12 jul. 2009

Met de Floret en de Rapier


Zondag 12 juli. Wat een regen viel er vannacht! Vanmorgen was ik al ruim voor 6 uur wakker en toen ik uit ons slaapkamerraam naar buiten keek stond het schuurdak blank. Op het dak van de schuur dreven bellen op het water, ontstaan door de regen die nog steeds naar beneden viel. Maar goed, na al die droogte zijn de boeren hier in de omgeving er in ieder geval wel blij mee. Een 'beetje' water en de daarbij horende afkoeling is hoe dan ook niet verkeerd. Onze zoon Frank zag vorige week zaterdag bij oma in Volendam dat de vissen in het 'breekie' naar zuurstof aan het happen waren. Frank is toen de hele zaterdagmiddag bezig geweest om met een netje visjes te vangen, en deze over te zetten. Van oma hoorden we later dat de gemeente er aan te pas moest komen om de toch nog vele dode visjes uit het water te scheppen. Een klein snoekje en een modderkruiper hebben het zeker gered, zij zijn in een emmer achterin de auto mee naar huis gekomen. Wie weet zwemt er hier achter ons huis ooit een grote snoek rond, die zijn voortbestaan aan Frank te danken heeft.

De invloed van de aanhoudende warmte en droogte op de polder is ook duidelijk, sommige sloten zijn bijna helemaal dichtgegroeid met waterplanten. Maar, de vele open stukken tussen de planten kunnen nog prima bevist worden met de ultra lichte spinhengel en een klein spinnertje.

Twee weken geleden nam Yuki mij mee naar Oost Nederland, het werd een lange dag vissen onder tropische omstandigheden. Gevolg was dat de rovers maar weinig interesse toonden in onze spinnertjes. Vandaag is andere koek, en als Yuki en ik hier om 9.00 uur binnen aan de koffie zitten plenst de regen buiten nog steeds vrolijk verder.

Deze keer is Yuki mijn gast, hopelijk werken de rovers nu wel mee. De weidse polders gaan we vanmiddag opzoeken, de ochtend besluiten we door te brengen tussen de bebouwing.

Op de eerste stek aangekomen gaan onze spinhengeltjes uit hun foudraaltjes. Dat geeft mij meteen ook de gelegenheid om de nagelnieuwe Floret van Yuki te bewonderen. Gisteravond heeft hij de Floret voor de eerste keer uitgeprobeerd, maar vandaag krijgt het hengeltje zijn vuurdoop. Zelf ga ik vissen met de Rapier, maar binnenkort zal ik zeker mijn Floret ook weer eens uit zijn foudraal halen. De Rapier heeft door zijn lengte tijdens de zomer (als er over riet en langs begroeiing gespind moet worden) mijn voorkeur. Met de korte Floret is dat op dit moment iets moeilijker, maar straks in de herfst is dat geen probleem meer. De Floret is wat mij betreft het leukste ultra lichte spinhengeltje dat er bestaat.

Dat het plenst van de regen lijkt voor de vis inderdaad uit te maken. De baars is los, we voelen ze al meteen na onze eerste worp tegen het spinnertje tikken.



Op mijn tweede of derde worp is het raak, en de eerste gelande baars heeft een mooi formaat.






We vangen op de eerste plek die we vandaag aandoen heel veel baars varierend van 5 cm tot
ruim 25 cm. Het zou hier niet bij baars alleen blijven.



Yuki vangt tussen de baarzen door een heel klein snoekje. Blijft geweldig mooi om te zien, zo'n kleine maar volwaardige rover. Net een miniatuurtje van een snoek, bedoeld om in de vitrine kast te pronken.




Ik kan vandaag mijn geluk niet op, niet een, maar twee aanbeten van ruisvoorns op mijn spinnertje worden verzilverd. Een kleine langstelige haak achter de spinner waarop een vliegje is gebonden doet de truc.

Tijd om naar de polder te gaan! Op weg naar de polder kan ik het niet laten om toch even een spinnertje door de stadswatertjes hier in de buurt te laten snorren. De afgelopen weken ving ik hier veel baars en daarbij ook nog een paar mooie snoeken. De baarzen geven niet thuis, slechts een vingerlang baarsje komt even boven water kijken.



Maar...ik mag na het stadsbezoek wel een leuk snoekje aan de vangsten van vandaag toevoegen! Even dacht ik dat het een mega baars was waarop het Rapiertje zich tot in de kurken kromde. Zo'n snoekje op een tweegrammer en 12% nylon drillen is en blijft een speciale gebeurtenis. Dat betekent meteen ook dat ik vandaag drie verschillende rovers op één spinnertje heb gevangen.

Op naar de polder, maar nu echt. Yuki weet niet wat hij ziet als ik de auto op een dammetje voor een hek parkeer dat toegang verleent tot een prachtige polder. Mijn vader is een bekende van de boer en eigenaar van dit stuk polder. Sinds tientallen jaren wordt hier al door ons gevist. Geen idee hoeveel snoeken mijn vader hier met zijn lange beringde hengel en daaronder levend aas heeft gevangen, maar het zijn er heel veel geweest. Niet altijd ging ik met hem mee als hij hier ging vissen, maar toch heb ik aan deze polder heel veel mooie herinneringen.

Geen aker gevuld met voorns, lange hengels, en snoekdrijvers, maar fragiel uitziende spinhengeltjes en mini spinnertjes mogen hun vangkracht bewijzen. De snoeksloot zoals wij hem 'vroeger' noemden staat nu vol met waterplanten. Vissen met een levende voorn is nu bijna onmogelijk, de aasvis zou zichzelf constant vast zwemmen in de waterpest en andere weelderig groeiende waterplanten. Maar goed, vissen met levend aas is alweer jaren geleden verboden! Daarmee is de lange kunstaas-versus-levend-aas discussie die ik vroeger zo vaak met mijn vader heb gevoerd ook tot een eind gekomen. Pa blijft erbij dat levend aas de mooiste manier is om een snoek te vangen. Na het verbod hierop loopt hij nog weleens met een spinhengel door de polder. Snoek vangt hij nog steeds, maar het onderschieten van de snoekdobber blijft voor hem een gemis.


Geen snoek vandaag in deze polder voor Yuki en mij, maar ook hier weer ontzettend veel baars. Net zoals eerder vanmorgen op de eerste stek varierend van 5 tot een dikke 25 cm. Donker gekleurde baarzen duiken alsof hun leven ervan afhangt op onze spinnertjes. Vissend bij elkaar in de buurt hebben we het meerdere keren achter elkaar te gelijk met een protesterende baars aan de stok.



De aanhoudende regen bereikt hier zijn hoogte punt, maar gelukkig niet lang daarna breekt de zon door. Na vele uren struinen en soms afzien in de regen lusten we wel wat. Op weg naar de volgende polder passeren we het huis van mijn ouders. Dat komt mooi uit! Een bakkie koffie en koeken smaken ons prima. Uiteraard gaat de koffie vergezeld met verhalen van mijn vader over de goede ouwe tijd, toen er nog echt op snoek gevist mocht worden. Wijselijk horen we het aan; immers, tegen bijna vijftig jaar snoek ervaring valt weinig in te brengen. De waterkaart wordt te voorschijn gehaald, en pa geeft ons nog wat tips! Daarna is het tijd om weer te gaan vissen.

De volgende poldervaart die we aandoen is gemakkelijk bereikbaar. De auto kan in de buurt geparkeerd worden, ook handig als het toch weer gaat regenen. Maar de rest van de middag en vroege avond vissen we vergezeld van een heerlijk zonnetje, en hebben de auto niet nodig.

Wat frappant is, is dat we bij een gemaaltje waar de auto geparkeerd staat samen ruim 40 baarzen vangen! In de poldervaart voor en achter het gemaaltje lukt het ons met met moeite slechts 2 baarsjes te vangen. Waarschijnlijk was het gemaal net gestopt met afmalen, en waren de meeste in de polder aanwezige baarzen naar de uitloop van het gemaal getrokken. De uitloop van een gemaal is als er gemalen wordt een gedekte tafel voor de baarzen. Voor ons is het bijna iedere worp raak. We vangen binnen een half uurtje meer en grotere baarzen dan in twaalf uur vissen twee weken geleden!



Om 20.30 uur laten we ook deze polder achter ons, maar deze keer om terug naar huis te rijden. Het was een bijzondere aangename dag met de ultra lichte spinhengel, in goed gezelschap, met goede vangsten en een zonnig einde!

Groeten,
Peter

Geen opmerkingen: