7 dec. 2008

Struinen door Jan-Willem's polder

Zondag 7 december. Vanmorgen heb ik om 9.00 uur bij Jan-Willem thuis afgesproken. Vanaf zijn huis gaat het met de auto richting zijn vroegere 'kantoor'. Tot anderhalf jaar geleden was Jan-Willem muskusrattenvanger van beroep. Zijn kantoor was de polder waar we vandaag gaan vissen, een omgeving die hij ook nu nog steeds als zijn eigen broekzak kent. In Nederland wordt de muskusrat bestempeld als een schadelijk dier; overigens is niet iedereen het daarmee eens.

Gedurende de dag wijst Jan-Willem mij op een muskusrattenburcht. Een burcht blijkt de ingang naar een hol te zijn met meerdere kamers en in en uitgangen die zich in de polderdijk bevindt. De in en uitgangen zelf liggen onder water en lopen vanaf de burcht net boven de waterspiegel de dijk in. Afgeknaagde planten en korrels, ontstaan door het graven in de dijk, liggen rond de burcht op de bodem van de sloot en verraden dat deze burcht nog steeds in gebruik is. Jammer dat deze beestjes zich graag vestigen in polderdijken. Als er niets tegen gedaan wordt, bestaat het gevaar dat de dijken door uitholling verzwakken. De eventuele gevolgen laten zich raden, het lager gelegen achterland kan door verzwakking van de dijken onder water komen te staan. Schadelijk of niet, de muskusratten hebben vandaag van ons niets te vrezen, de snoek is het doel van ons bezoek hier.



Het lijkt er even op dat ook de snoeken hier vandaag ook van ons niets te vrezen hebben, de polder is bedekt met een flinterdun laagje ijs!



Gelukkig zijn de brede stukken achterin wel vrij van ijs en kan er gevist worden. Als de ochtend overgaat in de middag heeft het zonnetje zijn werk gedaan en kan er bijna in elk slootje gevist worden. Ik heb het wel vaker geschreven; de middag uren zijn in deze periode vaak de betere. Ook vandaag is er voor ons helaas geen uitzondering op deze ongeschreven regel. Tegen beter weten in zijn de ochtend uren verstreken tijdens het zoeken naar open en bevisbaar water en het uitvissen daarvan.

De eerste snoek dient zich pas ruim na 13.00 uur aan. De vis heeft haar roofhol in de uitstroom van een duiker. Een traag geviste 35 mm Terrible spinner blijkt net zoals de afgelopen winter (toen er soms echt tussen het ijs gevist werd) een vanger. Een stukje kunstaas dat naast de Pako PS lepels een bewezen 'killer' is tijdens de koudere periodes in de polder. Net zoals de Pako PS is de slanke Terrible 35 mm spinner een in verhouding fors kunstaas dat ondanks de afmeting uitstekend op de vijfgrammer gevist kan worden. De snoek mag het stempel fors ook dragen.



Met haar 79 cm een forse snoek, zeker voor polderbegrippen. Nu het kouder wordt vechten de snoeken minder fel dan tijdens de zomer en de vroege herfst. Ze nemen ondertussen (vooral de vrouwtjes!) ook flink in gewicht toe, misschien iets minder fel, maar aan de ultra lichte spinhengel nog steeds zorgend voor een warm gevoel.


Na deze snoek blijft het angstvallig lang rustig. Een tijd lang denken we zelfs dat het bij één vis blijft voor vandaag. Niet erg natuurlijk, maar beiden snoek vangen op een visdag is wel zo leuk.


Die snoek voor Jan-Willem komt er ook, niet op de Terrible spinner maar op de Pako PS lepel.


Niet veel later daarna is het weer raak bij mijn vismaat!


Twee snoeken, bijna achter elkaar gevangen, na een zeer moeizame ochtend en vroege middag waarop de snoek vast leek te liggen.



Na een snoekje te hebben gelost besluit ik toch ook nog even met de lepel te gaan vissen. Meteen dan maar een plaatje gemaakt van ons materiaal van vandaag. Shimano werpmolens in de maat 1000, Fair Play Spinmatic cobold vijfgrammers, één custom made, de ander in retro look uitvoering, en Pako PS lepels.

De middag loopt al op zijn eind en zon laat zich nog even van haar goede kant zien. Nog een uurtje en daarna zal de zon in een rap tempo verwijnen. Zeker zo in het zonnetje een gouden uurtje. Vaak het beste uurtje van de dag, zo is al zo vaak gebleken.

Een snoek mist mijn lepel, daarbij een grote kolk achterlatend. Twee worpen later trekt de lepel de rover alsnog over de streep.



Snoek nummer vier van vandaag, op een dag die in eerste instantie snoekloos leek te gaan worden. Na het terugzetten van de snoek stelt Jan-Willem voor om te stoppen. De man twee snoeken, een mooi eind van deze visdag, zegt hij. Hij heeft gelijk, het is mooi geweest, héél mooi zelfs! :-)

Groeten,
Peter

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Peter,
Het is inderdaad weer mooi geweeest
mooie platen en dito verhaal.
Wat zijn het toch verekte mooie hengeltjes die fairplay's.

Cees.

Arjan zei

Erg mooi hoor Peter! Jan-Willem had wel een heel mooi kantoor daar. Ik zou gerust met hem willen ruilen :)

Arjan