22 nov. 2009

Flitsend nylon in de stadswatertjes van John

Zondag 22 november. Vandaag zijn Yuki en ik te gast bij onze vismaat John van Gameren. Zoals de laatste weken het geval is sta ik ook nu voor dag en dauw naast ons bed. Als ik bij John arriveer blijkt dat vroege vogel Yuki zich heeft verslapen. En dat is niets voor hem! Gelukkig even later schuift ook Yuki aan achter de koffietafel. Zijn nog steeds kleine ogen verraden een nacht met maar weinig slaap. Die gaat het moeilijk krijgen vandaag denk je dan.

Gedwongen door de harde wind moeten we wel de beschutting van de bebouwing opzoeken. Vissen in een omgeving die sterk aan de Floretsloot bij mij in de buurt doet denken. De sloten waar we vandaag gaan vissen liggen op bijna 100 km bij ons huis vandaan. Zij zijn het domein van John, en die zal ons vandaag flink laten struinen.



Geen Floretjes maar Spinmatic vijfgrammers met de daarbij passende spinnertjes worden ingezet. John en Yuki kiezen ervoor om met de vernieuwde voor de vijfgrammer ontworpen Zaansepolderspinner te vissen. Een spinner die je het best zou kunnen onschrijven als een spinner-streamer combinatie. Op de langstelige haak achter de spinner is een soort van streamertje gebonden. De kleine spinner wordt door de aangebouwde streamer een groter kunstaas, dat zonder problemen gevist kan worden op de vijfgrammer.

Zelf begin ik met de 25 mm Beatlebug spinner en wissel deze gedurende de dag af met een 35 mm slanke Terrible.



John kent de vele sloten in de omgeving. We zijn nog maar net aan het vissen als een snoek zijn spinner mist. 'Probeer jij het maar, Yuki' zegt hij. Het blijkt dat weinig slaap en wodka geen invloed hebben op Yuki's reflexen. Op zijn tweede worp haakt hij de snoek.



Dat er hier ook baars zwemt zou snel blijken, want dat laat John ons niet veel later zien.



John vangt er meteen ook nog even een snoekje achteraan. Zo zijn er in zeer korte vistijd twee snoekjes en een baars gevangen. Wat dan wel weer vreemd is, is dat deze sloot daarna niets meer prijs geeft.



De volgende sloot die we uitvissen levert slechts een snoek op. Yuki Snoekie maakt zijn naam helemaal waar. Zo goed zelfs vandaag, dat John aan het einde van deze visdag grapte: als ik dat had geweten, dan had ik hem dat eerste snoekje niet laten vangen!



De volgende sloot is het een zelfde verhaal. Slechts een snoek, maar deze keer mag ik met de rover op de foto.



Weer een ander slootje uitvissend, lijkt het of de baarzen in de luwte bij elkaar liggen. Yuki en John zien ze de Zaansespinner volgen en soms aantikken. Wat worden die baarzen toch voorzichtig als het water afkoelt. Maar met de Beatlebug spinner trek ik er drie achter elkaar over de streep. De mannen hebben dit spinnertje niet bij zich, dus een grapje ('kopen!') is snel gemaakt.



Het volgende beatlebug slachtoffer is een klein snoekje dat aan het eind van een doodlopend slootje zijn schuilplaats heeft. Tot dat moment zijn we wat vangsten betreft een beetje gelijk opgegaan. Maar dat zou na deze snoek veranderen.



Yuki gaat met grote schreden afstand nemen van John en mij. De volgende snoek is voor Yuki. Deze snoek lag echt onder een steigertje aan de overkant. De bewoners van het huis dat daar staat moesten eens weten. Ik denk dat pootjebaden in de zomer er dan niet meer in zou zitten.



video





Een mooi uitziende sloot verder is het weer raak bij Yuki. En aan Yuki's houding en vooral die van zijn Spinmatic te zien is het een beste snoek. Vorige week loste Yuki tijdens de dril een grote snoek. Het hoort erbij, je kunt ze niet allemaal vangen. Net zoals afgelopen zondag maak ik ook nu een filmpje tijdens de dril. Deze keer met een happy end. Vierenzeventig centimeter snoek gevangen op een vijfgrammertje en 14% nylon is het resultaat.



Onze vismaat lijkt daarna de smaak van het snoeken helemaal te pakken te hebben gekregen. John en ik vangen nog een aantal mooie baarzen, en Yuki voegt aan het eind van de middag nog twee snoeken toe aan de vangsten van vandaag. Daarmee komt het totaal op negen snoeken, waarvan Yuki er zes gevangen heeft. Zeven snoeken zijn vandaag gevangen op de Zaansepolderspinner, een op de 35 mm Terrible en een op de beatlebug. Dat zegt niets, maar is gewoon leuk om te weten. Wat ook leuk is, is dat we deze dag net zoals hij begon bij John en Jolanda thuis aan de tafel eindigen. Niet met koffie om wakker te worden, maar met een heerlijke kom soep voor onze neus. Enne, dat biertje smaakte ook prima!

John en Yuki, dit was ondanks de wind toch weer een geslaagde visdag. De volgende keer als het waait zijn jullie bij deze uitgenodigd bij mij langs de Floretsloot. Uiteraard met jullie Floretjes!

Groeten,
Peter

Geen opmerkingen: