14 apr. 2010

Vissen met je neus recht in de wind!

Woensdag 14 april. Vanavond na het eten ga ik terug naar de polder waarin ik afgelopen zondag gevist heb. De wind komt, net zoals zondag, nog steeds uit de verkeerde hoek. Het grote verschil met zondag is dat de wind aan kracht heeft gewonnen.

Even twijfel ik of ik terug naar huis zal gaan als ik de hengel optuig. Ik heb besloten om op de kant waar de wind op staat te gaan vissen. Naast een duiker waar, in verhouding tot de rest van deze polder, meer water staat. Vissen met je neus recht in de wind! M'n gevoel zegt dat ik op deze plek de meeste kans heb op een karper. Maar, het valt niet mee om zo te vissen. Lussen ontstaan tussen de ogen van de hengel. De nylon lijn wordt mijn kant opgewaaid. Met m'n linker hand houd ik de lus onder controle die ontstaat tussen de werpmolen en het startoog van de hengel. Die mag niet om de werpmolen heen 'slaan'.

Bemoedigend is het om te zien dat er op de golven voor de duiker kleine belletjes drijven. Er wordt geaasd; vis! Kan niet missen, er 'zit' hier karper onder de kant. Op de eerste aanbeet sla ik een gat in de lucht. Te gretig, dat is duidelijk. De tweede aanbeet zet niet door, de vis ondervindt weerstand en laat los. De wind zorgt ervoor dat er bijna geen lijn tussen topoog en het pennetje is. De hengel meegeven bij de volgende aanbeet is de oplossing.

Bij de derde aanbeet wacht ik langer en geef de hengel mee in de richting waarin het pennetje verdwenen is. De uithaal met de hengel is onbedoeld krachtig. Aan de andere kant van de lijn is contact gemaakt met iets massiefs. Seconden (die minuten lijken te duren) gaan voorbij. Er gebeurt niets. Dan opeens is er iemand wakker. De hengel gaat rond, en het begint te zwemmen. Uit het niets komt er een keihard schot. Wat een verschil met de karpertjes die in de sierwateren rondzwemmen. Ook een snoek, ongeacht zijn lengte, kan hier niet aan tippen. Brute kracht van een wilde karper - daar kan geen enkele in de polder rond zwemmende vis zich mee meten. De oude Hardy Trotter krijgt er flink van langs, de super slip van de Fin-Nor AHAB MegaLite laat zich luid en zonder haperingen horen!

Bij de eerste wilde karper is het elk jaar weer moeilijk inschatten hoe groot de vis is. Deze vis voelt aan als een flinke. De penhengel met een testcurve van 1.25 Lbs en een nylon lijntje van 18% met een breeksterkte passend bij de hengel werken daar natuurlijk aan mee. Als het spel van nemen en geven tussen visserman en vis op zijn eind loopt krijg ik de vis voor mijn voeten een keer duidelijk te zien. Het is een mooie!

De verdere pogingen tot ontsnappen worden door de hengel in de kiem gesmoord. Een spannend moment, gaat ie nog een keer de slip of is het (bijna) over. De goed afgestelde slip hoeft geen assistentie meer te verlenen. Even was er de verleiding om aan de slipmoer te wrummelen.Het lijkt en het voelt alsof de slip het niet doet op zo'n moment. De karper heeft zijn kruit verschoten en het ontbreekt hem gewoon aan kracht om opnieuw een schot te nemen.

De eerste echte wilde karper van 2010 glijd moegestreden het landingsnet in. Eerst even meten: met 64 cm een hele mooie vis om dit jaar in de polder mee te beginnen.




Nog even een foto met de zelfontspanner en dan weer snel terug in het water. Door de harde wind geen mooie foto, maar dat kan mij niet schelen.

Murw geworden door de wind verlaat ik in het donker de polder. Twee bergeenden schrikken van mij, vliegen voor mij uit over de weilanden op zoek naar een nieuwe veilige plek om te overnachten. Sorry! Het was afzien vanavond, maar het was het dubbel en dwars waard.

Groeten,
Peter

1 opmerking:

Dale zei

Dat ziet er goed uit Peter!

Wat de reactie betreffende een vorig onderwerp,het vervreemden van karpervissen,ben ik van mening dat het NIET te maken heeft met de hoeveelheid visuren die je maakt.
Jij zal ongetwijfeld meer uren gemaakt hebben dan mij. Het gaat om(je zei het al)het gevoel! Als dat er niet is...
Maar het is er bij jou...

Mooie karpers!!!
Nu ga ik de hengels poetsen.
Groet,
Dale