1 jul. 2009

Met Frank de polder in

Dinsdag 30 juni. De afgelopen weken ben ik tijdens het ultra lichte spinnen regelmatig op karpers onder de oppervlakte hangend gestuit. Niet alleen stil hangend en luierend in de zon, nee, er werd soms ook flink geaasd aan de oppervlakte. Dit jaar trekt het karpervissen veel minder aan me dan in de afgelopen jaren. Vooral vorig jaar heb ik veel uren vissend op karper doorgebracht. Soms werd het zelfs nachtwerk! Het ontbreekt me nu aan tijd, maar vooral aan zin om tijdens nacht en ontij achter de karpers aan te gaan.

Maar goed, door de aanhoudende warmte wordt ik toch enigszins geprikkeld om een paar uurtjes op karper te vissen. Maar dan wel aan de oppervlakte. Zonder poespas een aan het oppervlak azende karper verleiden vind ik nog steeds de mooiste manier van karpervissen. Dat onze zoon Frank tijdens het avondeten vraagt of ik zin heb om met hem te gaan vissen is net het duwtje in de rug dat ik nodig heb.

We gaan samen vissen vanavond! Frank met zijn vaste hengel op witvis, en ik aan de oppervlakte op karper. Ik weet nog wel een polder waar je dat beiden goed kan combineren. Dan wordt het wel laat vanavond, maar vooruit, het is de laatste schoolweek voor de grote vakantie. En gelukkig doet Francine daar ook niet moeilijk over.

Samen met je zoon in de auto op weg naar de polder is gezellig. Als we bij de poldervaart aankomen baal ik wel een beetje van wat we te zien krijgen. Op verschillende plekken staan rodpods met daarin meerdere hengels opgesteld. Het lijkt hier wel Frankrijk, maar dan in de Hollandse polder. Nu ben ik sowieso geen liefhebber van vissen met vast lood, maar in de polder vind ik het echt niet passen.

Waar de weg langs de poldervaart stopt kun je alleen te voet verder, en daar gaan Frank en ik vissen. Weg van de tentjes die als groene pukkels uit het landschap steken, en auto's die bijna geparkeerd naast de hengels op het gras staan. Met een boerderij aan de overkant, en onverstoord genieten van het geluid dat bij de polder hoort: dat is de omgeving waarin wij gaan vissen.




Dat er karper aanwezig is op de plek waar wij gaan vissen is me meteen al duidelijk. Het wateroppervlak is in beweging, en dat komt niet alleen door de wind! Frank zoekt een mooi plekje uit tussen het riet, en ondertussen strooi ik wat Variantjes uit over het water. Frank zit al te vissen, maar nog voor ik mijn haak via een baitband beaasd met Variantjes te water heb gelaten scharrelt er al een forse karper rond aan de oppervlakte. Frank schrikt er zelfs een beetje van.

De haak met Variantjes werp ik over de karper heen. Dan wordt die voorzichtig richting de karper getrokken. Wel zorg ik ervoor dat ze zo komen te liggen, dat de karper niet de kans krijgt om tegen de lijn aan te zwemmen. Voelt een karper op wat voor manier de lijn, dan zwemt ie meestal met een rotgang weg.

Op drie meter afstand voor Frank's neus speelt het zich allemaal af. De karper zuigt de haak met variantjes van de oppervlakte weg, en seconden later explodeert het wateroppervlak. Ik weet niet waar Frank het meest van onder de indruk is, de glasvezel Specimen die hoepelrond gaat, de slip van de Mitchell 810 die krijst of de zojuist nog in rust verkerende poldervaart die helemaal op zijn kop wordt gezet. De karper ploegt letterlijk de vaart voor Frank's voeten om. Even vrees ik dat de vis een tak of iets dergelijks heeft geraakt, maar het blijkt de lijn te zijn die over de uitstekende 'pennen' van zijn rugvin heen gaat. Daarna schiet hij nog een paar keer van links naar rechts, en Frank die naast me staat kijkt zijn ogen uit. Eenmaal uitgeraasd mag hij de vis 'scheppen' en zo hebben we hem een beetje beiden gevangen. ;-)





Op de kant durft hij het aan de vis vast te houden. Dat gaat zo goed dat ik behalve foto's ook een stukje gefilmd heb.




Frank vangt gedurende de avond en zonder hulp van papa drie mooie blankvoorns. Ik ben blij dat hij ook van het vissen op 'kleinere' vissen kan genieten. Dat vind ik zo jammer van het karpervissen, dat tegenwoordig alles draait om het gewicht van de vis. De manier waarop, of de omgeving waarin gevist wordt, doet er blijkbaar steeds minder toe.





Aan het eind van de avond, na eerst nog een karper gelost te hebben tijdens de dril, krijg ik het daarna nog keer met een karper aan de stok. Gemeten hebben we hem niet, maar volgens Frank was deze karper zeker wel 72 cm. Met de gedachte dat het leuk zou zijn om zelf ook op de foto te gaan met een vis mag hij de foto maken. Stiekem verwachte ik er niet veel van, maar het is een hele mooie foto geworden. Frank bedankt!

Groeten,
Peter

Geen opmerkingen: