18 okt. 2009

Terrible Long

Zondag 18 oktober. Vanmorgen ben ik in tweestrijd, ik wil namelijk twee spinnertjes uitproberen. Dat zou normaal gesproken geen probleem zijn, maar deze spinnertjes zijn bedoeld voor verschillende spinhengels. De eerste is een Zaanspolderspinnertje bedoeld voor de Floret, de tweede is de Terrible Long bedoeld voor de tiengrammer. De keuze valt op de Terrible Long, want die heb ik al langer in mijn bezit en moet nu toch echt een keertje uitgeprobeerd worden. Verschil met de gewone Terrible met een 45 mm blad en de Terrible long met een 45 mm blad is, dat bij de laatste een spinstangetje niet nodig is. Bij deze Terrible spinner is de as van de spinner verlengd. Nog een verschil, geen bescheiden vlieg siert de enkele haak, maar iets wat aan een tubefly doet denken.

De Terrible Long met aangebouwde tubefly is dus een groot stuk kunstaas! Misschien is dat ook de reden dat ik deze spinner nog geen zwemles heb gegeven. Daar gaat vanmorgen verandering in komen. Als ik de spinner onder mijn top door het water haal, weet ik het meteen zeker, dit is een topper voor de winter. Achter het roterende spinnerblad beweegt de tubefly verleidelijk.

De ochtend levert me slechts een aanbeet op. Een snoekje van 30 cm, groter was hij zeker niet, schiet voor de kant los. Thuis gekomen ga ik na het middageten samen met Frank de polder in.



Zonder hengel, maar met een grote tas. De polders worden gesloot en Frank en ik hopen zo nog een paar pijpenkoppen aan zijn verzameling toe te kunnen voegen.

In de namiddag krijgt de Terrible Long een herkansing. Deze keer in een andere polder dan waar ik vanmorgen gevist heb. Het duurt niet lang. Een grote kolk op de plek waar mijn spinner zich bevindt, gevolgd door een prachtige buiging in de gele tiengrammer en de Terrible Long is ingewijd.



Gewoon leuk om weer een rover te vangen op een 'nieuw' stuk kunstaas. Nieuw tussen aanhalingstekens, want de Terrible Long is al een heel oud stukje kunstaas. In de 45 mm uitvoering door spinnerbouwer en vismaat John van Gameren nieuw leven ingeblazen.





De poldervaart vis ik uit tot ik bij een verzonken bruggetje uitkom, waar ik kan oversteken om daarna via de overkant terug richting de auto te vissen. In het kommetje voor de brug blijkt een snoek te huizen. Dat kon ook bijna niet missen. Deze snoek is een stuk groter, en de slip van de werpmolen laat zich dan ook even goed horen. Op het moment dat ik het landingsnet wil uitklappen veert de hengel weer terug in zijn positie. De snoek heeft de spinner gelost. Je kunt ze niet allemaal vangen, zullen we maar denken.

De terugweg richting de auto blijft het lang stil. Als ik het niet meer verwacht duikt er dan toch een snoek op de spinner. Hij mist, maar het spektakel is er niet minder om. Ik maak meerdere worpjes over de plek waar de rover zich verraadde, maar de snoek laat zich niet meer zien.

Groeten,
Peter

Geen opmerkingen: