23 sep. 2009

Ultra licht geweld

Gisteravond ontving ik van Diederik Terlaak Poot een boeiend geschreven verslag met prachtige foto's over zijn belevenis met de Rapier. Diederik bedankt!





Hallo Peter,

Gistermiddag besloten om voor theetijd weer eens een korte UL-sessie uit te voeren want die visserij was bij mij dit jaar nog niet echt aan bod gekomen. Op de fiets trok ik bewapend met mijn Rapier en een doosje mini-aasjes langs de vijvers. Ik wierp verscheidene plekken uit met een mini Mirrolure plugje, maar kwam niet verder dan een mini baarsje. Ik besloot naar een poldersloot te gaan waar soms heel veel voorns bij elkaar hangen aan het doodlopende einde. De voorns waren te klein en niet hongerig genoeg om het plugje te pakken. Dan maar naar een wat bredere sloot verderop als laatste hoop van deze korte middagsessie . Het water is daar behoorlijk helder. Op een gegeven moment zie ik een weldoorvoede snoek achter de Mirrolure aankomen. Ik laat het plugje even stil staan en trek het dan weg. Dat is genoeg om de snoek over de streep te trekken en het plugje wordt verzwolgen. De vis keert en de slip giert het uit terwijl de strakke lijn het wateroppervlakte open splijt. De snoek keert en dan is de weerstand weg en komt het plugje kwispelend terug. Die snoek was ook wel aan de grote maat voor een Rapier in een sloot met langs de kant de nodige planten. Ik werp verder maar geen reactie. Dan loop ik een 15 meter door en werp alle kanten uit, ook de kant waar ik al geweest was. Dan opeens zit het hele zaakje vast. Ik trek de hengel krom in de hoop dat het stuk plant meekomt of de plug los schiet. Geen van beiden gebeurt, maar de hengel begint te schokken en de lijn komt in beweging! Ik voer de spanning nog wat op en zie dan opeens weer dezelfde snoek die goed in het vlees zit. Maar niet voor lang want de snoek spurt weg. De Tica Cetus gilt het uit als de snoek de lengte van de sloot benut om weg te komen. Dan keert de vis en duikt de kant in. Het water kolkt, stengels en planten bewegen en de lijn wijst snaarstrak naar vegetarisch onheil terwijl ik probeer mijn arm telescopisch te verlengen en de lijn wat vrij te houden. De snoek helpt mee en het zaakje komt los. De slip giert het nu helemaal uit als de snoek een nog grotere run neemt en enkele meters verder opnieuw naar de kant gaat en een andere plantensoort kiest om te "nestelen". De zaak lijkt muurvast te zitten en ik krijg een licht onheils gevoel dat dit helemaal mis gaat. Ik loop naar de plek des onheils en probeer zo goed en zo kwaad als het kan de lijn wat vrij te krijgen, maar dat lukt niet. Mij niet maar de snoek wel en die schiet nu de andere richting uit. Een run van zomaar 7-8 meter volgt waarna de vis weer even stopt. Er volgen nog een paar spannende minuten, waarna de snoek eindelijk moe en daardoor rustiger wordt. Ik ben blij dat ik een netje mee heb genomen (heb vanmiddag sinds een verkeerde "knak" tijdens bukken iets pakken flink last van mijn onderrug) en sleep de vette vis er boven. Die is binnen! De snoek meet 67 cm, heeft naar verhouding een kleine kop en een stevig weldoorvoed lichaam, al is de bovenste staartlob wat beschadigd. De vis heeft het duidelijk goed om nu in september al zo dik in het vlees te zitten. Waarom dan nog zo'n klein plugje zelfs 2 keer pakken? Het onthaken is wat lastig omdat het deze snoek keer op keer lukt het in de bek geplaatste blokje "uit te spugen". Dat heb ik nooit eerder meegemaakt. Maar als het blokje eindelijk een paar tellen blijft zitten kan ik het minidregje via een kieuwdeksel lostrekken met de tang. De snoek schudt het blokje weer uit maar gelukkig ook het plugje.



Ik laat me als een wandelende tak vanwege de zere rug zakken en zet de vis terug die meteen de vinnen neemt. Het was kantje boord met de rapier en 14/00 maar het ging allemaal net goed. Wel een spannend visavontuur op een paar km van huis.


vriendelijke groeten,
Diederik

Geen opmerkingen: