17 apr. 2009

Zeelt

Vrijdag 17 april. Nu de eerste karpers van dit jaar uit de polder binnen zijn, zou ik graag weer eens een zeelt bewonderen. Het is ondertussen alweer half april en dus moet dat kunnen lukken, de zeelt komt weer op gang nu de watertemperatuur oploopt. De beste tijd om zeelt te vangen zijn de heel vroege ochtenduurtjes, en de late avonduren. Dat laatste komt goed uit, want vanavond heb ik tijd. Tijd om lekker tot in het donker door te vissen!

Ik schreef het al eerder, ik ben blij dat ik twee echte zeeltstekken achter de hand heb. Water waar je gericht en met succes op zeelt kunt vissen. Water waar ik zuinig op ben, waar ik in het verleden alleen Jan-Willem en Paul mee naar toe heb genomen. Goed zeeltwater moet je zuinig op zijn, dat hang je niet aan de grote klok.

Dat een van de twee zeeltstekken ook nog eens veel luwteplekken kent is mooi meegenomen. Vanavond staat er flinke bries als ik van huis vertrek, maar daar heb ik dus maar weinig last van.

Het materiaal dat ik gebruik is gelijk aan afgelopen zondag, en ik heb besloten het Fin-Nor AHAB MegaLite 1000 werpmolentje voorlopig het voordeel van de twijfel te geven. Toen ik onlangs mijn vader een Shimano 2500 model werpmolen cadeau gaf, gaf hij me op zijn beurt de Fin-Nor die in zijn schuur lag 'kado'. Een bijna nooit gebruikt werpmolentje, destijds gekocht als spinmolen. Nou, als spinmolen was het een drama, door het hoge spoeltje kun je de lijn tijdens de worp bijna niet afremmen. De beugel zit tussen de nokken van de rotor gemonteerd, en daardoor slaat om de haverklap de lijn om de vleugelmoer op de spoel van de Fin-Nor. Je moet tijdens het spinnen de werpmolen blindelings kunnen bedienen, met deze Fin-Nor kan dat niet!

Bij het vissen op karper en zeelt hoeft niet steeds geworpen te worden, en is een beetje opletten geen probleem. Het molentje heeft een mooie klassieke look, en misstaat niet onder een oudere glasvezel karperhengel. De fantastische slipwerking, zeker bij het vissen met dun nylon op zeelt is een uitkomst. Deze Fin-Nor is een waardeloze spinmolen, maar misschien een fantastische zeelt-molen.

Net zoals bij het karpervissen, voer ik ook vanavond met pellets. Behalve pellets gaan er ook een paar handjes mais te water. Gelukkig ben ik nog voor het donker op de stek, want zo kan ik goed zien waar de leliebladeren zich bevinden. Die zitten nog steeds onder water, en doen denken aan kroppen sla op de bodem van de sloot. Nog even, en dan staat de zeeltsloot weer vol met lelies die voedsel en beschutting geven aan de zeelten. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat hier zoveel zeelt rondzwemt.

Na het voeren tuig ik rustig de hengel op. Sommige vissers hebben daar een hekel aan, tuigen zelf hun hengel niet af. Ik vind het nooit erg, stiekem zelfs wel leuk om te doen. De haak wordt beaasd met drie gele maiskorrels te water gelaten. Laat de zeelten maar komen. Als de schemering valt lijkt het erop dat de zeelten de voerplek hebben ondekt. Kleine belletjes ploppen aan de oppervlakte uit elkaar. Op de eerste aanbeet sla ik mis. Daar heb ik ieder jaar als ik voor de eerste keer weer gericht achter de zeelt aan ga last van. Zeelt moet je de tijd gunnen voor je slaat, ik weet het, maar toch!

De volgende aanbeet is het wel raak. Helaas geen zeelt, maar een grote brasem is de boosdoener. Even is er twijfel, zijn het brasems die zich te goed doen op de voerplek? Bij de daarop volgende aanbeet is de weerstand een stuk groter als ik de hengel hef. Zeelt! Absoluut zeelt, en wat zijn die rakkers sterk. Harde bonken, gelijk aan een grote baars op een ultra spinhengel krijgt de Hardy te verwerken. Zeelt is echt een brok massieve kracht, zo ook deze. De eerste zeelt is elk jaar weer speciaal en zo voelt het vanavond ook weer.



Na een flinke weerstand ligt de eerste zeelt van 2009 in het net. Een mannetje, te herkennen aan zijn grote buikvinnen die tot voorbij zijn aars doorlopen. Top! Van zo'n vis kan ik heel blij worden. Na het terugzetten bel ik Paul, om even het gevoel te delen.

Daarna valt het stil. De zeelten lijken verdwenen. Geeft niet, want ik heb er vanavond na lange tijd weer eentje mogen bewonderen. In het pikkedonker, het is inmiddels al 22.00 uur geweest, komt de pen opnieuw in beweging. Aan de lijn (toch wel lekker die gele Stren!) kan ik zien dat de aanbeet doorzet. De lijn loopt strak richting de top, maar voor het zover is, tik ik aan.

Weer een zeelt! En deze zet nog een tandje bij, als hij al bonkend de Hardy in een bocht zwemt. De slip van de Fin-Nor laat zich horen.



Deze zeelt is groter dan de eerste van vanavond, en geen mannetje, maar een vrouwtje, de buikvinnen zijn korter en minder breed. Met twee zeelten, ook nog een mannetje en een vrouwtje, tuig ik niet veel later de hengel af. Het was een avond met een dikke gouden rand!

Groeten,
Peter

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Ja, ja, de zeelt, door jou ben ik een aantal jaren geleden weer helemaal zeeltwakker geworden. Sinds kort in bezit van een "echte" zeelt hengel. Een oude glasstok van 3.30 voor 14-16/100 van Bertje Handy Fish. Uit zijn eigen "antieke" collectie. Erg fraai stokkie.
De eerste zeeltstekken eindelijk gevonden, hier in de omgeving. Zelf nog niet gevangen, wel vismaten van mij. Maar ik heb ze even mogen voelen en zien, een pracht vis.

Groet,
Bas

Rene zei

Hoi Peter,

Pracht verhaal wat heel herkenbaar is.
Zeelt is toch wel een van de prachtigste vissen die er rondzwemmen. Ik mag mij dan ook rijk prijzen dat hier op een paar minuten rijden een paar prachtige slootjes liggen waar mooie zeelt zwemt.

Zeker met het "klassiekere" materiaal is het fantastisch vissen.

Groeten, Rene