2 mrt. 2008

De tijd voor karper is aangebroken

Zondag 2 maart. Niet de harde wind, maar lichamelijk ongemak is er bijna de oorzaak van dat ik vandaag niet ga vissen. Wat ben ik ziek geweest vannacht! Om 13.30 uur besluit ik het toch te gaan proberen. De stek is nieuw voor mij, ik ben er zelfs nog nooit geweest. Maar dankzij tips van Reijer en Bas weet ik waar ik ongeveer moet gaan vissen. Geen polder, en dat is maar goed ook met de krachtige wind die Nederland en grote delen van Europa teistert dit weekend. Deze stek ligt letterlijk tussen de bomen in een door mensen aangelegd bos . Onderweg staat op al het water dat ik passeer een flinke kabbel. Als ik het bos in rijd, weet ik niet wat me overkomt, de wind heeft hier geen invloed. Alleen de hoge bomen kreunen af en toe.


In de buurt van waar ik de auto geparkeerd heb, ligt een gevelde boom. Een mooie plek om mijn spullen in gereedheid te brengen.


Na het optuigen loop ik het bos in. Bij het eerste water dat ik zie, stuit ik al op leven. Niet veel later ook op een voorttrekkend bellenspoor. Karper!


Uitgeholde kanten en hier en daar restanten van schoeiingen schreeuwen om een handje mais. Voor ik ga vissen maak ik eerst vier voerplekjes. Eén langs een schoeiing, een bij een brugpeiler en twee verspreid langs een oever met afgestorven riet.

Zonder nog een vis gevangen te hebben voel ik me hier meteen thuis. Het ruikt hier gewoon naar karper, en de omgeving heeft veel moois te bieden.


Op de eerste voerplek bij het riet begint het te borrelen, en dat komt niet door bodemgas. De eerste twee aanbeten weet ik niet te verzilveren, wat zijn die beesten toch traag in de winter. Bij de derde aanbeet tel ik tot tien voor ik contact maak met de vis. In gedachte sla ik weer een gat in de lucht, maar nee, deze keer 'hangt' de vis. Geen voorn of brasem maar een karper!

De uitdagende schoeiing levert geen stootje op. De volgende plek waar het met mais beaasde haakje te water gaat is het voerplekje bij de brugpeiler. Naast de brug zit ik letterlijk in elkaar gevouwen tussen het struikwas te wachten op wat gaat komen.

Het wachten wordt beloond met een mooi en dik schubkarpertje. Het valt overigens niet mee om een foto te maken tussen de struiken en al het rond slingerende dode hout. Een open stuk begroeid met mos voldoet. Als ik nog niet een vierde voerplekje langs het riet had gemaakt, zou dit een mooi moment geweest zijn om naar huis te gaan. Met de winterse weersvoorspellingen voor aankomende week in mijn achterhoofd besluit ik toch daar ook nog even te vissen.


Niet zonder succes, een karpertje had het voerplekje ondekt. De kleinste van vandaag, met een prachtige gouden gloed over de schubben. Een schakering die je wel vaker tegenkomt tijdens de herfst en de winter bij karpers.



Vandaag heb ik op visgebied meer gekregen dan dat ik vanmorgen op kon hopen. Het is toch nog een mooie dag geworden.

Groeten,
Peter

3 opmerkingen:

Frits zei

Lekkere vangst Peter,
Mooie gezonde karpers zo te zien.

Gr Frits

Anoniem zei

Hoi Peter wat een mooi begin van een nieuw karperseizoen.
Dat beloofd wat met jou!
Het was weer mooi dat alles te lezen en met de foto,s erbij.
Groet Hennie.

Anoniem zei

Oei , geen onthaakmat gebruikt Peter ?

Laat ze het maar niet merken op Total Fishing :-)

Groeten uit Pittsburgh, USA

Otto