26 mei 2008

The sound of Mitchell

Zondag 25 mei. Om 3.00 uur liep de wekker af vanmorgen, maar om 3.01 uur lig ik weer naast Francine in ons bed. Wat een ....weer is het buiten! Het was voorspeld, maar ik wilde er niet aan.

De dag verloopt niet anders, en doet sterk aan de herfst denken. Hopelijk klaart het in de avond op. Gelukkig blijkt dat het geval, de wind blijft zijn best doen, maar van dreigende regen is geen sprake meer. Na het eten ga ik even lekker een paar uurtjes de polder in.

Vorige week heb ik een Mitchell 810 gedemonteerd, schoon gemaakt en voorzien van vers molenvet en olie. Ik ben nooit echt een liefhebber geweest van de 300 en 410 series, waar de Mitchell 810 sterk aan doet denken. Door de servicebeurt ben ik toch wel onder de indruk geraakt van deze werpmolen.



Sterker nog, het ziet er gewoon heel mooi uit in het inwendige, de aandrijving bestaat zelfs uit meerdere tandwielen van een hoge kwaliteit! Toen ik er nieuwe nylon opspoelde was ik verkocht. Die gaat vanavond mee, samen met de Traditional Classic 1.

Moederziel alleen loop ik de polder in, de stilte tegemoet. De stilte wordt onderweg wel een paar keer doorbroken. De eenden stellen mijn komst duidelijk niet op prijs. Bergeenden en slobeenden vluchten voor mij uit, op zoek naar nieuwe plekken om de komende nacht door te brengen. Ook de wilde eenden gaan er vandoor, wachten langer maar laten zich goed horen als ze in de wieken gaan. Opvallend, geen ganzen hier vanavond, die zijn waarschijnlijk vertrokken naar koudere oorden!

De noord-oosten wind zorgt voor een flinke kabbel op het water. Dat we gisteravond om deze tijd buiten zaten te barbequen kun je je nu bijna niet meer voorstellen.

De warme meimaand heeft het riet goed gedaan, het is letterlijk het water uitgeschoten. Tussen de open plekken in het riet maak ik drie voerplekjes. Het riet zorgt ook voor wat luwte tegen de wind. Het is prima uit te houden zo, en ik val ook niet op tussen het riet. Alleen als ik verkas naar een andere voerplek valt mijn aanwezigheid hier op.

Verschillende soorten weidevogels en eenden maar ook hazen gaan verder met waarmee ze bezig zijn. Ik geniet van het goede groene leven.

De karper lijkt net zoals vorige week zondag passief. Het is het weer, en daar kun je helaas niets aan doen. Je moet het ermee doen! Op de tweede voerplek sla ik een gat in de lucht op een aanbeet. Een draaiende bruine stofwolk onder water verraad dat de vis er vandoor is gegaan.

Het is een raar jaar wat de karper betreft, met evenveel pieken als dalen. Klagen hoor je me niet, er zijn al heel mooie karpers geland dit jaar. Vanaf dinsdag wordt het weer zomers, tenminste dat zijn de voorspellingen! Deze week maar weer een ochtendje pakken, bedenk ik mezelf.

De avond loopt al op zijn eind, en het geluid van de weidevogels maakt plaats voor het gekwaak van kikkers. Een fijn bellenplakaat verraad een azende vis. Misschien van een zeelt of een brasem bedenk ik me. Er wordt hoe dan ook flink gewoeld in de bodem. Het pennetje verdwijnt in het zich verplaatsende bellenplakaat onder water.

Ik wacht iets langer dan een uurtje geleden met 'slaan'. Als ik contact maak met de vis, gebeurt iets waar ik geen rekening mee had gehouden vanavond. De hengel gaat rond op iets zwaars. Karper! En wat voor één. Deze is groot, en na de hengel tot een bijna hoepelvorm te hebben getrokken is nu de Mitchell aan de beurt. De slip van de Mitchell krijst het uit. En die had ik toch behoorlijk strak afgesteld staan! Strakker draaien durf ik niet, en losser is absolute waanzin. Dan maar bijremmen met de wijsvinger op de spoel. Dat werkt, de vis komt tot stilstand. Even vang ik een glimp van de karper op. Het is een grote spiegel! Die moet en zal ik binnen krijgen. Nu de vis tot stilstand is gekomen, houd ik de druk erop, maar probeer niets te forceren.


Eenmaal in het net valt er echt iets van me af. Die is binnen. Met 82 cm een evenaring van mijn grootste karper gevangen aan de pen. Foto's maken wordt bemoeilijkt door de wind, maar misschien ook wel door de combinatie wind en adrenaline dat op dat moment nog steeds door mijn lijf giert.


En die Mitchell? Dat de kwaliteit goed is had ik al gezien, de slipwerking is fantastisch, het geluid is fenomenaal.

Groeten,
Peter

4 opmerkingen:

Anoniem zei

Hallo Peter,
je vangt een hoop spiegels de laatste tijd.En wat voor een spiegels!
Ik geniet met je mee.En wat een schat aan informatie geef je qua materiaal.Een waar genot om te lezen.
Helaas ontbreekt het mij aan tijd om te vissen.Werken vergt nu extra aandacht sinds ik voor mijzelf ben.Maar als de tijd daar is....
Groet,Dale

Arjan zei

Hoi Peter,

Mooi zijn ze he? Ik heb zelf wel een 300, en ik vind hem, qua uiterlijk, briljant. Het zwarte eivormig design doet me altijd een beetje denken aan de kwaliteitsspullen van voor de oorlog. Je moet ook wel aardig je best doen om zo'n mitchell kapot te krijgen. Nadeel is wel dat de beugel de verkeerde kant opdraait. Daar zal ik nooit aan wennen, en je kunt het overzetten van lijn naar een ander type molen wel vergeten.

Gefeliciteerd met je nieuwe penrecord. Het is niet alleen een grote vis, maar ook nog eens een hele mooie, zo strak als hij is. Het jaar is nog lang niet voorbij, en ik hoop dat de polder nog meer van dat moois in petto heeft voor je.

Arjan

Anoniem zei

Hoi Peter, mooie molen he.

Ziet er zo te zien mooi uit op die hengel. De Mitchell 810 is een fraaie molen, zelf vind ik de 410A in licht blauwe uitvoering iets prettiger, de overbrenging van 1 : 6 op een 810 is net iets te snel om erg licht mee te draaien. Voor kunstaas is een 410A beter.
Van de 810 serie heeft mitchell ook een 840 met automatische beugel uitgebracht, deze heb ik zelf nog niet aangezien deze nogal zeldzaam is en dus vrij duur.
Als je er eentje voor een redelijke prijs tegenkomt dan hou ik mij aanbevolen.

Groeten
Otto

Peter Linzell zei

Hoi Dale,

Blijven mooie bonus vissen spiegelkarpers. Succes met je bedrijf, maar dat zal wel lukken!


Hoi Arjan,

Mooi en uniek zijn ze, van binnen en van buiten! Die tegen de klok in draaiende beugel vind ik geen probleem.

Dank je, het belooft een mooi jaar in de polder te worden.


Hoi Otto,

Je ziet het, ik ben overstag. ;-)
Bedankt voor info, mocht ik op een 840 stuiten, dan hoor je het.

Groeten,
Peter