25 sep. 2009

Nostalgisch spinnen

Vrijdag 25 september. Als ik de kinderen naar de middag school heb gebracht, heb ik even tijd voor mezelf. Alle klusjes in huis zijn klaar, alleen het vanmorgen gewassen dekbedovertrek hangt nog buiten aan de waslijn te drogen. Ik weet nog wel iets dat nog moet gebeuren. Een paar weken geleden heb ik bij John Schreiner een nieuw slingergreepje opgehaald voor mijn Luxor 1 A werpmolen. John heeft er zijn best voor moeten doen, maar regelde het wel! Dat noem ik nog eens service! Het orginele ronde slingergreepje is binnen no time verwijderd, een kwestie van de schroef losdraaien in het midden van het slingergreepje. Het nieuwe slingergreepje is plat en heeft een trapezium vorm. Binnen twee minuten is het klusje gepiept.

De kinderen zijn naar school, zo kan ik de Luxor dus mooi even testen. De gele Fair Play tiengrammer wordt uit zijn foudraal gehaald en de Luxor gaat tussen de reelringen. Wow, wat een gave set zo samen. Deze Luxor ziet er dan ook nog helemaal nieuw uit, een groot verschil met de Luxor die voorheen onder de tiengrammer hing. De oude gele tiengrammer heeft nog steeds een speciaal plekje bij mij. Als tiener droomde ik van zo'n echte Fair Play tiengrammer van geel glas. Helaas vis ik er veel te weinig mee. Het ultra lichte spinnen vind ik zo leuk, dat het lichte spinnen er bij inschiet. Toch wel jammer, denk ik als ik naar de prachtige tiengrammer kijk. Ik beloof mezelf plechtig dat ik hem deze winter vaker uit zijn foudraal zal halen.

Anderhalf uur heb ik nog, dus tijd om met de Luxor en de tiengrammer naar het water te gaan. Water genoeg hier in de omgeving. Nu eens kijken of de snoek bijten wil. Het is hier in de buurt de laatste keren wat minder met de snoekvangsten geweest. Baars genoeg, maar een snoek vangen blijkt een hele opgave.

Bij het eerste water dat ik wil gaan proberen parkeer ik mijn fiets naast een boom. Een spinstang en spinner worden gemonteerd, en de boom kan gelijk dienst doen om de slip van de Luxor af te stellen. De haak wordt vast geprikt in het schors en de hengel wordt rond getrokken. Na wat gefrommel aan de slipmoer is de slip perfect afgesteld. De slip is zo afgesteld dat die pas in werking treedt als de hengel in een fraaie bocht staat. De slip van de Luxor is een stuk beter dan de slip van de Crack 100. Vooral de groene Crack 100 uit begin jaren '80 had een waardeloze slip! De oudere bronskleurige Crack 100 had de beste slip, maar die had dan weer een binnenwerk van een mindere kwaliteit dan die van de laatste, de zwarte Crack. Helaas kun je zonder aanpasingen de spoelen van de bronskleurige en zwarte Crack niet met elkaar uitwisselen. Door de jaren heen heb ik Crack 100 werpmolens in verschillende uitvoeringen gehad, maar geen van allen kon tippen aan de Luxor.

Spinnen met de Luxor onder de gele tiengrammer is een feest. Door de brede en platte spoel kun je zonder je vinger te hoeven overstrekken de spoelrand raken. De spinner kan daardoor dan ook tijdens de worp met het grootste gemak afgestopt worden als dat nodig is. De gele tiengrammer is hoe je het ook bekijkt een geweldige spinhengel. Deze hengel bezit alle eigenschappen die een spinhengel een echte spinhengel maken. Een hengel zoals alleen de Fa. Schreiner & Zn die kan maken.




Het lijkt erop of het een uurtje baars vangen gaat worden. De gesteepte rovers gaan vol voor de Indiana spinner met een blad van 33 mm en daarachter op de haak een klein streamertje gebonden. Zaansepolderspinners noemde wij deze vroeger. Ze bestonden ook nog in een maat groter. De 33 mm spinner die ik gebruik was eigenlijk bedoeld voor de achtgrammer. Ik ging er vroeger voor op fiets van Broek in Waterland helemaal naar Peeters aan de Prins Hendrikkade in Amsterdam. Daar kon je ze kopen, en ik heb er nog vijf in mijn bezit. Gezien de nostalgische bui waarin ik ben heb ik daarom voor deze spinner gekozen. Misschien dat spinnerbouwer John van Gameren ze na kan maken.

Met slechts nog een klein half uurtje vistijd over fiets ik naar de volgende stek. Daar is het op mijn eerste worp raak. Een snoek laat het gele glas buigen. De slip van de Luxor treed in werking, een heerlijk geluid.




Eindelijk weer een snoek uit m'n thuiswater. Geen monster, maar dat maakt me niets uit. Super gaaf ook dat ik deze vis aan de gele tiengrammer en Luxor werpmolen heb gevangen.

Na de snoek vang ik op de tweede stek nog een aantal baarzen. De tijd vliegt (iets waar ik bij het vissen altijd last van heb); tijd om terug naar huis te fietsen, me om te kleden en daarna de kinderen uit school te halen. Blijft leuk om te doen, spinnen met nostalgisch materiaal!

Groeten,
Peter

Geen opmerkingen: