10 mei 2009

Drie

Zaterdag 9 mei. We gaan alweer in een rap tempo richting het laatste weekend van mei. Nog even en dan ga ik karpervissen en ultra licht spinnen met elkaar afwisselen. Maar tot die tijd wil ik me zoveel mogelijk met de karper bezig houden. Vooral karpervissen in mijn favoriete polder, de polder waar ik vorige week zaterdagavond gevist heb. In die polder lukt het helaas niet om karpers aan de oppervlakte aan het azen te krijgen.

Er zijn nog drie dingen die ik wil doen voor ik me volledig op deze polder ga richten. Een karper in 2009 aan de oppervlakte vangen, en nog een keer terug gaan naar de polder waar ik begin vorige maand een grote karper zag azen aan de oppervlakte. Die visdag liep alles anders, ook dat hoort bij vissen, maar ik heb daar nog iets anders recht te zetten. Vorig jaar verspeelde ik daar ook (maar toen onder en tussen de bomen vissend) een grote karper, omdat het landingsnet 'kwijt' was. De karper zwom zich voor mijn voeten vast, en kon zo gemakkelijk met behulp van het landingsnet geland worden. Helaas, het landingsnet lag buiten handbereik en uiteindelijk brak met een luide knal mijn lijn. Even vreesde ik toen zelfs voor mijn hengel, die met een rotgang recht 'sprong' toen de lijn knapte. Vissend tussen de bomen kan zoiets je beter niet gebeuren!

Vanavond ga ik terug om te vissen op de plek waar ik de grote karper zag azen. Ik ga terug naar de plek onder en tussen de bomen, en vooral hoop ik mijn eerste karper van 2009 aan de oppervlakte te vangen.

De bomenstek en de plek waar ik de grote karper zag azen liggen op enkele honderden meters uit elkaar. Eerst kom ik langs de plek waar het begin april niet wilde lukken, daar waar ik een grote karper verspeelde en een andere (of misschien wel dezelfde) zware vis niet aan de oppervlakte wist te verleiden. Daar worden een paar handjes met variantjes aan de oppervlakte uitgestrooid. Vervolgens ga ik naar de bomenplek, het laatste stuk kan ik niet met de auto rijden, maar loop ik over het fiets/voetpad. Struinen door de polder dus! Ook hier strooi ik variantjes, en als ik terug naar de auto loop zie ik bij de eerste bomen waar ik gestrooid heb al karpers in de buurt van de kattenbrokjes scharrelen.

Ik besluit te hier te beginnen met vissen. Terug gekomen bij de auto gaat de Traditional Specimen karperhengel uit het foudraal. Even over deze hengel: dit is absoluut mijn beste karperhengel ooit. Een hengel die volmaakt buigt over de gehele lengte van de hengel, maar ook indien nodig genoeg ruggengraat bezit om een karper te blokken. De werpmolen die er vanavond ondergaat is een Mitchell 810. Ook daar kan ik alleen maar lovend over zijn. De oude Mitchell 300, 410 en 810 behoren tot de beste werpmolens ooit gemaakt. In de jaren zeventig werden de ABU Cardinal's tot de beste werpmolens geprezen, maar deze Mitchell's doen daar zeker niet voor onder. Ook nu nog werpmolens waar prima mee op karper gevist kan worden. Dat de beugel tegen de klok in draait is iets waar je heel snel aan went. Op de Mitchell is 0.25 mm normale (zachte) nylon gespoeld.

Nog voor ik bij de bomen arriveer zie ik een aan de oppervlakte azende karper. Voorzichtig laat ik de haak, beaasd met variantjes, zakken. Seconden later sta ik al met een hoepelronde Specimen en luid krijsende Mitchell in m'n handen! Zo gemakkelijk en snel kan het soms gaan.





Dat ik me nog langs het fietspad bevind heeft een voordeel, de moeder van een langsfietsend gezinnetje maakt een mooie foto. De eerste karper van 2009 gevangen aan de oppervlakte is binnen. En nog voor ik bij de bomen en struiken geariveerd ben, kan deze avond nu al niet meer stuk!

Niet veel later kom ik dan bij de struiken aan, daar achter staan de bomen met in het water hangende takken en takken die ooit uit de bomen in het water zijn gevallen. Het allermooiste is, dat ook hier de variantjes ontdekt zijn. De slip van de Mitchell wordt bijna helemaal dichtgedraaid. Een gehaakte karper zal echt zijn best moeten om daar een meter nylon doorheen te trekken. De buiging van de Specimen en de rek in de nylon lijn zullen het 'werk' moeten doen.

Met ingehouden adem zie ik hoe een flinke karper mijn haak met variantjes naar binnen zuigt. Gelukkig heb ik hier iets de ruimte, al liggen voor me wel takken in het water. Precies vijf meter naar rechts ging het vorig jaar helemaal mis. De karper wil weg, maar mag niet op snelheid komen. Vissen en drillen op de vierkante meter, doet meer aan touwtrekken denken en dat is het ook een beetje.





Deze keer trek ik aan het langste eind! Wat een mooie vis, lang, torpedo-gevormd, goed gevuld maar dan zonder een slappe hangbuik. Tussen de bomen geen langs fietsende gezinnetjes, dan maar een foto met de zelfontspanner en zwemmen maar weer.

Dit zijn de momenten dat je het liefst even naar je vismaten belt, maar dat doe ik deze keer niet. Even alleen tussen de bomen genieten van een moment kan ook lekker zijn. Met deze karper zijn twee van de drie dingen die ik hier voor mijn gevoel wilde rechtzetten geslaagd. De eerste karper(s) van 2009 aan de oppervlakte gevangen, en ik heb een mooie karper tussen de bomen gedrild.



Tot het donker blijf ik een soort van bosjesman, onzichtbaar voor fietsers en wandelaars en nagenietend van alles wat vanavond is gebeurd. Het moment wordt nog mooier als een derde karper zich meldt. Samen ga ik met de karper, de Specimen en de Mitchell 810 tussen het groen op de foto.

De stek onder de bomen wordt daarna verruild voor de plek waar ik eerder deze avond variantjes heb gestrooid. Eigenlijk verwachtte ik ook hier karpers aan de oppervlakte te horen, maar de karpers lieten zich niet horen en zien deed ik ze in het pikkedonker al helemaal niet. Maar ook geen kringen of beweging in het bijna spiegelgladde water kom ik tegen.

Ik blijf daar tot het 23.30 uur geweest is, en besluit dan dat het hier niet gaat lukken vanavond. Twee van de drie dingen waarop ik vanavond hoopte zijn gelukt, maar eigenlijk zijn ze alle drie gelukt. De eerste karper onder de bomen was een hele mooie vis, en zo'n vis hoopte ik vanavond op mijn laatste stek te vangen.

Deze avond was met drie karpers weer een hele mooie! Heerlijk om deze polder vanavond op deze manier in het pikkedonker achter me te laten.

Groeten,
Peter

2 opmerkingen:

Vissenmetkunstaas.blogspot.com zei

Hallo Peter,

Weer lekker vissen gevangen als ik het zo zie! Die 3e foto is prachtig, zeker met die klassieke Mitchell eronder. Daarnaast blijft vissen aan de oppervlakte ook mijn voorkeur hebben, met de spanning als je de vis naar je aas toe ziet zwemmen om dan toch net een ander aasje te pakken. Haha, je kent het wel.

Welke Traditional heb je eigenlijk af laten bouwen? De Classis I, II of III?

Vangze nog!

Groeten,

Mark Brouwer

Peter Linzell zei

Hallo Mark,

Dank je wel! Die klassieke Mitchell ponemt niet alleen mooi onder een glasvezel penhengel, hij vist ook nog steeds fantastisch.

De Traditional penhengel die je op 'Struinen door de Polder' door Ton gebouwd kunt zien worden is de Classic I. De oude Classic I wordt niet meer gemaakt, de 'nieuwe' Classic I was voorheen de Classic II.

Classic I 12' 3.65m 2.00-2.25 lbs

Groeten,
Peter