26 okt. 2009

Een stille genieter

Zondag 25 oktober. Vandaag ga ik vissen met Yuki en Danny. Danny heb ik tot vandaag nog niet ontmoet, maar van Yuki heb ik veel goeds over hem gehoord. Hij vist al jaren op snoek en karper en is ook al jaren bevriend met Yuki. Een aantal weken geleden mocht Danny van Yuki een heuse Fair Play spinhengel lenen. Na een middag vissen was hij verkocht. Nee, niet de hengel, maar Danny wel; die was helemaal om.

Sinds vorige week zaterdag is Danny de trotse eigenaar van een custom made Spinmatic vijfgrammer. Hij heeft er al keer mee gevist en gevangen de afgelopen week. Yuki vroeg me of ik het goed vond als Danny mee zou gaan. Natuurlijk! Leuk om met z'n drieen met onze Spinmatic vijfgrammers door de polder te struinen.

Wat de polder betreft, dat zit wel goed voor vandaag. Yuki heeft de afgelopen weken formidabel mooi water ontdekt. Mooi en vooral snoekrijk water, want foto's van fraaie snoeken vulden via de email verstuurd het beeldscherm van onze computer.

Om 7.30 uur zitten we met z'n drieen in de auto richting het voor Danny en mij onbekende. Het is een uurtje rijden, maar wat ik te zien krijg overtreft al mijn verwachtingen. Inderdaad, het water ruikt hier naar snoek! Maar, hier wordt vaker op snoek gevist, en dat zou vandaag ook blijken. Dit soort water heb je nooit helemaal voor jezelf. Gelukkig geen in colonne rijdende auto's met vissers die van hotspot naar hotspot rijden, zoals ik dat twee jaar terug ergens in de polder gezien heb. Wel ook hier vissers met zwaar materiaal en groot kunstaas, die zich met de auto door de polder verplaatsen. Een stuk water uitwerpen en dan instappen en wegwezen. Daarbij werden zo te zien de smallere stukken water ontzien, en daarin hebben wij vandaag gevist.



Smal water, onderbroken door bruggetjes, met hier en daar knotwilgen en andere begroeiing. Ideale omstandigheden voor de spinhengel en de onverzwaarde spinner. Tussen de begroeiing en vissend bij bruggetjes is de 168 cm lange Spinmatic helemaal op zijn plaats. Je kunt korte en precieze worpjes maken. Met het grootste gemak kan het spinnertje precies onder de bruggetjes geplaatst worden. Vissend tussen de knotwilgen wordt er vanuit de top van de hengel gericht richting de overkant geworpen. De Spinmatic recht voor je uit, iets naar beneden houden, en dan de hengel opliften werkt uitstekend.

Het zal de vierde of vijfde worp geweest zijn als ik een snoek mijn spinner zie missen. Dat missen is op een druk bevist water vaak te wijten aan het op het laatste moment afzwaaien van de snoek. Op het moment supreme kiest de snoek eieren voor zijn geld.



Dat er tegenwoordig nog maar weinig met de spinner gevist wordt werkt in ons voordeel. Yuki haakt de eerste snoek van vandaag in een doodlopende zijtak van de sloot waarin wij vissen. Er staat daar bijna geen water, en daarom zal er maar door weinigen kunstaas doorheen gehaald worden.

Na twintig minuten vissen vervang ik de Terrible 35 mm spinner voor een spinnertje met een 25 mm Indiana blad. Van de baars hebben we tot dat moment nog geen teken gekregen, wie weet lukt het met een klein spinnertje. In mijn achterhoofd weet ik ook dat juist in water waar vaker gevist wordt een klein spinnertje als een magneet op de snoek werkt.

Ik maak meerdere worpjes langs uitdagend uitziende plekjes, maar de baars geeft niet thuis. Maar dan schrik ik me het apezuur. Een grote snoek zwemt achter de spinner aan. Van Yuki had ik al gehoord dat hem dat de afgelopen week ook al een paar keer was overkomen. Een paar seconden resten me nog dan is de spinner binnen gevist. Met hooguit anderhalve meter lijn nog uitstaand voordat de spinner binnen is, versnel ik de spinner. Ik kan het goed zien...de snoek reageert en bijt in de vlieg van de spinner. Geen schot; hij hapt alsof hij nog even wilde proeven van de vlieg.

In die vlieg zit mijn haak en ik reageer door met een tik met de hengel de haak te zetten. Hij hangt! Maar dit kan bijna niet goed gaan, slechts in het uiterste puntje van de harde snoekenbek zit mijn haak. 'Snoek, grote snoek!' schreeuw ik naar Yuki en Danny.



De mannen komen gelijk mijn richting op, en Yuki maakt meteen een foto. De snoek komt dan juist tot het besef dat hij zich vergist heeft. Ik houd druk op de vis, maar niet meer dan nodig. Dat lukt door de hengel mee te geven als de vis ervandoor gaat. En hij gaat ervandoor! Tot drie keer aan toe neemt de snoek een paar meter lijn. En wat ben ik blij dat dat een lijn van nylon is. Juist nu is de rek in de nylon een uitkomst. En dat was het natuurlijk ook meteen al, toen ik bijna onder de top van de Spinmatic de snoek haakte.



Wat ik op het moment dat ik de haak zette bijna niet voor mogelijk hield, lukt: de snoek wordt geland. Later deze dag zijn Yuki en ik het er roerend over eens, zonder de rek in de nylon lijn en de progressieve buiging van de Spinmatic was deze snoek niet geland.

Wat een heerlijke visdag is dit nu al, en hij is nog maar net begonnen! Yuki's voorwerk loont: de derde snoek van vandaag is voor hem.



Deze snoek mag laten zien wat ie waard is. Hij moet het opnemen tegen de drieeenheid: de buiging van de hengel, de rek in de lijn en de slip van de werpmolen.



En dan is er natuurlijk ook nog de kunde van de man achter deze hengel.

Niet veel later is het bij een van de bruggetjes weer raak bij Yuki. Aan zijn geschreeuw te horen is het grote snoek. In no time zijn Danny en ik bij hem. En deze vis is groot!



Na een spectaculaire dril waarvan we met z'n drieen genoten hebben mag Yuki op de foto met een echte polderkrokodil. Super gaaf zo'n snoek, en die dan ook nog eens op ultra licht materiaal gevangen. Helemaal top Yuki!

Even terug naar Danny, die heeft tot dan toe nog niets gevangen. Wel heeft Danny een snoek achter zijn spinner zien weg draaien. Hij vermaakt zich echter prima, en daar gaat het uiteindelijk om. Die snoek komt er vandaag heus wel.

Waar de sloot een haakse bocht maakt heeft de wind het kroos in de bocht bij elkaar gedreven. Daar zou toch een snoek moeten liggen! De 25 mm Colorado spinner heb ik dan al gewisseld voor een Terrible 35 mm spinner. De tweede worp langs de rand van het kroos valt mijn lijn slap tijdens het binnen vissen. Dat was zeker weten een snoek, maar ik miste hem. De volgende worp is het wel raak.



De snoek duikt het kroos in, maar het helpt hem niet om de haak te lossen. Een kort schot richting de overkant en dan is het gedaan met het verzet van de rover. Onder de kant aangekomen dirigeer ik hem bij Yuki het landingsnet in.

Na deze snoek gaan de hengels op het gras. Tijd om even wat te drinken en te eten en even bij te praten. We hebben immers genoeg beleefd de afgelopen uren.

Na de lunch besluiten we om terug richting de auto te vissen. Eens kijken of de snoeken die vanmorgen bij onze spinnertjes wegdraaiden zich nu wel laten verleiden tot toe happen. We vangen geen snoek meer, maar wel hebben we alledrie dezelfde snoek achter onze spinnertjes zien aan zwemmen. Eerst Danny, toen ik, en ook Yuki kreeg een kans. Daarna liet de rover zich niet meer zien.

Bij de auto aangekomen lijkt het Yuki en mij het beste om van strategie te veranderen. Het is ondertussen behoorlijk gaan waaien, en daarom trekt de bebouwing. Met de auto rijden we naar het eerst volgende dorp om daar een poging te wagen. Daar hebben we alledrie nog nooit gevist! Yuki is er weleens doorheen gereden, en kent de omgeving wel.

In de slootjes die door het dorp lopen wacht ons een verrassing. Ze zitten vol baars! Niet alleen kleintjes, nee ook 30 cm plus. Bij een bruggetje maak ik binnen korte tijd deze dag tot een geslaagde baarsdag. Ook Yuki, maar vooral Danny vangt hier baars. Ik ben dan weer geswitched naar een 25 mm spinnertje en dat maakt het grote verschil. Even is het zelfs worp op worp dat er een baars op de kant komt.



Yuki vangt ook hier een snoek, en tegelijkertijd heeft Danny een baars. Tja mannen, dan moeten jullie ook even samen poseren voor de foto.

Danny vangt hier een aantal fraaie baarzen, maar nog steeds geen snoek. Ook hier weer een grote kolk van een wegdraaiende snoek die het op het laatste moment liet afweten bijna voor zijn neus. Maar Danny is een volhouder, een visser die gelooft in waarmee hij bezig is. Hij laat zich niet gek maken door de groene rovers, en vist geconcentreerd verder. Fraaie baarzen zijn de beloning daarvoor.



Geloven in waarmee je bezig bent werkt. In een slootje tussen de huizen in is het dan eindelijk raak bij Danny. De terechte beloning voor een dag struinen en vele worpjes maken. Wat ons betreft de mooiste snoek van vandaag! Na de snoek voor Danny is deze visdag echt geslaagd. We vangen nog een paar baarzen, maar als het begint te schemeren besluiten we te stoppen. Het uur terug in de auto wordt deze dag door Yuki en mij voorin nog eens helemaal opnieuw beleefd. Achterin is het rustig, daar zit een stille genieter.

Yuki bedankt!

Groeten,
Peter

Geen opmerkingen: