29 jul. 2009

Een echte vismaat


Woensdag 29 juli. Vandaag ga ik vissen in de polder bij Paul. Ik kijk er naar uit om weer eens samen met Paul ultra licht te gaan spinnen. Een gewaardeerde vismaat en vriend, waarvan ik de afgelopen jaren een hoop heb opgestoken.

Om even voor 13.00 uur sta ik voor zijn voordeur. Eerst een bakkie doen en ondertussen zijn oude Pezon et Michel splitcane spinhengel bewonderen. Daarna is het op naar de polder. In de auto op weg naar de polder praten we nog even verder over splitcane. Van splitcane zijn in het verleden fantastische spinhengels gebouwd. Hengels die vistechnisch ook nu nog mee kunnen komen!

Nadeel van splitcane is, dat dit materiaal veel gevoeliger is voor overbelasting dan glasvezel en grafiet. Lijnen met een veel te hoge breeksterkte of te groot of te zwaar kunstaas in verhouding tot het opgegeven werpvermogen nekken een splitcane spinhengel binnen de kortste keren. Voor de kundige visser en liefhebber van het lichte en ultra lichte spinnen is dat geen probleem. Die heeft zijn materiaal wat verhouding betreft perfect op elkaar afgestemd.

Geen splitcane spinhengels in de polder vandaag, maar Rapiertjes van grafiet. Maar, het lijkt me best leuk, om in de toekomst ook eens met een splitcane spinhengel door het groene landschap te struinen. Leuk voor de afwisseling op de Fair Play spinhengels van cobold glas en grafiet.

Het eerste uurtje dat we samen spinnen lijkt het erop dat we vandaag moeten werken voor onze visjes. Zo nu en dan komt er een baarsje even boven water kijken, maar het houdt niet over. Daar komt verandering in als Paul en ik op een schooltje ruisvoorns stuiten.



Behalve een ruisvoorn, lukt het me ook om binnen korte tijd twee blankvoorns op de mini spinner te vangen.



Dat spinnen met spinnertjes met een klein vliegje of bug en een blad van slechts 8 mm werpt zijn vruchten af. Voor mij het ultieme op het gebied van het ultra lichte spinnen.

Bij een spoorwegbrug komt het dan echt op gang. Geen voorns meer, maar baars is het wat de klok slaat. Niet normaal hoeveel we er samen achter elkaar vangen! Een enkele keer wordt het spinnertje al onderschept door de gestekelde rovers als het het wateroppervlak raakt.



Paul vangt tussen de baarzen door ook nog een snoekje. Echt heel gaaf, wat je allemaal kunt vangen op zo'n piep klein spinnertje en een vliegje gebonden op haakje 12.

We besluiten deze polder te verruilen voor een andere polder. Een lange poldervaart wordt door ons uitgevist, maar daar een baars vangen is een stuk moeilijker. Het blijven onvoorspelbare rakkers, die baarzen.


Maar, ik mag daar wel het plezier beleven van een diep doorbuigend Rapiertje. Ook voor mij een snoekje vandaag.

Na het snoekje besluiten we nog een keer te verplaatsen. De volgende poldervaart (meer een slootje) is het meteen wel weer feest met de baarzen. Dikke pret met tweegrams spinhengeltjes en 10% nylon.

Op een schuin naar de overkant geplaatste worp wordt na het opstarten mijn spinnertje vrijwel meteen tot stoppen gedwongen. Een grote kolk deint na op de plek waar dat gebeurde. Een heel ander soort weerstand aan de hengel bevestigt waar ik voor vrees, dit is een snoek. Normaal geen probleem op zo'n licht hengeltje, maar dit slootje staat vol met waterplanten.

Met veel geluk lukt het me de snoek zo te 'sturen' dat hij uit de troep blijft. De snoek verspilt zijn kracht, en even lijkt het zelfs kat in het bakkie. Maar dan zwemt de snoek zich alsnog vast in wirwar van planten.

Paul bedenkt zich geen moment, trekt zijn schoenen, sokken en broek uit en gaat te water. Met zijn veel te kleine Pezon et Michel struinnetje lukt het hem om de snoek uit het vuil te drukken. Maar de rover zit er niet in!

Ondertussen is de snoek weer op krachten gekomen en begint het feest van voren af aan. Deze keer lukt het me gelukkig wel om de vis uit de planten te houden. Paul staat dan nog steeds in het water klaar met dat mooie en handige nostalgische klapnetje. Hoe hij het hem flikte weet ik niet, maar bij de eerste poging zit de snoek als een rolmops in het netje!



Na een spannende en enerverende dril voor ons beiden, mag ik op de foto met een flinke snoek. Een snoek die ik zonder de hulp van Paul waarschijnlijk niet gevangen zou hebben.

Groeten,
Peter

Geen opmerkingen: