3 mei 2009

Heerlijk avondje

Zaterdag 2 mei. De weersomslag die vanaf zondag begint, voorspelt niet veel goeds. De temperatuur gaat voor een aantal opeenvolgende dagen flink naar beneden. Zeker nu, nog midden voorjaar, niet bevorderlijk.

De hele zaterdag heb ik voor mijn werk binnen doorgebracht. De avond biedt me de laatste kans om de warme periode van de afgelopen weken vissend af te sluiten. Als ik even na 17.00 uur naar huis rijd, zijn de voortekenen dat het weer gaat veranderen al voelbaar. Het wordt al een stuk minder aangenaam en de wind trekt aan.

Wat nu? Ik had me verheugd op een avondje in de polder, hopend op karperstaarten die het water doorklieven. Met de kabbel op het polderwater waar ik langs naar huis rijd wordt dat schouwspel al een stuk minder zichtbaar. Halverwege ons huis stop ik langs de het water en bel even naar Paul. Paul vertelt me vanmorgen een mooie karper te hebben gevangen. Heel misschien komt hij vanavond nog even kijken... Op dat moment weet ik nog niet waar ik ga vissen. ' Bel me maar als je van huis gaat dan hoor je wel waar ik zit', sluit ik ons gesprek af.

De beschutte zeeltpolder trekt, maar vlokvissen op een cultuurwatertje kan ook. Na het eten weet ik het, ik ga toch naar de polder met als doel karper. Niet geschoten is altijd mis, dat is een ding dat zeker is!

Aan de polder waar ik vanavond ga vissen heb ik mooie herinneringen. Hier is het eigenlijk ooit allemaal echt begonnen. Toen karpervissen nog een groot avontuur was! Samen met klasgenootjes, later met vismaten maar meestal alleen heb ik hier vele vele mooie uurtjes beleefd. Karper zwemt er in grote aantallen, geen 100% boeren, maar waar wel met een hooggehalte wildbloed dat door de aderen heen stroomt. Een typisch voorbeeld van de karperpopulatie in mijn omgeving.

Als ik de polder betreed wordt ik niet verwelkomd door wuivende karperstaarten, ook van de brasem (hier goed vertegenwoordigd) is geen staart te zien. De hengel blijft voorlopig in het foudraal, eerst maar eens een stuk lopen langs het water. Het lijkt er een tijd op dat ik voor vanavond heb misgeschoten. Nergens zijn karpersporen te vinden. Geen staarten, bellensporen of smak- en slurpgeluiden. Maar goed, ik ben er nu, en om ergens anders naar toe te gaan heeft ook geen zin, omdat het over ruim twee uurtjes al donker zal gaan worden.

Gewoon doorlopen dus, ondertussen bewonder ik de bergeenden die op hun beurt mijn bezoek dan weer helemaal niet op prijs stellen. Ze gaan ervandoor, het wit en zwart van hun veren kleurt prachtig af tegen het blauw in de lucht. Maar dan dan hoor ik geslurp. Karper! Zowel onder mijn kant als de overkant wordt geslurpt. Yes!!!

Twee voerplekjes maak ik, niet meer, maar wel verspreid uit elkaar. Nu maar hopen dat de vis erop gaat azen. De hengel wordt opgetuigd en ondertussen kunnen de gevoerde pellets uit elkaar vallen op de bodem van de sloot. Mochten ze de voerplek vinden, dan houden de uit elkaar gevallen pellets ze wel even bezig. Kippenbix schijnt ook goed te werken, en is een stuk goedkoper! Met kippenbix heb ik zelf geen ervaring, maar ik zal het binnenkort zeker eens gaan uitproberen. Bovenop de pallets ga ik vissen met maiskorrels op m'n haak. Voor de zekerheid strooi ik nog wat maiskorrels rond m'n pen. Dat laatste had ik misschien beter niet kunnen doen; een grote kolk verraadt dat een karper flink is geschrokken van de naar beneden dwarrelende maiskorrels.

Aan de andere kant, de voerplek is ontdekt! Dat wordt spoedig nog eens bevestigd als voor m'n neus belletjes en modderwolken opstijgen. Dat het ook karper en geen brasem is blijkt als ik nadat m'n pennetje vloeiend weg loopt de haak zet. Het ondiepe polderwater breekt open onder het geweld van een karper die ervan door gaat. Vuurwerk onder de top van je penhengel verveelt nooit!



Dat is wel heel snel, en voor m'n gevoel komt er vanavond nog wel eentje op het gras. Vanaf de start (5 april in de polder) is het de afgelopen weken steeds bij een karper per keer gebleven. Afgelopen zondag moesten Jan-Willem en ik zelfs alles uit de kast halen om een karper te vangen. Dit jaar verloopt tot nu toe anders met de vangsten dan de afgelopen drie jaren. Zelf denk ik dat dat komt door de lange winter, de eerste echte winter sinds jaren. Maar, ruim tien jaar geleden begon ik meestal rond koninginnendag pas karper in de polder te vangen.




Die tweede karper komt er inderdaad vanavond. Twee voerplekken en beiden hebben karper opgeleverd. Terug op de eerste voerplek lijkt het stilgevallen met azen. Tot het bijna donker is gebeurt er niets meer. Ik besluit op de tweede voerplek tot het donker door te vissen. Struinen langs het water op zoek naar individueel azende karpers lijkt me vanavond weinig zinvol. Ook op de tweede voerplek blijft het rustig, tot de schemer over is gegaan in het donker. Ik kan twee dingen doen, stoppen (met twee karpers is het al een mooie avond geweest) of doorgaan.

Het wordt (hoe kan het ook anders met karper op de voerplek) doorgaan... Nu zijn de breekstaafjes die ik al twee jaar lang in mijn vistas heb een uitkomst. Een rubbertje wordt over de antenne van de pen geschoven, en aan de andere kant van het rubbertje wordt een breekstaafje geplaatst.




Eigenwijs als ik vaak ben betrap ik mezelf erop dat ik het mezelf de afgelopen jaren heel moeilijk heb gemaakt in het donker. Met ogen tot spleetjes samen geknepen viste ik dan door tot ik het pennetje echt niet meer kon zien. Nu kan ik gewoon relaxed doorvissen zoals ik dat de afgelopen uren gedaan heb. Wat een verschil!




Doorvissen met behulp van een breekstaafje levert een prachtige wegloper op. Dat zie je gewoon heel goed zo in het donker. Het levert me vanavond ook een derde karper op.

Met een heel goed gevoel loop ik de polder uit, inderdaad het lijkt erop dat het echte karpervissen in de polder pas begint rond de koninginnendag. Paul is uiteindelijk niet gekomen, maar wat heb ik vanavond weer genoten!

Groeten,
Peter

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Geweldig Peter. Zo viste ik vroeger altijd. OP mijn fiets richting de cultuurwatertjes. Gewapend met een 1,25 lbs stok, dobber met licht en een potje kapucijners. Heerlijk...... Vandaag de dag lig ik achterover op een stoel met een koppie koffie in de hand, om des avonds een droog net op te rollen. Ik hoop dat er wat meer vrije tijd aankomt dit najaar. Dan kan de neef ook weer eens met een dobber sruinen.

Jeroen zei

Hoi Peter, dat was een mooi avondje met een paar mooie vissen. Hier in de buurt is de karper ook weer zeer actief, maar ook de graskarper laat zich weer zien. We gaan weer een mooi seizoen tegemoet. Groeten,

Jeroen Maljers