5 apr. 2007

Morgenstond heeft goud in de mond

Donderdag 5 april. Vanmorgen liep onze wekker om 6.00 uur af. Heerlijk om wakker te worden met buiten volop vogelgezang. Het raam van onze slaapkamer zet ik op een iets grotere kier, en na een kus op Francine haar voorhoofd, verruil ik de slaapkamer voor de polder. Ik heb geen haast, het is nog donker dus alles op z'n gemak. Als ik even voor 6.30 uur in de polder arriveer is het nog steeds donker.

De stilte wordt slechts doorbroken door de vogels en het gekrijs van een fazantenhaan. Gisteravond heb ik hier rond 23.00 uur een compacte voerplek gemaakt. Terwijl ik de hengel optuig wordt het in rap tempo licht. Veel tijd heb ik niet, om 7.45 uur moet ik weer thuis zijn. Toch lukt het me om rustig te blijven.

Het pennetje laat ik voorzichtig zakken op de plek waar ik een paar uur eerder nog gevoerd heb. Dat blijkt niet voor niets geweest te zijn, want al snel komt het pennetje in beweging. Het gaat niet onder, maar komt juist geleidelijk omhoog; de vis zwemt richting ondieper water. Met een beheerste tik maak ik contact met de vis. Die reageert door de hengel in een diepe bocht te zwemmen. De slip komt er niet aan te pas, en het bonkerige verweer aan de andere kant van de lijn doet een zeelt vermoeden. De eerste glimp die ik opvang van de vis ook....een donkere rug doorbreekt even de waterspiegel.


Dan blijkt al snel dat het geen zeelt is maar een karpertje. Een prachtig donker gekleurd visje en puntgaaf. Het karpertje mag na de foto weer zwemmen, en ik geniet nog even na alvorens ons huis met ondertussen drie ontwaakte kinderen op te zoeken. Het polderslootje en de voerplek zijn flink op hun kop gezet, en ik ben meer dan tevreden. Een mooie manier om de dag te beginnen!

Groeten,
Peter

Geen opmerkingen: