2 nov. 2009

37 cm baars op de vijfgrammer

Zondag 1 november. Wat ben ik ziek geweest vannacht. Het begon toen ik uit mijn werk vandaan naar huis reed. Thuis gekomen heb ik nog even met Paul gebeld, en ben daarna meteen naar boven gegaan. Vanmorgen voelde het leven gelukkig een stuk beter.

Ik moest en zou naar de polder, maar wel met het idee om rond 13.00 uur weer thuis te zijn. Het deel van polder waar ik naar toe ging had ik nog nooit bevist. De informatie over deze stek had ik van Yuki gekregen. Overigens ligt deze stek niet ver uit de buurt van waar Yuki, Danny en ik afgelopen zondag gevist hebben.

Ook dit water ziet er goed uit, en er zou volgens Yuki behalve een goed snoekbestand ook flink wat baars rond zwemmen. Waar ik begin loopt de brede poldervaart op zijn eind, haaks de bocht om gaat de vaart verder het weiland in, maar dan als slootje. Zo'n slootje herbergt soms prachtige rovers, maar mijn keuze valt op de vaart. De tweede worp wordt al bevestigd dat er hier inderdaad baars rondzwemt. Een klein baarsje heeft de spinner onderschept en mag daarna boven water kijken.

Op mijn vierde worp is het alweer raak. De weerstand aan de andere kant van de lijn doet een snoekje vermoeden. Maar, als de vis onder de kant komt blijkt het om een heel andere tegenstander te gaan. De eerste keer dat ik een glimp van de vis opvang weet ik het meteen zeker: dit is een baars. Een hele grote baars. Een baars van een formaat zoals ik die ruim drie jaar geleden in een andere Zuid Hollandse polder tot tweemaal toe achter elkaar mijn kunstaasje zag volgen.

Het lukte me toen niet om de baars tot een aanbeet te verleiden, en vergeten ben ik hem nooit. De baars die nu aan de andere kant van de 16% nylon alles in het werk zet om te ontsnappen is minstens zo groot. Als ik hem voor de tweede keer te zien krijg wordt dat nogmaals bevestigd. Een bak van een baars heeft zich vergist in mijn spinnertje. En wat ben ik blij dat ik de laatste tijd niet meer zonder landingsnet op pad ga. Bij de eerste poging zit de baars veilig in het netje. Yes, yes, yes, yesssssssssss! Eindelijk weer een heel grote baars en op de spinner. Maar nog mooier, ik heb hem in de polder gevangen en ook nog op ultra licht materiaal!



Meten van snoeken doe ik bijna niet meer, maar onder deze baars gaat het meetlint. Zeven en dertig hele centimeters geeft het aan. Een zwemmend monument, dat is zeker. Zijn lichaamsbouw doet sterk aan die van een brasem denken. Een hoge rug, en de vis is ronder om te zien dan zijn kleinere soortgenoten. Het lijkt wel of baarzen boven de 30 centimeter lichaamslengte per centimeter ook een halve centimeter in de hoogte groeien. De foto van de vis onder de Spinmatic geeft al weer hoe groot deze baars is. Zijn staart komt voorbij de cone, en de kop ruim voorbij de kurkengreep.



Maar de foto van de baars in m'n hand laat pas echt zien hoe groot deze vis is. Een vis die al jaren hier zijn domein heeft, en naar zijn leeftijd blijft het gissen. Maar een oude vis is het zeker.



De muil van de rover is minstens zo indrukwekkend als de baars zelf! Een lang gekoesterde droom voor mij is uitgekomen. Een vis die ik dankzij de tip van Yuki heb gevangen.

Alle rottigheid die ik vannacht heb moeten doorstaan is als bij toverslag verdwenen. Ik voel me weer vol energie. Dat dit een heel mooi en gezond stuk water is wordt niet veel later door de vangst van een mooie snoek nogmaals bevestigd. Ik zou hier nog veel langer kunnen blijven doorvissen, maar voor nu vind ik het goed geweest. Ik kom hier graag nog een keer terug, maar dan samen met de tipgever.

Zin om naar huis te gaan heb ik niet. Met de auto rijd ik door het prachtige groene landschap naar de plek waar ik vorige week met Yuki en Danny gevist heb. De bedoeling was om daar nog even na te genieten van de baarsbelevenis. De snoeken dachten daar anders over.



Ik vang er vier snoeken, waarvan twee grote. De laatste snoek is de grootste. Een aardige mevrouw die door de polder aan het wandelen was bood aan om een foto te maken.



Na deze snoek vind ik het echt mooi geweest. Ik wil naar huis om zonder hengel nog even na te genieten van een grote baars, die ik voor heel even de mijne mocht noemen.

Groeten,
Peter

4 opmerkingen:

peter zei

Hallo Peter,
Wat groot zeg,zo'n baars in de polder,daar kan ik alleen maar van dromen.Ik zie dat je een gele lijn gebruikt,wat voor merk is dat ?





peter

Anoniem zei

Mooi Peter, gefeliciteerd met deze prachtige polderbaars. Begrijp je nu waarom ik niets anders wil dan baarzen.
Ga zo door Peter, de winter komt er aan, en als de slootjes dicht liggen met ijs, wachten de jachthavens op je. Daar zwemmen nog meer van die kanjerbaarzen en nog veel groter.

Groet,
Ba(ar)s

Peter Linzell zei

Hallo Peter,

Dank je!

De gele nylon lijn die ik gebruik is Stren Original. Deze lijn gebruikte ik al in de jaren 80.

Groeten,
Peter

Peter Linzell zei

Hoi Ba(ar)s,

Dat vind ik leuk! Succes de aankomende winter in de jachthavens. Maar dat gaat je vast weer lukken.

Groeten,
Peter