6 aug. 2008

Een oudstrijder op de mat

Dinsdag 5 augustus. Tijdens het avondeten heeft Francine het al door; ik moet er weer zo nodig een paar uur tussen uit. Het vissen aan de oppervlakte heeft me aardig in de greep, en laat me niet meer los. Er valt nog een heleboel uit te proberen, maar ook nog steeds te leren. Daar komt nog bij dat ik het steeds leuker vind om in het donker langs het water te struinen. Genieten van de rust en stilte van de avond, en ook best wel een beetje spannend zo in je eentje.

Deze avond begint goed, met drie karpers tussen de 50 en de 65 cm lengte. Niet groot, maar wel zorgend voor voldoende spektakel in de overgang van schemer naar donker.

Eén stek heb ik speciaal voor het donker bewaard. Daar kan ik vanaf een bruggetje vissen. Zo heb ik goed zicht op het water. Eerder op de avond heb ik er Variantjes gestrooid. Hopelijk hebben zij hun werk gedaan, en zijn ze door de karpers gevonden.

Bij het bruggetje aangekomen, blijkt dat de Variantjes inderdaad zijn ondekt. Als ik vanaf de brug over het water kijk valt mijn oog op een grote karper die zich te goed doet aan de rond dobberende Variantjes. De lengte, laat staan de omvang van de vis durf ik niet schatten, maar groot en zwaar is deze vis zeker. Een meter of vijf achter de karper scharrelen nog twee karpers in de oppervlakte. Deze lijken een stuk kleiner, maar goed, in het donker weet je het nooit.

De grote karper heeft het rijk alleen, de twee karpers achter hem azen op de Variantjes die aan hem voorbij zijn gedreven. De haak, verstopt in twee Ocean Fresh brokjes, werp ik voorbij de grote vis. Het gele floatertje, zo'n twintig centimeter boven de brokken gemonteerd, kan ik goed zien in het donker. De brokken zelf lijken onzichtbaar. Voorzichtig worden de brokken een stukje richting de karper getrokken. De kolossale vis gaat ondertussen rustig door met het verorberen van de Variantjes.

Dan verplaatst de karper zich richting het floatertje. Geloof me, je staat te trillen op je benen als zo'n schouwspel zich op enkele meters voor je afspeelt. Voorbij de floater zie ik zijn geopende muil door het water heen gaan. Zonder floater zou ik waarschijnlijk op gevoel geprobeerd hebben om de haak te zetten. Vanavond niet, ik wacht 'rustig' tot de floater in beweging komt. En dat is nu! Met een flinke haal aan de hengel maak ik contact met de vis. Hangen!!!!!!!! Er gebeurt in eerste instantie helemaal niets, behalve dan dat ik vast zit aan een grote vis. Geen schot door de vaart heen, of gebeuk op de hengel. Bijna teleurgesteld probeer ik de vis van zijn plaats te 'trekken' richting de brug. Dat heeft effect, er komt beweging in de vis. Niet richting de brug, maar de andere kant op. De vis is in beweging en verplaatst zich heel rustig. De slip van de Daiwa tikt, en langzaam maar zeker pakt de vis meters nylon. Nu achteraf gezien prachtig, maar op dat moment sta je bijna machteloos. En dat met een 1.75 ponds hengel en 25 % nylon op de spoel van de werpmolen!

Na een meter of tien, voor m'n gevoel wel twintig komt de vis tot stilstand. Vanaf dat moment krijg ik grip op de vis. Net zo langzaam als hij van mij af zwom komt hij nu weer terug mijn richting op. Het landingsnet gooi ik vanaf de brug naar beneden op het gras, om seconden later zelf samen met de hengel er achteraan te springen. De karper zit er gelukkig nog aan.

Onder de top aangekomen begint het spel weer van voren af aan. De vis blijft bij de bodem, en zwemt traag onder de hengel. Door de druk op te voeren lukt het de vis aan de oppervlakte krijgen. Het net gaat voorzichtig richting de karper, en die schuift bijna zo mak als een lam over het koord van het net heen.

Yes, yes, yesssssssssssssssss hij zit er in! Als ik de vis uit het water lift is het duidelijk, dit is echt een zware vis.


Eenmaal op de onthaakmat wordt dat nog eens bevestigd. Voor mij ligt een werkelijk (met respect!) zoetwatervarken. Geen OVB 25% wildbloed, maar een echte volbloed schubkarper. Een stokoude karper, geen twijfel mogelijk. De kleine borstvinnen en staartvin vertonen sporen van de vele kilometers onder water. Het meest opvallend is de versleten rugvin, geen grote volle kam, maar meer een zaagblad, waar nog slechts een restant van over is. Met 77 cm niet gigantisch wat lengte betreft, maar de bouw, omvang en gewicht maken deze vis tot een ware gigant.



Na nog even samen op de foto te zijn geweest, nemen we afscheid van elkaar. De karper verdwijnt niet met een grote plons opspattend water, maar juist heel rustig zwemt de oudstrijder bij me vandaan. Bijna net zo rustig als tijdens de dril...

Groeten,
Peter

6 opmerkingen:

Anoniem zei

Geweldige vis Peter!
Gefeliciteerd.

Groet,Dale

Anoniem zei

Mooi, mooi, mooi!!!...

Groeten,
Geert Vandeplancke

Anoniem zei

hoi Peter

Wat een verhaal zeg erg spannend ook dat wil eens een keer mee maken zeg

Groet , harvey

Anoniem zei

Super, Peter, gefeliciteerd weer met deze oude bonk, een prachtvis.
Oppervlakte vissen op karper! Vroeger was het bijna alleen maar oppervlakte vissen, voor mij en mijn vismaten. En dan vooral 's nachts. Gewoon in het schijnsel van de maan. Lijn tussen je vinger, je voelde de aanbeet, erg gaaf was dat!

Groet,
Bas

Frits zei

Lekker bezig hoor, mooi zo aan de oppervlakte gevangen.

Gr Frits

Ap zei

Ik heb heel wat gemist tijdens de vakantie maar ik ben weer bij gelezen. Je hebt heel wat leuke vangsten gedaan Peter en op vakantie geweest met het gezin. Je ving een beer op de brokken die je heel veel plezier gaf maar de karper met de kinderen vergeet je toch ook niet gauw.

Ap