1 mei 2007

Een SPIEGELKARPER in de polder


Maandag 30 april. Aan het eind van de middag ben ik naar de polder gereden, om tot het donker te vissen. Daar aangekomen maak ik eerst vijf kleine voerplekjes om daarna op mijn gemak de hengel op te tuigen.

Een mooie namiddag en avond met een lekker windje, twee schubkarpertjes, en een grote brasem. In het donker zit ik nog even na te genieten, op het laatste voerplekje waar ik nog niet op gevist heb deze avond.

Plots schuift een enorme schubkarper over de stek, ik weet niet wat ik zie. De haak met maiskorrels haal ik eruit en laat ik voorzichtig zakken in het spoor van de karper. De karper scharrelt rustig de voerplek af, op zoek naar de eerder deze avond gestrooide maiskorrels. Al scharreld en wroetend komt de vis bij mijn haak met maiskorrels terecht. De dobber komt in beweging en loopt langzaam weg. Als ik aantik weet ik niet wat me overkomt. Wat een enorme karper! Het is ondiep en ik zie hem goed voordat hij het midden opknalt en richting de overkant schiet. De slip van de kleine Pfleuger President krijst en meters lijn vliegen door de oogjes van de Hardy Trotter. Dan schiet de Hardy recht en is het over....de karper is los geschoten.

Waarom ik niet naar huis ga weet ik niet, maar ik besluit te blijven. De adrenaline giert door m'n lijf heen. Ik strooi wat maiskorrels op de voerplek en vis nog even door. Ik moet dit echt even verwerken - wat een karper, en wat een schot nam ie.

Ondertussen is het al flink donker aan het worden, maar het oranje/rode puntje van het hoog afgestelde Drennanpennetje kan ik nog goed zien. Smakgeluiden op een paar meter afstand verklappen karperactiviteit. Niet veel later komt de rug van een grote karper voor mijn neus door het wateroppervlak omhoog. Nee, hij is niet zo groot als de karper van net, maar ook deze is groot. De vis blijft hangen, en scharrelt rond. Soms ben ik hem even kwijt, maar dan zie ik weer wervelingen in het water. Dit is niet normaal, en ik hou het bijna niet meer. De karper zwemt richting het pennetje, en ik zie z'n staart zeker 70 cm achter het pennetje boven water komen. Het pennetje en de staart schuiven in hetzelfde tempo langzaam vooruit. Als ik contact maak met de karper blijft een explosie uit. Deze karper blijft heel rustig, en even denk ik zelfs een andere kleinere karper gehaakt te hebben. Maar nee, het is hem toch echt. De dril verloopt heel rustig, de karper blijft onder de top van de hengel zwemmen. Bij de eerste poging lukt het om de vis in het landingsnet te manouvreren. Geen spectaculaire dril, maar ik kan er deze keer niet mee zitten.

De echte ontlading komt bij mij als ik de vis in het net bewonder. Wat een prachtige spiegelkarper! Als het meetlint dan ook nog eens 82 cm aangeeft, heb ik het helemaal niet meer.





April 2007 is voor wat mij betreft een absolute topmaand geweest voor de karper. Op 1 april ving ik mijn eerste karper van dit jaar in de polder, en april sluit ik af met een spiegel van 82 cm.

Groeten,
Peter

1 opmerking:

Anoniem zei

Het houd maar niet op Peter :)

Gr Frits