een mooi aantal gestreepte rovers.

De kroon is een oude grote baars voor Yuki die zijn schuilplaats heeft onder een van de bruggetjes.

                                                                                                        Drillen met de Flevocane driegrammer en 12% Maxima

Waar de baars zich ophoudt is het voor de snoek een goed gedekte tafel. En snoek zit er! Danny en ik landen beiden een mooie snoek, en Yuki en Danny lossen tijdens de dril beiden ook nog een snoek. Blijft altijd verbazingwekkend dat zulke uit de kluiten gewassen rovers zich laten verleiden door een mini spinnertje, zeker in het diepere en brede stadswater! Om 18.00 uur zit het er voor mij op voor vandaag. De mannen gaan nog even door en vangen beiden nog een snoek, maar ook samen zeker nog 25 baarzen.

Groeten,
Peter

Het laatste weekend van de gesloten tijd, koffie bij Eric en daarna vissen

Zondag 22 mei. Aankomend weekend mag weer gericht op roofvis gevist worden. De gesloten periode voor kunstaas groter dan 2,5 cm is dan eindelijk voorbij. De afgelopen jaren lag het roofvissen geheel stil in deze periode. Dit jaar is er ons gewoon legaal doorgevist met de spinhengel in de polder en stadswatertjes met spin en propellervliegjes, en met spinners op forel en baars in de forellenplas van Baggelhuizen.

Heel benieuwd ben ik naar hoe het 12 mm ruisvoornspinnertje het op de Pequena doet. Nog even wachten... Wat de High five betreft, deze hengel is uitgebreid getest in de maand april in Baggelhuizen. Meerdere beresterke forellen hebben deze spinhengel tot het uiterste op zijn donder gegeven. Niet alleen mijn exemplaar, maar ook die van Yuki en Eric. Forellen op grote afstand azend aan de oppervlakte  konden precies worden aangeworpen, en ook de haak zetten op afstand leverde geen problemen op. De ideale nylon lijn om het maximale uit deze spinhengel te halen is Maxima 15% gebleken. Net iets meer trekkracht dan de 14%, en het verlies aan afstand op de verdere worpen bleek nihil tegenover de 14%.

Vandaag gaat John zijn door Eric gerestaureerde splitcane spinhengel ophalen, en Danny zijn nagelnieuwe Pequena tweegrammer en #3 vlieghengeltje. Een ideale gelegenheid om met z'n allen bij Eric thuis af te spreken en om daarna met z'n vijven (Eric, John, Danny, Yuki en ik)  in Baggelhuizen te gaan spinnen op forel. Het prototype van de nieuwe baitcaster is uiteraard ook bekeken en ziet er niet alleen veelbelovend uit, maar voelt ook zo aan . Lijkt me ideaal om met Manns Mid Minus One en Minus One Stretch pluggen op te vissen ,en wat te denken van de good old Midi en Big S pluggen van Shakespeare! Naast de protype baitcaster voor de polder is Eric bezig aan een tiengrammer. John van Gameren is meteen verliefd op deze spinhengel! Een hele serie met polder spinhengels vanaf anderhalf tot tiengram is zo binnenkort leverbaar. Wat ook speciaal is, is dat John voor al deze spinhengels spinners bouwt. Ook voor vandaag heeft hij weer wat nieuw ontwikkeld snoepgoed voor ons meegenomen. Spinners bedoeld voor de ondiepe polder, maar we probeerden ze natuurlijk wel even uit op de diepe forellenplas.

De afgelopen jaren hebben we van alles getest en uitgeprobeerd. Veel kunstaas dat aangeboden wordt voldoet niet voor de polder. Ook de meeste onverzwaarde spinners, het kunstaas bij uitstek voor ondiep en stilstaand water, voldeed niet aan onze eisen. Spinnerbladen (bedoeld voor verzwaarde stroomspinners) bleken te dik, haken te groot van formaat, versieringen op de haken inferieur gebonden, maar we kwamen ook spinners tegen waarvan het draad na een keer vissen al begon te roesten. Dat laatse bleek bij de kleinste spinnertjes invloed op het draaien van de spinnerblaadjes te hebben. De nodige Euro's zijn van eigenaar gewisseld om lepeltjes te testen die een aktie vergelijkbaar met de Pako PS lepel zouden hebben. Helaas!

Over spinhengels afgebouwd op blanks van verschillende kunststoffen zijn we het unaniem met elkaar eens: de beste komen nog steeds uit Amsterdam. Tonkin is een natuurproduct, van de hoogste kwaliteit, en op de juiste manier bewerkt kunnen daar de allerbeste spinhengels van gemaakt worden. Volgens de kenners gaat dat ook op voor vlieghengels, maar aan die uitspraak durf ik me niet te wagen. De ervaring ontbreekt me aan deze tak van de hengelsport.

In het kort: top kwaliteit Tonkin onderscheidt zich van goedkoop Tonkin door een dikke wand en lange vezels. Het is recht, heeft weinig noesten en is strogeel van kleur. Nadat de Tonkin paal in tweeen is gespleten, worden er met de hand (dus niet gezaagd) strips uit de beiden helften gespleten. De strips die zo ontstaan zijn niet alleen ontzettend sterk, maar ook flexibel! Van deze strips (zes stuks in totaal) die eerst nog diverse bewerkingen moeten ondergaan wordt de blank van onze spinhengels gemaakt. Wie eenmaal met een door een kundige splitcane hengelbouwer gemaakte spinhengel gevist heeft is voor goed gevangen door de fantastische eigenschappen en warme uitstraling van dit materiaal.

De forellenplas die in april ons goed gezind was, gaf ons vandaag geen enkele forel prijs. Ook de andere aanwezige vissers vingen op twee vissers na geen forel. Deze twee vissers visten ver uit kant en op de bodem met Powerbait en pilkers op een plaats waar zich een tien tot twaalf meter diepe kuil bevind. Een hele dag vissen leverde hun op deze manier vijf forellen op.

Geen actieve forel betekende gelukkig voor ons niet dat we niet gingen vangen vandaag. In de ondiepe oeverzonnes, en dan vooral langs het riet, krijgen onze spinners vele tikjes te verwerken. Baars! Nou ja, mini baars is een beter woord. Kleinere spinnertjes worden gemonteerd en zo wordt er toch nog vis gevangen. Tussen het vissen door eten we een gehaktbal en drinken een bak koffie buiten bij het clubhuis van de vliegvisvereniging.

Tijdens de koffie praten we met de beheerder en een aantal vliegvissers die er na de hele ochtend geen aanbeet te hebben gehad de brui aan geven. Wel echt gezellig hier, en na drie keer vissen ook wat bekende gezichten hier voor ons. Volgend jaar komen we hier tijdens de gesloten tijd zeker terug!

In de middag wordt er door Eric en mij met compacte vier gram zware lepeltjes over het midden langs de bodem gevist. Een lepeltje dat zijn neef (ook een splitcane hengelbouwer!) heeft ontworpen voor het vissen op zeeforel op de dagen dat deze met de vliegenhengel niet te bereiken zijn. Het is 2 mm dik en van hetzelfde formaat als de vliegen die de zeeforel vissers met de vlieghengel gebruiken. Ongelofelijk hoe ver en precies je met dit lepeltje kunt werpen, ook tegen de wind in! Helaas bracht het vandaag niet de door ons gehoopte regenboogforel op de kant.

Het was een gezellige visdag samen met de maten. Volgend weekend is de baars echt aan de beurt, maar dan met de Pequena en een mini spinnertje ergens in een mooie polder. We mogen weer! Bijna...

Groeten,
Peter

Actief op ruisvoorn

Vrijdag 20 mei. Vanavond gaan Danny en ik achter de ruisvoorns aan. Danny met de vliegenhengel en ik met de Pequena, en een vlokdobbertje. Twee totaal verschillende technieken, maar ze kunnen wel goed samen gedaan worden.

Ook met de vlok of maden kan actief gevist worden. De vlokdobber wordt ruim over de gespotte voorns geworpen, en daarna langzaam richting de vis gedraaid. Op deze manier kun je heel veel voorns vangen. Dat is ook vanavond weer gebleken.

Met de vlieg is ruisvoorn een heel ander verhaal. Zeker op een avond als vanavond waarop in eerste instantie een behoorlijk windje staat. In mijn ogen staat m'n vismaat zich uit de naad te werpen om een ruisvoorn(tje) te vangen. Maar, hij vangt ze wel! Eerst met een nimfje en later op de avond als de wind gaat liggen ook met de droge vlieg. En dat laatste is superspannend om naar te kijken. Een prachtig gezicht om de vlieg van het wateroppervlak te grazen genomen te zien worden. Soms volgende de ruisers de vlieg over een afstandje. Spannend! Tegenover elke voorn op de vlieg vang ik er zeker tien. Maar om eerlijk te zijn gaf dat me geen kick. Stiekem keek ik uit m'n ooghoeken en genoot van het vissen met de vlieg.

Vliegvissen is misschien wel de nog meest pure vorm van de hengelsport. Op een enkeling na zijn het bijna alleen puristen die aan vliegvissen doen. Hengels, lijnen en vliegjes; allles is piekfijn op elkaar afgestemd. Al vangt iemand naast je zich klem met maden, een echte vliegvisser zal het aanbod om een made aan de vlieg te prikken overslaan. Natuurlijk wil hij vis vangen, maar wel op zijn manier. Als liefhebber van het echte ultra lichte spinnen trekt het vliegvissen steeds meer aan me.

Groeten,
Peter