2 nov. 2008

Struinen door Zuid Holland langs kraak helder water

Zondag 2 november. Vandaag zijn Paul en ik te gast bij Ap om door de Zuid-Hollandse polders te struinen. Mooie herinneringen heb ik aan de Zuid-Hollandse polders. Niet alleen de snoeken, maar vooral het gevarieerde polderlandschap en kraakheldere water zijn me bij gebleven. Vooral één water, een hooggelegen ringvaart, wil ik graag weer eens bevissen. De laatste keer dat ik daar (en aan de lager gelegen weteringen) was, ben ik zelfs zonder een snoek te hebben gevangen huiswaarts gekeerd. Gelukkig wist Ap toen wel een snoekje te vangen.

Om 9.00 uur arriveren Paul en ik op de afgesproken plek ergens onder de rook van Delft. Vroege vogel Ap is er al en staat zijn streamer alvast nat te maken langs de poldervaart. Handje schudden, bijpraten en samen koffie drinken, daar beginnen we mee. Daarna mogen de mannen mijn nieuwe Spinmatic met gele taille bewonderen ;-). Tijd om op te tuigen, en om het water op te zoeken. Na afgelopen zondag niet gevist te hebben, heb ik nog meer kriebels dan gewoonlijk. Oostenwind en een doorbrekend zonnetje kondigen een mooie dag aan. Deze combinatie, dan ook nog samen met water zo helder als jenever, zijn voor goede snoekvangsten helaas minder gunstig.




Ook vandaag zou blijken dat heerlijk weer voor de vele hier aanwezige wandelaars minder goed is voor de snoekvisser. Hoewel... we hebben ons uitstekend vermaakt en genoten van het buiten zijn.

De Delftse rovers worden bestookt met de streamer (door Ap), de spinner (door Paul), en door mij met de Pako PS lepel. Mooie uitdagende plekjes worden uitgekamd met metaal en creaties van veren en haar. Vele meters worden struinend langs het water afgelegd. Bijna voor mijn neus hapt een snoek naar mijn kunstaas, ik kan het heel goed zien in het heldere water. Geen echte keiharde aanslag op het kunstaas, maar meer iets van happen uit ballorigheid. Heel even is er contact tussen vis en visserman, maar meteen daarna veert de hengel weer terug. Jammer! Het geeft niet, maar op een dag als deze zou het weleens bij slechts een kans kunnen blijven. Het komt niet door het lossen van de snoek, maar eigenlijk heb ik het hier wel gezien. Gelukkig brengt Ap me op andere gedachten; hij belooft een brede wetering op een afstand van een paar honderd meter.



Behalve meer vertrouwen biedt de brede wetering me ook de mogelijkheid om een paar flinke worpen met de nieuwe spinhengel en de lepel te maken. Wat ik verwachtte van de nieuwe Spinmatic (en waarvoor ik hem heb aangeschaft) blijkt te kloppen. Dankzij iets meer toegevoegde massa werpt deze Spinmatic, de dunne, niet compacte en lichte Pako PS lepel met het grootste gemak richting de overkant. Niet door extra spierkracht aan te wenden en de worp hard aan te zetten. Het hengeltje laadt zich door iets meer massa veel beter dan zijn broers die afgebouwd zijn met dundradige hardchromen geleideringen of de dure nickel titanium geleideringen. Ideaal is om zowel de uitvoering met iets meer massa, en de uitvoering met de oude dunne hardchromen of moderne nickel titanium geleideringen te bezitten.

De brede wetering en het heldere water bieden de mogelijkheid om de lepel over een grote afstand te volgen. Echt een geweldig stukje kunstaas. Na een meter of dertig te hebben afgevist, mist een snoekje de Pako. De volgende worp is het wel raak.



Paul staat gelukkig niet ver bij mij vandaan en maakt een foto van de snoek nog in het water. Het is een prachtige foto geworden, het heldere water, de snoek en zijn vermeende prooi zijn in één beeld gevangen.



De eerste snoek op de nieuwe Spinmatic. De hengel is ingewijd en voldoet in combinatie met de Pako PS precies aan de verwachting.

De Delftsepolder geeft hierna geen snoek nog een baars meer prijs. Een teken voor ons om naar de Rietveldpolder te gaan. Voor Paul zijn eerste ontmoeting met deze mooie en ook onder de Schreiner aanhang bekende polder.




Bij de vroegere botenverhuur van de familie van Meurs genieten we van een bak koffie en een gehaktbal.




De vergane sfeer uit de dagen van weleer hangt hier nog steeds. Foto's in zwart/wit en (ver)kleur(d) vertellen het verhaal van de hier ooit geweldige snoekstand. Snoek 'zit' er nog steeds maar niet meer in de aantallen en afmetingen van ruim vijftig jaar geleden. Het houdt de snoekvissers hier niet weg, ook vandaag zijn de verhuurbootjes goed bezet. De sfeer, de omgeving en de hang naar "de goede ouwe tijd" brengt hen steeds hier terug.



Ap die de polder op zijn duimpje kent brengt ons naar de mooiste stekjes. We beginnen langs de ringvaart, het stuk water waar ik iets mee heb. In een poeltje onder de ringvaart lost Ap een snoek. Helaas wat Ap ook daarna probeert, de herkansing komt niet. We zien nog één keer een snoek langs de ringvaart uit de kant schieten, maar daar blijft het verder bij.



Het was ondanks het magere resultaat een heerlijke visdag, een dag gevuld met mooie verhalen. En dat onder een lekker zonnetje en in een prachtige omgeving, ik heb me weer prima vermaakt.

Groeten,
Peter

Geen opmerkingen: