8 nov. 2009

Oostenwind en een zonnetje

Zondag 8 november. Het is net 7.00 uur geweest als ik de auto ergens in een Zuid Hollandse polder parkeer. Daarvoor heb ik om 6.30 uur Yuki opgepikt. Afspreken op een centraal tussen onze huizen in gelegen punt om daarna samen verder rijden is wel zo gezellig.

De polder ligt er stil bij, het voelt koud aan buiten, witte rijp bedekt het groen op de kanten langs het water, een teken dat het vannacht aan de grond licht gevroren heeft. De wind komt daarbij uit het oosten. Dat is vaak bepalend voor het slagen van een visdag. Staat de wind een paar dagen oost, dan is er geen probleem. Nu is de wind net gedraaid, en is daarbij nog eens minimaal aan kracht. Liever een kabbel op het water dan een sloot zo glad als een spiegel. Het zal vandaag een mooie dag worden, dat is duidelijk. Mooi als je wandelaar, fietser of gewoon lekker buiten wilt zijn. Voor de snoekvisser is dit weerbeeld een stuk minder gunstig.

Dat we ook nog eens van te voren hebben afgesproken met de tiengrammers te vissen maakt het alleen maar uitdagender. Als de vis vast ligt, en dat zou vandaag blijken, dan trekt een klein spinnertje ze soms over de streep. Op de tiengrammer kan niet gevist worden met een klein spinnertje. Maar een Zaanspolderspinnertje met een blad van 33 mm bedoeld voor de achtgrammer, dat lukt nog net.

Het is nog donker als onze spinhengels uit hun foudraaltjes worden gehaald. Yuki monteert een Penn 430 SS tussen de reelringen, een werpmolen uit de jaren 80 en begin 90. Mijn Luxor 1A werpmolen uit 1959 was toen al bejaard! Die Luxor was ooit een prijs voor een grote vis, werd voorzien van een ingegraveerde tekst en heeft daarom jaren als trofee gesleten in een vitrine kast. Geen koopje, maar een Luxor in nieuwstaat is een mooi bezit. In de middag zal ik een paar foto's maken van ons vandaag gebruikte materiaal en de rotor van de Luxor werpmolen. Nog steeds is de Luxor een pronkstuk, maar nu wel onder mijn Fair Play tiengrammer!

Tijd om te gaan vissen. Ook deze polder ziet er fantastisch uit! Ik ben er nog nooit geweest, laat staan dat ik er gevist heb, maar je ruikt de snoeken gewoon. Yuki heeft hier wel al een paar keer gevist, en snoek gevangen. We hebben het weer niet mee vandaag, maar we zullen het ermee moeten doen. De eerste snoek laat best wel even op zich wachten. De ochtend is al behoorlijk gevorderd als de snoeken toch enigszins actief worden. We zijn dan ondertussen al vissend in een dorpje beland. Tijdens koudere periodes zoeken snoeken de luwte op die de bebouwing biedt, maar nu daarvan uitgaan is nog te vroeg. De eerste snoek verraadt zich door een boeggolf achter mijn spinner. Voor de kant aangekomen stopt de snoek en blijft nog even plagerig hangen. Later zien zowel Yuki als ik onze spinners een aantal keren gevolgd worden. Geen kleintjes die vol bravoure de aanval inzetten, maar mooie maat snoeken die het laten afweten. Spinnen in kraakhelder water is wat dat betreft spannend en zenuwslopend tegelijk.



Het is Yuki die zorgt dat het gelukkig geen snoekloze zondag gaat worden vandaag. Een hele mooie vis! Een snoek van het formaat dat we al een paar keer onze spinners zagen volgen.



Yuki vist met een Zaanspolderspinnertje met een blad van 33 mm en ik met een 45mm slanke Terrible. Beide spinners laten zich perfect vissen in het ondiepe polder water.

Wisselen naar de kleinere Zaansepolderspinner is een optie en het spinnertje wordt dan ook door mij even uitgeprobeerd. Na een paar worpjes gaat de Terrible weer aan de spinstang en blijft daar aan hangen. Vertrouwen hebben in je kunstaas is belangrijk. De vangkracht van de Terrible 45 mm heeft zich door de jaren heen bewezen.

Weer een snoek achter mijn spinner en weer mis! De tweede poging gebeurt hetzelfde. Bij de derde poging hangt de vis, maar schiet seconden later los. Even over dat missen: nee, ik draai niet te hard, en nee, ik sla niet te vroeg - op het moment dat de snoek achter de spinner opduikt, maar hem nog niet heeft gegrepen. In het heldere water (waar geen kabbel op staat vandaag en waar ondertussen de zon de bodem van oplicht) zijn onze spinnertjes goed zichtbaar voor de vis. Het lijkt wel of ze door hebben dat er iets niet klopt en afzwaaien! Eerdere kennismakingen met kunstaas zullen daar waarschijnlijk ook aan meedragen. Deze snoek zwemt niet weg maar blijft staan op de plek waar ik hem loste.

Yuki staat naast me als ik het opnieuw probeer. De snoek heeft een minuut of twee rust gekregen als ik de spinner zijn richting op stuur. We zien hoe de vis daar op reageert. Zijn kop gaat omhoog, en als de spinner hem passeert knalt hij er werkelijk op. Dit gebeurt bijna onder onze neus. Een tik met het gele glas en de vis hangt. Man, wat was dit spectaculair om te zien! Yuki baalt achteraf dat hij het niet gefilmd heeft. Maar eigenlijk dachten we beiden dat ook deze snoek niet meer zou reageren, zeker omdat hij de haak gevoeld had.




Ook een mooie snoek voor mij vandaag, ik ben er blij mee. De manier waarop ik deze snoek heb gevangen maakt dat ik deze vis voorlopig niet zal vergeten. Tof is ook dat Yuki het allemaal gezien heeft, en ik het moment en gevoel met hem kan delen. Dat miste ik vorige week wel toen ik de grote baars ving.

De polder waar ik die baars ving is de volgende plek waar we gaan vissen. Maar eerst moeten we nog een heel stuk terug lopen richting de auto. Onderweg zien we een snoek en een snoekje staan. De snoek ziet meerdere keren onze spinners langs zijn neus gaan, maar laat zich niet verleiden. Het lijkt erop dat we ons hier met twee gelande snoeken spekkopers mogen noemen.


Bejaarde Fair Play spinhengels van geel en zwart glasvezel met bijpassende werpmolens


Door R.A. Helsing in 1959 gewonnen na het vangen van een Bass van 7.5 lbs


Op een echte spinhengel zijn bussen gemonteerd, en deze duraluminium bussen zijn een genot voor het oog

Bij de auto aangekomen gaan de hengels op het gras en maak ik nog een paar foto's. Tijd om af te tuigen, en daarna is het een half uurtje rijden naar polder van de grote baars.

Tot het donker blijven we in deze polder vissen. Vorige week was het daar voor mij feest. De tiengrammers hebben daar plaatsgemaakt voor Spinmatic vijfgrammers met daaronder moderne techniek. Ook in deze polder heeft de oostenwind gezorgd dat de snoeken vast liggen als een huis. Na vele worpjes vang ik er toch nog een snoekje. Bij de overgang van licht naar donker, waarbij een koude mist zich over de polder begon te vormen, vangt Yuki in een kommetje drie baarzen bijna achter elkaar. Daarna is het over en valt het helemaal stil.

Deze zondag moesten we alles uit de kast halen om een snoek te vangen. Geen topdag wat de vangsten betreft, maar wel een dag waar ik met veel plezier en genoegen aan zal terug denken. Een dag die door ons wordt afgesloten met hamburgers op de parkeerplaats van een grote fastfoodketen.

Groeten,
Peter

Geen opmerkingen: