20 sep. 2009

Struinen door Yuki's jeugdherinneringen

Zondag 20 september. Vanmorgen loopt mijn wekker om 5.45 uur af. Voor dag en dauw opstaan op zondag, dat is alweer een paar maanden geleden voor mij. Normaal gesproken kunnen we vanuit onze slaapkamer over de polders tot Broek in Waterland kijken. Vanuit ons slaapkamerraam zie ik nu echter een geheel wit/grijze wereld. Geen witte deken die slechts weilanden omsluit, maar echt potdichte mist. Over die weilanden gesproken, daar is de afgelopen week 100.000 liter melk op geloosd door boze boeren. En dat op enkele honderden meters van ons huis. Ik begrijp de woede van de boeren, maar dit is waanzin!

Vissen ga ik vandaag bij Yuki, in een polder die gedeeltelijk door de bebouwing opgeslokt is. Om 6.15 uur zit ik in de auto, om daarna om even na 7.00 uur de hand van mijn vismaat te schudden. Vanaf Yuki's huis is het dan nog ruim een half uurtje rijden tot de polder, die volgens Yuki een goed baars- en snoekbestand heeft. Yuki heeft hier zijn jeugd doorgebracht en er toen heel veel gevist. Maar, hij heeft er al jaren niet meer gevist.

Dat er goed baars zit was me na drie worpjes al duidelijk. Samen vangen we flink wat baars vandaag. Voor polderbegrippen hele mooie baarzen. De 25 mm spinnertjes gevist aan onze cobold vijfgrammers krijgen het flink te verduren.


Vissen tussen hoog en nat gras


Dit formaat baars zwemt er volop rond


Maar ze zwemmen er ook groter


De custom made Spinmatic van Yuki

Maar niet alle sloten blijken uit elkaar te barsten van de baars. Ving je een baars dan was het vrijwel meteen dikke pret, en kon je er meerdere verwachten. Een sloot verder leek het dan wel weer of de vis afgelopen winter onder het ijs het loodje gelegd had. Weer twee sloten verder was het alsof je over de vis naar de overkant kon lopen. We hebben dus flink wat meters gemaakt vanmorgen, en heel wat water gezien.

Genoeg baars dus, en voldoende actie. Maar ik zou graag ook weer eens een snoek willen vasthouden. Het water ruikt op sommige plekken in de polder en tussen de bebouwing naar snoek. Er eentje vangen zou toch moeten lukken!



Het lukt, in een van de smalste slootjes die we aandeden lag er een snoek op mij te wachten. Heerlijk om de vijfgrammer weer eens goed rond te zien gaan op een grotere vis.




Yuki voegt er aan het einde van de ochtend, als de zon ons al flink doet zweten, nog een snoekje aan toe. Met het doorbreken van de zon vallen helaas ook de aanbeten terug. Om 13.00 uur besluiten we dan ook dat het voor vandaag meer dan mooi is geweest. Yuki bedankt!

Groeten,
Peter

Geen opmerkingen: