Lange hete zomerdagen in de polder

Zondag 10 juli. Met weemoed denk ik soms terug aan de zomers uit mijn jeugd. Vooral aan de bijna oneindige zomervakanties, die voor een groot deel in de polder werden doorgebracht. Nu terugkijkend besef ik in wat een prachtige omgeving ik ben opgegroeid. De polders rond Broek in Waterland (het mooiste dorp van Noord Holland): ik ben er groot geworden en leerde er genieten van het leven. Op je rug op een warme zinderende zomerdag liggend in het gras met een lange grasspriet in je mond, geen besef van tijd, laat staan verplichtingen. De hele dag vissen waar is de tijd gebleven.

Met vallen en opstaan wijzer, maar ook ouder geworden is een ding niet veranderd. Lange hete zomerdagen zijn er nog steeds. Vandaag beloofd zo'n dag te worden, dus op naar de polder. Geen polder in mijn eigen omgeving, maar de polders rond Schiedam. In deze omgeving is John van Gameren opgegroeid. Hij kent de polders daar als zijn broekzak. Vissen met John, maar ook met Yuki, Danny en Eric! De spinnerbouwer, de motivator, de stille genieter en de hengelbouwer, maar bovenal vrienden en vismaten van elkaar.

We gaan gericht op ruisvoorn spinnen met anderhalf (Yuki en ik) en tweegrams spinhengels en spinnertjes met 12 en 15 mm blaadjes. Vier splitcane Pequena's en een Rapier van grafiet vergezellen ons tijdens de struintocht door Johns polders.

En er is weer flink gestruind door ons vandaag. Ook Eric weet na vandaag dat de naam die dit blog draagt toch ook echt ergens voor staat!

Tussen al dat gestruin door is er net zoals vroeger in mijn jeugd een rust pauze in gelast. Niet liggend in het gras kauwend op de onderkant van een grasspriet maar in de schaduw zittend onder fruitbomen. Bomen die waarschijnlijk ooit rond een boerderij hebben gestaan, maar nu opgenomen zijn in het landschap. De peren zijn nog niet rijp, maar sommige pruimen wel. En zo'n pruim is een stuk smaakvoller dan een grasspriet!

Met z'n vijven vangen we twintig ruisvoorns op de mini spinner. Dat Eric vandaag zijn eerste ruisvoorns op de spinner vangt, is ook erg leuk.

Baars is op zo'n dag in de polder niet uit te sluiten,  en dat vinden we natuurlijk helemaal niet erg! We hebben ze niet geteld, maar het waren heel wat gestreepte rovers die ons vandaag bezig hielden.

Zo als gebruikelijk bij onze vriend in Schiedam gaan we niet naar huis zonder een volle maag en gestilde dorst. Jolanda, het was weer smullen!

Groeten,
Peter

Baars, baars, baars en nog eens baars

Woensdag 6 juli. De hele dag stond er een flinke bries, en er viel een bak water uit de lucht. De voorspellingen voor de avond zijn een stuk beter. Daarbij komt de wind nu ook weer uit de goede hoek!

Vanavond hebben Danny en ik drie uurtjes in de polder gevist. Beiden met onze Pequena's en kleine spinnertjes. Een goede zet om erop uit te trekken, want we beleven een topavond. De baars is los en hoe!

Bijna na iedere worp worden onze spinnertjes niet zonder tikken van een baars te hebben gehad terug naar binnen gevist. Op sommige stukken en dan vooral bij de bruggetjes vangen we baars na baars. Alleen in de kop van Noord-Holland heb ik zoiets eerder meegemaakt. Maar dat was in de herfst, en nu is de zomer nog maar net begonnen.

Groeten,
Peter

Goud voor Danny

Maandag 4 juli. Gisteren vierde ik mijn verjaardag, het feest begon pas om 16.00 uur in de middag, maar van Francine moest ik thuis blijven. Dat is niets voor mijn vrouw om mij het vissen bijna dwingend te verbieden. Gisterochtend wist ik ook waarom ze dat deed.

Twaalf cilinders met een vermogen van 410 pk. Dat is iets heel anders dan een splitcane spinhengeltje met een maximaal werpvermogen van 2 gram. Beiden geven ze je een kick!

In de ochtend stond er een Ferrari Testarossa voor de deur, en ik mocht zelf rijden. Een cadeautje van onze buurvrienden. In de middag kwamen de vismaten en zijn wij door onze maat uit Schiedam opnieuw voorzien van JvG 12 mm ruisvoornspinnertjes. Behalve spinnertjes kreeg ik van Yuki titanium spinstangetjes voor het ultra lichte spinnen, maar ook nog eens een prachtig doosje gevuld met vliegen. Van Eric kreeg ik een vliegenreeltje, en zo word ik bijna wel gedwongen om met vliegvissen te gaan beginnen!

Vanavond zijn Danny en ik een paar uurtjes op pad geweest met de Pequena's. Uiteraard met aan het eind van onze lijntjes JvG 12 mm spinnertjes. Zoals te verwachten konden we weer op veel aandacht van de baarsjes rekenen. Samen vingen we daarbij ook nog eens vier ruisvoorns, waarvan drie voor Danny!

Groeten,
Peter

Struinen door een lintdorp

Vrijdag 1 juli. Een lintdorp  is een lang uitgestrekt dorp dat meestal langs een kanaal of poldersloot is gebouwd. In de omgeving waar ik woon komen lintdorpen veel voor. Danny heeft de  afgelopen week twee keer in een polderslootje langs zo'n lintdorp gevist en er boven verwachting goed gevangen. Behalve ontzettend veel baarsjes (zeker 80 stuks) ook nog een aantal mooie ruisvoorns en twee snoekjes. Zijn nieuwe Pequena spinhengel is dus al aardig ingevist.

Vanavond gaan we samen een paar uurtjes vissen. Liefst met de Pequena en ook nog in de polder natuurlijk, maar gezien de wind heb ik er een hard hoofd in. Danny is ervan overtuigd dat er prima gevist kan worden in de poldersloot langs het lintdorp.

Hij heeft gelijk! Op plaatsen waar de bebouwing ontbreekt staat een kabbel op het water. Maar, waar de boerderijen staan is het in de luwte bijna windstil. De spinnertjes met een 12 mm blad en klein vliegje daarachter mogen hun vangkracht bewijzen. En, dat doen ze!

Vanavond ook weer flink wat baarsjes voor ons beiden. Danny vangt daarbij ook nog eens een flinke ruisvoorn!

Naast de baarsjes laten ook twee ruisvoorntjes zich verleiden door mijn mini spinnertje. Niet veel later dacht ik heel even het met een mega ruisvoorn aan het splitcane te hebben.

Toen ik een glimp van de vis opving bleek het om een snoekje te gaan. 

Een snoekje inderdaad, maar op de tweegrammer werd het rovertje tot een ware krachtpatser getransformeerd.

Groeten,
Peter

Op ruisvoorn met de spinner

Zondag 26 juni. Met de spinner gericht op ruisvoorn vissen is mijn ogen het ultieme op het gebied van het ultra lichte spinnen. Gericht op ruisvoornspinnen doe je met een tweegrammer, en onverzwaarde spinnertjes met een blad van 8 tot maximaal 12 mm. Achter deze spinnertjes is op de haak een piepklein vliegje gebonden. Een loodhagel van 0,4 gram wordt 20 cm boven de spinner op de hoofdlijn geknepen. Een nylon lijntje van 10/100e milimeter!

Ruisvoorn spinnen, de mooiste en beste manier om dat te doen is in de polder. Struinen door de polder op zoek naar kringen in het water die veroorzaakt worden door naar insecten happende ruisvoorns. Windstille dagen, of dagen met weinig wind en het liefst flink wat zon lenen zich het beste daarvoor. Boven het water springende zoetwater garnalen en ook hele kleine visjes duiden vaak ook op jagende ruisvoorn. De bijnaam polderforel heeft deze rover niet alleen aan zijn prachtige gouden schubbenkleed te danken.

Door het kleine spinnertje net onder het wateroppervlak naar binnen te vissen, maak je de meeste kans op ruisvoorn. Je vist dus echt op zicht, en een polariserende bril is daarbij een fantastisch hulpmiddel. De spinner volgende ruisvoorns verraden zich vaak door een boeggolf, daarna gevolgd door een keiharde aanbeet. Spannend!

Vandaag zijn de omstandigheden prima om met succes met de spinner achter de ruisvoorn aan te gaan. Om 12.00 uur heb ik bij Danny thuis afgesproken om met onze Pequena's in de polder achter de ruisvoorn aan te gaan. Eindelijk de gelegenheid om deze x-ultra lichte spinhengeltjes met echte mini spinnertjes uit te proberen. Vier, maar uiteindelijk vijf verschillende polders gaan we vandaag bezoeken, zo hebben we een grotere kans om ruisvoorn(s) te vinden en hopelijk ook te vangen.

In de eerste polder zijn het voornamelijk kleine baarsjes die zich vol overgave op onze spinnertjes storten. Danny doorbreekt de feedingfrenzy van de baarsjes met een ruisvoorntje. De eerste is binnen!

De tweede polder is het een zelfde verhaal: ook hier ontzettend veel hongerige mini baarsjes...

Maar, samen vangen we daar ook drie ruisvoorns, waarvan een flink exemplaar voor m'n vismaat.

In de derde polder vangen we geen baarsjes, maar wel voor ons beiden een ruisvoorn. Jammer genoeg blijft het daar in deze polder bij.

                                                     Struinen door de polder met de Pequena en mini spinnertjes is fantastisch

 

                                                                     Een ruisvoorn van net geen dertig centimer voor Danny


De vierde polder is waar het ultra lichte spinnen voor mij bijna dertig jaar geleden begon. Op slechts een paar honderd meter van m'n ouderlijk huis deed ik daar de eerste ervaring met de ultra lichte spinhengel op. Hoewel, ultra licht... op het holglas Lerc spinhengeltje stond 3 - 8 gram te lezen als opgegeven werpgewicht. Wat was ik er blij mee, met dat hengeltje, en wat heb ik er hier mooie avonturen mee beleefd. Hier zwemt heel veel ruisvoorn, en tegen de avond vang je ze altijd het beste. De boer (die hier tegenwoordig alleen nog maar schapen en paarden  heeft lopen) ken ik al jaren. Net zoals in mijn jeugd mag ik nog steeds zonder te vragen het land in.

Dit is een ruisvoornparadijs, overal zie je kringen van happende ruisvoorns in het water. Danny is hier nog nooit geweest en kijkt z'n ogen uit! De bekroning op onze ruisvoornspindag krijgen we dan ook in deze polder. Flink wat ruisers laten zich verleiden door onze 12 mm spinnertjes met vliegje. Op zich al heel mooi, maar Danny landt hier vanavond ook nog een bak van een ruisvoorn.

Helaas gooien twee vechtende zwanen roet in het eten. De hele poldersloot wordt op zijn kop gezet. Wel een spectaculair gezicht trouwens!

Op de terug weg naar de auto komen we langs een paard dat met een been vast zit in een lint dat dienst doet als afbakening van de paardenbak. Zo'n prachtig beest laat je niet aan zijn lot over. Binnen een minuut heb ik hem los en verlaten we met een goed gevoel deze polder.

Zouden de zwanen ons niet met een bezoekje hebben vereerd, dan zou de vierde polder de laatste voor vandaag zijn geweest. De vijfde polder geeft vanavond geen enkele ruisvoorn prijs. We zien er ook geen enkel teken van actieve ruisvoorn. Met een aantal donker gekleurde baarzen sluiten we daar deze dag af.

Groeten,
Peter

Drillen met splitcane

Vrijdag 24 juni. Vanmiddag hebben Danny en ik samen bij mij in het stadswater gevist. Danny voor het eerst met zijn nagelnieuwe Flevocane Pequena en ik met de Flevocane driegrammer. Struinen langs het stadswater met kleine spinnertjes en als hoofddoel de baarsjes. Helaas, de gestreepte rovers toonden maar weinig interesse in onze spinnertjes. Een hele middag werpen bracht hooguit 12 baarsjes tijdelijk op het droge.

Reden tot klagen hebben we niet, want waar de baars het liet afweten gaf de snoek thuis. Danny vangt een mooie snoek (zijn tweede vis op de Pequena) en ik vang er drie vanmiddag.

                                                                Drillen met de tweegrams Pequena en 10% Maxima nylon


 

 
                                                                  68 cm snoek op de splitcane driegrammer en 10% Maxima

                                         
                                                Een snoekje drillen op een spinhengel gemaakt van splitcane is geweldig!

Groeten,
Peter

Zoetwaterkrokodillen

Zondag 19 juni. Vanmiddag gaan Danny en ik samen met pluggen vissen in het stadswater. Op onze driegrammertjes hebben wij sinds de opening van het roofvisseizoen heel wat baars, ruisvoorns, snoekjes en ook twee dikke snoeken gevangen. Die dikke snoeken kwamen uit hetzelfde water, en we zijn heel benieuwd hoe de plug het daar doet.

Een middag en avond werpen met de plug levert ons samen 5 snoeken op. Een aardig resultaat. Twee van de vijf snoeken waren van het type zoetwaterkrokodil, en daarom mag deze visdag straks als topdag het boek in waaraan ik eerdaags ga beginnen. .

De eerste grote snoek was voor Danny. Deze snoek met een lengte van 81 cm griste de Heddon Spook plug van het oppervlak. Echt een supergaaf gezicht. Onze plugvisdag was met deze vis al meer dan geslaagd.

Maar er zat nog een gigant in het vat voor vandaag. Ik viste mijn J11 plugje tergend langzaam net onder het oppervlak naar binnen. Het gele plugje kon ik zo, ondanks de harde wind op het water en het donkere weer, goed volgen. Plots zag ik het niet meer. Niets geen kolk in het water, maar het plugje was verdwenen. Een fractie van seconde dacht ik dat het was vastgelopen in de waterplanten, maar twijfelde toch. Gelukkig gaf ik een flinke haal met de baitcaster. Wat er daarna gebeurde zullen Danny en ik nooit meer vergeten!

Deze snoek is beresterk, neemt flinke runs door de slip, en zoekt twee keer het wateroppervlak op waarvan Danny er gelukkig eentje op film heeft vastgelegd.  Vis ik met grotere pluggen en zwaarder materiaal, dan neem ik bijna nooit mijn landingsnet mee. Vandaag lag het net ook thuis.

Meerdere malen nam de snoek opnieuw een spurt als ik haar onder de kant had. De vis even achter de kop vatten was er toen nog niet bij.

Pas bij de vierde poging lukt het me de snoek uit het water te liften. Met mijn ene hand drukte ik de snoek tegen de kant zodat ik mijn tweede hand kon gebruiken. En dat was nodig.

                                                                                                Wat ben ik blij, de emotie straalt van deze foto af

Wat een enorme kop heeft deze snoek! Tijdens de dril schatte ik haar rond de 90 cm. Het meetlint geeft 92 cm aan!

Voor mij een giga snoek, al heb ik ze in het verleden op een veel zwaardere baitcaster ook over de meter gevangen. Deze snoek is gedrild en geland op een zestiengrams baitcaster gemaakt van splitcane.  Daarom de mooiste snoek die ik tot nu toe op de plug gevangen heb!

Groeten,

Peter