7 apr. 2008

De zon gaat onder met een lach

Zondag 6 april. Vanaf vrijdagmiddag ben ik bezig geweest in onze tuin. Tweeënhalve kub zand weggekruid, een pad en een bordes getegeld.


Vanmiddag rond de klok van drie uur ben ik, na nog 400 kilo grind te hebben uitgestrooid op de plek waar straks de picknicktafel komt te staan, klaar. Klaar voor dit weekend, volgend weekend wordt er nog tweeënhalve kub grond gebracht.

Om kwart over drie zit ik in de auto, geen tuingereedschap achterin, maar een penhengel. Om 16.00 uur heb ik met Ap afgesproken ergens in een polder in Zuid-Holland. Dat haal ik niet, maar een half uurtje later dan gepland schuif ik aan bij hem langs de waterkant. Wat is het hier mooi! De hengel heb ik al bij de auto opgetuigd, maar voor ik ga vissen maak ik eerst wat foto's.


Waar de weg naar deze polder ophoudt te bestaan, slingert een modderpad verder tussen de weilanden door. Aan weerskanten ondiep, maar visrijk water. Geen recht-toe-recht-aan polder, maar vergelijkbaar met het veenriviertje bij mij in de buurt.

Ook de dwarssloten lopen niet kaarsrecht door de weilanden heen.

Een houten dam met overloop maakt het plaatje compleet. Een droompolder voor de liefhebber van de groene wereld!

Ap heeft er al ruim twee visuurtjes opzitten met twee kleine karpertjes als resultaat. De grotere zwemmen er wel, maar echt azen doen ze niet, vertelt hij me. Geeft niet, dit is de eerste visdag sinds lange tijd dat ik weer in het zonnetje zit. Alleen al van de luid schreeuwende kieviten kan ik volop genieten. Voorjaar in de polder, een mooie tijd is aangebroken. Binnen enkele weken barst het weer van nieuw leven in de polders.

Na een keer misgeslagen te hebben op een langzaam 'weglopend' pennetje, wacht ik bij de volgende aanbeet iets langer. Even denk ik aan een forse brasem of zeelt nadat ik contact gemaakt heb met de vis. Het blijkt toch echt een karper te zijn, maar dan wel een in miniatuur. In een kort tijdsbestek vang ik er acht achter elkaar. Als titel voor dit verslag speelt even 'Knollen pret' door mijn hoofd. Kleine karpertjes worden ook wel knolletjes genoemd, vandaar. Wel een goed teken, meerdere van zulke kleine en gezonde karpertjes, de karper weet zich hier met succes voort te planten en in stand te houden.

In de bermen langs het modderpad en de weg schiet het eerste onkruid omhoog.

Een ronddartelende hommel kan rekenen op veel aandacht van mijn kant. Een grappig gezicht om hem steeds voor een deel te zien verdwijnen in de kelkjes van de dovenetel op zoek naar nectar.

Na acht kleine karpertjes vind ik het wel mooi geweest, en ga nog wat rondstruinen. Niet alleen met de hengel, maar ook met de camera. Koppels ganzen vliegen over, die hebben waarschijnlijk overwinterd hier in de polder. Het wordt nu langzaam donker, tijd voor de ganzen om een rustige en veilige plek te zoeken om te overnachten. Met nog een klein halfuurtje licht voor de boeg wordt de vis actief. Eerst vooral in de sloten die haaks op de sloot staan waar wij in vissen. Nu het donker begint te worden keert de rust in de polder terug. De vis komt langzaam maar zeker de sloten uit, onze kant op.


De zon zakt nu in een rap tempo weg. Als ik aan de overkant van de sloot op de hoek waar de sloot overgaat in een andere sloot een paar karpers zie scharrelen bedenk ik me geen moment. Het pennetje wordt net voorbij de karpers geplaatst. De karpers schrikken er gelukkig niet van, maar verplaatsen zich richting het pennetje. Altijd een spannend moment. Het pennetje komt iets omhoog en loopt daarna zonder te zakken weg. Als ik de hengel hef, breekt het ondiepe water letterlijk open. Een torpedo-model karper gaat er als een speer vandoor, en zwemt de sloot in, waar hij zich vandaag de hele dag heeft opgehouden. Het blijft me elk jaar weer opnieuw verbazen hoe snel die slanke en torpedo gevormde karpers in de polder zijn. Op de valreep toch nog een mooie karper, een lekker begin van april.

Groeten,
Peter

Het verslag van zondag 6 april was al geplaatst, toen ik deze foto van Ap via de mail kreeg.

De sloot die haaks op de sloot staat waarin wij visten is hier mooi te zien. De karper is de haakse sloot uitgedrild, maar geeft nog steeds flinke weerstand.


Uitgesneden close up van de 1.25 lbs zware Hardy Trotter tijdens de dril. Medium tapered, 11,3 ft lang glasvezel, een heerlijke hengel voor de polder in het voorjaar. Voor het lichte vissen op karper in de polder, ben ik geen liefhebber van de tegenwoordig populaire slow tapered penhengels van grafiet. Geweldige hengels voor het karpervissen aan cultuurwater, maar deze missen vaak de ruggegraat, die je in de polder nodig hebt. Vorig jaar heb ik de Trotter tijdelijk met pensioen gestuurd, maar hij gaat nu toch weer regelmatig mee naar het water. Deze hengel is al bijna 23 jaar jaar in mijn bezit, en was mijn eerste echte karperhengel. Toen een heel kostbaar bezit! Een hengel waar ik vele vele uren mee achter de karper aan ben geweest. Stamt nog uit het tijdperk toen er aardappels gekookt moesten worden voor ik naar de waterkant ging. De nylon lijn die ik zondag gebruikte is Stilon 22% met een breeksterkte van 2.4 kg.

2 opmerkingen:

Frits zei

Leuk verslag weer Peter.
Hoe is het met de rug :)

Gr Frits

Peter Linzell zei

Hoi Frits,

Met m'n rug gaat het goed, maar toen ik zondagochtend wakker werd had ik spierpijn op plekken waarvan ik niet eens wist dat ik daar spieren had!

Groeten,
Peter